Το Δίκτυο Al Awda καταδικάζει την προδοσία της μη εκλεγμένης παλαιστινιακής ηγεσίας

Πηγή:al-awda.org, 24/1/2011


Οι Παλαιστίνιοι ανά τον κόσμο και όλοι οι υποστηρικτές τους παρακολούθησαν με σοκ, αλλά όχι εντελώς έκπληκτοι καθώς τα μυστικά ντοκουμέντα, «Τα Παλαιστινιακά Έγγραφα», που περιγράφουν με λεπτομέρειες τα χρόνια των επονομαζόμενων ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων αποκαλύφθηκαν από το ειδησεογραφικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ημερών. Ενώ οι Παλαιστίνιοι παλεύουν να κερδίσουν πίσω τα δικαιώματά τους στα σπίτια και τη γη τους, κάποιοι στην μη εκλεγμένη ηγεσία της Παλαιστινιακής Αρχής (ΠΑ) έκαναν προσφορές να απεμπολήσουν αυτά τα δικαιώματα.

Τα έγγραφα δείχνουν ότι ήταν πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τα δικαιώματα επτά εκατομμυρίων Παλαιστινίων που ζουν σε καταναγκαστική εξορία, να επιστρέψουν στα σπίτια και στη γη τους. Ήταν πρόθυμοι να παραδώσουν τον παλαιστινιακό έλεγχο στο μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Ιερουσαλήμ όπως επίσης σχεδόν όλη τη γη της Δυτικής Όχθης στην οποία έχουν χτιστεί παρανόμως οι μεγαλύτεροι ισραηλινοί εποικισμοί γύρω από την Ιερουσαλήμ. Ακόμα και ο μεγαλύτερος μουσουλμανικός ιερός τόπος, το τέμενος Αλ Άκσα, το Χαρμ Αλ Σαρίφ (ΣτΜ το Όρος του Ναού), ήταν ανοικτό για μια «δημιουργική» λύση.

Πολύ πριν από αυτές τις αποκαλύψεις, το Al Awda, η Συμμαχία για το Παλαιστινιακό Δικαίωμα στην Επιστροφή, τα μέλη του, οι υποστηρικτές και άνθρωποι με συνείδηση στις ΗΠΑ και όλον τον κόσμο ήταν ήδη πολύ καχύποπτοι για τους ελιγμούς εναντίον του παλαιστινιακού λαού που ο Σαέμπ Ερεκάτ, ο Άχμαντ Κουρέι και άλλοι επέδειξαν κατά τη διάρκεια αυτών των μυστικών διαπραγματεύσεων τα τελευταία πολλά χρόνια. Αυτό που διέπραξαν οι αξιωματούχοι της Παλαιστινιακής Αρχής είναι μια μεγάλη παράβαση καθήκοντος και μια προδοσία του ίδιου τους του λαού.

Ο πρόεδρος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και τωρινός πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, του οποίου η θητεία έχει προ πολλού λήξει, έχει απόλυτη ευθύνη. Απαιτούμε την άμεση παραίτησή του και απομάκρυνση του από την προεδρία. Μια αυτό-διορισμένη κυβέρνηση μαριονεττών με δεσμούς μόνο με τα αφεντικά της των ΗΠΑ και της ισραηλινής κατοχής, δεν μπορεί να επιτρέπεται να σταθεί. Δεν αντιπροσωπεύει τις προσδοκίες του Παλαιστινιακού λαού, η μεγάλη πλειοψηφία του οποίου ζει σε καταναγκαστική εξορία.

To Al Awda επαναλαμβάνει ότι μια δίκαια και μακροχρόνια ειρήνη μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την επιστροφή όλων των Παλαιστινίων στις αρχέγονες εστίες, πόλεις και χωριά τους, με πλήρη αποκατάσταση όλων των κατασχεμένων και κατεστραμμένων περιουσιών, και αποζημίωση. Ο Παλαιστινιακός λαός ανεξάρτητα από τη θρησκευτική του ένταξη, είναι ιθαγενής στην Παλαιστίνη. Συνεπώς δικαιούνται να ζήσουν οπουδήποτε στην πατρίδα τους την Παλαιστίνη που περιλαμβάνει το σημερινό «Ισραήλ», τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας.

Καμιά συμφωνία, διαπραγματεύσεις ή κόμματα που εμφανίζονται να ξεπουλούν αυτά τα δικαιώματα ή οποιαδήποτε άλλα αναφαίρετα δικαιώματα μπορούν να έχουν την οποιαδήποτε νομική βάση και δεν μπορούν να δεσμεύουν ή να επιβάλλουν στον Παλαιστινιακό λαό να τερματίσει τον αγώνα του για την εκπλήρωση όλων των δικαιωμάτων του.

Η σημερινή ηγεσία της ΠΑ και της ΟΑΠ (PLO), αποδείχτηκε και αναξιόπιστη και ανίκανη. Καλούμε όλους ανθρώπους που αγαπούν την ειρήνη, ανά τον κόσμο, να καταδικάσουν αυτήν τη μη εκλεγμένη, μη αντιπροσωπευτική ηγεσία. Καλούμε επίσης τους ηγέτες που υποστηρίζουν την παλαιστινιακή υπόθεση να μποϊκοτάρουν αυτήν την ηγεσία μέχρι να φύγει και να αντικατασταθεί από νόμιμους εκλεγμένους αντιπροσώπους.

Είναι ώρα για τους Παλαιστίνιους να αναλάβουν τη μοίρα τους και να αντιπροσωπευθούν από αυτούς που μπορούν να φέρουν δικαιοσύνη στην υπόθεσή τους και όχι να υπηρετήσουν τις αθέμιτες ρατσιστικές προσδοκίες των εχθρών τους.

Μέχρι την Επιστροφή

Al Awda, Σύλλογος "Δικαίωμα στην Επιστροφή"

Διαγωνισμός Βίντεο για το Ισραηλινό Απαρτχάιντ

Το itISapartheid.org και το Stop the Wall διοργάνωσαν τον πρώτο διαγωνισμό βίντεο για το ισραηλινό απαρτχάιντ.

Στον διαγωνισμό συμμετείχαν ταινίες μικρού μήκους με θέμα τις πολιτικές απαρτχάιντ που ακολουθεί το Ισραήλ, την πραγματικότητα και/ή τις συνέπειες αυτής της πολιτικής στους Παλαιστίνιους στην Δυτική Όχθη, την Γάζα και στην Διασπορά και οι διαγωνιζόμενοι μπορούσαν να στείλουν τις συμμετοχές τους μέχρι και τις 20/6/2010. Στην συνέχεια οι ταινίες κρίθηκαν από ένα πάνελ διεθνών κριτών, από τους Παλαιστίνιους θεατές σε ειδική προβολή που διοργανώθηκε στην Ραμάλα τον Δεκέμβριο και από διεθνείς θεατές μέσα από διαδικτυακή ψηφοφορία

Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε τις τρεις ταινίες που κέρδισαν, ενώ στο site του itISapartheid.org θα δείτε όλα τα βίντεο που πήραν μέρος στον διαγωνισμό

Roadmap to apartheid (Οδικός Χάρτης του Απαρτχάιντ)

Ali wall (Το τείχος του Αλί)

Confronting the wall(Αντιμετωπίζοντας το τείχος)

Η εξέγερση στην Αιγύπτο και οι επιπτώσεις της στην Παλαιστίνη

Του Ali Abunimah, πηγή: electronicintifada.net, 29 Ιανουαρίου 2011

Είμαστε στην μέση ενός πολιτικού σεισμού στον αραβικό κόσμο και το έδαφος δεν έχει σταματήσει να τρέμει. Είναι ριψοκίνδυνο να κάνουμε προβλέψεις όταν τα γεγονότα είναι τόσο ρευστά, αλλά δεν χωρά αμφιβολία ότι η εξέγερση της Αιγύπτου – όπως και αν τελειώσει- θα έχει δραματικό αντίκτυπο στην περιοχή και στο εσωτερικό της Παλαιστίνης.

Αν πέσει το καθεστώς του Μουμπάρακ και αντικατασταθεί από ένα άλλο που θα έχει λιγότερους δεσμούς με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, το Ισραήλ θα είναι ο μεγάλος χαμένος. Όπως σχολίασε και ο Aluf Benn στην ισραηλινή Haaretz «Η ξεφτισμένη δύναμη της κυβέρνησης του Αιγύπτιου Προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ, αφήνει το Ισραήλ σε μια κατάσταση στρατηγικού κινδύνου. Χωρίς τον Μουμπάρακ, το Ισραήλ μένει σχεδόν χωρίς φίλους στην Μέση Ανατολή. Πέρσι είδε την συμμαχία με την Τουρκία να καταρρέει».

Πράγματι, ο Benn παρατηρεί ότι «το Ισραήλ μένει με δυο στρατηγικούς συμμάχους στην περιοχή: την Ιορδανία και την Παλαιστινιακή Αρχή». Αυτό όμως που δεν λέει είναι ότι και αυτοί οι δύο «σύμμαχοι» δεν θα μείνουν άθικτοι.

Τις εβδομάδες που πέρασαν, βρισκόμουν στην Ντόχα και μελετούσα τα παλαιστινιακά έγγραφα που δημοσίευσε το Al Jazeera. Αυτά τα έγγραφα τόνιζαν ότι η διάσπαση ανάμεσα στην Παλαιστινιακή Αρχή με επικεφαλή τον Mahmoud Abbas και την Φατάχ, υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ και την Χαμάς στην Λωρίδα της Γάζας, ήταν μια πολιτική απόφαση των περιφερειακών δυνάμεων: ΗΠΑ, Αίγυπτος, Ισραήλ. Σε αυτή συμπεριλαμβανόταν και η αυστηρή επιβολή του αποκλεισμού της Γάζας από την Αίγυπτο.

Αν πέσει το καθεστώς του Μουμπάρακ, οι ΗΠΑ θα χάσουν την τεράστια επιρροή τους στο θέμα της Παλαιστίνης και η ΠΑ του Αμπάς θα χάσει έναν από τους μεγαλύτερους συμμάχους της ενάντια στην Χαμάς.

Η ΠΑ θα αποδυναμωθεί ακόμα περισσότερο αφού ήδη δυσφημείται από το μέγεθος της συνεργασίας και της χειραγώγησης που αποκαλύπτουν τα έγγραφα. Χωρίς αξιόπιστη «ειρηνευτική διαδικασία» που να δικαιολογεί τον συνεχόμενο «συντονισμό ασφάλειας» με το Ισραήλ ή ακόμα και την ίδια της την ύπαρξη, ίσως αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την κατάρρευση της ΠΑ. Ακόμα και η υποστήριξη των ΗΠΑ και της ΕΕ στο κατασταλτικό αστυνομικό καθεστώς της ΠΑ ίσως να μην είναι πολιτικά βιώσιμη. Η Χαμάς ίσως να επωφεληθεί άμεσα, χωρίς να σημαίνει πως θα είναι για μεγάλο διάστημα. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια βλέπουμε πλατιά μαζικά κινήματα που, παρόλο που περιλαμβάνουν ισλαμιστές, δεν σημαίνει ότι είναι κυριαρχούν μέσα σε αυτά ή τα ελέγχουν.

Υπάρχει επίσης και μια άλλη επίπτωση για τους Παλαιστίνιους: η επιβίωση του τυνησιακού και αιγυπτιακού καθεστώτος στηριζόταν στην αντίληψη ότι ήταν δυνατοί και στην ικανότητα τους να τρομοκρατούν τμήματα του πληθυσμού τους ή να τα διαφθείρουν. Η σχετική ευκολία με την οποία οι Τυνήσιοι έριξαν τον δικτάτορα του και η ταχύτητα με την οποία η Αίγυπτος και πιθανά και η Υεμένη ακολουθούν τον ίδιο δρόμο, ίσως να στείλει ένα μήνυμα στους Παλαιστίνιους ότι ούτε το Ισραήλ ούτε οι δυνάμεις ασφαλείας της ΠΑ είναι τόσο αλύγιστες όσο παρουσιάζονται. Μάλιστα η υπεροχή του Ισραήλ έχει ήδη δεχτεί μεγάλο πλήγμα μετά την αποτυχία του να νικήσει την Χεζμπολάχ στον Λίβανο το 2006 και την Χαμάς στην Γάζα το 2008-9.

Όσο για την ΠΑ του Αμπάς, ποτέ δεν έχουν ξοδευτεί τόσα χρήματα από χορηγίες σε δυνάμεις ασφαλείας με τόσο φτωχά αποτελέσματα. Το κοινό μυστικό είναι πως χωρίς την ισραηλινή στρατιωτική κατοχή στην Δυτική Όχθη και την αποκλεισμένη Γάζα (με την βοήθεια και του καθεστώτος του Μουμπάρακ), ο Αμπάς και η πραιτωριανή φρουρά του θα είχαν προ πολλού πέσει. Χτισμένο στα θεμέλια μιας απατηλής ειρηνευτικής διαδικασίας, οι ΗΠΑ, η ΕΕ και το Ισραήλ, με την βοήθεια των ξεπερασμένων αραβικών καθεστώτων, που τώρα κινδυνεύουν από τον ίδιο τους τον λαό, έχουν κατασκευάσει ένα παλαιστινιακό σπίτι από τραπουλόχαρτα που είναι απίθανο να παραμείνει όρθιο για πολύ.

