To shoot an elephant

To ντοκιμαντέρ αυτό είναι μια κατάθεση μαρτυριών από τη Λωρίδα της Γάζας κατά την περίοδο της Ισραηλινής επίθεσης του περασμένου χειμώνα। Εικόνες ανατριχίλας από τους μόνους ξένους που αποφάσισαν και κατάφεραν να μείνουν τις ημέρες εκείνες στη Γάζα στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού। Περισσότερα στοιχεία στη σελίδα http://toshootanelephant.com/

Έναρξη αποστολής του Συλλόγου Ιντιφάντα στην Παλαιστίνη

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ 31 Μάρτη 2010

Ξεκίνησε σήμερα η αποστολή αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη του Συλλόγου Ιντιφάντα. Οι ακτιβιστές-τριες του Συλλόγου θα βρεθούν τις επόμενες μέρες στην Ιερουσαλήμ και την κατεχόμενη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη, όπου θα συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις εναντίον του εποικισμού των Παλαιστινιακών εδαφών.

Το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει κι έχουν μαζικοποιηθεί οι διαμαρτυρίες των Παλαιστινίων ενάντια στην υφαρπαγή της Αραβικής Ανατολικής Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ, καθώς κι ενάντια στο Τείχος της Ντροπής που κατακερματίζει τη Δυτική Όχθη και αποκόπτει τους κατοίκους της από τη γη τους. Σε όλες τις δυναμικές αντικατοχικές διαμαρτυρίες το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης δίνει το «παρών», στέλνοντας το μήνυμα ότι ο Παλαιστινιακός λαός δεν είναι και δεν θα μείνει μόνος.

Στο σάιτ του Συλλόγου (http://www.intifada.gr, εναλλακτικά στο μπλογκ http://intifadagr.wordpress.com) θα δημοσιεύονται αναλυτικές ανταποκρίσεις για τις δραστηριότητες της αποστολής αλληλεγγύης.

Ενημέρωση-Διαμαρτυρία του Συλλόγου Ιντιφάντα σε Starbucks και Pizza Hut

Πηγή: http://intifadagr.wordpress.com 31 Μάρτη 2010

Την Τρίτη 30 Μάρτη, Ημέρα της Γης στην Παλαιστίνη και ταυτόχρονα Διεθνή Ημέρα Δράσης για Μποϊκοτάζ – Απόσυρση Επενδύσεων – Κυρώσεις στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ, πραγματοποιήθηκε από τον Σύλλογο Ιντιφάντα παρέμβαση ενημέρωσης στην πλατεία Κοραή στο κέντρο της Αθήνας. Στους περαστικούς και στον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί για την πορεία ενάντια στα οικονομικά μέτρα, μοιράστηκε υλικό που εξηγούσε το γιατί υπάρχει η αναγκαιότητα για μια καμπάνια μποϊκοτάζ, πως ξεκίνησαν οι διεθνείς ημέρες δράσεις, γιατί μιλάμε για Ισραηλινό Απαρτχάιντ και ποιες είναι οι ισραηλινές και ξένες εταιρίες που το στηρίζουν. Μοιράστηκε επίσης υλικό της καμπάνιας Ένα Καράβι για τη Γάζα.

Παράλληλα τα μέλη του Συλλόγου ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ και άλλοι αλληλλέγγυοι/ες πραγματοποίησαν διαμαρτυρία μπροστά στα Starbucks και τα Pizza Hut. Τα Starbucks ανήκουν στον γνωστό σιωνιστή υποστηρικτή του Ισραηλινού Απαρτχάιντ Howard Shultz, ενώ τα Pizza Hut έχουν ανοίξει κατάστημα σε παράνομο ισραηλινό εποικισμό στην Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Αναρτήθηκαν δύο πανό: «Μποϊκοτάζ στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ. Σύλλογος Ιντιφάντα» και «Starbucks και Pizza Hut στηρίζουν την γενοκτονία στην Παλαιστίνη»..

Μοιράστηκε η παρακάτω προκήρυξη:

Η Ιερουσαλήμ ανήκει στους Παλαιστίνιους όχι στα PIZZA HUT !

Καμιά υπηρεσία στους παραστρατιωτικούς Ισραηλινούς εποίκους !

Τα Pizza Hut και οι Ισραηλινοί συνεργάτες τους έχουν ανοίξει κατάστημα σε γη της Ανατολικής Ιερουσαλήμ που έχει αρπαγεί από τον Παλαιστινιακό Λαό και βγάζουν κέρδη από τους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς στη Δυτική Όχθη και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Σε αυτούς έχουν την έδρα τους οπλισμένοι παραστρατιωτικοί έποικοι που συστηματικά επιτίθενται στους Παλαιστίνιους καίγοντας καλλιέργειες, λυντσάροντας και δολοφονώντας ακόμα και παιδιά. Την ίδια ώρα το Ισραηλινό Απαρτχάιντ συνεχίζει την εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων από την Ανατολική Ιερουσαλήμ, χτίζοντας ολοένα και περισσότερους εποικισμούς και διώχνοντας τους Παλαιστίνιους κατοίκους, αφού γκρεμίσει ή δώσει τα σπίτια τους στους παράνομους εποίκους.

Η εταιρία Pizza Hut έχει παραχωρήσει τα δικαιώματα franchise στον ισραηλινό όμιλο Alon, στον οποίο ανήκει η Dor Alon, μια εταιρία πετρελαίου που ασκεί μονοπώλιο στην Λωρίδα της Γάζας. Επίσης είναι ιδιοκτήτης της αλυσίδας supermarket Blue Square, με υποκαταστήματα σε πολλούς εποικισμούς. Το κατάστημα της Pizza Hut βρίσκεται στον εποικισμό Pisgat Zeev στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ. .

http://whoprofits.org/Company%20Info.php?id=491

___________________________________________________________

STARBUCKS-Το «καφέ της χαράς» των Σιωνιστών, των στρατευμάτων κατοχής και των βασανιστών του Γκουαντάναμο

Ο Howard Shultz, πρόεδρος των Starbucks είναι γνωστός σιωνιστής και προπαγανδιστής του Ισραήλ. Το 1998 βραβεύτηκε από το Jerusalem Fund of Aish HaTorah με το «τιμητικό βραβείο των Φίλων του Σιωνισμού», για τον «σημαντικό ρόλο που έχει παίξει στην προώθηση της στενής συνεργασίας ΗΠΑ-Ισραήλ». Το συγκεκριμένο ίδρυμα είναι χορηγός σε εκθέσεις ισραηλινών όπλων, αλλά και του ιστοχώρου σιωνιστικής προπαγάνδας www.honestreporting.com/. Μετά τη σφαγή της Τζενίν, της Ναμπλούς και της Βηθλεέμ, ο Shultz κατηγόρησε τους Παλαιστίνιους για τρομοκρατία και αντί-σημιτισμό και κάλεσε σε υποστήριξη του Ισραήλ. Και ενώ εν μέσω της δεύτερης Ιντιφάντα, οι επιχειρήσεις, εξαιτίας της διεθνούς πίεσης για μποϋκοτάζ, απέσυραν τις επενδύσεις τους, τα Starbucks άνοιγαν καινούρια καταστήματα στο Ισραήλ.

Παράλληλα τα Starbucks άνοιξαν κατάστημα για να πίνουν τον καφέ τους οι βασανιστές της διαβόητης φυλακής του Γκουαντάναμο, στην στρατιωτική βάση των ΗΠΑ στην Κούβα. Ανάμεσα στους παράνομα κρατούμενους του Γκουαντάναμο βρέθηκαν και Παλαιστίνιοι, όπως ο εκείνος που απελευθερώθηκε πρόσφατα και οδηγήθηκε στην Ισπανία. Τα Starbucks προσφέρουν επίσης υπηρεσίες στα στρατεύματα κατοχής των ΗΠΑ στο κατεχόμενο Αφγανιστάν. www.inminds.com/boycott-starbucks.html, http://resistencias2005.blogspot.com/2007/02/starbucks.html

Μποϋκοτάζ στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ και τις πολυεθνικές που το στηρίζουν!

Ημέρα της Γης 30 Μάρτη 1976

Η 30η Μάρτη (Ημέρα της Γης) είναι για τους Παλαιστίνιους μια ημέρα μνήμης που συμβολίζει την αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού και ιδιαίτερα των Παλαιστίνιων των εδαφών που καταλήφθηκαν το 1948 (πολιτών του Ισραήλ), ενάντια στην συνεχιζόμενη καταπάτηση γης από το Ισραήλ και την επέκταση των εποικισμών. (Φωτ: "Στη μνήμη εκείνων που έπεσαν την Ημέρα της Γης. Πέθαναν για να μπορέσουμε να ζήσουμε εμείς. Το πνεύμα τους ζει", γράφει στο μνημείο που βρίσκεται στο Sakhnin)

Είναι η ημέρα εκείνη του 1976 που οι Ισραηλινές Δυνάμεις Ασφαλείας και η Ισραηλινή αστυνομία πυροβόλησαν εναντίον διαδήλωσης στην Γαλιλαία δολοφονώντας έξι νεαρούς Παλαιστίνιους πολίτες του Ισραήλ, τραυματίζοντας 96 ακόμα και πραγματοποιώντας τουλάχιστον 300 συλλήψεις. Αφορμή των κινητοποιήσεων που συνοδεύονταν από γενική απεργία και συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν σε όλες τις Αραβικές πόλεις του Ισραήλ, ήταν μια μεγάλης κλίμακας κατάσχεση γης που είχε ανακοινώσει η Ισραηλινή κυβέρνηση στην περιοχή μεταξύ των χωριών Sakhnin και Arraba, προκειμένου να χτιστούν νέοι Εβραϊκοί εποικισμοί.

Σήμερα, 34 χρόνια μετά, με τους Ισραηλινούς εποικισμούς να συνεχίζονται αμείωτοι και την Εβραιοποίηση της Ιερουσαλήμ την κατοχή και την καταπάτηση των δικαιωμάτων των Παλαιστίνιων πολιτών των εδαφών του 48 , η Ημέρα της Γης, διατηρεί ακέραιο το περιεχόμενό της.

Δείτε αφίσες που έχουν κατά καιρούς βγει στην Παλαιστίνη για την Ημέρα της Γης

Γκράφιτι από τη Γάζα - "Σχεδόν 1500..."

25 νέοι καλλιτέχνες στη Γάζα δημιούργησαν το 30μετρο γκράφιτι που βλέπετε στο βίντεο. Ο τίτλος του "Σχεδόν 1500..." αναφέρεται στα θύματα της Ισραηλινής επίθεσης στη Γάζα στα τέλη του 2008 που κόστισε τη ζωή 1400 (σχεδόν 1500) Παλαιστίνιων. Οι καλλιτέχνες απέδωσαν την εμπειρία τους από τον πόλεμο αυτό ελπίζοντας πως «η τοιχογραφία αυτή θα ενθαρρύνει τον κόσμο να πει: Φτάνει πια!»

Η ένταξη του Ισραήλ στον ΟΟΣΑ απειλεί την δημοκρατία

του Shir Hever, Πηγή: The Electronic Intifada, 25 Μάρτη 2010

Η συμμετοχή στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), στον οποίο συμπεριλαμβάνονται 30 από τις πιο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου, δεν παρέχει χρηματοδότηση ή άλλα οικονομικά προνόμια. Ωστόσο, εύκολα μπορεί να δει κάποιος τον λόγο για τον οποίο η Ισραηλινή κυβέρνηση δίνει μεγάλη σημασία στην ένταξη του Ισραήλ στον οργανισμό αυτό. Η συμμετοχή στον ΟΟΣΑ θα σήμαινε για το Ισραήλ νίκη όσο αφορά τη νομιμότητα του και θα ήταν μεγάλο πλήγμα στο παγκόσμιο κίνημα που θέλει να καταστήσει το Ισραήλ υπόλογο για τα εγκλήματα που διαπράττει σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού. Στον ΟΟΣΑ επιτρέπεται η ένταξη μόνο σε δημοκρατικές χώρες. Έχοντας το 35% του πληθυσμού κάτω από τον έλεγχο και την κυριαρχία του, στερώντας τους τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα τους και με συχνές επιθέσεις του ισραηλινού στρατού εναντίον των πολιτών, το Ισραήλ δυσκολεύεται να αυτοπαρουσιαστεί σαν δημοκρατικό κράτος.