Αυτή την περίοδο το μήνυμα είναι πως απάντηση δεν αποτελεί η ένοπλη αντίσταση αλλά η λαϊκή δύναμη και η περαιτέρω ενδυνάμωση των λαϊκών διαμαρτυριών. Σήμερα, οι Παλαιστίνιοι αποτελούν τουλάχιστον τον μισό πληθυσμό της ιστορικής Παλαιστίνης –στο Ισραήλ, την Δυτική Όχθη και την Γάζα. Αν εξεγερθούν συλλογικά και απαιτήσουν ίσα δικαιώματα, τι θα μπορούσε να κάνει το Ισραήλ για να τους σταματήσει; Η ωμή βία του Ισραήλ και οι φονικές δυνάμεις του δεν έχουν εμποδίσει τις κανονικές διαδηλώσεις στην Δυτική Όχθη, όπως στα χωριά Bilin και Beit Ommar.

Το Ισραήλ πρέπει να φοβάται ότι αν απαντήσει σε μια πλατιά εξέγερση με βία, η ήδη επισφαλής διεθνής στήριξη θα εξανεμιστεί τόσο γρήγορα όσο και την περίπτωση του Μουμπάρακ. Το καθεστώς Μουμπάρακ φαίνεται πως προχωράει σε μια γρήγορη «απονομιμοποίηση». Οι Ισραηλινοί αρχηγοί ξεκαθάρισαν πως η κατάρρευση της διεθνούς γνώμης τους φοβίζει περισσότερο από μια εξωτερική στρατιωτική απειλή. Με την δύναμη να γέρνει προς τον αραβικό λαό και να απομακρύνεται από τα καθεστώτα τους, οι αραβικές κυβερνήσεις ίσως να μην μπορούν να παραμείνουν σιωπηλές και συνεργάσιμες όπως έκαναν όλα αυτά τα χρόνια που το Ισραήλ καταπίεζε τους Παλαιστίνιους.

Όσο για την Ιορδανία, η αλλαγή είναι ήδη καθοδόν. Ήμουν μάρτυρας μιας διαδήλωσης με χιλιάδες κόσμο στο κέντρο του Αμμάν. Οι καλά οργανωμένες και ειρηνικές διαδηλώσεις που γίνονται από έναν συνασπισμό ισλαμιστών και αριστερών παρατάξεων, διεξάγονται σε πολλές πόλεις σε όλη την χώρα για βδομάδες. Οι διαδηλωτές απαιτούν την παραίτηση του Πρωθυπουργού Samir al-Rifai, την διάλυση της βουλής, νέες εκλογές βασισμένες σε δημοκρατικούς νόμους, οικονομική δικαιοσύνη, να μπει ένα τέρμα στην διαφθορά και να ακυρωθεί η συνθήκη ειρήνης με το Ισραήλ. Ήταν δυνατές διαδηλώσεις σε αλληλεγγύη με τον λαό της Αιγύπτου.

Καμία παράταξη στην διαδήλωση δεν φώναζε να γίνεις στην Ιορδανία το είδος της εξέγερσης που έγινε στην Τυνησία και την Αίγυπτο και δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεύουμε πως αυτές οι εξελίξεις ήταν υποκινούμενες. Τα συνθήματα που ακούγονταν όμως ήταν άνευ προηγουμένου, δυνατά και προκαλούσαν απευθείας τις αρχές. Όποια κυβέρνηση θέλει να ανταποκριθεί στις επιθυμίες του λαού της, θα πρέπει να επανεξετάσει τις σχέσεις της με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

Ένα όμως είναι σίγουρο, ό,τι και αν γίνει στην περιοχή, οι φωνές των ανθρώπων δεν μπορούν να αγνοηθούν άλλο.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην εξέγερση του Αιγυπτιακού λαού

ΤΡΙΤΗ 1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 6.00μ.μ. (στην Αιγυπτιακή πρεσβεία, Β. Σοφίας - ΣΥΝΤΑΓΜΑ)

Μια ελπίδα γεννιέται στον Αραβικό κόσμο

Μετά από πολλές δεκαετίες τα αντιδραστικά, δικτατορικά καθεστώτα της Μ. Ανατολής και του Μαγκρέμπ κλονίζονται. Δείχνουν αδύναμα να αντισταθούν στο μεγάλο κύμα οργής των λαών που βγαίνουν καθημερινά στους δρόμους και δεν διστάζουν να διακινδυνέψουν και τις ίδιες τις ζωές τους για μια μεγάλη αλλαγή. Η αρχή έγινε με την Τυνησία, συνεχίζεται με την Αίγυπτο, μια χώρα με ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή και η διεθνής κοινότητα των ιμπεριαλιστών μαζί με τους ντόπιους δικτάτορες «ανησυχούν» για το ντόμινο που μπορεί να εξελιχθεί. Ήδη, σε Αλγερία, Ιορδανία, Υεμένη γίνονται μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Από την μία η φτώχεια και η συνεχής μείωση του βιοτικού επιπέδου της μεγάλης μάζας των ανθρώπων, από την άλλη η μεγάλη καταπίεση και η απίστευτη διαφθορά αυτών των καθεστώτων συσσώρευσαν τους όρους για αυτό το μεγάλο αυθόρμητο ξέσπασμα των λαών.

Μέσα στις απρόσμενα θετικές και καλοδεχούμενες από όλους τους αγωνιζόμενους λαούς εξελίξεις, θα πρέπει να σημειώσουμε και την σημασία τους για το μέλλον του Παλαιστινιακού αγώνα. Μην ξεχνάμε ότι αυτά τα καθεστώτα είναι που πούλησαν στην κυριολεξία τον Παλαιστινιακό λαό και την Παλαιστινιακή αντίσταση αρκετές φορές τις τελευταίες δεκαετίες. Η συμμαχία τους με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ για την επιβολή της νέας τάξης πραγμάτων στην ευρύτερη περιοχή, έως και η πλήρη ταύτιση τους με το σιωνιστικό καθεστώς σε αρκετές περιπτώσεις τα έφερναν συχνά σε αντίθεση με τους λαούς τους, αντίθεση η οποία λυνόταν με την καταστολή. Ειδικότερα το Αιγυπτιακό καθεστώς χρησίμευσε πολύ στο παρελθόν (συμφωνίες ειρήνευσης με Ισραήλ από το 1978) αλλά συνεχίζει να χρησιμεύει ακόμη και σήμερα (με το κλείσιμο των συνόρων στη Λωρίδα της Γάζας που το κάνει συνένοχο στην εξόντωση των Παλαιστινίων) στα σχέδια τους.

Δεν ξεχνάμε ότι τις αιγυπτιο-ισραηλινές επαφές πριν την έναρξη των βομβαρδισμών της Λωρίδας της Γάζας, το γεγονός ότι οι Αιγύπτιοι φρουροί άνοιξαν πυρ ενάντια στους Παλαιστίνιους που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τους βομβαρδισμούς, ένα χρόνο μετά οι αιγυπτιακές αρχές εμπόδισαν και κατέστειλαν τις διεθνείς πρωτοβουλίες Gaza Freedom March και Viva Palestina, έχτισαν μεταλλικό τείχος και συνεχίζουν καθημερινά να συλλαμβάνουν και να επιτίθενται στους εργάτες των τούνελ της Ράφα, την ίδια ώρα που κάποιοι θησαυρίζουν από το λαθρεμπόριο εις βάρος του πληθυσμού της Γάζας. Και βέβαια δεν ξεχνάμε ότι μέσα στις ασφυκτικά γεμάτες φυλακές του καθεστώτος Μουμπάρακ, βρίσκονται κλεισμένοι επί χρόνια και βασανίζονται και Παλαιστίνιοι.

Το αιγυπτιακό και τα άλλα δικτατορικά αραβικά καθεστώτα είναι τα ίδια που εφάρμοσαν τα σχέδια του ΔΝΤ εδώ και χρόνια, που χαιρετίστηκαν ως «δημοκρατικά» από την Ευρωπαϊκή Ένωση και που ο σημερινός «σοσιαλιστής» πρωθυπουργός της Ελλάδας και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, είχε στην σκέπη του, μαζί με τον δολοφόνο 1.500 Παλαιστινίων πριν δύο χρόνια στην Γάζα, σιωνιστή Εχούντ Μπάρακ Ολόκληρη αυτή η συμμαχία ( στην οποία πρόσφατα προσπαθεί να προσδέσει και την Ελλάδα ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του ) τρίζει πια κάτω από την αποφασιστικότητα και την μαχητικότητα που δείχνουν οι αραβικές μάζες. Είναι κρίσιμος ο αγώνας τους για να ηττηθεί ο ιμπεριαλισμός συνολικά στην ευρύτερη περιοχή και για να ανοίξει ο δρόμος για μια ελεύθερη Παλαιστίνη.

Χαιρετίζουμε την εξέγερση των αραβικών μαζών ενάντια στην διαφθορά, την καταπίεση και την δικτατορία, τον αγώνα τους για την κοινωνική τους απελευθέρωση από κάθε μορφής εκμετάλλευση. Δυναμώνουμε την πάλη μας και την αλληλεγγύη μας με κάθε τρόπο. Συμμετέχουμε κι εμείς στη συγκέντρωση στην αιγυπτιακή πρεσβεία και καλούμε όλες τις συλλογικότητες διεθνιστικής αλληλεγγύης και τις πολιτικές οργανώσεις και κόμματα, σε κοινές δράσεις αλληλεγγύης.

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Ιντιφάντα

Εκδήλωση για την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη στην Κόρινθο

Κινηματογραφική Λέσχη Κέντρου Νέων Κορινθίας

“Εκδήλωση για την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη”

ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011

19.30 Συζήτηση :
“Μορφές έμπρακτης αλληλεγγύης στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού”
Θα συμμετέχουν μέλη:
-Του Συλλόγου Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό “Ιντιφάντα”
- Της Πρωτοβουλίας “Ένα Καράβι για τη Γάζα” που συμμετείχαν στον “Στόλο της Ελευθερίας” τον περασμένο Μάιο.

21.45 Προβολή:

-Οπτικοακουστικό υλικό από την ισραηλινή επίθεση στο Στόλο της Ελευθερίας.

-Ντοκιμαντέρ “Γάζα ερχόμαστε” των Γιώργου Αυγερόπουλου – Γιάννη Καρυπίδη

Συνδιοργάνωση: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό “Ιντιφάντα” – Πρωτοβουλία “Ένα Καράβι για τη Γάζα”- Κινηματογραφική ομάδα Σινεφίλ “sinepikindinos”Κ.Ν.Κορινθίας

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Κολιάτσου 112, 20100 Κόρινθος 27410 29980 Ε-mail: kentroneon@knk.gr Ιστοχώρος: www.knk.gr

To PFLP χαιρετίζει τον αιγυπτιακό λαό και τον αγώνα του

Πηγή: pflp.ps/english/

Ο σύντροφος Khalil Maqdesi, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης σε συνέντευξη του στις 27 Ιανουαρίου, 2011 χαιρετίζει τον αιγυπτιακό λαό και τον αγώνα του για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη, κεντρικό ζήτημα για όλο τον αραβικό λαό.

Ο σύντροφος Maqdesi είπε ότι το Λαϊκό Μέτωπο έχει μεγάλη ιστορία συντροφικότητας και αγώνα στο εθνικό κίνημα του αιγυπτιακό λαού και ότι η Αίγυπτος έχει μακρά και υπερήφανη ιστορία ηγεσίας του αραβικού έθνους. Η σχέση μεταξύ του PFLP και του αιγυπτιακού κινήματος, τόνισε, ήταν ιδιαίτερα δυνατή και σταθερή την εποχή του Νάσσερ. Παρόλα αυτά όμως, από την αρχή της προσπάθειας εξόντωσης του νασσερικού προγράμματος και την υπογραφή των συμφωνιών του Camp David ανάμεσα στην Αίγυπτο και τον εχθρό μας, το Ισραήλ, η Αίγυπτος έγινε αντικείμενο του ιμπεριαλισμού και της καπιταλιστικής λεηλασίας και ο λαός της απομονώθηκε από το υπόλοιπο αραβικό έθνος, στα χέρια του νέου καθεστώτος. Το PFLP είχε πάντα ξεκάθαρη θέση και ήταν αντίθετο στο Camp David και στα καθεστώτα που δημιουργήθηκαν και που παρέμεναν στην θέση τους όχι από λαϊκή υποστήριξη ή νομιμοποίηση, αλλά από το οικονομικό και στρατιωτικό χέρι της ιμπεριαλιστικής Αμερικής. Ο Sadat, συνέχισε, δολοφονήθηκε από το καθεστώς του. Έχουν περάσει τρεις δεκαετίες και νέες γενιές έχουν γεννηθεί και ανατραφεί κάτω από την δικτατορία του καθεστώτος – συμμάχου των ΗΠΑ.

Επιπλέον, είπε ο σύντροφος Maqdesi, ακριβώς λόγω της δομής του Camp David και της υποδούλωσης στον ιμπεριαλισμό, το αιγυπτιακό καθεστώς υιοθέτησε τις σιωνιστικές και αμερικανικές προσταγές στην προσέγγιση του στο θέμα της Παλαιστίνης, συμμετέχοντας στον αποκλεισμό της Γάζας, απαγορεύοντας την είσοδο σε αντιπροσωπείες Αράβων και αλληλέγγυων που έδειχναν την υποστήριξη τους στον λαό της Γάζας και μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια και κλείνοντας τα τούνελ, που αποτελούσαν γραμμή σωτηρίας για την επιβίωση ενός αποκλεισμένου λαού. Την ίδια ώρα που το καθεστώς ακολουθούσε αυτές τις πολιτικές, ο αιγυπτιακός λαός ύψωνε την καθαρή φωνή του για αλληλεγγύη και κοινό αγώνα με τους Άραβες αδερφούς και αδερφές στην Παλαιστίνη.

Ο Maqdesi είπε πως αν κοιτάξουμε την ιρανική επανάσταση που ανέτρεψε τον Σάχη το 1979, έγινε περίπου την ίδια περίοδο με τις συμφωνίες του Camp David. Έκτοτε, η Αίγυπτος δεν έχει εμπλακεί σε κανέναν πόλεμο, ενώ το Ιράν έζησε έναν άδικο πόλεμο για 8 χρόνια. Αλλά αν δούμε σήμερα αυτές τις δύο χώρες που έχουν πολλές ομοιότητες, μπορούμε να δούμε καθαρά το τεράστιο χάσμα στην οικονομική δύναμη, επιρροή και γεω-στρατηγική θέση των δύο χωρών. Στο Ιράν, οι λαϊκές τάξεις επωφελούνται από τον πλούτο του έθνους και υπάρχουν δημοκρατικές διαδικασίες, παρόλα τα προβλήματα και τα ελαττώματα που υπάρχουν, είπε, και το Ιράν έχει γίνει ένα από τα κέντρα ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας όπως και μια σημαντική περιφερειακή και διεθνής δύναμη. Από την άλλη, η συνύπαρξη με τον Σιωνισμό και τον ιμπεριαλισμό έχει οδηγήσει την Αίγυπτο σε οικονομική και κοινωνική καταστροφή, με το 60% του πληθυσμού της να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, η ανεργία να είναι ανεξέλεγκτη και η βιομηχανία, το εμπόριο και οι επιστήμες να ελέγχονται από μια μικρή κλίκα ενώ ο πλούτος της Αιγύπτου είναι συγκεντρωμένος στα χέρια το πολύ 1000 ανθρώπων.

Επιπλέον, είπε ο σύντροφος Maqdesi, αν δούμε την περιοχή σήμερα, βλέπουμε τρεις μεγάλες δυνάμεις: Τουρκία, Ιράν και Ισραήλ. Παρ’ όλες τις μεγάλες διαφορές τους, αυτό που λείπει εντελώς είναι μια δυνατή αραβική δύναμη, ηγεμονική και νόμιμη. Ο λαός της Αιγύπτου είναι πεπεισμένος ότι η ιστορική και γεωγραφική θέση της χώρας του θα αποκατασταθεί μόνο μέσα από μια πραγματική και δραστική αλλαγή. Τόνισε επίσης ότι τα γεγονότα στην Τυνησία πυροδότησε τις διεργασίες στην Αίγυπτο, αλλά όλες οι συνθήκες εκεί παρέχουν το πλαίσιο μιας κοινωνικής και πολιτικής επανάστασης.

Σήμερα, ο λαός της Αιγύπτου έχει βγει στους δρόμους να διεκδικήσει την χώρα του. Είναι μια ιδιαίτερα κρίσιμη μάχη για τον αιγυπτιακό λαό, για τον παλαιστινιακό λαό και ολόκληρο το αραβικό έθνος. Οι Αιγύπτιοι είναι στους δρόμους φωνάζοντας για δημοκρατία, αξιοπρέπεια και ψωμί. Διαδηλώνουν ενάντια του Camp David και ό, τι αυτό συμβολίζει και σημαίνει για το αιγυπτιακό και αραβικό έθνος – υποδούλωση, υποταγή, δικτατορία και σιωπή. Είπε πως το PFLP είναι υπερήφανο που στέκεται δίπλα στις λαϊκές τάξεις της Αιγύπτου και αποτελούν έμπνευση στον αραβικό κόσμο που θέλει να βάλει ένα τέλος στην εποχή του Camp David, την εποχή της ήττας και της υποδούλωσης, όχι μόνο στην Αίγυπτο αλλά σε όλο το Αραβικό έθνος.

Το βρώμικο παιχνίδι των ειρηνευτικών συνομιλιών, τελείωσε οριστικά.

Πηγή: www.guardian.co.uk 23 Ιανουαρίου 2011

Η ειρηνευτική διαδικασία είναι υποκρισία. Οι Παλαιστίνιοι πρέπει να απορρίψουν τους αξιωματούχους τους και να ξαναχτίσουν το κίνημα.

Τελείωσε. Εξαιτίας της σοκαριστικής φύσης, έκτασης και λεπτομέρειας των τρομακτικών αποκαλύψεων για το συμβαίνει «κεκλεισμένων των θυρών» στην ειρηνευτική διαδικασία του Μεσανατολικού, το ατελείωτο και βρώμικο παιχνίδι έφτασε οριστικά στο τέλος του. Ούτε ένας από τους κακούς της παλαιστινιακής πλευράς δεν μπορεί να επιβιώσει. Με λίγη τύχη, η τρομερή περιγραφή του πως οι ΗΠΑ και η Βρετανία διευκόλυναν συγκεκαλυμμένα, ακόμα και εφάρμοζαν την ισραηλινή στρατιωτική επέκταση – ενώ δημιουργούσαν μια ολιγαρχία για να το καταφέρουν- ίσως να υπερπηδήσει τα περιχαρακωμένα συμφέροντα και τις εξαγορές που σπρώχνουν της ειρηνευτική διαδικασία. Μια μικρή ομάδα ανθρώπων που μόλυνε τον παλαιστινιακό δημόσιο βίο με τις ιδιωτικές του δραστηριότητες, έχει τώρα εκτεθεί.

Για μας τους Παλαιστίνιους, οι λεπτομερείς περιγραφές των μυστικών διαπραγματεύσεων με τις οποίες παρέδιδαν ένα προς ένα τα σημαντικά και θεμελιώδη δικαιώματα μας σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο (για την επιστροφή των εκατομμυρίων Παλαιστινίων προσφύγων, την προσάρτηση της Αραβικής Ιερουσαλήμ, τους εποικισμούς), δεν αποτελούν έκπληξη. Είναι κάτι που όλοι το γνωρίζαμε – παρ’ όλες τις επίσημες δηλώσεις για το αντίθετο- γιατί αισθανόμασταν τις καταστροφικές συνέπειες τους κάθε μέρα. Το ίδιο ισχύει και για τον εξοργιστικό ρόλο των ΗΠΑ και της Βρετανίας στην δημιουργία των μπατουστάν και την καταστροφή του κοινωνικού και πολιτικού βίου μας. Το ξέραμε ήδη, γιατί νοιώθαμε τα μοιραία αποτελέσματα.

Για την συντριπτική πλειοψηφία των Παλαιστινίων, η επίσημη πολιτική των τελευταίων δεκαετιών της Παλαιστίνης είναι ακριβώς το αντίθετο από μια νόμιμη ή αντιπροσωπευτική ή έστω συνεπούς στρατηγικής για να αποκτήσουμε την ελευθερία που στερούμαστε χρόνια. Οι συγκρατημένες εκτίμησεις όμως για την τρέχουσα κατάσταση μας, σε συνδυασμό με τις μαζικές διαδηλώσεις και τις εκστρατείες της κοινωνίας των πολιτών, δεν ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικές μέχρι τώρα για να μας απελευθερώσει από αυτή.

Η δημοσιοποίηση αυτών των εγγράφων αποτελεί σημείο ορόσημο, γιατί καταστρέφει και τα τελευταία ίχνη αξιοπιστίας στην ειρηνευτική διαδικασία. Οτιδήποτε είχε να κάνει με αυτή, βασιζόταν σε ένα μόνο αξίωμα: κάθε νέα πρωτοβουλία ή διαπραγμάτευση με τους Ισραηλινούς, κάθε πολιτική ή πρόγραμμα (ακόμα και η θέσπιση μη δημοκρατικών θεσμών υπό στρατιωτική κατοχή), παρουσιάζονταν ως κινήσεις καλής θέλησης και μάλιστα κάτω από σκληρές συνθήκες: για την ανάγκη της ειρήνης και για την εξυπηρέτηση του εθνικού μας σκοπού. Οι αξιωματούχοι από όλες τις πλευρές έπαιζαν διπλό παιχνίδι απέναντι στους Παλαιστίνιους. Και τώρα είναι καταγεγραμμένο ότι πρόδωσαν, είπαν ψέματα και μας εξαπάτησαν πάνω στα βασικά μας δικαιώματα, ενώ την ίδια στιγμή διατείνονταν ότι αξίζουν την εμπιστοσύνη του παλαιστινιακού λαού.

Ο ισχυρισμός της ικανοποιητικής αντιπροσώπευσης - και ακόμα χειρότερα η εντύπωση ότι αντιπροσωπεύουν τα δικαιώματα των Παλαιστινίων και τον αγώνα τους για ελευθερία – έχει φθίνει ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία. Ο ισχυρισμός ότι πράττουν με καλή τη πίστη, κατέρρευσε σήμερα με την δημοσιοποίηση των εγγράφων και με τις πληροφορίες που θα αποκαλυφθούν την επόμενη εβδομάδα. Όποιες και αν είναι οι πολιτικές τάσεις του καθενός, δεν μπορεί κανένας, ούτε οι Αμερικάνοι, ο Βρετανοί, τα ΗΕ και κυρίως κανένας Παλαιστίνιος αξιωματούχος, να ισχυριστούν ότι όλη αυτή η κομπίνα δεν είναι τίποτα άλλο από μια βίαιη διαδικασία υποταγής ενός ολόκληρου έθνους.

Γιατί αυτό συνεχίστηκε για τόσο καιρό και με τόσο υψηλό κόστος; Και γιατί οι Παλαιστίνιοι δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν δημοκρατική αντιπροσώπευση, που ήταν τόσο επείγον και αναγκαία για να βοηθηθεί ο σκοπός τους; Το Ισραήλ, μαζί με αυτούς που μοιράζονται τις ίδιες απόψεις για τον κόσμο, θα υπέθεταν ότι το πρόβλημα βρίσκεται καθαρά στους Παλαιστίνιους, ότι είναι μέρος της αραβικής πολιτικής κουλτούρας που ή ανατρέφει αυταρχικές κυβερνήσεις ή τρομοκράτες. Το άλλο που αποκαλύπτουν αυτά τα έγγραφα είναι το μέγεθος της αυταρχικής, μη δημοκρατικής, αποικιοκρατικής και τρομακτικής καταπίεσης που άσκησαν οι ΗΠΑ, η Βρετανία και άλλες δυτικές κυβερνήσεις στους Παλαιστίνιους, με αυτή την ανεξήγητη ηγεσία.

Η απεριόριστη δύναμη της Αμερικής, η παγκόσμια υπερδύναμη που (καταγεγραμμένα και με κάθε λεπτομέρεια πια) έχει διαλέξει πλευρά σε αυτή την διαμάχη, φαίνεται σε κάθε σελίδα. Όλοι εμπλέκονται, από τον πρόεδρο και τον υπουργό εξωτερικών, από τους στρατηγούς που δημιούργησαν τις δυνάμεις ασφαλείας για να εφαρμόζουν τις πολιτικές μέχρι το προσωπικό στην πρεσβεία που τις εκτελούσε καθημερινά. Δείχνει ακόμα ότι η συγκεκριμένη πολιτική είναι σκέτη αποτυχία, που ρημάζει τους Παλαιστίνιους και αυξάνει την φιλοπόλεμη διάθεση του αδέσμευτου, επιθετικού και ακανόνιστου Ισραήλ, που εφαρμόζει ένα είδος πολιτικής απαρτχάιντ ασκώντας βία πάνω στους Παλαιστίνιους.