Αυτό όμως που δεν είναι και τόσο φανερό, είναι γιατί τα κράτη μέλη του ΟΟΣΑ θέλουν να συμπεριλάβουν το Ισραήλ στον οργανισμό. Η ένταξη του θα επιβεβαίωνε τις πολιτικές του Ισραήλ, διαβρώνοντας το γόητρο του οργανισμού και υποβιβάζοντας τις προσπάθειες των ίδιων των κρατών για ειρήνευση στην Μέση Ανατολή. Ο ΟΟΣΑ θα προσκαλούσε τον κόσμο να δει ότι προτιμάει να αγνοεί τα εγκλήματα που διαπράττει το Ισραήλ και απεναντίας, το επιβραβεύει γι’ αυτά. Και αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να ισχυροποιηθεί το επιχείρημα των εξτρεμιστών που υποστηρίζουν ότι μόνο η βία μπορεί να διαφυλάξει τα δικαιώματα των Παλαιστινίων.

Η ειρωνεία είναι πως ο ΟΟΣΑ φαίνεται ότι προσπαθεί περισσότερο να διευκολύνει την ένταξη του Ισραήλ, η οποία αναμένεται να γίνει τον Μάιο. Το Ισραήλ αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του ΟΟΣΑ και να παράσχει στατιστικά στοιχεία που αφορούν μόνο στο διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος, εξαιρώντας τους παράνομους εποικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και στα Υψώματα του Γκολάν στην Συρία. Παρόλη την άρνηση όμως, η Στατιστική Επιτροπή του ΟΟΣΑ ψάχνει να βρει τρόπους για να κάνει αποδεχτή την αίτηση του Ισραήλ.

Σύμφωνα με αναφορά που διέρρευσε με τίτλο «Είσοδος του Ισραήλ στον ΟΟΣΑ: προσχέδιο επίσημων προτάσεων της Στατιστικής Επιτροπής» (εδώ το κείμενο στα αγγλικά), η επιτροπή προτείνει να γίνει δεκτό το Ισραήλ με τα στατιστικά στοιχεία που είναι διαθέσιμα, τα οποία περιλαμβάνουν και τους Ισραηλινούς πολίτες στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Ωστόσο, ζητάει από το Ισραήλ να δώσει πιο λεπτομερή στοιχεία, που θα επιτρέψουν στον ΟΟΣΑ να προχωρήσει σε δικούς του υπολογισμούς και να διαχωρίσει τα δεδομένα του Ισραήλ από αυτά των κατεχόμενων εδαφών. Το Ισραήλ υποχρεώνεται να παραδώσει τα στοιχεία αυτά μετά την ένταξη του στον Οργανισμό, αλλά σαν, ήδη τότε μέλος του ΟΟΣΑ, θα έχει δικαίωμα να ασκήσει βέτο στην απόφαση και η υποχρέωση δεν θα είναι κάτι παραπάνω από μια κενή δήλωση.

Πρέπει να σημειωθεί πως με αυτόν τον τρόπο, ο ΟΟΣΑ υιοθετεί την προσέγγιση του Ισραήλ – μια προσέγγιση που αποκρύπτει τους Παλαιστίνιους και την ισραηλινή κυριαρχία στα κατεχόμενα και επικεντρώνεται μόνο στους Ισραηλινούς πολίτες. Αυτή η προσέγγιση ισοδυναμεί με αναγνώριση της παράνομης ισραηλινής κατοχής και βρίσκεται σε άμεση αντίθεση με το διεθνές δίκαιο και την εξωτερική πολιτική όλων των κρατών μελών του ΟΟΣΑ. Επίσης πρέπει να ειπωθεί ότι ο ΟΟΣΑ λαμβάνει αποφάσεις με πλήρη συναίνεση. Αρκεί μόνο μία χώρα να εναντιωθεί στην συμμετοχή του Ισραήλ για να μπλοκαριστεί η διαδικασία και μέχρι τώρα ούτε μία χώρα δεν έχει δείξει τις διαθέσεις της να ψηφίσει κατά της ένταξης του Ισραήλ στον ΟΟΣΑ.

Υπάρχουν δύο λόγοι γι’ αυτό. Πρώτα απ’ όλα, υπάρχει ο συνηθισμένος φόβος ότι όποια χώρα (και ειδικά ευρωπαϊκή) εναντιωθεί στην ένταξη του Ισραήλ, θα κατηγορηθεί για αντί-σημιτισμό. Το Ισραήλ απολαμβάνει την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ και λίγοι Ευρωπαίοι πολιτικοί έχουν το θάρρος να υψώσουν το ηθικό τους ανάστημα απέναντι στην Ουάσιγκτον και το Ισραήλ. Κατά δεύτερο λόγο, οι δεξιές παρατάξεις ανά τον κόσμο βλέπουν το Ισραήλ σαν την Μέκκα των αντί-μεταναστευτικών πολιτικών, της ισλαμοφοβίας και του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Με κάθε κόκκινη γραμμή που περνάει το Ισραήλ στην καταπάτηση των ανθρωπίνων και εθνικών δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, τα δεξιά κόμματα ενθαρρύνονται να ενισχύσουν τις δικές τους πολιτικές μίσους προς τους μετανάστες. Αν στο Ισραήλ επιτρέπεται να πραγματοποιεί εξωδικαστικές δολοφονίες, γιατί να μην επιτρέπεται και στις άλλες χώρες; Αν το Ισραήλ εγκαθιστά μηχανισμούς παρακολούθησης που παραβιάζουν την ιδιωτική ζωή των πολιτών του, τι θα σταματούσε τις άλλες χώρες από το να κάνουν το ίδιο; Η νομιμοποίηση του Ισραήλ και η διευκόλυνση της ένταξής του στον ΟΟΣΑ είναι ένας τρόπος για να νομιμοποιηθούν τα ακραία μέτρα που προωθούν οι ακροδεξιοί πολιτικοί στην Ευρώπη οι οποίοι και είναι πρόθυμοι να προσπεράσουν τους δημοκρατικούς μηχανισμούς και τα δικαιώματα των μειονοτήτων, στο όνομα του εθνικισμού και της «ασφάλειας».

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία απαγορεύει ρητά στις Ευρωπαϊκές χώρες να αναγνωρίσουν την ισραηλινή κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών. Με το να δεχτούν, όμως, την ένταξη του Ισραήλ στον ΟΟΣΑ κάνουν το ίδιο πράγμα. Τα κράτη μέλη, εν γνώση τους, θα εντάξουν το Ισραήλ, με παραπλανητικά στατιστικά στοιχεία που αποκρύπτουν την κατοχή και την παρουσιάζουν σαν ένα γεγονός μόνιμου χαρακτήρα.

Η ένταξη του Ισραήλ στον ΟΟΣΑ θα είναι ένα θανάσιμο λάθος. Θα ανταμείψει τις παραβιάσεις του διεθνές δικαίου, θα ενισχύσει όλους τους εξτρεμιστές ακροδεξιούς σε όλο τον κόσμο και θα μετατρέψει όλα τα κράτη μέλη του ΟΟΣΑ σε συνεργούς της παράνομης Ισραηλινής κατοχής.

Ανοιχτή Επιστολή στον Ban Ki-Moon από τη Γάζα

Πηγή: http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=270314 21 Μάρτη 2010

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια ανοιχτή επιστολή που απευθύνει η πρωτοβουλία «Ένα Δημοκρατικό Κράτος» προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Ban Ki-Moon με αφορμή την επίσκεψη του στην Γάζα την Κυριακή

Εξοχότατε,

Είστε ήδη ενήμερος για την επιδείνωση της ανθρωπιστικής κατάστασης στην Γάζα, ως αποτέλεσμα του αποκλεισμού και των καταστροφικών στρατιωτικών επιθέσεων του Ισραήλ. Πρόσφατα, στις 27 Δεκεμβρίου 2009, χαρακτηρίσατε τον αποκλεισμό «ανεπίτρεπτο». Αυτή η δήλωση αν και είναι σίγουρα έγκυρη, αποτελεί μια συγκρατημένη περιγραφή για την πραγματική κατάσταση που ισοδυναμεί με αργή γενοκτονία. Υποκρύπτει πως μεταχειρίζεστε την γλώσσα με τέτοιο τρόπο ώστε να εξυπηρετείτε την φίλο-ισραηλινή πολιτική των ΗΕ. Ζούμε σε έναν συνεχιζόμενο, παράνομο ισραηλινό αποκλεισμό που μας έχει ακρωτηριάσει και μας έχει καταστρέψει σε όλους τους τομείς, γεγονός που ώθησε τον Ειδικό Απεσταλμένο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των ΗΕ Richard Falk να τον περιγράψει ως «προοίμιο στην γενοκτονία». Η δική σας Επιτροπή Ευρημάτων για τον πόλεμο στην Γάζα, με επικεφαλής τον αξιοσέβαστο Νότιο-Αφρικανό Δικαστή Richard Goldstone, βρήκε το Ισραήλ ένοχο για «εγκλήματα πολέμου και πιθανά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», ευθύνη που του προσάπτουν επίσης και μεγάλοι διεθνής οργανισμοί ανθρωπίνων δικαιωμάτων σαν την Διεθνή Αμνηστία και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η έκθεση Goldstone καταλήγει πως ο πόλεμος του Ισραήλ στην Γάζα «ήταν σχεδιασμένος για να τιμωρήσει, εξευτελίσει και τρομοκρατήσει τους πολίτες, να αφανίσει την τοπική οικονομία, τις θέσεις εργασίας και τις παροχές και να επιβάλλει μια όλο και αυξανόμενη αίσθηση εξάρτησης και αποσταθεροποίησης».

Κύριε Ban,

Η Συνθήκη Γενοκτονίας του 1948 αναφέρει πως περίπτωση γενοκτονίας είναι «η σκόπιμη επιβολή συνθηκών διαβίωσης, που έχει ως στόχο να επιφέρει την φυσική εξόντωση μέρος του πληθυσμού ή στο σύνολο του». Αυτό είναι που συμβαίνει στην Γάζα από την αρχή της επιβολής του αποκλεισμού, από ένα κράτος μέλος των ΗΕ, το Ισραήλ και από την σφαγή 1.434 Παλαιστινίων, από τους οποίους το 90% ήταν άμαχος πληθυσμός, συμπεριλαμβανομένων 434 παιδιών.

Στην δεύτερη σύντομη επίσκεψη σας στην Γάζα μετά τη σφαγή του 2008-09, θα δείτε ότι η καθηγήτρια Sara Roy, ειδική στο ζήτημα της Γάζας, την περιγράφει σαν «μια γη κατακερματισμένη και πληγωμένη, με τις ζωές των ανθρώπων της να έχουν καταστραφεί. Η Γάζα αποσυντίθεται υπό το βάρος του συνεχιζόμενου αποκλεισμού, ανίκανη να λειτουργήσει φυσιολογικά». Η καθηγήτρια Roy καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «η πτώση και η αχρήστευση της οικονομίας και της κοινωνίας της Γάζας, είναι σκόπιμη και αποτελεί αποτέλεσμα μιας πολιτικής που συνειδητά έχει σχεδιαστεί, εφαρμοστεί και επιβληθεί….Όπως η εξαφάνιση της Γάζας έχει συνειδητά ενορχηστρωθεί, το ίσιο συμβαίνει και με τα εμπόδια που αποτρέπουν την ανάκαμψη της». Το Ισραήλ σκοπεύει να καταστρέψει την Γάζα, γιατί τα Διεθνή αρμόδια όργανα επιλέγουν να μην πουν και να μην κάνουν τίποτα.

Σαν οργανώσεις πολιτών, με έδρα την Γάζα, σας καλούμε να χρησιμοποιήσετε την θέση σας σαν Γενικός Γραμματέας των ΗΕ, διεθνές όργανο που είναι αρμόδιο να καταστήσει υπεύθυνες όλες τις κυβερνήσεις για την διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, να αναγκάσει το Ισραήλ να εφαρμόσει την εντολή σας να ανοίξει τα σύνορα της Γάζας και να επιτρέψει την εισαγωγή οικοδομικών υλικών και όλων των αναγκαίων προϊόντων που θα επιτρέψουν, σε εμάς τους αποκλεισμένους Παλαιστίνιους, να ζήσουμε μια αξιοπρεπή ζωή.