Η ανώμαλη ισορροπία δύναμης μπορεί να αντιμετωπιστεί με τον ίδιο τρόπο που κάθε εθνικό απελευθερωτικό κίνημα το έχει κάνει στο παρελθόν: με την αναμφισβήτητη δύναμη της λαϊκής εντολής. Όταν ο Ho Chi Minh κάθισε με τους Γάλλους ή ο Νέλσον Μαντέλα διαπραγματευόταν με το καθεστώς απαρτχάιντ, είχαν την λαϊκή νομιμοποίηση και μάλιστα οι αρχές και διαπραγματευτικές τους θέσεις ορίζονταν από αυτήν. Η αδύναμη και ανίκανη στάση της παλαιστινιακής ηγεσίας είναι ακριβώς το αντίθετο της αξιοπρεπούς και έντιμης εκπροσώπησης και αποδεικνύεται άχρηστη.

Βλέποντας την θετική πλευρά, οι Παλαιστίνιοι θα απορρίψουν τις συμφωνίες που τελικά βγήκαν στο φως. Αλλά η χειρότερη προδοσία είναι αυτό που η υποκρισία τους κληροδότησε στη νέα γενιά Παλαιστινίων, που τους έκανε να πιστεύουν ότι η συμμετοχή στην δημόσια διοίκηση γίνεται για προσωπική επιδίωξη και ότι η οργάνωση σε οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα είναι ο πλέον άχρηστος τρόπος για να επιτύχουν την αλλαγή.

Με το επικίνδυνο παράδειγμα τους, απομάκρυναν τους νέους Παλαιστίνιους από την δική τους ιστορία αντίστασης απέναντι στην αποικιοκρατία και την στρατιωτική διοίκηση, ώστε τώρα να πιστεύουν ότι δεκάδες χιλιάδες έξυπνων, δημιουργικών και απίστευτα θαρραλέων Παλαιστινίων ποτέ δεν υπήρξαν ή ακόμα χειρότερα, αγωνίστηκαν και πέθαναν για το τίποτα. Τους αποκόβει από χρήσιμες μεθόδους και τεχνικές κινητοποίησης, τους δημοκρατικούς και συλλογικούς μηχανισμούς που είναι πιο χρήσιμοι από ποτέ. Έχουν περάσει την ιδέα στον νεαρόκοσμο πως δεν υπάρχει καμία αρετή μέσα στις συλλογικές οργανώσεις, τον μηχανισμό μέσα από τον οποίο επιτυγχάνεται και δημιουργείται η λαϊκή, δημοκρατική αλλαγή.

Η αυξανόμενη λαϊκή εντύπωση ότι η επανάσταση στην Παλαιστίνη ήταν μια αποτυχία από την σύλληψη της, πάντα διεφθαρμένη, καθοδηγούμενη από τα πάνω και ποτέ από τα κάτω, είναι ψευδής – αλλά κέρδιζε έδαφος από τις πράξεις του παρόντος καθεστώτος. Η συμπεριφορά του έσβησε την συμβολή δεκάδων χιλιάδων απλών Παλαιστινίων πολιτών που με την δύναμη και την αφοσίωση τους, πάλεψαν για τις αρχές τους και δημιούργησαν μια πραγματική, δημοκρατική αυτό-εκπροσώπηση μέσα στις χειρότερες συνθήκες. Είναι η πιο πολύτιμη ελευθερία μας και που κάποιος αξίζει να αγωνιστεί: η αποκάλυψη αυτών των εγγράφων μας δείχνει τον δρόμο της αποκατάστασης.

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Ένα Καράβι για τη Γάζα, με αφορμή το πόρισμα της ισραηλινής επιτροπής Τουρκέλ

Πηγή: Πρωτοβουλία "Ένα καράβι για τη Γάζα" 25 Γενάρη 2011

Το Ισραηλινό Απαρτχάιντ απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι όχι απλώς είναι αμετανόητο για τα εγκλήματά του, αλλά και αδυνατεί να αντιληφθεί ότι η διεθνής κοινή γνώμη έχει αρχίσει να κουράζεται από τα συνεχή ψέματα και τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας.

Όπως αναμενόταν, το αρχικό πόρισμα της ισραηλινής επιτροπής Τουρκέλ για την επίθεση στον Στόλο της Ελευθερίας απάλλαξε οποιασδήποτε ευθύνης του φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της σφαγής, της απαγωγής και των βασανιστηρίων. Σύμφωνα με αυτό οι Ισραηλινοί κομάντος ενήργησαν «νόμιμα» και ευρισκόμενοι «σε άμυνα» και «δεν παραβιάστηκε το διεθνές δίκαιο». Το πρόβλημα, κατά την επιτροπή, ήταν ότι δεν είχαν επαρκείς πληροφορίες για το τι θα αντιμετώπιζαν κατά την επιδρομή, αλλά παρόλα αυτά ενήργησαν «με πολύ λογική» και με «επαγγελματισμό». Ενώ επικροτείται η επιλογή να σταλούν κομάντος εναντίον των ακτιβιστών. Βέβαια για να στηρίξει τη θέση της η επιτροπή δεν αποφεύγει τα καταφανή ψεύδη, όπως ότι οι επιβαίνοντες στο Μάβι Μάρμαρα δήθεν άνοιξαν πυρ εναντίον των Ισραηλινών. Ακόμα χειρότερα η επιτροπή έρχεται να επικροτήσει τον απάνθρωπο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας, δηλώνοντας ότι είναι νόμιμος αφού «δεν προκαλεί πείνα» παρά μόνο «έλλειψη διατροφικής σταθερότητας».

Δεν είναι ανάγκη εμείς ως Πρωτοβουλία «Ένα Καράβι για τη Γάζα», να αντικρούσουμε το αποτέλεσμα της «έρευνας» που κάθε άλλο παρά μας εξέπληξε. Αρκεί να ακούσουμε τι λένε οι διεθνείς ανεξάρτητοι φορείς.

Ακόμα και η ουδέτερη οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Διεθνής Αμνηστία έσπευσε αμέσως να εκφραστεί αποδοκιμαστικά για το πόρισμα της επιτροπής δηλώνοντας μεταξύ άλλων: «Έχουμε ακόμα να μελετήσουμε τις λεπτομέρειες της αναφοράς 300 σελίδων του δικαστή Τουρκέλ, αλλά σίγουρα φαίνεται σαν ένα «ξέπλυμα», με τις ισραηλινές αρχές να απαλλάσσονται από αδίκημα παρόλο που οι ενέργειές τους άφησαν εννιά ανθρώπους νεκρούς. Ειλικρινά η αξιοπιστία της έρευνας του δικαστή Τουρκέλ τέθηκε υπό αμφισβήτηση από τότε που ορίστηκε. Δυστυχώς, τώρα φαίνεται καθαρά ότι οι αμφιβολίες που εμείς και άλλοι είχαν για την ανεξαρτησία της, αποδείχθηκαν σωστές. Αυτό το αποτέλεσμα θα χρησιμεύσει μόνο για να ενισχύσει την ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι οι ισραηλινές αρχές είναι τώρα απρόθυμες και ανίκανες να αποδώσουν δικαιοσύνη και λογοδοσία για τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν από τις δυνάμεις τους».

Ενώ για το τι πραγματικά συνέβη κατά την επιδρομή αρκεί να υπενθυμίσουμε το πόρισμα της αρμόδιας επιτροπής του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (UNHRC), στο οποίο μέλη μας πρόθυμα κατέθεσαν σε αντίθεση με τους Ισραηλινούς που το αρνήθηκαν. Στο πόρισμα αυτό αναφέρεται ότι η επιτροπή «κατέληξε ότι πραγματικά πυρά χρησιμοποιήθηκαν από το ελικόπτερο προς το πάνω κατάστρωμα [του Μάβι Μάρμαρα] πριν την κάθοδο των στρατιωτών. […] Η επιτροπή δεν βρήκε αποδείξεις που να δείχνουν ότι οποιοσδήποτε από τους επιβάτες χρησιμοποίησε πυροβόλα όπλα ή ότι πυροβόλα όπλα είχαν παρθεί στο πλοίο. Παρά τα αιτήματα, η Επιτροπή δεν έλαβε οποιοδήποτε ιατρικό αρχείο ή άλλη τεκμηριωμένη πληροφορία από τις ισραηλινές αρχές σχετικά με τραυματισμούς στρατιωτών που συμμετείχαν στην επιδρομή, από πυροβόλα όπλα. […] Επιπλέον η Επιτροπή βρίσκει τις ισραηλινές εκδοχές τόσο ανακόλουθες και αντιφατικές σχετικά με τις αποδείξεις περί υποτιθέμενων τραυματισμών Ισραηλινών στρατιωτών από πυροβόλα όπλα που πρέπει να τις απορρίψει.». Σε ότι αφορά τον αποκλεισμό αναφέρει ότι στη Γάζα υπήρχε εκείνη την εποχή «ανθρωπιστική κρίση», και τον χαρακτηρίζει «συλλογική τιμωρία, παράνομη κάτω από τις παρούσες και οποιεσδήποτε συνθήκες». Ενώ αναφορικά με την επιδρομή μιλά για «εντελώς περιττή και απίστευτη βία», «απαράδεκτο επίπεδο βιαιότητας» και αναλύει τις «σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου» συμπεριλαμβανομένων «σκόπιμων φόνων», «βασανιστηρίων», «αυθαίρετων κρατήσεων» κ.α.

Είναι φανερό ότι το εντελώς αντίθετο πόρισμα της επιτροπής Τουρκέλ εκτός από το να αθωώσει τους ενόχους εξυπηρετεί και κάποιους άλλους σκοπούς. Αφενός, στο εσωτερικό, προσπαθεί να αποκαταστήσει την εικόνα και το κύρος των Ισραηλινών κομάντος και κατά συνέπεια των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων παρουσιάζοντας ότι αντιμετώπισαν οπλισμένους αντιπάλους ενώ στην πραγματικότητα ρεζιλεύτηκαν από μια χούφτα άοπλους ακτιβιστές. Αφετέρου επιχειρεί να προλειάνει το έδαφος για την επόμενη δολοφονική επιχείρηση εναντίον του “Στόλου της Ελευθερίας 2” που προετοιμάζεται εντατικά σε συνεργασία πολύ περισσότερων πρωτοβουλιών από ακόμα περισσότερες χώρες. Ή τουλάχιστον να τρομοκρατήσει όσους σκοπεύουν να συμμετάσχουν.

Από τη μεριά μας δηλώνουμε ότι παρότι γνωρίζουμε από πρώτο χέρι το δολοφονικό χαρακτήρα του ισραηλινού απαρτχάιντ, δεν πρόκειται να σταματήσουμε. Ο συνεχιζόμενος αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας, που θέτει σε κίνδυνο τις ζωές του πληθυσμού, στην πλειονότητά του παιδιά, μας το επιβάλλει.

Το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης θα κάνει το καθήκον του. Η διεθνής κοινότητα, οι κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής, και οι διακρατικοί φορείς, συμπεριλαμβανομένης της Ε.Ε., που είναι συνυπεύθυνοι για τον αποκλεισμό, αλλά και εκείνοι που μπορούν να εμποδίσουν μια επανάληψη της σφαγής, ας αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους.

Τιμή στους 9 Τούρκους και όλους τους Παλαιστίνιους μάρτυρες Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Γραμματεία της Πρωτοβουλίας “Ένα Καράβι για τη Γάζα”

Τυνησία: Ιδρυτική Διακήρυξη του Μετώπου «14 Γενάρη»

Δηλώνοντας τη συμμετοχή μας στην επανάσταση του λαού μας, ο οποίος αγωνίζεται για το δικαίωμά του στην ελευθερία και την αξιοπρέπεια της πατρίδας και ο οποίος έκανε θυσίες που ενσαρκώνονται στις δεκάδες νεκρών και τους χιλιάδες τραυματίες και κρατουμένους, και προκειμένου να ολοκληρωθεί η νίκη επί των εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών που καταβάλλουν κοινές προσπάθειες για την κλοπή των θυσιών του, ιδρύσαμε το «Μέτωπο 14 Γενάρη» ως πολιτικό πλαίσιο που θα εργαστεί για την πρόοδο της επανάστασης του λαού μας, για την εκπλήρωση των στόχων του και για την απόκρουση των αντεπαναστατικών δυνάμεων, πλαίσιο που περιλαμβάνει κόμματα, πατριωτικές, δημοκρατικές και προοδευτικές οργανώσεις και δυνάμεις

Τα άμεσα καθήκοντα του Μετώπου είναι:

1) Η ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης Γανούσι ή οποιασδήποτε κυβέρνησης περιλαμβάνει σύμβολα του παλιού καθεστώτος το οποίο εφάρμοσε μια πολιτική αντεθνική και αντιλαϊκή και υπηρέτησε τα συμφέροντα του καθαιρεμένου προέδρου.

2) Η διάλυση του (σ.μετ. πρώην κυβερνητικού) κόμματος Συνταγματικού Δημοκρατικού Συνδέσμου και την επίταξη της έδρας του, των περιουσιακών του στοιχείων και του ταμείου του, τα οποία είναι χρήματα του λαού, και την απόλυση των αποσπασμένων σε αυτό.