Καταλαβαίνουμε ότι έρχεστε στο Khan Younis για να επιθεωρήσετε το οικιστικό πρόγραμμα του UNRWA, που σχεδιάστηκε για να προσφέρει στέγη στους Παλαιστίνιους, των οποίων τα σπίτια κατεδαφίστηκαν από τις πολεμικές μηχανές του Ισραήλ και που περιμένουν για πάνω από πέντε χρόνια για την αντικατάσταση τους. Φυσικά και το οικιστικό πρόγραμμα δεν θα έχει ολοκληρωθεί εξαιτίας του αποκλεισμού, και ας πρόκειται για πρόγραμμα του UNRWA. Η αδιάντροπη άρνηση του Ισραήλ να συνεργαστεί με την απόφαση της διεθνούς κοινότητας για την ανοικοδόμηση της Γάζας, για την οποία έχουν δεσμευτεί αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ, δεν θα πρέπει να γίνεται ανεκτή. Οι επιθέσεις του Ισραήλ έχουν καταστρέψει ολοκληρωτικά ή έχουν προκαλέσει βλάβες σε πολλά δημόσια κτίρια και, σύμφωνα με την αναφορά των ΗΕ στις 30 Απριλίου 2009, έχουν καταστρέψει ή προκαλέσει βλάβες σε ιδιωτικές περιουσίες περίπου 21.000 οικογενειών. Σε πολλούς Παλαιστίνιους, που έχουν περάσει τους προηγούμενους χειμώνες σε σκηνές, τους έχουν υποσχεθεί ότι θα ξαναχτιστούν σπίτια και σχολεία, αν και μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτα που θα απαλύνει τον πόνο τους.

Επιπλέον της ορατής έλλειψης σπιτιών, εμείς στην Γάζα, υποφέρουμε και από την μόλυνση του νερού, του αέρα και του εδάφους, καθώς το αποχετευτικό σύστημα δεν είναι σε θέση να λειτουργήσει, εξαιτίας των διακοπών ρεύματος λόγω της έλλειψης καυσίμων στην κεντρική γεννήτρια της Γάζας. Ιατρικά περιστατικά από τους τραυματισμούς που προκάλεσαν οι βόμβες λευκού φωσφόρου και τα άλλα παράνομα όπλα του Ισραήλ και από το μολυσμένο νερό, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν εξαιτίας του αποκλεισμού. Εκτός από την απαγόρευση εισόδου σε οικοδομικά υλικά, το Ισραήλ εμποδίζει την εισαγωγή και άλλων αναγκαίων υλικών και προϊόντων: λάμπες, κεριά, σπίρτα, βιβλία, ψυγεία, παπούτσια, ρούχα, στρώματα, σεντόνια, κουβέρτες, τσάι, καφέ, λουκάνικα, αλεύρι, αγελάδες, ζυμαρικά, τσιγάρα, καύσιμα, μολύβια, στυλό, χαρτί κλπ.

Κύριε Γενικέ Γραμματέα,

Όταν επισκεφτείτε το khan Younis, να θυμάστε πως μόλις πέρσι, η τεράστια αποθήκη των ΗΕ στοχοποιήθηκε άμεσα από τις ισραηλινές βόμβες φωσφόρου, καταστρέφοντας τόνους από τα τόσο αναγκαία αποθέματα τροφίμων και άλλων υλικών ζωτικής σημασίας. Εκείνη την στιγμή, ο υπεύθυνος του δικού σας UNRWA John Ging έκανε λόγο για μαζικά εμπόδια που αποτρέπουν την ανθρωπιστική βοήθεια από το να φτάσει στον άμαχο πληθυσμό της Γάζας: αυτά τα εμπόδια πρέπει να απομακρυνθούν. Ο Ερυθρός Σταυρός χαρακτήρισε την ισραηλινή επίθεση «απολύτως και εντελώς απαράδεκτη, σύμφωνα με τα πρότυπα του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και τις οικουμενικές ανθρωπιστικές αρχές και αξίες»

Ειλικρινά πιστεύουμε πως θα ανταποκριθείτε στην ευθύνη που έχετε και θα μιλήσετε για τα βάσανα των κατοίκων της Γάζας σε όσους κρατούν τα κλειδιά και θα μπορούσαν εύκολα να βάλουν ένα τέρμα στον βάρβαρο αποκλεισμό, σαν ένα πρώτο βήμα για την εφαρμογή όλων των Ψηφισμάτων των ΗΕ στην Παλαιστίνη.

Γάζα 21/3/2010

Υπογράφουν:

Σύλλογος Πανεπιστημιακών καθηγητών της Παλαιστίνης
Γενικό Σωματείο Εργαζομένων στην Υγεία
Γενικό Σωματείο Δημοσίων Υπαλλήλων
Γενικό Σωματείο Υπαλλήλων πετροχημικών και αερίου
Γενικό Σωματείο Αγροτών
Σωματείο των Επιτροπών Γυναικών
Σωματείο Σύμπραξης των Γυναικείων Οργανώσεων
Σωματείο Επιτρόπων των Γυναικών της Παλαιστίνης
Σύλλογος Φοιτητών
Σύλλογος Εργαζομένων Γυναικών
Forum Αραβικού Πολιτισμού
Εκστρατεία για το Ακαδημαϊκό Μποϋκοτάζ του Ισραήλ
Πρωτοβουλία «Ένα Δημοκρατικό Κράτος»
Σύλλογος Al Quds Πολιτισμού και Πληροφόρησης
Ομάδα «Ένα Δημοκρατικό Κράτος» (ODSG)

Σύλλογος Ιντιφάντα: Διεθνής Ημέρα Δράσης καμπάνιας BDS

Πηγή: http://www.intifada.gr/ 24 Μάρτη 2010

Ο Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό "ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ", συνεχίζοντας την καμπάνια «Μποϊκοτάζ στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ» θα συμμετάσχει στη δεύτερη Διεθνή Ημέρα Δράσης για Μποϊκοτάζ - Απόσυρση Επενδύσεων - Κυρώσεις (BDS) στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ, στις 30 Μαρτίου. Η παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή για το BDS καλεί «όλους τους ανθρώπους με συνείδηση και τις οργανώσεις τους σε όλο τον κόσμο να κινητοποιηθούν με δημιουργικές, συγκεκριμένες και ορατές δράσεις για να κάνουν εκείνη την μέρα ένα ιστορικό βήμα στο κίνημα ενάντια στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ, την αποικιοκρατία και την κατοχή, για λογοδοσία του καταπιεστή και για την εκπλήρωση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του παλαιστινιακού λαού.»

Η πρώτη Διεθνή Ημέρα Δράση για το BDS είχε ανακοινωθεί από την παλαιστινιακή κοινωνία των πολιτών στο περυσινό Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, αμέσως μετά τις ισραηλινές σφαγές στη Γάζα. Η ημερομηνία της 30ης Μαρτίου συμπίπτει με την παλαιστινιακή Ημέρα της Γης όπου τιμάται η μνήμη της σφαγής 6 Παλαιστινίων πολιτών του Ισραήλ από τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας το 1976.

Στην Ελλάδα, το απόγευμα της 30ης Μαρτίου ο Σύλλογος ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ θα πραγματοποιήσει παρέμβαση ενημέρωσης και διαμαρτυρίας στην Πλατεία Κοράη, στην έξοδο του Μετρό, στο κέντρο της Αθήνας.

Καλούμε όλους/ες τους ευαισθητοποιημένους πολίτες, να παραβρεθούν, να ενημερωθούν για τις εταιρίες που επωφελούνται από την κατοχή. Όλοι μαζί να στείλουμε μήνυμα στους Έλληνες καλλιτέχνες να μην ωραιοποιούν το απαρτχάιντ. Να απαιτήσουμε από την Ελληνική Κυβέρνηση άμεση παύση της στρατιωτικής συνεργασίας και διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με το Ισραήλ μέχρι να σταματήσει η κατοχή.

Διαβάστε το Κάλεσμα της Καμπάνιας του Συλλόγου ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ για «Μποϊκοτάζ στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ» και το Κάλεσμα για Πολιτιστικό και Ακαδημαϊκό Μποϊκοτάζ στο Ισραήλ.

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ

PFLP: Λαϊκή εξέγερση ενάντια στο κατοχικό έγκλημα του εποικισμού στην Ιερουσαλήμ

Πηγή: www.pflp.ps/english/ 20 Μάρτη 2010

Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης κάλεσε στις 16 του Μάρτη για αντιμετώπιση της κατοχικής εποικιστικής εκστρατείας και της εβραιοποίησης της Ιερουσαλήμ με έναν λαϊκό ξεσηκωμό, που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για μια εναλλακτική στρατηγική και μια ενωτική εθνική ηγεσία. Μόνο μια πλατιά κινητοποίηση των μαζών, αναφέρει το Μέτωπο, μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις προκλήσεις που δημιουργεί η επιθετική επεκτατική πολιτική της κατοχής εις βάρος της γης, του λαού και των ιερών τόπων της Παλαιστίνης.

Η ανακοίνωση του Μετώπου καλεί τον Παλαιστινιακό λαό, στις πόλεις, τα χωριά και τα στρατόπεδα να ενωθεί απέναντι στις επιθέσεις των εποίκων και του στρατού για να υπερασπίσει τη γη και το λαό, να προστατέψει τη σοδειά, τη γη και το νερό της Παλαιστίνης και να περιφρουρήσει τον Παλαιστινιακό λαό και τους θεσμούς του. Καλεί τους Παλαιστίνιους που βρίσκονται στην εξορία και τις Αραβικές και Μουσουλμανικές μάζες να οργανωθούν για να υποστηρίξουν τον Παλαιστινιακό λαό και να οικοδομήσουν την πλατύτερη δυνατή συμμετοχή, αλληλεγγύη και ενότητα στον αγώνα για την προστασία της Ιερουσαλήμ και των ιερών της τόπων, αγώνα που αποτελεί θεμελιώδες συστατικό του Παλαιστινιακού αγώνα για απελευθέρωση, αυτοδιάθεση, ανεξαρτησία και επιστροφή.

Αναφέρει επίσης το Λαϊκό Μέτωπο πως οι ενέργειες του κατακτητή στην Ιερουσαλήμ αποτελούν εγκλήματα πολέμου και προσπάθεια να αλλάξει ο δημογραφικός χαρακτήρας της πόλης με την αφαίρεση κάθε Αραβικού και Μουσουλμανικού στοιχείου, πράγμα που αποτελεί κατάφωρη περιφρόνηση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και παραβίαση της τέταρτης συνθήκης της Γενεύης. Γι’ αυτό και ζητά από όλα τα διεθνή όργανα και ειδικά από τον Αραβικό Σύνδεσμο και τα Ηνωμένα Έθνη να εγκαταλείψουν τη στάση σιωπής και συνενοχής με τα εγκλήματα της κατοχής και να αναλάβουν τις ευθύνες τους προκειμένου να σταματήσουν τις εγκληματικές αυτές ενέργειες και να αναγκάσουν την κατοχή να λογοδοτήσει για τα εγκλήματά της.

Ο Δρ. Rabah Muhanna, μέλος του Πολιτικού Γραφείου του PFLP και ηγέτης του στη Γάζα, μιλώντας στις 15 του Μάρτη σε συνάντηση με θέμα «Υποστήριξη της Ιερουσαλήμ» που διοργανώθηκε στην αίθουσα Rashad Shawa στην Γάζα ως αντίδραση στα κατοχικά εγκλήματα στην Ιερουσαλήμ, κάλεσε για ενίσχυση όλων των μορφών αγώνα και ιδιαίτερα της ένοπλης αντίστασης. Σχολιάζοντας τους στόχους της κατοχής, τόνισε πως κύριος στόχος της ήταν πάντα ο τερματισμός της αντίστασης και πως αυτός ήταν για τον κατακτητή ένας από τους πιο σημαντικούς στόχους ολόκληρης της «ειρηνευτικής διαδικασίας» του Όσλο. Υπογράμμισε δε, πως η πραγματικότητα είναι πως η αντίσταση ήταν αυτή που έστρεφε τα μάτια της παγκόσμιας κοινότητας στον Παλαιστινιακό λαό και πως είναι επιτακτικό, όχι μόνο να εμμείνει ο Παλαιστινιακός λαός στην επιλογή της αντίστασης, αλλά και να την ενισχύσει, να την προστατέψει και να παρασχεθούν όλοι οι παράγοντες για μια πετυχημένη ενότητα και ενεργοποίηση της αντίστασης κόντρα στην φασιστική κατοχή.