3) Ο σχηματισμός μιας προσωρινής κυβέρνησης που να χαίρει της εμπιστοσύνης του λαού, αποτελούμενης από δυνάμεις του προοδευτικές, αγωνιστικές, πολιτικές, συλλογικές, συνδικαλιστικές και νεολαιίστικες.

4) Η διάλυση του κοινοβουλίου και της Συμβουλευτικής, όλων των οργανώσεων αχυρανθρώπων και του ανώτατου δικαστικού συμβουλίου, το τσάκισμα συνολικά του πολιτικού εποικοδομήματος του προηγούμενου καθεστώτος και η προετοιμασία εκλογών για μια Συντακτική Συνέλευση διάρκειας που δεν θα υπερβαίνει το ένα έτος, η οποία θα συντάξει ένα νέο δημοκρατικό Σύνταγμα και θα θεσπίζει ένα νέο δικαστικό σύστημα που θα πλαισιώνει το δημόσιο βίο και θα εξασφαλίζει τα πολιτικά, οικονομικά και πολιτιστικά δικαιώματα στο λαό.

5) Η διάλυση του μηχανισμού πολιτικής αστυνομίας και η υιοθέτηση νέας πολιτικής ασφαλείας που θα βασίζεται στο σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου ως τον υπέρτατο νόμο.

6) Η προστασία των χρηματικών πόρων που ανήκουν στο λαό και η έρευνα για τα εγκλήματα εναντίον των δικαιωμάτων του όπως την καταστολή, τη φυλάκιση, τα βασανιστήρια και τις δολοφονίες, τις αποφάσεις, τις διαταγές και τις εκτελέσεις, όπως και καθενός που δωροδοκήθηκε και ασχημόνησε επί του δημοσίου χρήματος.

7) Η κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων των ανώτατων αξιωματούχων της προηγούμενης κυβέρνησης, των συγγενών τους και των συνδεόμενων με αυτούς προσώπων, και όλων των υπεύθυνων για τα εγκλήματα σε βάρος του λαού.

8) Η παροχή εργασίας στους ανέργους και η άμεση υιοθέτηση μέτρων για την ανακούφισή τους με παροχή επιδομάτων, κοινωνική πρόνοια και περίθαλψη και βελτίωση της αγοραστικής τους δύναμης.

9) Η δημιουργία μιας εθνικής οικονομίας η οποία θα υπηρετεί το λαό και θα θέτει τους ζωτικούς και στρατηγικούς τομείς υπό την επίβλεψη του κράτους και η εθνικοποίηση των ιδιωτικοποιημένων οργανισμών και ο σχεδιασμός μιας οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που θα έρχεται σε ρήξη με την καπιταλιστική και τη φιλελεύθερη αντίληψη. 10) Η παροχή κοινωνικών και ατομικών ελευθεριών, πρώτ’ απ’ όλα, της ελευθερίας του συνέρχεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι, της έκφρασης και της ελευθεροτυπίας, της ενημέρωσης και της συνείδησης, η απελευθέρωση των κρατουμένων και η κήρυξη γενικής αμνηστίας

11) Το Μέτωπο χαιρετίζει την υποστήριξη των λαϊκών μαζών και των προοδευτικών δυνάμεων από τις αραβικές χώρες και από όλο τον κόσμο στην επανάσταση στην Τυνησία και τις καλεί να συνεχίσουν την υποστήριξή τους με κάθε δυνατό μέσο.

12) Η φυσική αντίσταση στην σιωνιστική οντότητα και των εγκλημάτων της και η στήριξη των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων στις αραβικές χώρες και τον κόσμο.

13) Το Μέτωπο καλεί το σύνολο των λαϊκών μαζών και των πατριωτικών και δημοκρατικών δυνάμεων στη συνέχιση της κινητοποίησης και του αγώνα με κάθε νόμιμο τρόπο και ιδιαίτερα με τις διαδηλώσεις στους δρόμους μέχρι την πραγματοποίηση των διακηρυγμένων στόχων του.

14)Το Μέτωπο χαιρετίζει κάθε επιτροπή και σύνδεσμο και κάθε μορφή αυτοδιαχείρισης των μαζών και τις καλεί να διευρύνουν τον κύκλο απεύθυνσής τους σε κάθε έναν που ενδιαφέρεται για το κοινό καλό και τις διάφορες πτυχές της καθημερινής ζωής.

Ζήτω οι μάρτυρες της εξέγερσής μας και η νίκη των επαναστατημένων μαζών του λαού μας!

Τύνιδα 20 Γενάρη 2011

Σύνδεσμος Εργατικής Αριστεράς- Κίνημα Ενωτικών Νασερικών-Κίνημα Δημοκρατών Πατριωτών- Δημοκράτες Πατριώτες (Δ.Π.) Μπααθική Πτέρυγα- Ανεξάρτητοι Αριστεροί- Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Τυνησίας- Κόμμα Δημοκρατικής Πατριωτικής Δράσης

Να συλληφθεί αμέσως ο Ελιέζερ Μαρόμ

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας «Ένα καράβι για τη Γάζα» 26 Γενάρη 2011

Ο Ελιέζερ Μαρόμ, αρχηγός του Ισραηλινού πολεμικού ναυτικού που διέταξε την δολοφονική επίθεση στον Στόλο της Ελευθερίας βρίσκεται στην Ελλάδα…

Να συλληφθεί αμέσως!

Στην Ελλάδα βρίσκεται σύμφωνα με δημοσιεύματα ήδη από την Κυριακή, έπειτα από πρόσκληση του Έλληνα ομολόγου του, ο αρχηγός του Ισραηλινού Επιτελείου Ναυτικού, Ελιέζερ Μαρόμ (Eliezer Marum ή Marom).

Δεν είναι μόνο ένας από τους βασικούς υπεύθυνους για τη δολοφονική επίθεση στον Στόλο της Ελευθερίας, τις δολοφονίες, την πειρατεία, , τους τραυματισμούς, τους βασανισμούς, την απαγωγή και αυθαίρετη κράτηση, την πειρατεία πλοίων και την κλοπή αντικειμένων μέσα σε αυτά κ.λπ. Είναι και ένας από τους ισραηλινούς υπεύθυνους στους οποίους 33 επιβαίνοντες στα πλοία Ελεύθερη Μεσόγειος, Σφενδόνη και Μάβι Μάρμαρα και 2 πλοιοκτήτριες εταιρίες κατέθεσαν δια των πληρεξουσίων τους δικηγόρων ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ - ΕΓΚΛΗΣΗ ενώπιον του κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών στις 2/7/2010 για όλα τα αδικήματα που διαπράχθηκαν εναντίον τους.

Στην μηνυτήρια αυτή αναφορά ο αρχηγός του Ισραηλινού Ναυτικού και οι υπόλοιποι που αναφέρονται κατηγορούνται για:

• Κατάληψη δια της βίας με χρήση στρατιωτικών μέσων και δυνάμεων των προαναφερομένων πλοίων, που έπλεαν νόμιμα σε διεθνή ύδατα

• Διάπραξη πράξεων βίας από τις ισραηλινές δυνάμεις κατά των επιβαινόντων-αναφερόντων μηνυτών, όπως μεταξύ άλλων, βαριές και επικίνδυνες σωματικές βλάβες, απαγωγή, παράνομη κατακράτηση, αιχμαλωσία, ομηρεία, παράνομη και δια της βίας αφαίρεση και κατακράτηση προσωπικών εγγράφων, ειδών και αντικειμένων, και χρημάτων, που έφεραν οι μηνυτές ως ταξιδιώτες, πρόκληση βασανιστηρίων με στέρηση τροφής, νερού, φαρμάκων, στέρηση ικανοποίησης προσωπικών φυσικών αναγκών, στέρηση επικοινωνίας, προσβολή της προσωπικότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, εξύβριση, φθορά ξένης ιδιοκτησίας κλπ.

Υπενθυμίζουμε ότι

• Τα πλοία της αποστολής, μεταξύ αυτών ένα φορτηγό με ελληνική σημαία και ένα ελληνικής ιδιοκτησίας επιβατηγό, εμποδίζονται να αποπλεύσουν από το Ισραήλ με συνεχή διοικητικά προσκόμματα και εκβιαστικές οικονομικές απαιτήσεις που υπερβαίνουν το ληστρικό ποσό των 80.000 Ευρώ, παρά τις ρητές δεσμεύσεις της Ισραηλινής και Ελληνικής πλευράς ότι υπήρξε συμφωνία αποδέσμευσής τους (όπως έγινε με τα τουρκικά πλοία που επέστρεψαν στην Τουρκία πριν 3 μήνες)

• συνεχίζουν να παρακρατούνται ελληνικά διαβατήρια, δηλαδή έγγραφα που τυπικά ανήκουν στο Ελληνικό Κράτος και ενδεχομένως χρησιμοποιούνται για παράνομες πράξεις (όπως συνέβη σε προηγούμενες περιπτώσεις ευρωπαϊκών διαβατηρίων, βλ. δολοφονία Μαμπχούχ στο Ντουμπάι).

• συνεχίζουν να παρακρατούνται και ενδεχομένως να χρησιμοποιούνται παρανόμως προσωπικά αντικείμενα αξίας των επιβαινόντων (κάμερες, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα).

Αναφέρουμε ακόμη ότι οι εγκληματίες πολέμου Ελιέζερ, Νετανιάχου, Λίμπερμαν, δεν μπορούν να επισκευτούν πολλές Ευρωπαϊκές χώρες γιατί εκεί οι δικαστικές αρχές έχουν κινήσει διαδικασία σύλληψης και παραπομπής τους. Αντίθετα, στην Ελλάδα πάνε κι’έρχονται, προσκεκλημένοι της κυβέρνησης, παρουσιαζόμενοι ως περίπου «νέοι ευεργέτες», συνεργάτες σε υποτιθέμενες μεγάλες μπίζνες που δεν θ’ αργήσουν να σκάσουν ως μεγάλες πομφόλυγες που πλασσάρονται τώρα για άλλους σκοπούς.

Καλούμε τις Ελληνικές Δικαστικές Αρχές να πράξουν το καθήκον τους, καλώντας για κατάθεση τον εγκληματία, αρχηγό του Ισραηλινού Ναυτικού Ελιέζερ Μαρόμ και ασκώντας την προβλεπόμενη δίωξη.

Γραμματεία της Πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για τη Γάζα»

Μήνυμα υποστήριξης του Sa'adat στην εξέγερση της Τυνησίας

Πηγή: freeahmadsaadat.org 15 Ιανουαρίου 2011

Ο Ahmad Sa'adat, ο φυλακισμένος Παλαιστίνιος εθνικός ηγέτης, έστειλε μήνυμα από το κελί της απομόνωσης του, χαιρετίζοντας τον λαό της Τυνησίας, τον αγώνα και την επανάσταση τους. Συνεχάρη όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που συμμετέχουν στην λαϊκή εξέγερση ενάντια «σε ένα σύστημα αδικίας, κατάχρησης και εκμετάλλευσης». Το μήνυμα του Sa'adat τόνισε πως η λαϊκή επανάσταση της Τυνησίας ήταν το φυσικό αποτέλεσμα των χρόνιων πολιτικών περιθωριοποίησης και δικτατορίας και η φυσική λαϊκή αντίδραση στην λεηλασία του πλούτου του Τυνησιακού λαού από το κατασταλτικό και διεφθαρμένο καθεστώς, τους πράκτορες των αποικιοκρατών.

Το μήνυμα το Sa'adat αναφέρει πως το αίμα των μαρτύρων στην Τυνησία, η λαϊκή εμπλοκή, η συσσωρευμένη εμπειρία στον αγώνα και η ανάμειξη ανδρών και γυναικών, πολιτικών κομμάτων και εργατικών σωματείων, αποτέλεσαν τις συνθήκες που διασφάλισαν την προστασία, την επιβίωση και την συνέχιση της εξέγερσης. Κάλεσε να προστατευτούν τα κατορθώματα του Τυνησιακού λαού και να αναπτυχθεί περισσότερο η δικαιοσύνη, η δημοκρατία και ο σεβασμός στις επιλογές των Τυνησίων.

Ο Sa'adat κάλεσε τις δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις στην Τυνησία να ενωθούν και να προφυλάξουν την λαϊκή εξέγερση της Τυνησίας και να καταφέρουν να ικανοποιήσουν τα δίκαια και νόμιμα αιτήματα της.

Το Ισραήλ οριοθετεί την ελληνική υφαλοκρηπίδα

Πηγή: iskra

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ-ΙΣΡΑΗΛ

ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΝΑΓΚΗ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!