Το μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Λαϊκού Μετώπου απαίτησε τον άμεσο τερματισμό κάθε «διαπραγμάτευσης», επίσημης ή ανεπίσημης, χαρακτηρίζοντας τις «διαπραγματεύσεις» αυτές επιζήμιες για τον Παλαιστινιακό εθνικό σκοπό και υπογράμμισε τη σημασία της εθνικής ενότητας. Όπως είπε, ο Παλαιστινιακός σκοπός αντιμετωπίζει μια απειλή, και κάλεσε το λαό και τον Αραβικό και Μουσουλμανικό κόσμο να ενωθεί για να προστατέψει τον Παλαιστινιακό σκοπό και τις Παλαιστινιακές σταθερές, ενώ υπογράμμισε πως η ενότητα είναι κρίσιμος παράγοντας για την αντιμετώπιση του εχθρού – της Σιωνιστικής κατοχής και των συμμάχων της, του παγκοσμιοποιημένου διεθνούς συστήματος της ιμπεριαλιστικής ηγεμονίας των ΗΠΑ. Τέλος εξέφρασε τη βεβαιότητά του πως η Ιερουσαλήμ και ολόκληρη η Παλαιστίνη θα απελευθερωθεί και πως η πλήρης ήττα του Σιωνιστικού σχεδίου είναι αναπόφευκτη.

Δυνατό «όχι» από τους νέους της Ιερουσαλήμ στην επέκταση του εποικισμού

της Άννας Λουβίου Πηγή: «Δρόμος της Αριστεράς» 20 Μάρτη 2010

Με αφορμή τη νέα ανακοίνωση επέκτασης του ισραηλινού εποικισμού, οι νέοι της Ιερουσαλήμ βγήκαν στους δρόμους, διαδήλωσαν και πετροβόλησαν τις πάνοπλες και πολυάριθμες δυνάμεις, που έχουν αναπτύξει οι Ισραηλινοί, για να εδραιώσουν την κατοχή: αστυνομία, στρατό, συνοριοφυλακή, ειδικές δυνάμεις. Την Πέμπτη 11/3, στην παλιά πόλη -το οικονομομικό και κοινωνικό κέντρο των ανατολικών Ιεροσολύμων- η πρόσβαση όλων των Παλαιστίνιων, που δεν κατοικούν εκεί, απαγορεύτηκε από τα σημεία ελέγχου που στήθηκαν στις πύλες της παλιάς πόλης. Οι άντρες κάτω των 45 απαγορεύτηκε να μπουν στην Πλατεία των Τζαμιών, ενώ ο χώρος έκλεισε εντελώς τις δύο επόμενες μέρες.

Συλλήψεις δωδεκάχρονων στα κρεβάτια τους

Οι συγκρούσεις επεκτάθηκαν στις σημαντικότερες γειτονιές, Eisaweyah, Ras Al-Amoud και Silwan. Στο Wadi Al-Jouz η αστυνομία καταδίωξε διαδηλωτές με τη βοήθεια ελικοπτέρου που. σχεδόν, άγγιζε τις στέγες των σπιτιών. Έγιναν πολλές συλλήψεις, ακόμα και ανήλικων παιδιών, 12 ετών, μερικές από αυτές όχι στο δρόμο αλλά στα κρεβάτια, τη νύχτα, όπως μεταδίδει το Μa’an Νews.

Οι Ισραηλινοί προσπαθούν, συστηματικά, να παρουσιάσουν τις συγκρούσεις ως μεμονωμένα περιστατικά -«20 Παλαιστίνιοι επιτέθηκαν...»- και μιλούν με υπερηφάνεια για την ησυχία που επιβλήθηκε στην παλιά πόλη, όταν έχουν χιλιάδες στρατιώτες εκεί, έχουν κλείσει όλες τις εισόδους για τους Παλαιστινίους και έχουν στήσει πολλά οδοφράγματα στην πόλη, αποκλείοντας ολόκληρες γειτονιές.

Στον προσφυγικό καταυλισμό του Σαουφάτ, που είναι ο μοναδικός προσφυγικός καταυλισμός μέσα στα Ιεροσόλυμα με μοναδική έξοδο το στρατιωτικό σημείο ελέγχου, η νεολαία στόχευσε το σημείο ελέγχου. Το Αl Jazeera μεταδίδει ότι σημειώθηκαν επεισόδια, στα οποία Παλαιστίνιοι του ’48 (κάτοικοι του Ισραήλ) εμποδίστηκαν να μπουν στα Ιεροσόλυμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, διαδηλώσεις έγιναν κι έξω από τις περιοχές του ισραηλινού εποικισμού.

Η Δυτική Όχθη συγκεντρώνεται στα σημεία ελέγχου

Το ίδιο διάστημα, διαδηλώσεις γίνονται κάθε μέρα στη Ραμάλα, στο σημείο ελέγχου της Καλάντια, και ταυτόχρονα στη Ναμπλούς, στο σημείο ελέγχου που την αποκόπτει από την υπόλοιπη Δυτική Όχθη. Στη Χεβρώνα, ο κατοχικός στρατός βρίσκεται στην πόλη για να προστατεύσει τους εποίκους, και εκεί σημειώθηκαν πολλές συγκρούσεις. Σε αντίποινα, οι κατοχικές δυνάμεις έκλεισαν τις εισόδους της πόλης.

Δεν ήταν διαδηλώσεις που έγιναν στη μέση της πόλης, στη μέση των περικυκλωμένων φυλακών που λέγονται παλαιστινιακές πόλεις. Ο κόσμος πήγε στα σημεία ελέγχου, εκεί που βρίσκονται οι δυνάμεις κατοχής. Δεν συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πόλης για να βαδίσουν προς τα σημεία ελέγχου, γιατί, συνήθως, οι δυνάμεις της Παλαιστινιακής Αρχής προσπαθούν να τους σταματήσουν. Συγκεντρώθηκαν κατευθείαν στα σημεία ελέγχου.

Περίπου 100 άνθρωποι τραυματίστηκαν, κυρίως στα Ιεροσόλυμα, ορισμένοι από αυτούς στα μάτια από πλαστικές σφαίρες (μέταλλο με περίβλημα καουτσούκ) των δυνάμεων κατοχής, που έπεφταν βροχή. Περίπου 60 συνελήφθηκαν.

Η Γάζα έστειλε τη συμπαράστασή της στις διαδηλώσεις για την υπεράσπιση των Ιεροσολύμων.

Οι Παλαιστίνιοι ζουν σε κατοχή και έχουν κάθε δικαίωμα να εξεργείρονται. Αυτή τη φορά, όμως, οι διαδηλώσεις και οι συμπλοκές είχαν αφορμή την ανακοίωνση νέας επέκτασης του εποικισμού στα Ιεροσόλυμα, μια κίνηση που καταδίκασαν σχεδόν όλες οι χώρες, ακόμα και οι ΗΠΑ. Οι συγκρούσεις ήταν και ένα μήνυμα προς τα κράτη που καταδικάζουν τους εποικισμούς, αλλά δεν κάνουν τίποτα για να σταματήσουν αυτό το έγκλημα.

Ποια Ιεροσόλυμα;

Πολλά από αυτά τα παιδιά των Ιεροσολύμων που βγήκαν στους δρόμους, μεγάλωσαν σε σπίτια για τα οποία είχαν εκδοθεί εντολές κατεδάφισης. Άλλα είδαν τα σπίτια τους ή τα σπίτια των γειτόνων τους να κατεδαφίζονται ή να εκκενώνονται, για να κατοικήσουν Ισραηλινοί έποικοι. Κυρίως ζούσαν μέσα στο διαρκή φόβο. Έζησαν το τέλος της δεύτερης Ιντιφάντα, άκουσαν για τους σκοτωμούς, στην οικογένειά τους έχουν φυλακισμένους. Έζησαν τη βίαιη καταστολή, την αστυνομοκρατία και τη στρατοκρατία της ισραηλινής κατοχής στα Ιεροσόλυμα, τη ρατσιστική αντιμετώπιση. Δεν έχει μικρότερη σημασία το ότι συνέχεια ακούν και βιώνουν τα σχέδια εβραιοποίησης της πόλης.

Οι κατοχικές δυνάμεις προσπαθούν, κυρίως, να δημιουργήσουν ατμόσφαιρα φόβου και να διασφαλίσουν την απουσία οργανωμένης δράσης των Παλαιστινίων στα Ιεροσόλυμα: απαγορεύουν την πολιτική δραστηριότητα (η λειτουργία οποιουδήποτε παλαιστινιακού θεσμού, κόμματος ή πολιτικής οργάνωσης απαγορεύεται), κλείνουν τα κοινωνικά κέντρα (όπως το κέντρο Nidal, γιατί συνδέεται με τις Παλαιστινιακές Επιτροπές Υγείας), απαγορεύουν ακόμα και πολιτιστικές δραστηριότητες - όπως πολλές δραστηριότητες του θεάτρου των ανατολικών Ιεροσολύμων.

Ναι, αυτά τα παιδιά ζουν στα Ιεροσόλυμα, σε αντίθεση με τα παιδιά της Δυτικής Όχθης, που βλέπουν τα Ιεροσόλυμα από μακριά και πίσω από το τείχος. Για κάποια χρόνια, καλλιεργήθηκε η εικόνα του προνομιούχου κατοίκου της Ιερουσαλήμ. Αυτό δεν το πιστεύει κανείς πια. Τα δυο τελευταία χρόνια, η εικόνα άλλαξε. Ατέλειωτες γραφειοκρατικές διαδικασίες, για να ανανεώσουν την «άδεια παραμονής» στην πόλη τους, ανεργία, κοινωνικά προβλήματα. Ζωή σε υποβαθμισμένες γειτονιές, όταν στις παρακείμενες εβραϊκές γειτονιές περισσεύουν τα πάρκα και η χλιδή. Παρ’ όλα αυτά, δεν φοβήθηκαν να βγουν στο δρόμο. Έχουν άλλη επιλογή;

Για μια τρίτη Ιντιφάντα δεν λείπουν ούτε οι αιτίες ούτε η οργή. Όμως, η καταστολή της μη βίαιης αντίστασης από την ισραηλινή κατοχή ξεπερνά κάθε μέτρο. Συλλήψεις, διοικητικές κρατήσεις και, τελευταία, επιβολή στρατιωτικού νόμου και απαγόρευσης κυκλοφορίας κάθε Παρασκευή στα χωριά που διαδηλώνουν κατά του τείχους. Οι νέοι των Ιεροσολύμων βγήκαν στους δρόμους και συναντήθηκαν με τους νέους στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, που δεν μπορούν να έρθουν κοντά τους.

Αεροπορικές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας

Πηγή: www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=270034 20 Μάρτη 2010

Συνεχίστηκαν για δεύτερη νύχτα οι Ισραηλινοί βομβαρδισμοί σε διάφορες περιοχές της Λωρίδας της Γάζας.

Σύμφωνα με τοπικές πηγές η Ισραηλινή αεροπορία εξαπέλυσε τουλάχιστον τρεις επιθέσεις πριν τα μεσάνυχτα της Παρασκευής κοντά στα ερείπια του αεροδρομίου της Γάζας. Τις επιθέσεις επιβεβαίωσε και ο Ισραηλινός στρατός. Ιατρικές πηγές αναφέρουν ότι τουλάχιστον 12 τραυματίες μεταφέρθηκαν σε νοσοκομείο στην πόλη της Ράφα, οι τρεις με σημαντικά και οι υπόλοιποι με ελαφρά τραύματα.

Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές πετούσαν ακόμα αεροπλάνα πάνω από τη Λωρίδα της Γάζας.

Πρόκειται για τη δεύτερη επίθεση της Ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας στη Λωρίδα της Γάζας σε λιγότερο από 24 ώρες. Τα ξημερώματα της Παρασκευής βομβαρδίστηκαν έξι στόχοι, ανάμεσά τους ανοιχτές περιοχές κοντά στην Khan Younis, ένα τούνελ στα σύνορα της Γάζας με την Αίγυπτο και μια βιοτεχνία, χωρίς να αναφερθούν τραυματίες, ενώ Παλαιστίνιοι αντάρτες ανέφεραν μάχες με ισραηλινές δυνάμεις στα ανατολικά της πόλης της Γάζας το απόγευμα της Πέμπτης.

Οι επιθέσεις ακολούθησαν την εκτόξευση αυτοσχέδιας ρουκέτα από την Γάζα η οποία σκότωσε Ταϊλανδό εργάτη σε χωράφια σε μια Ισραηλινή κοινότητα κοντά στην πόλη Ashkelon. Πρόκειται για την πρώτο θάνατο από Παλαιστινιακή ρουκέτα από το τέλος της Ισραηλινής εικοσαήμερης επίθεσης στην Γάζα στα τέλη του 2008-αρχές του 2009.
Την πατρότητα της επίθεσης διεκδικούν δύο ομάδες: οι ταξιαρχίες Al-Aqsa ένοπλη πτέρυγα της Φατάχ και η Jund Ansar As-Sunna μια ελάχιστα γνωστή, σκληρή Ισλαμική οργάνωση.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Ισραηλινή πρεσβεία

Σάββατο 20/3/2010 ώρα 16:00

Πηγή: http://resistencias2005.blogspot.com

Η πρόσφατη απόφαση του Ισραήλ για την ανέγερση 1.600 νέων κατοικιών στην περιοχή Ραμάτ Σλόμο της Ανατολικής Ιερουσαλήμ καθώς και τα εγκαίνια μιας νέας Συναγωγής στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ έχουν εγείρει έντονες αντιδράσεις από την Παλαιστινιακή πλευρά, φέρνοντας παράλληλα στην επιφάνεια την πραγματική διάθεση του Ισραήλ να μην εργαστεί για την ειρήνη.

Το Ισραήλ κλιμακώνει την ένταση μεταξύ των δύο πλευρών και απειλεί με ακόμα περισσότερες ανθρώπινες απώλειες. Ήδη η Χαμάς καλεί σε νέα Ιντιφάντα ενάντια στην προκλητική επεκτατική πολιτική των σιωνιστών ενώ ακόμα και πολλές χώρες της Δύσης καταδικάζουν το εν λόγω εποικιστικό σχέδιο που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο.

Ο πολύπαθος παλαιστινιακός λαός ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της Αντίστασης για τη «Μέρα Οργής», βρήκε τη δύναμη να συνεχίσει τον αγώνα για ελευθερία βγαίνοντας για μια ακόμη φορά στους δρόμους της Ιερουσαλήμ και της Λωρίδας της Γάζας, πετώντας πέτρες ενάντια στην ισραηλινή αστυνομία και υπομένοντας συλλήψεις από τις κατοχικές δυνάμεις.

Η απόφαση των σιωνιστών κατακτητών πρέπει να ανατραπεί

Λευτεριά στην Παλαιστίνη – Κάτω τα χέρια από την Γάζα

Καλούμε σε συγκέντρωση/διαμαρτυρία το Σάββατο 20.3.2010 και ώρα 16.00 μπροστά από την Ισραηλινή πρεσβεία.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό
Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο

Rachel Corrie

«Βρίσκομαι στην Παλαιστίνη εδώ και δύο εβδομάδες και μία ώρα και ακόμα δεν βρίσκω τις λέξεις για να περιγράψω αυτά που βλέπω. Τίποτα δεν θα μπορούσε να με έχει προετοιμάσει για την πραγματικότητα της κατάστασης εδώ. Απλώς δεν μπορείς να το φανταστείς αν δεν το δεις…» Rachel Corrie 2003

Επτά χρόνια πριν, στις 16 Μάρτη του 2003, η 23χρονη αμερικανίδα Ρέιτσελ Κόρι, μαζί με μερικούς ακόμα ακτιβιστές του Διεθνούς Κινήματος Αλληλεγγύης (ISM), βρίσκονταν μπροστά σε ένα ακόμα Παλαιστινιακό σπίτι στη Ράφα,, προσπαθώντας να εμποδίσει την κατεδάφισή του από τις δυνάμεις κατοχής του Ισραηλινού στρατού. Την είδε…φορούσε άλλωστε το φωσφοριζέ χαρακτηριστικό γιλέκο των ξένων ακτιβιστών στην Παλαιστίνη. Την άκουσε … να του φωνάζει, με τη ντουντούκα που κρατούσε, να σταματήσει γιατί δεν θα φύγει. Ως αμερικανίδα ένιωθε ασφζαλής…Ακόμα κι όταν κατάλαβε ότι ο εκσκαφέας Caterpillar D9 δεν επρόκειτο να σταματήσει, η Ρέιτσελ δε σηκώθηκε. Ο εκσκαφέας πέρασε από πάνω της. Κι ύστερα, έκανε πίσω και ξαναπέρασε πάνω από το πληγωμένο της σώμα. Η Ρέιτσελ Κόρι έγινε η πρώτη Αμερικανίδα που σκοτώθηκε άοπλη και εν ψυχρώ από τους ισραηλινούς, διότι υποστήριζε τους Παλαιστινίους….Έγινε σύμβολο του αγώνα των Παλαιστινίων, του διεθνούς ειρηνευτικού κινήματος, του κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης και του αγώνα κατά της πολιτικής Μπους. Έγινε μάρτυρας, η αμερικανίδα μάρτυρας, για τον παλαιστινιακό λαό που τιμά την ημέρα του θανάτου της με σειρά εκδηλώσεων, διδάσκοντας το παράδειγμά της και τον ηρωισμό της στα σχολεία.

Διαβάστε: Η ζωή της Ρέιτσελ Κόρι, Μαρτυρία ακτιβιστή του ISM για τις συνθήκες θανάτου της, Κάποια από τα e-mail της Ρέιτσελ από τη Ράφα, Και δεν είναι μόνο η Ρέιτσελ, Το όνομά μου είναι Ρέιτσελ Κόρι-Η παράσταση αυτές τις μέρες στην Αθήνα.

Η οργή των Παλαιστινίων ξεχύθηκε στους δρόμους

Πηγή: http://electronicintifada.net/v2/article11145.shtml 18 Μάρτη 2010

Την Τρίτη (16/3/2010) δεκάδες εκατοντάδες Παλαιστίνιοι, όλων των πολιτικών πεποιθήσεων, σε μια μαζική εξέγερση, βγήκαν στους δρόμους σε όλη την κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ, τη Δυτική Όχθη, τη Γάζα και το Ισραήλ. Η μικρή αυτή Ιντιφάντα (εξέγερση) ξεκίνησε μετά το κάλεσμα του ισλαμικού κινήματος της Χαμάς για την «Ημέρα της Οργής», προκειμένου να διαμαρτυρηθούν οι Παλαιστίνιοι για την συνεχιζόμενη ιουδαιοποίηση της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και τις προσπάθειες του Ισραήλ να οικειοποιηθεί τις ιερές τοποθεσίες των μουσουλμάνων.

Οι πολυάριθμες αναταραχές περιορίστηκαν εξαιτίας των οδοφραγμάτων και των εμποδίων του ισραηλινού στρατού, που εμπόδισε τους Παλαιστίνιους της Δυτικής Όχθης να φτάσουν στην Ιερουσαλήμ. Περισσότεροι από 100 Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν και οι 16 από αυτούς έχουν κατάγματα και τραυματισμούς στα μάτια και το στομάχι. Περίπου 80 συνελήφθηκαν στις συγκρούσεις με τον ισραηλινό στρατό. Τραυματίες υπήρξαν και ανάμεσα στους ισραηλινούς στρατιώτες και αστυνομικούς.

Την Τετάρτη, οι ισραηλινές δυνάμεις ασφάλειας παρέμειναν σε επιφυλακή, μιας και αναμένονταν περισσότερες αναταραχές. Σε επιφυλακή βρίσκονταν και οι παλαιστινιακές δυνάμεις ασφαλείας εξαιτίας του φόβου ότι οι διαδηλωτές θα εξαπλώνονταν στα ισραηλινά checkpoints και τους εποικισμούς, πυροδοτώντας την ήδη έκρυθμη κατάσταση.

«Θα είμαστε εδώ και αύριο, μετά το σχολείο. Δεν τελειώσαμε. Θα ερχόμαστε κάθε μέρα και θα συνεχίζουμε την διαμαρτυρία μας για βδομάδες και για μήνες», είπε ένας διαδηλωτής στο IPS, ενώ ένας άλλος δήλωσε «Αυτό είναι μόνο η αρχή. Πρόκειται να εξελιχθεί σε μια σειρά συντονισμένων ενεργειών ενάντια στην κατοχή και την βεβήλωση των ιερών μας τόπων».

Στον προσφυγικό καταυλισμό της Qalandiya, που βρίσκεται ανάμεσα στην Ιερουσαλήμ και την Ραμάλα, εκατοντάδες μαθητές και νέοι άντρες πλησίαζαν κατά κύματα στο ισραηλινό checkpoint, πετώντας πέτρες και μπουκάλια. Αλλού, έριχναν μολότοφ, έκαιγαν σκουπιδοτενεκέδες ενώ ένας ισραηλινός αστυνομικός πυροβολήθηκε. Ο ισραηλινός στρατός προσπάθησε να διαλύσει τους εξεγερμένους με πλαστικές σφαίρες και δακρυγόνα. Όμως όσο και αν οι διαδηλωτές αναγκάζονταν να υποχωρήσουν, επέστρεφαν ξανά. Αρκετοί τραυματίστηκαν και πολλοί συνελήφθηκαν.

Συνήθως οι διαδηλώσεις στην Παλαιστίνη έχουν μια συγκεκριμένη φόρμουλα και οι δύο πλευρές ακολουθούν σιωπηρούς κανόνες. Μέχρι τώρα, οι συγκρούσεις στα διάφορα χωριά της Δυτικής Όχθης και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ διαρκούσαν κάποιες ώρες, μέχρι που και οι δύο πλευρές –οι Ισραηλινοί στρατιώτες και οι Παλαιστίνιοι διαδηλωτές– κουράζονταν και επέστρεφαν στην «βάση» τους. Η προηγούμενη διαδήλωση στην Qalandiya που παρακολούθησε το IPS διαλύθηκε μετά από κάποιες ώρες. Όμως οι εχθροπραξίες της Τρίτης ξεκίνησαν από νωρίς το πρωί και κράτησαν μέχρι αργά το βράδυ. Παρόμοια σενάρια εκτυλίχθηκαν σε διάφορα μέρη της Δυτικής Όχθης και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ ενώ χιλιάδες Παλαιστίνιοι ξεχύθηκαν και στους δρόμους της Γάζας. Διακρίνεται πλέον στην ατμόσφαιρα η καταπιεσμένη οργή των τελευταίων εβδομάδων, εξαιτίας της επιτάχυνσης των ισραηλινών διαδικασιών για την ιουδαιοποίηση της Ανατολικής Ιερουσαλήμ.

Η ένταση ανέβηκε τη Δευτέρα με τα εγκαίνια εβραϊκής συναγωγής σε μια τοποθεσία όπου βρισκόταν ένα τζαμί, στο ιουδαϊκό τετράγωνο της Παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ. Οι προσπάθειες επίσης εξτρεμιστών εβραίων να μπουν στο Al Aqsa, το τρίτο πιο ιερό μέρος των μουσουλμάνων, πυροδότησε την οργή των Παλαιστινίων. Οι συγκεκριμένοι εξτρεμιστές είπαν πως θέλουν να χτίσουν τον Τρίτο Ναό των Ιουδαίων στα ερείπια του Al Aqsa. Η σπουδαιότητα και η σημασία του Al Aqsa είναι ανεκτίμητη, ακόμη και για τους πιο συγκρατημένους και κοσμικούς μουσουλμάνους της Δύσης. «Έχω μόνο δύο γιους και τους αγαπώ πολύ, αλλά είμαι διατεθειμένος να τους θυσιάσω για το Al Aqsa είπε στο IPS ένας κοσμικός, πρώην ακτιβιστής της Φατάχ στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ. «Πριν αρκετές εβδομάδες, όταν υπήρχαν κάποιες αναταραχές, τηλεφώνησα στους γιους μου και τους είπα να κλείσουν το μαγαζί μας με τουριστικά είδη και να πάνε να υπερασπιστούν το τζαμί από τους έποικους. Νομίζεις ότι μου είναι εύκολο να χάσω τους γιους μου; Το Al Aqsa είναι κόκκινη γραμμή και κανείς δεν πρέπει να την περάσει».

Αυτό είναι και το κοινό έδαφος που βρήκαν οι ηγεσίες των δύο πολιτικών παρατάξεων της Παλαιστίνης, της Χαμάς και της Φατάχ και κάλεσαν τους υποστηρικτές τους να βγουν στους δρόμους. Ανώτερα μέλη της ΟΑΠ, προσκείμενα στην Φατάχ, συναντήθηκαν στο ξενοδοχείο Ambassador στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ πριν λίγες μέρες και προτού απευθυνθούν στους Παλαιστίνιους για να αναλάβουν δράση. Η ηγεσία είχε συναντηθεί στο ίδιο ξενοδοχείο για να συζητήσει αμυντικά μέτρα, και πριν το ξέσπασμα της 2ης Ιντιφάντα το 2000,όταν ο Ariel Sharon πραγματοποίησε την προκλητική του επίσκεψη στο Al Aqsa, παρόλο που η ισραηλινή ασφάλεια τον είχε προειδοποιήσει να μην το κάνει. Επιπλέον η, προσκείμενη στη Φατάχ, Ταξιαρχία των Μαρτύρων του Al Aqsa, ζήτησε από την Παλαιστινιακή Αρχή να της επιτραπεί να ξανά-οπλιστεί και να προστατέψει το Al Aqsa από τους Ισραηλινούς. Το Ισραήλ έδωσε πρόσφατα χάρη σε 70 πρώην μέλη του Al Aqsa με την προϋπόθεση να παραδώσουν τα όπλα τους και να σταματήσουν την αντίσταση. Τα τελευταία χρόνια το Ισραήλ έχει απονείμει χάρη σε εκατοντάδες ακόμα.