Οι ελληνικές κυβερνήσεις, ως γνωστόν, σηκώνουν τα χέρια ψηλά και παραπέμπουν στις καλένδες την οριοθέτηση της ελληνικής υφαλοκρυπίδας όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά και στη θαλάσσια περιοχή Ελλάδας-Κύπρου! Και όταν αναφερόμαστε σε υφαλοκρυπίδα εν προκειμένω δεν έχει καμμία διαφορά με την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), εφού έχουν την ίδια έκταση και η διάκριση συνδέεται με το γεγονός ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα επί της ΑΟΖ είναι ευρύτερα και αφορούν οχι μόνο τον υποθαλάσσιο αλλά και το θαλάσσιο πλούτο, μαζί με αξιοποίηση θαλάσσιας επιφάνειας!

Και ενώ οι κυβερνήσεις της χώρας μας σιωπούν, ήρθε το Ισραήλ, να καλύψει για δικούς του λόγους, δικές του σκοπιμότητες και δικές του βλέψεις, το κενό! Έτσι, κατά περίεργους αλλά όχι ανεξήγητους λόγους το Ισραήλ έδωσε στη δημοσιότητα χάρτη ο πρώτος που (παρατίθεται, στην φωτογραφία του ρεπορτάζ παραπάνω) οριοθετεί την ελληνική ΑΟΖ, συμπεριλαμβάνοντας και το Καστελόριζο, παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς της Τουρκίας!

Η κίνηση αυτή του Ισραήλ έχει πολύ μεγάλη σημασία αφού αποτελεί "κόλαφο" για την Τουρκία, και ανοιχτή υποστήριξη των ελληνικών συμφερόντων και φυσικά του διεθνούς δικαίου!

Γιατί το έκανε αυτό το Ισραήλ;

Μήπως για να υποστηρίξει την Ελλάδα ή για να υπερασπίσει το Διεθνές Δίκαιο που το έχει μετατρέψει σε "κορελόχαρτο" με τη σφαγιαστική και βάρβαρη τακτική του απέναντι στον ηρωϊκό Παλαιστινιακό λαό;

Προφανώς όχι!

Αν το Ισραήλ προβαίνει σε αυτές τις κινήσεις σχετικά με την οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα σε Ελλάδα και Κύπρο αλλά και την ίδια την Κύπρο, είναι για τους εξής ιδιοτελείς λόγους:

Πρώτον: Διότι αυτή η οριοθέτηση είναι απόλυτα αναγκαία ώστε το Τελ Αβίβ να αντλήσει κ0αι να μεταφέρει νόμιμα και με ασφάλεια το φυσικό αέριο από τα θαλάσσια σύνορά του και πιο συγκεκριμένα από το πλούσιο νετοπισμένο κοίτασμα "Λεβιάθαν".

Δεύτερον: Διότι το Ισραήλ είναι αρνητικά προδιατεθειμμένο απέναντι στην Τουρκία και προφανώς θέλει να καταδείξει ότι η αντιπαράθεση της Άγκυρας στην επεκτατική πολιτική του, μπορεί να αποβεί άκρως ζημιογόνα για τα συμφέροντά της.

Τρίτον: Διότι με την κίνηση του αυτή το Τελ Αβίβ καταδεικνύει πόσο "χρήσιμο" μπορεί να αποβεί σε Ελλάδα και Κύπρο και επομένως πόσο επωφελής θα μπορεί να καταλήξει η "δορυφοροποίηση" των δύο τελευταίων στην Ισραηλινή στρατηγική.

Αν αυτοί, ή περίπου αυτοί, είναι οι σχεδιασμοί του Ισραήλ, τι θα πρέπει να κάνει η Ελλάδα;

Να ακολουθήσει πολιτική περαιτέρω "δορυφοροποίησης" απέναντι στο Ισραήλ, όπως κάνει η παραδομένη αμερικανόπνευστη κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου;

Μια τέτοια στάση θα ήταν ολέθριο λάθος!

Η Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει ούτε "δορυφόρος" του Ισραήλ, ούτε να συνεχίζει μια πολιτική "κατευνασμού" απέναντι στις απαράδεκτες βλέψεις της Άγκυρας.

Η χώρα μας, αντίθετα, πρέπει να προσανατολισθεί σε μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική έξω και πέρα από τα αμερικανοατλαντικά πλαίσια.

Μια ανεξάρτητη πολιτική που θα αξιοποιεί στη βάση αρχών δυνατότητες, ευκαιρίες και συμπτώσεις συμφερόντων με οποιαδήποτε γειτονική χώρα που εδράζονται στο Διεθνές Δίκαιο, χωρίς να υποκύπτει ούτε στις Ισραηλινές θηριωδίες και βαρβαρότητες ούτε στις Τουρκικές βλέψεις, που παρακάμπτουν σε Αιγαίο και Κύπρο τη διεθνή νομιμότητα.

Αυτή η στρατηγική μππορεί αν είναι δύσκολη και εξαιρετικά σύνθετη. Είναι η μόνη, όμως, άξια λόγου για την υπεράσπιση θεμελιωδών εθνικών και περιφερειακών αξιών επωφελούς συνεργασίας σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή μας.

Η Ισκρα, παραθέτει στη συνέχεια το εξαιρετικά αποκαλυπτιικό ρεπορτάζ του defencent.gr

ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ!

Mπορεί η Ελλάδα να μην αναγνωρίζει την ΑΟΖ της, αλλά πρόλαβε και την αναγνώρισε το Ισραήλ! Στους χάρτες που έδωσε στην δημοσιότητα το Τελ Αβίβ αναγνωρίζεται 100% η ελληνική ΑΟΖ, η οποία συνεχίζεται με την ΑΟΖ της Κύπρου! Δηλαδή, αναγνωρίζεται (το έτσι ή αλλιώς γεγονός) ότι το Καστελόριζο επεπτείνει την ελληνική ΑΟΖ μέχρι το όριο της ΑΟΖ της Κύπρου. Οι χάρτες δόθηκαν και στην ελληνική πολιτική ηγεσία, περιγράφοντας την πορεία που θα έχει ο αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου που θα παράγεται στο κοίτασμα Λεβιάθαν από την αμερικανική εταιρεία Νoble Εnergy Ltd στην Ευρώπη μέσω υποθαλάσσιου αγωγού που θα περνά από την Ελλάδα.

















Για να πραγματοποιηθεί αυτό ο αγωγός αυτός θα πρέπει να διασχίζει την θαλάσσια περιοχή που σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο αποτελεί μέρος της ελληνικής ΑΟΖ και πιο συγκεκριμένα του τμήματος της ΑΟΖ που η Ελλάδα διαθέτει στην θαλάσσια περιοχή της Αν. Μεσογείου χάρις την ύπαρξη του Καστελορίζου, της Ρώ και της Μεγίστης.

Επομένως με την πρόταση τους αυτοί, οι Ισραηλινοί με σαφή τρόπο αναγνωρίζουν την ελληνική ΑΟΖ στην περιοχή και δίνουν στην Ελλάδα ένα ακόμα διαπραγματευτικό χαρτί υποστήριξης των ελληνικών θέσεων για το συγκεκριμένο θέμα. Πρακτικά δημιουργείται ένα πολύ ισχυρό ενεργειακό μπλοκ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, με τις ΗΠΑ να βάζουν την ... εταιρεία εξόρυξης και εκμετάλλευσης!

Το ζητούμενο πια δεν είναι αν η Ελλάδα έχει κοινά συμφέροντα με χώρες της ευρύτερης γεωγραφικής περιφέρειας αλλά πως θα μπορούσε η ελληνική κυβέρνηση να αξιοποιήσεις τις ραγδαίες εξελίξεις στον τομέα της ενέργειας αφού στα τέλη Απριλίου οι Ισραηλινοί θα γνωρίζουν την ποσότητα του φυσικού αερίου στο κοίτασμα Λεβιάθαν και αν θα μπορούν να εκμεταλλευτούν αυτό το κοίτασμα.

Συζήτηση για το θέμα είχαν χτές ο Έλληνας πρωθυπουργός με τον Ισραηλινό υπουργό Εξωτερικών Άβιγκτορ Λίμπερμαν.

Η ΠΑ απαγόρεψε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την Τυνησία

Πηγή: english.aljazeera.net 21/1/2010

Οι δυνάμεις ασφαλείας της ΠΑ απέτρεψαν συγκέντρωση που είχε προγραμματιστεί στην Δυτική Όχθη ως ένδειξη αλληλεγγύης στην εξέγερση της Τυνησίας, σύμφωνα με αναφορές της γαλλικής Le Monde.

Η συγκέντρωση που είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη, δεν πήρε την άδεια από τις δυνάμεις ασφαλείας. Η Le Monde ανέφερε ότι μερικές δεκάδες Παλαιστινίων που βρέθηκαν στην πλατεία της Ραμάλα, όπου υποτίθεται ότι θα γινόταν η συγκέντρωση, ανακάλυψαν ότι τα μέλη της Φατάχ είχαν διαλέξει την ίδια ώρα και το ίδιο μέρος για να πραγματοποιήσουν διαμαρτυρία για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους στις ισραηλινές φυλακές. Το ποια συγκέντρωση είχε σχεδιαστεί πρώτα, δεν είναι ξεκάθαρο.

Ο Benjamin Barthe, ανταποκριτής της Le Monde, είπε πως η αστυνομία είχε περικυκλώσει την πλατεία και «η παρουσία πολλών mukhabarat (μυστική αστυνομία) ανάμεσα στους διαδηλωτές, άφηναν λίγα περιθώρια αμφιβολίας για τις προθέσεις της ΠΑ να αποτρέψει οποιαδήποτε έκφραση αλληλεγγύης στην Εξέγερση του Γιασεμιού», η οποία και ανάγκασε τον πρόεδρο της Τυνησίας Μπεν Αλί να τραπεί σε φυγή.

Ένας νεαρός διαδηλωτής που κράταγε μια τυνησιακή σημαία, δέχτηκε επίθεση από τις δυνάμεις της ΠΑ, σύμφωνα με αναφορές. Ο Ghassan Khatib, εκπρόσωπος τύπου της ΠΑ, είπε ότι η αστυνομία έχει μετανιώσει για το περιστατικό «αν όντως έγινε». Η αστυνομία υποσχέθηκε πως θα ερευνήσει κάθε καταγγελία που θα φτάσει σε αυτή, είπε ο Khatib.

Η εξέγερση της Τυνησίας έχει πυροδοτήσει διαμαρτυρίες σε όλο τον αραβικό κόσμο και αποτελεί έμπνευση για πολλούς διαφωνούντες.

Παιδικό Θέατρο για την αγωνιζόμενη Παλαιστίνη

Την Κυριακή 6 Φλεβάρη στις 11.30 το πρωί, η θεατρική ομάδα “Αστροναύτες” θα παρουσιάσει στο χώρο πολιτισμού @Ρουφ (Ανδρονίκου 18 και Κωνσταντινουπόλεως) το έργο “Μια Φάρμα για τα ζώα”, σε μια παράσταση αφιερωμένη στην αγωνιζόμενη Παλαιστίνη.

Το έργο είναι εμπνευσμένο από τη «Φάρμα των ζώων» του Τζορτζ Όργουελ και απευθύνεται σε παιδιά από 4 έως 9 ετών. Τη Διασκευή-Σκηνοθεσία έχουν κάνει οι ίδιοι οι Αστροναύτες. Παίζουν οι: Μπά...μπης Παυλίδης, Ντίνος Ποντικόπουλος, Αγγελική Τόμπρου. Η μουσική είναι του Μάριου Κωστάκη και υπεύθυνη για τις κούκλες είναι η Άννα Σαντοριναίου.

Στη Φάρμα των Αστροναυτών εκτός από τους ηθοποιούς και τις κούκλες, συμμετέχουν και τα ίδια τα παιδιά, που διατυπώνουν τις απόψεις τους για τον αγώνα των ζώων ενάντια στο ζυγό του κυρίου Τζόουνς. Μέσα από την δράση και το χιούμορ, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τη χαρά της συνύπαρξης μέσα από τη διαφορετικότητα του καθενός, σε μια παράσταση που φιλοδοξεί να δημιουργήσει το πλαίσιο για ένα μάθημα δημοκρατίας.

Η παράσταση του “Μια Φάρμα για τα ζώα” την οποία θα παρουσιάσουν αφιλοκερδώς οι Αστροναύτες, εντάσσεται στην καμπάνια αλληλεγγύης του Σύλλογου Ιντιφάντα. Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για την οικονομική ενίσχυση της οργάνωσης υπεράσπισης των Παλαιστινίων πολιτικών κρατούμενων Addameer (http://addameer.info/). Είσοδος 5,00 € για τους συνοδούς και 7,00 € για τα παιδιά.

Ο Σύλλογος υποστήριξης κρατουμένων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων Addameer (στα αραβικά σημαίνει «συνείδηση») είναι ένα παλαιστινιακό μη κυβερνητικό ίδρυμα Προσφέρει υποστήριξη σε Παλαιστίνιους κρατούμενους καθώς και στις οικογένειές τους, υπερασπίζεται τα δικαιώματα των πολιτικών κρατουμένων και εργάζεται για να σταματήσουν τα βασανιστήρια σε βάρος τους, μέρα από την καταγραφή, τις νομικές διαδικασίες και τις καμπάνιες αλληλεγγύης.

Αυτή τη στιγμή, κάπου επτά χιλιάδες Παλαιστίνιοι αγωνιστές βρίσκονται στα Ισραηλινά κάτεργα, σε συνθήκες που συνιστούν κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό «Ιντιφάντα»

** Οι εγγεγραμμένοι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες στην Μέση Ανατολή ανέρχονται στους 4.618.141 (7). δφασφηα΄δφηα φα΄σδ φ΄σδφη άσδφ΄ασδφα΄σφ δασδφ΄ασδφη ασδφ΄ασδφηα΄σδφα΄σδ φασ΄δφ ασ΄δφα σδηφά σδφάσδφη ασδφάσδηφ ασδφα

Ανεπιθύμητος στην Ελλάδα ο φασίστας Λίμπερμαν

Συγκέντρωση Τετάρτη 12/1, 6:00 μμ, Σύνταγμα

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ 10 Γενάρη 2011

Ο Υπουργός Εξωτερικών και Αναπληρωτής Πρωθυπουργός του Ισραήλ Αβιγκντόρ Λίμπερμαν, πρόεδρος του ακροδεξιού κόμματος Yisrael Beitanu, έρχεται την Τετάρτη στην Αθήνα, κλιμακώνοντας με άλλη μια «υψηλού επιπέδου» επίσκεψη την αναβάθμιση των σχέσεων Ελληνικής-Ισραηλινής κυβέρνησης.

Ο Λίμπερμαν, «υψηλού επιπέδου» φασίστας, ακόμα και σύμφωνα με τα κριτήρια μεγάλης μερίδας της Ισραηλινής κοινής γνώμης, εκφράζει με θράσος και ρατσιστικό μίσος όσα η κυβέρνησή του προωθεί. Κάτοικος ο ίδιος εποικισμού στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, αποτελεί τον πιο ένθερμο υποστηρικτή της επέκτασης των Ισραηλινών εποικισμών, των ρατσιστικών πολιτικών ενάντια στους Παλαιστίνιους που ζουν στο Ισραήλ και των πολιτικών εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων της Δυτικής Όχθης και της Γάζας.

Η Ελληνική κυβέρνηση σε άλλη μια από τις υποτιθέμενες κινήσεις σωτηρίας της χώρας από την οικονομική κατάρρευση εντείνει τις σχέσεις με τέτοιους εγκληματίες .Ο Λίμπερμαν και τα σχέδια που φέρνει μαζί του για οικονομική και στρατιωτική συνεργασία είναι ανεπιθύμητα.

Ο πιο φασίστας του φασιστικού κράτους του Απαρτχάιντ, της συνεχιζόμενης εθνοκάθαρσης, της απάνθρωπης κατοχής και του εγκλήματος τους στραγγαλισμού της Γάζας θα έπρεπε να βρίσκεται κατηγορούμενος σε διεθνή δικαστήρια εγκλημάτων πολέμου και όχι επίσκεψη για συζητήσεις διακρατικών σχέσεων στη χώρα μας.

Καλούμε συλλογικότητες, φορείς και δημοτικές παρατάξεις να εκδώσουν ανακοινώσεις καταγγελίας αυτής της επίσκεψης.

Συγκέντρωση για να δηλώσουμε «Έξω ο φασίστας Λίμπερμαν»
Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2010 6.00 μ.μ.
Σύνταγμα (απέναντι από τη Βουλή)

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ

Φοιτητές της Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ σχεδιάζουν για τη Γάζα

Ομάδα πρωτοβουλίας αρχιτεκτόνων σε συνεργασία με διδάσκοντες της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, αποφάσισαν να συμβάλουν στην προσπάθεια ανακούφισης του αποκλεισμένου λαού της Γάζας, βάζοντας στην υπηρεσία τους τις εξειδικευμένες επιστημονικές τους γνώσεις. Έρχονται έτσι ν’ αποδείξουν ότι ο κοινωνικός ρόλος του αρχιτέκτονα δεν περιορίζεται σε θεωρίες και διακηρύξεις αλλά πραγματώνεται μόνο με έμπρακτη βοήθεια.

Στις 14 & 15/1, θα γίνει στην Σχολή Αρχιτεκτόνων, με εθελοντική συμμετοχή μελών του διδακτικού προσωπικού και σπουδαστών (αλλά και μεταπτυχιακών φοιτητών), Ανοιχτό Εργαστήριο για τη δημιουργία «πρότυπης μονάδας κατοίκησης». Αντικείμενο του εργαστηρίου είναι να μελετηθεί ένας πρότυπος σχεδιασμός προκατασκευασμένης μονάδας (ώστε να μπορεί να μεταφέρεται εύκολα), που θα μπορούσε να καλύψει έκτακτες ανάγκες είτε στέγασης οικογενειών (κατοικία) είτε κοινωφελών εγκαταστάσεων (ιατρείο / σταθμός Α’ βοηθειών, σχολείο / νηπιαγωγείο). Τελική επιδίωξη είναι η πιλοτική κατασκευή μιας τέτοιας μονάδας, που θα επιλεγεί στο τέλος των εργασιών του Εργαστηρίου, στον ίδιο τον χώρο του Πολυτεχνείου και η συμβολική αποστολή της στη Γάζα.

Πριν το διήμερο του Εργαστηρίου, στις 12 & 13/1, θα γίνουν ενημερωτικές εκδηλώσεις με εισηγήσεις αναφορικά με την κατάσταση αποκλεισμού, την καθημερινότητα της ζωής στη Γάζα, τα οικιστικά αλλά και τα γενικότερα προβλήματα των υφιστάμενων υποδομών, παραδείγματα και τεχνικές προδιαγραφές για συστήματα προκατασκευών και, τέλος, προβολή της ταινίας «Η λεμονιά» του Εράν Ρικλίς.

Ομάδα Πρωτοβουλίας: Αδαμόπουλος Κώστας, Γιόλασης Ανδρέας, Γρηγοριάδης βασίλης, Κατζουράκης Δημήτρης, Προβελέγγιος Γιώργος, Φινές Κώστας, Βασιλάτος Παναγιώτης, Δεμίρη Κωνσταντίνα, Μπελαβίλας Νίκος, Σταυρίδης Σταύρος, Τσιράκη Σοφία

Τετάρτη 12/01 (Αμφιθέατρο Μ318 κτίριο Μπουμπουλίνας, 3ος όροφος)

Εισαγωγή στην εκδήλωση

Σταύρος Σταυρίδης, Επικ. Καθηγήτης σχολής αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Κώστας Φινές, Αρχιτέκτων ΕΜΠ

«Και η υποκρισία έχει όρια»

Ισμάτ Σάμπρι, πρώην επιτετραμένος της Παλαιστινιακής Αρχής, Μέλος της γραμματείας της πρωτοβουλίας «Ένα καράβι για τη Γάζα»

«Καθημερινότητα στη Γάζα»

Γιώργος Καρατζάς, Μέλος-Ακτιβιστής International Solidarity Movement

20:00 προβολή της ταινίας «Η Λεμονιά» του Εράν Ρίκλις

Πέμπτη 13/01 (Αμφιθέατρο Μ318 κτίριο Μπουμπουλίνας, 3ος όροφος)

Δεδομένα και ζητούμενα του εργαστηρίου: Προδιαγραφές και παραδείγματα.

Κώστας Φινές, Γιώργης Προβελέγγιος, Παναγιώτης Βασιλάτος, Κωνσταντίνα Δεμίρη, Σταύρος Σταυρίδης, Σοφία Τσιράκη

Παρασκευή και Σάββατο

Ανοιχτό εργαστήριο, έναρξη 11:00 πμ, κτίριο Αβέρωφ

Περισσότερες πληροφορίες για την πρωτοβουλία: http://courses.arch.ntua.gr/el/gia_th_gaza.html

Ποιον τελικά ευνοεί η συμμαχία Ελλάδας και Ισραήλ;

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό «Ιντιφάντα» 7 Γενάρη 2011

Αμέσως μετά την τραγωδία που προκάλεσε η ισραηλινή επιδρομή στο Στολίσκο της Ελευθερίας δρομολογήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση μια μάλλον αναπάντεχη αλλαγή προσανατολισμού στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Ενώ θα περίμενε κανείς ότι ο αποτροπιασμός που προκάλεσε η δολοφονία των διεθνών ακτιβιστών, σε συνδυασμό μάλιστα με την πειρατεία των υπό ελληνική σημαία πλοίων, θα οδηγούσαν στην (προσωρινή έστω) ψύχρανση των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων, τελικά συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Σε μια συγκυρία όπου Ισραήλ χάνει ερείσματα στη διεθνή διπλωματική σκηνή, η Αθήνα ανακαλύπτει στο Τελ Αβίβ το βασικό γεωπολιτικό παρτενέρ της στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Το Τελ Αβίβ από τη μεριά του βλέπει την Αθήνα ως μερικό υποκατάστατο της διαρρηχθείσας σχέσης του με την Άγκυρα. Είναι βέβαια προφανές στους ιθύνοντες των ισραηλινών διεθνών σχέσεων, ότι η απώλεια της Τουρκίας δεν μπορεί να ισοφαριστεί από την όποια σύσφιξη των σχέσεων με την Ελλάδα. Λόγω μεγέθους πληθυσμού, γεωγραφικής θέσης, στρατιωτικής δύναμης, καθώς και της ιδιαιτερότητας μιας χώρας που παραδοσιακά αποτελεί τη γέφυρα μεταξύ του μουσουλμανικού κόσμου και της Δύσης, η Τουρκία είναι αναντικατάστατος σύμμαχος.

Ωστόσο, η κυβέρνηση Παπανδρέου προσέφερε στον Νετανιάχου δύο πολύ σημαντικές ωφέλειες: Πρώτον, σε διπλωματικό επίπεδο, του παρέσχε ένα καινούργιο πολιτικό στήριγμα μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι που αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της δύσκολης διεθνούς θέσης που βρίσκεται το Ισραήλ. Δεύτερον, του αναπλήρωσε μέρος του στρατηγικού βάθους που απώλεσε λόγω της πολιτικής Ερντογάν-Νταβούτογλου. Τόσο το Αιγαίο, ως χώρος ασκήσεων, όσο και η συνεργασία της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας με την ισραηλινή, έχουν πολύ μεγάλη χρησιμότητα για μια χώρα η οποία δεν μπορεί να έχει στρατιωτική σύμπραξη (τουλάχιστον δημόσια…) με κανέναν από τους γείτονές της. Με δυο λόγια, το πολεμοκάπηλο ισραηλινό κατεστημένο βγαίνει ωφελημένο από τη συμμαχία με την Ελλάδα. Η ελληνική κοινωνία όμως τι έχει να κερδίσει;

Κατ αρχάς, θα πρέπει να τονίσουμε ότι εμείς, ως Σύλλογος Ιντιφάντα, μιλάμε πάντα από τη σκοπιά των απλών καθημερινών ανθρώπων, που δεν δέχονται ότι μπορεί να υπάρχουν παράπλευρες απώλειες. Είμαστε μια ομάδα που συγκροτήθηκε στη βάση της προσβολής του περί δικαίου αισθήματός μας από τη βάρβαρη ισραηλινή κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, καθώς και της θεμελιώδους πεποίθησης ότι ο αγώνας ενός λαού για ελευθερία και δικαιοσύνη αφορά όλους τους λαούς. Το να παραβιάζονται βάναυσα τα βασικά δικαιώματα του παλαιστινιακού λαοί χωρίς διεθνείς αντιδράσεις έχει συνέπεια την παγκόσμια επιβολή του δικαίου του ισχυρότερου. Αν στη Μέση Ανατολή τη λύση τη δίνουν τα made in USA όπλα, τότε γιατί να μη δοθούν ανάλογες λύσεις και στον υπόλοιπο κόσμο; Κατά συνέπεια, αν δεν εξεγερθούμε τώρα ενάντια στην ελληνική σύμπραξη με τις καθημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων, την παράνομη κράτηση και τα βασανιστήρια σε βάρος χιλιάδων ανθρώπων, το στραγγαλισμό της Γάζας, καθώς και το συνεχή εποικισμό της Δυτικής Όχθης και της Αν. Ιερουσαλήμ, θα έχουμε συναινέσει στη βύθιση όλων μας στον κυνισμό και τη βαρβαρότητα.