Ο αρχηγός της Χαμάς Ahmed Bahar κάλεσε σε επανάληψη των ένοπλων επιθέσεων ενάντια στους Ισραηλινούς και ζήτησε από τα Αραβικά κράτη να στηρίξουν την αντίσταση. Στο μεταξύ, οι έποικοι προειδοποίησαν ότι θα ανταποδώσουν την οποιαδήποτε επίθεση των Παλαιστινίων, ξεκινώντας αμέτρητες ταραχές. Είπαν επίσης πως θα επιτεθούν «στους Άραβες και στις περιουσίες τους» αν στο μέλλον τους εμποδίσουν να μπουν στο Al Aqsa.

Αν και μια τρίτη Ιντιφάντα δεν φαίνεται να είναι επικείμενη, παρόλο που ισραηλινοί αναλυτές χαρακτηρίζουν τα γεγονότα της Τρίτης σαν «το φως της Ιντιφάντα», ωστόσο ταραχές μεγάλης κλίμακας είναι πολύ πιθανές.

Διεθνής Εκστρατεία Υποστήριξης των Παλαιστινίων Πολιτικών Κρατούμενων

Πηγή: www.freepalestinianprisoners.com 18 Μαρτίου 2010

Το Free Palestine Alliance και το Addameer σας καλούν να διοργανώσετε δράσεις την εβδομάδα 11-17 Απριλίου, σε ένδειξη στήριξης των Παλαιστινίων Πολιτικών Κρατούμενων

Η 17η Απριλίου 2010 σηματοδοτεί την 34η επέτειο της Διεθνούς Ημέρας Πολιτικών Κρατουμένων. Καθώς πλησιάζει αυτή η ιστορική και σημαντική ημέρα, αρκετές παλαιστινιακές οργανώσεις και αλληλέγγυοι συνεργάτες αισθάνονται πως τώρα, περισσότερο από ποτέ, είναι μια κρίσιμη περίοδος και πρέπει να πέσει λίγο φως σε αυτούς τους αφανείς και μερικές φορές ξεχασμένους ήρωες του συνεχιζόμενου απελευθερωτικού αγώνα της Παλαιστίνης. Υπάρχουν 7.300 Άραβες κρατούμενοι. Ανάμεσα τους υπάρχουν 33 γυναίκες και 300 παιδιά. 400 είναι από την Ιερουσαλήμ και τα κατεχόμενα εδάφη του 1948, 745 από την Γάζα και 6.155 από την Δυτική Όχθη.

Τιμήστε την Ημέρα των Παλαιστινίων Πολιτικών Κρατούμενων 17 Απριλίου 2010. Οργανώστε τοπικές δράσεις για να ευαισθητοποιήσετε όλους πάνω σε αυτό το κρίσιμο θέμα, διοργανώνοντας εργαστήρια, διαλέξεις, προβολή ταινιών και άλλες δραστηριότητες όλη την βδομάδα. Το Σάββατο, 17 Απριλίου 2010, συγκεντρωθείτε όλες οι κοινότητες και οι σύμμαχοι για να πετάξετε χαρταετούς σε ένδειξη υποστήριξης των Παλαιστινίων Πολιτικών Κρατούμενων

Έγγραφο της PLO αποκαλύπτει την έλλειψη στρατηγικής και νομιμότητας της ηγεσίας της

του Ali Abunimah, Πηγή: The Electronic Intifada, 11 Μάρτη 2010

Στην συνάντηση κορυφής του περασμένου Σεπτέμβρη στην Νέα Υόρκη μεταξύ του Ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu και του ηγέτη της Φατάχ Mahmoud Abbas, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα εγκατέλειψε δημόσια την απαίτηση του να σταματήσει το Ισραήλ την κατασκευή εποικισμών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη ως προάγγελο της επανάληψης των διαπραγματεύσεων με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ. Με αυτόν τον τρόπο, ο Ομπάμα σηματοδότησε ταπεινωτικά την κατάρρευση της δικής του παραπλανητικής ειρηνευτικής προσπάθειας. Στη συνέχεια, ο απεσταλμένος του, George Mitchell, πηγαινοέρχεται αναζητώντας μια φόρμουλα σωτηρίας του προφίλ των ΗΠΑ, μια φόρμουλα που να δίνει την εντύπωση πως ακόμα υπάρχει μια «ειρηνευτική διαδικασία» που ίσως μια μέρα οδηγήσει σε μια λύση δύο-κρατών.

Μετά από μήνες προσπαθειών, οι ΗΠΑ με το καρότο και το μαστίγιο κατάφεραν τον Αμπάς και ορισμένα «μετριοπαθή» Αραβικά κράτη να στηρίξουν «έμμεσες συνομιλίες» μεταξύ Ισραήλ και Αμπάς, παρότι το Ισραήλ κλιμακώνει την εθνοκάθαρση της Ιερουσαλήμ, τους εποικισμούς στη Δυτική Όχθη, τον αποκλεισμό της Γάζας και τον καθημερινό κύκλο δολοφονιών και απαγωγών Παλαιστινίων στα κατεχόμενα εδάφη. Ακόμα και το πενιχρό αυτό επίτευγμα των ΗΠΑ αμφισβητείται μετά την προκλητική ανακοίνωση της κυβέρνησης Νετανιάχου, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο Ισραήλ του αντιπροέδρου τον ΗΠΑ Joe Biden, ότι θα κατασκευαστούν επιπλέον 1600 σπίτια αποκλειστικά για Εβραίους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως παρόλα αυτά, η κυβέρνηση Ομπάμα θα πιέσει για μια παρωδία διαπραγματεύσεων. Η εναλλακτική λύση θα ήταν να χρησιμοποιηθούν πραγματικά οι ογκώδεις Αμερικανικές επιχορηγήσεις που λαμβάνει το Ισραήλ, ως μοχλός πίεσης, προκειμένου να χαλιναγωγηθεί η απαράδεκτη συμπεριφορά του Ισραήλ. Αλλά ο Ομπάμα, ούτε πριν ούτε μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, δεν έδειξε την παραμικρή ένδειξη πως σκοπεύει να κάνει κάτι τέτοιο (παρά τις αφελείς και διογκωμένες προσδοκίες που υπήρχαν στον Αραβικό κόσμο και στους κύκλους της βιομηχανίας της ειρηνευτική διαδικασίας) και δεν θα το κάνει τώρα την ώρα που το τρωτό Δημοκρατικό Κόμμα, κατευθύνεται σε ενδιάμεσες εκλογές χωρίς να έχει να παρουσιάσει ουσιαστικά κανένα επίτευγμα στους ψηφοφόρους.

Εν μέσω της καταθλιπτικής αυτής κατάστασης, έρχεται ένα νέο έγγραφο του Saeb Erekat, ανώτερου βοηθού του Αμπάς και «επικεφαλής των διαπραγματευτών» της αμερικανοστήριχτης Παλαιστινιακής Αρχής (ΠΑ) της Ραμάλα. Το έγγραφο, με έκταση μεγαλύτερη από 7000 λέξεις, συντάχθηκε από το Τμήμα Διαπραγματεύσεων της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (NAD-PLO) και φέρει τον άκομψο τίτλο «Η πολιτική κατάσταση υπό το πρίσμα των εξελίξεων με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, την κυβέρνηση του Ισραήλ και το συνεχιζόμενο πραξικόπημα της Χαμάς: Συστάσεις και επιλογές». (Το τμήμα διαπραγματεύσεων της PLO ουσιαστικά διοικείται από το Ινστιτούτο Adam Smith «το κυρίαρχο think tank της ελεύθερης αγοράς της Βρετανίας» και χρηματοδοτείται εξολοκλήρου από Δυτικές κυβερνήσεις).

Με ημερομηνία Δεκέμβρη του 2009, το έγγραφο αναφέρθηκε σε αρκετές Ισραηλινές εφημερίδες στα μέσα Φλεβάρη και διανεμήθηκε σε Ευρωπαίους και άλλους διπλωμάτες ως προειδοποίηση ότι οι Παλαιστίνιοι έχουν και άλλες επιλογές εκτός από την συνέχιση των ανώφελων διαπραγματεύσεων. Μπορούν, για παράδειγμα, να εγκαταλείψουν την λύση των δύο κρατών και να ζητήσουν ένα κράτος, προειδοποιεί το έγγραφο. Εντούτοις, μια καλύτερη ανάγνωση αποκαλύπτει μια διαφορετική εικόνα.

Το έγγραφο είναι κακογραμμένο, επαναλαμβανόμενο και αρκετές φορές μόλις και έχει συνοχή. Σε μια σελίδα γράφει «Τα έγγραφα πιστοποίησης δεν μπορούν να παρουσιαστούν στην κυβέρνηση των ΗΠΑ και σε άλλους, χωρίς το Παλαιστινιακό έγγραφο. Τα ζητήματα αυτά έχουν σημαντικούς δεσμούς με την βίαιη κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας, η οποία δεν μπορεί να αναλυθεί αν εξαιρεθεί η ακριβής κατανόηση των περιφερειακών εξελίξεων και η παρουσίαση των εγγράφων πιστοποίησης». Υπάρχουν πολλά περισσότερα από αυτήν την μπερδεμένη και προφανώς ασυνάρτητη γλώσσα – όλες οι κυβερνήσεις που χρηματοδοτούν τους συγγραφείς του κειμένου, πρέπει να αναρωτιούνται που ξοδεύονται πραγματικά τα χρήματά τους!

Πέρα από αυτό, προκύπτει μια κρίσιμη ανησυχία. Ο Erekat ανησυχεί πολύ πως οι ΗΠΑ θα πιέσουν τον Αμπάς να επαναλάβει τις διαπραγματεύσεις από την αρχή, αντί να τις συνεχίσει από το σημείο στο οποίο σταμάτησαν τον Δεκέμβρη του 2008 με την προηγούμενη κυβέρνηση του Ισραήλ, αυτή του Ehud Olmert. Πράγματι, το έγγραφο προβάλει αυτή την ακρινή απαίτηση όχι λιγότερες από 15 φορές, προειδοποιώντας πως η αποτυχία να ξεκινήσουν από το σημείο εκείνο θα καταστήσει τους Παλαιστίνιους τρωτούς στο «όραμα του Netanyahu» πράγμα που σημαίνει πως οι Παλαιστίνιοι «θα υποχρεωθούν να αποδεχτούν τις Ισραηλινές θέσεις» ειδικά δε, την άρνηση του Ισραήλ να διαπραγματευτεί για την Ιερουσαλήμ, ενώ θα σημάνει επίσης «την αναγνώριση του Ισραήλ ως Εβραϊκού κράτους». Το έγγραφο προειδοποιεί πως «Το ζήτημα των προσφύγων θα εξαιρεθεί από τις διαπραγματεύσεις και οι Παλαιστίνιοι θα χρειαστεί να συμφωνήσουν πως το Ισραήλ θα διατηρήσει τον έλεγχο των Παλαιστινιακών συνοριακών περασμάτων και του Παλαιστινιακού εναέριου χώρου».

Μόνο ξεκινώντας από το σημείο στο οποίο είχαν φτάσει οι διαπραγματεύσεις τον Δεκέμβρη του 2008, φαίνεται πως, θα μπορούσε να ξορκιστεί μια τέτοια καταστροφή! Αλλά στην πραγματικότητα, το έγγραφο εκθέτει λεπτομερώς τι είχε υποθετικά συμφωνηθεί ως τον Δεκέμβρη του 2008 και είναι σαφές πως σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα η ηγεσία Αμπάς είχε ήδη κάνει παραχωρήσεις στις Ισραηλινές απαιτήσεις και σε ζητήματα αρχών και στην πράξη. Ο Αμπάς είχε προτείνει (και το Ισραήλ το είχε απορρίψει) μόνο 15.000 πρόσφυγες το χρόνο να μπορούν να γυρίζουν στα εδάφη από τα οποία είχαν διωχτεί και τα οποία τώρα ανήκουν στο Ισραήλ, για μια περίοδο δέκα ετών. Αυτό ακυρώνει και μάλιστα αποτελεσματικά το δικαίωμα της επιστροφής, και λειτουργεί ως ντε φάκτο αναγνώριση του δικαιώματος «ύπαρξης του Ισραήλ ως Εβραϊκό κράτος» με την παραδοχή ότι η ρατσιστική εξαίρεση των μη-Εβραίων Παλαιστινίων καταργεί το πλεονέκτημα του ανθρώπινου δικαιώματος των προσφύγων να γυρίσουν στις εστίες τους.

Πέρα από αυτό, το έγγραφο του Erekat δεν κάνει καμιά αναφορά στο «δικαίωμα της επιστροφής», το οποίο αποτελεί θεμελιώδες συναινετικό αίτημα των Παλαιστινίων που ζουν μέσα στη χώρα και στη διασπορά, αλλά αναφέρεται αόριστα σε μια «δίκαιη επίλυση» του ζητήματος «σύμφωνα με το ψήφισμα 194 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ». Δεν απαιτεί την εφαρμογή του ψηφίσματος, το οποίο ορίζει πως όποιος πρόσφυγας το επιθυμεί πρέπει να μπορεί να επιστρέψει στην εστία του «όσο το δυνατόν πιο άμεσα». Δεν χρειάζεται να πούμε, πως αυτό που το Ισραήλ θεωρεί «δίκαιη» επίλυση του ζητήματος και στο οποίο θα συμφωνούσε πλήρως είναι πλήρως αντίθετο με τα Παλαιστινιακά δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο. Πράγματι, ο Όλμερτ είχε «προσφέρει» την επιστροφή 1000 προσφύγων κάθε χρόνο, για περίοδο μιας πενταετίας, πράγμα που αφορά μόνο το 1% του συνολικού αριθμού των προσφύγων.

Όσο αφορά το εδαφικό ζήτημα, το έγγραφο αποκαλύπτει πως ο Αμπάς υποχώρησε στις Ισραηλινές απαιτήσεις για προσάρτηση μεγάλων συγκροτημάτων εποικισμών στην Ιερουσαλήμ και στη Δυτική Όχθη. Από τη στιγμή που έγινε αυτή η παραχώρηση, οι παλικαρισμοί ότι «σύνορα του 1967» αποτελούν απαραβίαστη γραμμή πίσω από την οποία πρέπει να αποσυρθεί το Ισραήλ, στερούνται κάθε νοήματος.

Παρότι δεν υποχωρεί –τουλάχιστον ρητά – σε ένα «αποστρατιωτικοποιημένο κράτος», ο Αμπάς έκδηλα υποχωρεί στο ότι το «κυρίαρχο» Παλαιστινιακό κράτος «θα έχει το δικαίωμα να κατέχει εκείνα τα όπλα που είναι απαραίτητα για την πλήρη ανάληψη των ευθυνών του» αλλά μόνο «σε συνεργασία με ένα τρίτο μέρος». Το τρίτο αυτό μέρος δεν κατονομάζεται, αλλά είναι σχεδόν σίγουρο πως πρόκειται για τις ΗΠΑ, που από την εποχή της διακυβέρνησης Μπους εξόπλισαν και εκπαίδευσαν την πολιτοφυλακή της Παλαιστινιακής Αρχής, υπό την επίβλεψη του στρατηγού Keith Dayton, στο έργο της καταδίωξης των Παλαιστίνιων που αντιστέκονται στην κατοχή. Πολλές φορές οι αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει πως η κατασταλτική αυτή πολιτοφυλακή πρόκειται να αποτελέσει τον πυρήνα των ένοπλων δυνάμεων του μελλοντικού Παλαιστινιακού κράτους.

Δεδομένου ότι σκοπός των διαπραγματεύσεων είναι πιθανώς να επιτευχθεί ένα αποτέλεσμα που να κινείται μεταξύ των αρχικών θέσεων των δύο πλευρών, είναι τρομακτικό να σκεφτεί κανείς πως οι αρχικές θέσεις της Παλαιστινιακής πλευράς είναι αυτές του Αμπάς και του Erekat. Ακόμα κι αν το Ισραήλ πρόκειται να κάνει παραχωρήσεις, που είναι σαφές πως δεν θα είναι σε οποιαδήποτε διαδικασία με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένα Παλαιστινιακό ψευδοκράτος, ένα Μπατουστάν, ένα κράτος το οποίο αντί να εκπληρώνει τα Παλαιστινιακά δικαιώματα, και ιδιαίτερα το δικαίωμα της επιστροφής, θα υπάρχει μόνο προκειμένου αυτά να αμφισβητούνται.

Η έλλειψη συνοχής αυτής της προσέγγισης τονίζεται περισσότερο από το γεγονός πως το έγγραφο κατηγορεί την κυβέρνηση Ομπάμα ότι υπαναχώρησε από την αρχική της υπόσχεση προς τον Αμπάς ότι οποιαδήποτε διαπραγμάτευση θα ξεκινούσε από τα συμφωνηθέντα τον Δεκέμβρη του 2008. Πέρα από το προφανές της προδοσίας στο ζήτημα αυτό και στο ζήτημα του παγώματος των εποικισμών, το έγγραφο Erekat εισηγείται ακόμα πως οι Παλαιστίνιοι «προτρέπουν τις ΗΠΑ να προτείνουν αρχές για μια επίλυση όλου του πυρήνα των ζητημάτων, όπως σύνορα, εποικισμοί, Ιερουσαλήμ, πρόσφυγες, ασφάλεια, υδάτινοι πόροι, κρατούμενοι...κλπ». Αυτή η μανία με τις πάντα άκυρες αμερικάνικες υποσχέσεις θυμίζει το επεισόδιο στο κόμικ όπου ο Τσάρλι Μπράουν συνέχεια τρέχει για να κλωτσήσει την μπάλα που έχει η Λούσυ, η οποία κάθε φορά την τραβάει την τελευταία στιγμή με αποτέλεσμα ο Τσάρλυ να βρίσκεται πεσμένος ανάσκελα. Κάθε φορά η Λούσυ του υπόσχεται πως δεν θα το ξανακάνει και ο Τσάρλυ Μπράνουν την πιστεύει.

Το έγγραφο Erekat περιγράφει τους συλλογισμούς μιας «ηγεσίας» που όχι μόνο έχει χάσει τη νομιμοποίησή της, αλλά δεν τολμά ούτε καν να αναφερθεί στα δικαιώματα του λαού που ισχυρίζεται πως εκπροσωπεί. Είναι γεγονός πως αντιμετωπίζει το λαό και τα δικαιώματά του με απόλυτη περιφρόνηση.

Ενώ επικαλείται την «εθνική ενότητα», το έγγραφο συνεχίζει να προπαγανδίζει το παραμύθι του «πραξικοπήματος» της Χαμάς. Στην πραγματικότητα, η ηγεσία Αμπάς μέσω του πολέμαρχού της Muhammad Dahlan είχε προσπαθήσει, από τότε που η Χαμάς κέρδισε τις εκλογές το 2006, να εξαπολύσει έναν εμφύλιο πόλεμο για να την νικήσει με τη βία, σαν τμήμα ενός σχεδίου που καταστρώθηκε και εκτελέστηκε σε συνεργασία με την τότε υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Condoleezza Rice και εγκρίθηκε από τον πρόεδρο Μπους (περισσότερα σχετικά στο «The Gaza Bombshell», Vanity Fair, Απρίλιος 2008).

Προφανώς, ενήμερο για την παντελή έλλειψη αξιοπιστίας της Παλαιστινιακής Αρχής της Ραμάλα και του ελεγχόμενου από τον Αμπάς σκελετού της PLO, το έγγραφο Erekat εισηγείται εκστρατεία της Παλαιστινιακής Αρχής, στην Παλαιστινιακή διασπορά σε Ευρώπη, Αμερική και Ασία «για να επιβεβαιωθεί η ενωτική και νόμιμη αντιπροσώπευσή της διασποράς από την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO)». Αυτή η στρατηγική που καθοδηγείται από το «Τμήμα Υποθέσεων Εκπατρισμένων της PLO» (λες και οι Παλαιστίνιοι είναι μετανάστες και όχι πρόσφυγες), το «Παλαιστινιακό Υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων» και την ίδια τη Φατάχ, έχει στόχο να «προστατεύσει το Παλαιστινιακό ζήτημα από απόπειρες που στοχεύσουν στην προώθηση της διαίρεσης, του διαχωρισμού και του κατακερματισμού και να βρουν μια εναλλακτική λύση για την PLO χειριζόμενες την αντίσταση και τη θρησκεία». Με άλλα λόγια, η ηγεσία Αμπάς θέλει να εξάγει τον εμφύλιο πόλεμο της και στη διασπορά. Πράγματι, έχουμε ήδη δει το ξεκίνημα της προσπάθειας αυτής με την απόπειρα έναρξης του ελεγχόμενου από τον Αμπάς «Παλαιστινιακού Δικτύου» που στοχεύει να διχάσει και να ενσωματώσει του Παλαιστίνιους ακτιβιστές (USPCN: “Palestine Network’ is a PA attempt to divide the Palestinian People and surrender their rights”, 20 Νοέμβρη 2009).

Πουθενά, φυσικά, το έγγραφο Erekat δεν εισηγείται πραγματικά, την αναγέννηση και τον εκδημοκρατισμό της PLO και την ουσιαστική συμμετοχή σε αυτήν των Παλαιστινίων των οποίων εδώ και τόσο καιρό οι φωνές έχουν αποκλειστεί από τη διεφθαρμένη και καταπιεστική κλίκα του Όσλο. Δεν αναγνωρίζει, ούτε αναφέρει καν την εντεινόμενη καμπάνια για BDS (μποϊκοτάζ, αποεπένδυση, κυρώσεις) που εκπορεύεται από την Παλαιστινιακή κοινωνία των πολιτών και ανησυχεί το Ισραήλ πολύ περισσότερο από τα γαυγίσματα του Erekat, ενώ αναφέρει τη λύση του ενός κράτους μόνο περαστικά χωρίς την τεκμηρίωση και τη σοβαρή δουλειά που έχει ήδη γίνει για την ανάπτυξη και τη διάδοσή της.

Το γεγονός δεν μας εκπλήσσει. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε αναγνώριση του γεγονότος πως η μυθοπλασία των διαμεσολαβούμενων από τις ΗΠΑ διαπραγματεύσεων έχει τελειώσει, πως εκείνοι που ενέργησαν σε αυτήν και επωφελήθηκαν από αυτήν τόσον καιρό, έχουν ήδη κάνει όση ζημιά μπορούσαν να κάνουν στον Παλαιστινιακό λαό και τα δικαιώματά του και θα πρέπει να φύγουν από το προσκήνιο.

Download the NAD-PLO's report [PDF]

Ένα ελληνικό τραγούδι για την Παλαιστίνη

Στίχοι-Μουσική: "Υπεραστικοί" Πηγή: "Ένα καράβι για τη Γάζα"

Κλειστές στρατιωτικές ζώνες τα χωριά Bil'in και Ni'lin

Πηγή: www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=268901 15 Μάρτη 2010

Δεκάδες μασκοφόροι στρατιώτες εισέβαλλαν το πρωί της Δευτέρας στα χωριά Bil'in και Nil'in και ανάρτησαν διατάγματα που χαρακτηρίζουν τα χωριά κλειστές στρατιωτικές ζώνες κάθε Παρασκευή από τις 8 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ, για μια περίοδο έξι μηνών.

Σύμφωνα με δήλωση της Λαϊκής Επιτροπής του Bil'in, η κίνηση αυτή έρχεται μόλις μια βδομάδα μετά την απειλή που εκτόξευσε ο επικεφαλής του ισραηλινού Shin Bet ότι θα κάνει κάθε ενέργεια, προκειμένου να καταστείλει τον λαϊκό αγώνα των Παλαιστινίων σε αυτά τα χωριά, που οργανώνουν εβδομαδιαίες διαμαρτυρίες ενάντια στο τείχος. Η Λαϊκή Επιτροπή αναφέρει πως τα διατάγματα είχαν εκδοθεί από τις 17 Φεβρουαρίου και φέρουν την υπογραφή του Στρατηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού του Ισραήλ, Avi Mizrahi.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο τύπου του ισραηλινού στρατού «η διαταγή για τις κλειστές στρατιωτικές ζώνες για τα χωριά Nilin και Bilin υπογράφτηκε πριν τρεις μήνες, με την ελπίδα να αποτραπεί η είσοδος στοιχείων παρακίνησης». Η διαταγή δεν εφαρμόζεται για τους κατοίκους των χωριών και θα μπορούν να μετακινούνται ελεύθερα. Οι Ισραηλινοί πολίτες και όσοι έχουν διεθνή διαβατήρια δεν θα έχουν πρόσβαση στις περιοχές αυτές, οι οποίες περιλαμβάνουν και τις περιοχές που πραγματοποιούνται οι εβδομαδιαίες διαδηλώσεις.

Ο Gaby Lasky, ο δικηγόρος που εκπροσωπεί τους κατοίκους των χωριών, είπε στην Λαϊκή Επιτροπή ότι «αυτό είναι ακόμα ένα από τα παράνομα μέτρα του στρατού, που κάνει κατάχρηση της εξουσίας του προκειμένου να καταστείλει τους διαφωνούντες και παραβιάζει την ήδη θιγμένη ελευθερία λόγου στα κατεχόμενα εδάφη. Οι διαταγές για κλειστές στρατιωτικές ζώνες δεν επιτρέπεται να αφορούν τις διαδηλώσεις, που ανήκουν στην σφαίρα της κοινωνίας και όχι του στρατού».

Η δήλωση συνεχίζει αναφέροντας πως η έκδοση των διαταγμάτων έγινε εν μέσω της συνεχιζόμενης καταδίωξης Παλαιστίνιων ακτιβιστών, με σκοπό να κατασταλεί «το αυξανόμενο κύμα λαϊκής αντίστασης στην Δυτική Όχθη», όπως ήταν και η σύλληψη 17 Ισραηλινών ακτιβιστών στην παλαιστινιακή γειτονιά Sheikh Jarrah στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, στην διαδήλωση της Παρασκευής.

Δεκάδες τραυματίες και συλληφθέντες Παλαιστίνιοι σε Ιερουσαλήμα και Δ.Όχθη

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ 16 Μάρτη 2010

Τουλάχιστον 38 τραυματίες και 20 συλληφθέντες Παλαιστίνιοι είναι ο μέχρις στιγμής απολογισμός των συγκρούσεων μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών Δυνάμεων Κατοχής τόσο στην Αν. Ιερουσαλήμ και τις γύρω περιοχές όσο και σε πόλεις της Δυτικής Όχθης. Ο ξεσηκωμός των Παλαιστινίων προκλήθηκε από το σφίξιμο του κλοιού γύρω από την Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ και την απαγόρευση προσέγγισης στο Ιερό Τέμενος Αλ Άκσα (τρίτο σημαντικότερο ιερό τόπο όλων των μουσουλμάνων) αλλά και από την πρόσφατη ανακοίνωση της ισραηλινής κυβέρνησης για χτίσιμο χιλιάδων νέων κατοικιών εποίκων στην Αν. Ιερουσαλήμ, τορπιλίζοντας τις προσπάθειες επανέναρξης διαλόγου με την Παλαιστινιακή Αρχή του Μαχμούντ Αμπάς.

Διαδηλώσεις και συγκρούσεις αναφέρονται στο τσεκπόιντ της Καλάντια που χωρίζει την Ραμάλα από την Ιερουσαλήμ, στη Νάμπλους όπου έκλεισε για τουλάχιστον μια ώρα το πανεπιστήμιο Αν Νατζάρ για να μπορέσουν να διαδηλώσουν και οι φοιτητές καθώς και στην Χεβρώνα. Διαδήλωση συμπαράστασης έγινε και στην Λωρίδα της Γάζας.

Ιταλοί ακαδημαϊκοί καταγγέλλουν την συνέργια των ισραηλινών πανεπιστημίων με την κατοχή

Πηγή: The Alternative Information Center, 4 Μάρτη 2010

Ομάδα Ιταλών καθηγητών δημοσίευσε πρόσφατα επιστολή, με την οποία αποδοκιμάζουν τον «πανεπιστημιακό και πολιτιστικό διαχωρισμό των Παλαιστίνιων». Το έγγραφο τους με τίτλο «Δικαίωμα στην εκπαίδευση και στην ακαδημαϊκή ελευθερία στην Παλαιστίνη», αναφέρεται ρητά στην ανακοίνωση του Εναλλακτικού Κέντρου Πληροφόρησης (AIC) «Ακαδημαϊκό Μποϋκοτάζ του Ισραήλ και η συνέργια των Ισραηλινών ακαδημαϊκών ινστιτούτων στην κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών». Την πρωτοβουλία υπογράφουν ο Danilo Zolo και ο Angelo Baracca (Πανεπιστήμιο Firenze), ο Giorgio Gallo και η Pignatti Morano (Πανεπιστήμιο της Πίζας), ο Giorgio Forti (Πανεπιστήμιο του Μιλάνο) και η Cinzia Nachira (Πανεπιστήμιο του Salento).

Η επιστολή, που βασίστηκε σε έρευνα που έγινε σε ισραηλινά και παλαιστινιακά πανεπιστήμια, καταγγέλλει τις παραβιάσεις στα δικαιώματα της εκπαίδευσης και στην ελευθερία διδασκαλίας και σκέψης στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Οι υπογράφοντες την επιστολή μας εξηγούν ότι το 2009 «η Ιταλία έγινε ο πρώτος ευρωπαίος εταίρος του Ισραήλ σε ζητήματα επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας» και ζητούν μεγαλύτερη προσοχή και ενδιαφέρον για τις διακρίσεις και τις παραβιάσεις πολιτισμικών δικαιωμάτων που διαπράττει το Ισραήλ.

Η επιστολή τονίζει το γεγονός ότι το Ισραήλ έχει καθορίσει την ακαδημαϊκή ζωή στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, με πολύ έντονο τρόπο από την πρώτη Ιντιφάντα και ύστερα. Από τον Οκτώβριο του 2000 και μέχρι το 2008, έχουν σκοτωθεί 658 Παλαιστίνιοι σπουδαστές και 37 καθηγητές, 4.852 τραυματίστηκαν και 738 φυλακίστηκαν. Η οικονομική απώλεια εκτιμάται στα 2,3 εκατ δολάρια. Κατά την διάρκεια της επιχείρησης «Συμπαγές Μολύβι» στην Γάζα, σκοτώθηκαν 164 Παλαιστίνιοι σπουδαστές και 12 καθηγητές.

Οι Ιταλοί ερευνητές, οι περισσότεροι από τους οποίους εργάζονται στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, ένα από τα πλέον διακεκριμένα ιταλικά πανεπιστήμια με έντονη δράση στην Διεθνή Εβδομάδα ενάντια στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ, δίνουν έμφαση στις διακρίσεις που γίνονται σε βάρος των Αράβων σπουδαστών του Ισραήλ και αναφέρουν το ισραηλινό κολέγιο που βρίσκεται στον παράνομο εποικισμό Ariel (φωτογραφία).Η επιστολή χαρακτηρίζει ανοιχτά τις πολιτικές του Ισραήλ ως γενοκτονία και εκφράζει τον φόβο ότι «θα υπάρξει ολοσχερής εξαφάνιση ιστορικών γνώσεων και πολιτισμικής και γλωσσικής ταυτότητας»

Οι Ιταλοί καθηγητές καλούν όλους να προσυπογράψουν την επιστολή τους και προτείνουν νέες μορφές πολιτισμικής συνεργασίας ανάμεσα στα παλαιστινιακά και ιταλικά πανεπιστήμια. Η επιστολή καταλήγει ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι ένα εθνικό συνέδριο πάνω σε αυτά τα ζητήματα.

Το Ισραήλ ποινικοποιεί τον εορτασμό της Νάκμπα

Πηγή: The Alternative Information Center, 4 Μάρτη 2010

Η Νομοθετική Επιτροπή του Ισραηλινού κοινοβουλίου, ενέκρινε πρόσφατα σχέδιο νόμου («πρόστιμο της Νάκμπα»), που αν ψηφιστεί από την Κνεσέτ θα επιφέρει οικονομικές κυρώσεις στους διοργανωτές του εορτασμού της Νάκμπα (η αραβική λέξη για την καταστροφή). Κάθε Μάιο, οι Παλαιστίνιοι και όσοι υποστηρίζουν το δικαίωμα τους στην επιστροφή, γιορτάζουν την Νάκμπα του 1948, που σηματοδοτεί το πλέον τραυματικό και έσχατο γεγονός στην μακροχρόνια και διαρκή προσπάθεια βίαιου εκτοπισμού και εξορίας των Παλαιστινίων από το κράτος του Ισραήλ. Οι εορτασμοί της Νάκμπα αποτελούν ένα πολύ σημαντικό γεγονός στο Ισραήλ, που αρνείται σε 335,000 Παλαιστίνιους πολίτες του το δικαίωμα να επιστρέψουν στα σπίτια τους, στην γη τους και στα χωριά τους και τους αναγκάζει να ζουν σαν εξόριστοι στο εσωτερικό, μακριά από την κοινότητα τους.

Οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ, ζουν την εμπειρία της Νάκμπα καθημερινά από το 1948 ως σήμερα. Η «συνεχιζόμενη» καταστροφή οφείλεται στις Ισραηλινές πολιτικές και στη θεσμοθέτηση ρατσιστικών διαχωρισμών, με μια σειρά από νόμους, πολιτικές και πρακτικές που έχουν μετατρέψει τους Παλαιστίνιους σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας, και τους έχουν αρπάξει περισσότερη γη, πολιτικές που επιτρέπουν τον διαχωρισμό όταν πρόκειται για αναπτυξιακά σχέδια, την απομόνωση των παλαιστινιακών κοινοτήτων, την κατεδάφιση σπιτιών και τις βίαιες εξώσεις, με σκοπό να διασφαλιστούν τα προνόμια και η κυριαρχία του εβραϊκού πληθυσμύ. Οι βίαιες μετακινήσεις των Παλαιστίνιων συνεχίζονται ακόμα και σήμερα, ειδικά στην Negev, την Γαλιλαία και στις πόλεις με μεικτό, Παλαιστινιακό και Εβραϊκό πληθυσμό. Κάθε πλευρά της ζωής των Παλαιστινίων επηρεάζεται από τον θεσμοθετημένο ρατσισμό του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου και του εκπαιδευτικού συστήματος, που δουλεύει με τέτοιο τρόπο ώστε να απομακρύνει τους Παλαιστίνιους μαθητές από την γνώση της ιστορίας τους και της εθνικής τους ταυτότητας.

Το προτεινόμενο «πρόστιμο της Νάκμπα» απαγορεύει σε οργανισμούς που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση, να διαθέτουν χρήματα σε δραστηριότητες που αφορούν στον εορτασμό της Νάκμπα. Οι παραβάτες θα πληρώνουν πρόστιμο ως και δεκαπλάσιο του ποσού που διέθεσαν σε αυτές. Με αυτό τον τρόπο, περιμένουν πως οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ θα αρνηθούν την ιστορία τους και την ταυτότητα τους και θα τα επαναπροσδιορίσουν βάση των «σιωνιστικών ιδανικών», που τους αρνούνται την εθνική τους ταυτότητα. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι οι Παλαιστίνιοι θα αποκηρύξουν την ιστορική βίαιη μετακίνηση τους, θα δεχτούν την μοίρα τους σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας μέσα στο κράτος του Ισραήλ και την αποκοπή τους από τον παλαιστινιακό λαό.

Η Κνεσέτ ετοιμάζεται να συζητήσει το «πρόστιμο» σε μια περίοδο που ήδη έχει εγκρίνει έναν άλλο νόμο ο οποίος αναγνωρίζει όλους τους Εβραίους που μετανάστευσαν από Αραβικές χώρες σαν πρόσφυγες. Αυτός ο νόμος, πέρασε σκόπιμα σε μια προσπάθεια να θολώσει και να υπονομεύσει τις έρευνες εξεύρεσης μίας δίκαιης λύσης για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Προσπαθεί να στρέψει την προσοχή μακριά από το γεγονός ότι τα ατομικά και μαζικά δικαιώματα των προσφύγων δεν είναι θέμα εμπορικής συμφωνίας, αλλά πρέπει να εξετάζονται κατά περίπτωση. Όπως ισχύει με όλους τους πρόσφυγες, και τους Παλαιστίνιους, οι Εβραίοι που θεωρούνται πρόσφυγες σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, δεν πρέπει να στερούνται το δικαίωμα επιστροφής στον τόπο καταγωγής τους.

Για τα 62 χρόνια της παλαιστινιακής Νάκμπα, το Κέντρο Ερευνών για τους πρόσφυγες (BADIL) καλεί την διεθνή κοινότητα να καταδικάσει το ισραηλινό «πρόστιμο της Νάκμπα» και να αναγκάσει το Ισραήλ να συμμορφωθεί στις υποχρεώσεις του, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, όπως η υποχρέωση του να σεβαστεί, να προστατέψει και να προάγει το δικαίωμα επιστροφής όλων των Παλαιστινίων προσφύγων στους τόπους καταγωγής τους και να τους καταβάλλει αποζημιώσεις.