Πέραν όμως από τη στάση αρχών που οφείλουμε να υιοθετούμε, η συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ εγείρει ένα ακόμα ζήτημα υψίστης σημασίας. Η κυβέρνηση Παπανδρέου ούτε έχει κάνει απλά μια κίνηση στη διπλωματική σκακιέρα ούτε έχει περιοριστεί μόνο σε μια μεταβολή του πολιτικού λόγου της σχετικά με το Μεσανατολικό. Δυστυχώς, είτε από ασυγχώρητη αδιαφορία για τις συνέπειες είτε από πρωτοφανή επιπολαιότητα, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει μείνει στα λόγια. Αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα και το Ισραήλ έχουν μια από τις πιο στενές στρατιωτικές συνεργασίες στον κόσμο. Εκτός από τις σταθερές προμήθειες ισραηλινού στρατιωτικού εξοπλισμού από την Ελλάδα, έχουμε συνεχείς κοινές αεροπορικές ασκήσεις των δύο χωρών, η ελληνική επικράτεια χρησιμοποιείται ως πεδίο ασκήσεων από τις ισραηλινές ειδικές μονάδες, μοίρα ελληνικών μαχητικών είχε το «σπάνιο προνόμιο» να «φιλοξενηθεί» σε ισραηλινό στρατιωτικό αεροδρόμιο και είναι διαρκής η συνεργασία στον «αγώνα κατά της τρομοκρατίας». Δηλαδή, η Ελλάδα έχει μια ολοένα και μεγαλύτερη στρατιωτική εμπλοκή στη μεσανατολική σύγκρουση. Το ότι αυτή η εμπλοκή είναι έμμεση, ούτε αφαιρεί την ουσία της ούτε και μειώνει την επικινδυνότητά της. Σε μια σύγκρουση που κινείται πέραν των παραδοσιακών ορίων του πολέμου, και που το μέτωπό της είναι τελείως ασαφές, η Ελλάδα ξαφνικά αρχίζει να κάνει αισθητή την παρουσία της. Ο κίνδυνος είναι προφανής.

Τέλος, σε ό,τι αφορά την οικονομική συνεργασία των δύο χωρών θα θέλαμε να κάνουμε τρεις παρατηρήσεις. Πρώτον, το Ισραήλ έχει ΑΕΠ 140 δισεκατομμύρια λιγότερα από την Ελλάδα, κάτι που δεν το καθιστά αξιοζήλευτο οικονομικό εταίρο. Δεύτερον, η καρδιά της οικονομικής ισχύος του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη στρατιωτική βιομηχανία, τόσο τη δικιά του όσο και (κυρίως) των ΗΠΑ. Πρόκειται για μια πολεμική οικονομία, όπως άλλωστε αντιστοιχεί σε ένα κράτος που βρίσκεται σε διαρκή εμπόλεμη κατάσταση εδώ κι εξήντα χρόνια. Επομένως, μια χώρα που επιθυμεί την εκτύλιξη της οικονομικής δραστηριότητάς της σε ειρηνικό πλαίσιο, δεν έχει και πολλά να ωφεληθεί. Τρίτον, παρά τις παχυλές κυβερνητικές υποσχέσεις, τέσσερις μήνες μετά την επίσκεψη Νετανιάχου δεν υπάρχει τίποτα συγκεκριμένο σε ό,τι αφορά τις υποτιθέμενες ισραηλινές επενδύσεις στην Ελλάδα. Με δυο λόγια, η θρυλούμενη οικονομική συνεργασία μοιάζει ολοένα και περισσότερο με το τυράκι στη φάκα.

Θεωρούμε ότι ο αγώνας ενάντια στη συμμαχία Ελλάδας Ισραήλ αποτελεί ένα θέμα τιμής για κάθε πολίτη που πιστεύει στην αυτοδιάθεση των λαών και τη δημοκρατία. Παρά τα πολύ δύσκολα πολιτικά καθήκοντα που προκύπτουν από το Μνημόνιο και τα κυβερνητικά μέτρα, είναι απαραίτητο να ενταχθεί το Παλαιστινιακό ψηλά στην ατζέντα των κοινωνικών κινημάτων. Με την πρώτη επίσημη επίσκεψη ισραηλινού υψηλόβαθμου αξιωματούχου, το κίνημα αλληλεγγύης πρέπει να κάνει αισθητή την παρουσία του.

Το PFLP αποχαιρετά τον μεγάλο ηγέτη Ahmed Hussein Abu Maher Yamani

Πηγή: www.pflp.ps/english 6 Γενάρη 2010

Με μεγάλη θλίψη, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή, το Πολιτικό Γραφείο και ο γενικός γραμματέας του Ahmad Sa'adat, ανακοίνωσαν το χαμό του σπουδαίου Παλαιστίνιου ηγέτη Ahmed Hussein "Abu Maher" Al-Yamani, στις 3 Γενάρη 2011. Ο σύντροφος Yamani, ήταν ένας θρυλικός ηγέτης του Μετώπου και του Παλαιστινιακού αγώνα και βρέθηκε για έξι δεκαετίες στην πρώτη γραμμή του διαρκούς αγώνα για την ενότητα των Αράβων και την απελευθέρωση της Παλαιστίνης.

Σήμερα, το Λαϊκό Μέτωπο, η Παλαιστινιακή επανάσταση, το σύνολο του Παλαιστινιακού λαού, το Αραβικό έθνος και οι προοδευτικές δυνάμεις ολόκληρου του κόσμου έχασαν έναν μεγάλο άνδρα – έναν σεμνό αγωνιστή και έναν σημαντικό ηγέτη που αφιέρωσε τη ζωή του μέχρι και την τελευταία του στιγμή στην υπηρεσία του σκοπού του λαού του και του Αραβικού έθνους.

Οι Παλαιστινιακές μάζες σε κάθε προσφυγικό στρατόπεδο και πόλη γνωρίζουν τον Abu Maher ως έναν ακλόνητο μαχητή, ως έναν ηγέτη που πάντα αγκάλιαζε τα αισθήματα, τα προβλήματα και τις ανησυχίες του λαού στην πρώτη γραμμή και εξέφραζε τον αγώνα για επιστροφή των προσφύγων, ελευθερία, αξιοπρέπεια και αυτοδιάθεση.

Όλοι οι Άραβες γνωρίζουν τον σύντροφο Abu Maher ως έναν αγωνιστή για την ελευθερία αφοσιωμένο στην υπόθεση της Παλαιστινιακής και Αραβικής ενότητας ως μέσο για να απελευθερωθεί κάθε εκατοστό της Παλαιστινιακής γης και να ευοδωθούν οι φιλοδοξίες του Αραβικού έθνους για απελευθέρωση, δημοκρατία, σοσιαλισμό και ενότητα.

Το Λαϊκό Μέτωπο υπόσχεται στις μάζες του λαού στην Παλαιστίνη και παντού στη διασπορά να συνεχίσει τον αγώνα και την αντίσταση, να συνεχίσει στα βήματα του Abu Maher Yamani, να ακολουθήσει την δική του προσέγγιση των πραγμάτων, τις μεθόδους και τις αρχές του, μέχρι την πλήρη επίτευξη των στόχων του μεγάλου και λαμπρού αραβικού έθνους.

Ο Abu Maher Yamani γεννήθηκε στο χωρίο Suhmata κοντά στην Akka στις 24 Σεπτέμβρη του 1924, ήταν παντρεμένος και πατέρας οκτώ παιδιών. Παρακολούθησε τη βασική εκπαίδευση στην Suhmata και στη συνέχεια στην Safed, Akka και αποφοίτησε από το Αραβικό Κολέγιο στην Ιερουσαλήμ. Πριν την Nakba, εργάστηκε στο τμήμα γεωργίας στην Akka και στο τμήμα Δημοσίων Έργων στην Haifa.

Υπηρέτησε ως γραμματέας στο σωματείο εργαζομένων του προσωπικού του τμήματος Δημοσίων Έργων και ως γραμματέας τoυ συνδικάτου των Παλαιστινίων Αράβων Εργατών της Yafa. Ήταν επίσης γραμματέας της Λαϊκής Επιτροπής του χωριού Suhmata και μέλος της Ανώτατης Αραβικής Επιτροπής στην Περιφέρεια της Άνω Γαλιλαίας. Διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στην αντίσταση κατά τη διάρκεια της Nakba και εκδιώχθηκε μαζί με την οικογένειά του στον Λίβανο, όπου εργάστηκε ως δάσκαλος στο Κολλέγιο της Τρίπολης και σε διάφορα σχολεία στις περιοχές Baalbek, Ein el-Helweh, και Burj al-Burajneh.

Συμμετείχε στον στρατιωτικό τομέα του αγώνα και στην ίδρυση μιας στρατιωτικής οργάνωση για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης του 1949 και ήταν ένας από τους ιδρυτές της στρατιωτικής πτέρυγας του Αραβικού Εθνικιστικού Κινήματος. Συμμετείχε στην ίδρυση της Παλαιστινιακής διάσπασης του Κινήματος που αποτελούνταν από Παλαιστίνιους Άραβες νεολαίους και ήταν μέλος της ηγεσίας του Παλαιστινιακού κλάδου του Κινήματος.

Ήταν επίσης εκ των συνιδρυτών της Ένωσης Παλαιστινίων Φοιτητών στον Λίβανο και της Ένωσης Παλαιστινίων Εργατών επίσης στον Λίβανο, ενώ συμμετείχε και στην ίδρυση Λαϊκών Επιτροπών στα Παλαιστινιακά προσφυγικά στρατόπεδα του Λιβάνου. Ήταν αναπληρωτής γενικός γραμματέας της Γενικής Ένωσης Παλαιστινίων Εργατών και εκπρόσωπος της στη Γραμματεία της Γενικής Ένωσης Διεθνών Αραβικών Συνδικάτων στο Κάιρο.

Ο Abu Maher al-Yamani ήταν ένας από τους ιδρυτές του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και ένας από τους πιο προεξέχοντες ηγέτες του. Ήταν μέλος της Πρώτης Διάσκεψης του Μετώπου, της Κεντρικής του Διοίκησης, της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού του Γραφείου.

Χρημάτισε επίσης Γραμματέας του Παλαιστινιακού Μετώπου Απόκρουσης (Palestinian Rejection Front) στα μέσα της δεκαετίας του 1970 και Γραμματέας του Παλαιστινιακού Μετώπου Σωτηρίας (Palestinian Salvation Front) το 1986. Εκπροσώπησε το Μέτωπο στην Εκτελεστική Επιτροπή της PLO και ήταν υπεύθυνος για το τμήμα Λαϊκών Οργανώσεων και πρόεδρος του τμήματος για την Επιστροφή των προσφύγων, όπως επίσης και μέλος του Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου.

Πέθανε από εγκεφαλική συμφόρηση στην Βηρυτό του Λιβάνου στις 3 Γενάρη του 2011 και θα κηδευτεί στην Βηρυτό στις 5 Γενάρη

Η πρώτη μάρτυρας του 2011

3 Ιανουαρίου 2011

Jawaher Abu Rahma, 36 χρονών, Παλαιστίνια από το Bil’in.

Λιποθύμησε κατά τη διάρκεια της βδομαδιάτικης ειρηνικής διαδήλωσης των κατοίκων του Bil’in ενάντια στο Τείχος, όταν εισέπνευσε σε μεγάλη ποσότητα νέο τοξικό δακρυγόνο με άγνωστη χημική σύνθεση που χρησιμοποιούν οι Ισραηλινές δυνάμεις κατοχής.

Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της Ραμάλα, όπου πέθανε ανήμερα την Πρωτοχρονιά στις εννέα το πρωί από αναπνευστικά προβλήματα που οδήγησαν σε καρδιακή ανακοπή, παρά τις προσπάθειες των γιατρών.

Ο αδελφός της Bassem Abu Rahmah είχε δολοφονηθεί στις 17 Απρίλη 2009, πάλι στη διάρκεια ειρηνικής διαδήλωσης των κατοίκων του Μπιλ'ιν, όταν τον χτύπησε βλήμα δακρυγόνου στο στήθος.

Οι εβδομαδιαίες διαδηλώσεις ενάντια στο Τείχος στο Bil’in, πραγματοποιούνται εδώ και πέντε χρόνια με τη συμμετοχή και διεθνών ακτιβιστών αλλά και ισραηλινών ειρηνιστών. Το 2007 το ανώτατο δικαστήριο του Ισραήλ διέταξε την αλλαγή της πορείας του Τείχους έξω από τα όρια του χωριού, αλλά η απόφαση δεν έχει ακόμα εφαρμοστεί (Διαβάστε περισσότερα για τον αγώνα των κατοίκων του Bil'in)

Ο Mohammed Khatib, μέλος της Λαϊκής Επιτροπής του Bil'in δήλωσε «Είμαστε σοκαρισμένοι και εξαγριωμένοι από την Ισραηλινή βαρβαρότητα που για μια ακόμα φορά κόστισε τη ζωή ενός ειρηνικού διαδηλωτή. Η δολοφονική και απάνθρωπη αντίδραση του Ισραήλ στον αγώνα μας δεν θα περάσει. Σήμερα, στην αυγή μιας νέας δεκαετίας, είναι η ώρα ολόκληρος ο πλανήτης να απαιτήσει από το Ισραήλ να λογοδοτήσει για τα εγκλήματά του και να βάλει τέλος στην κατοχή»

ΤΟ βίντεο που ακολουθεί είναι από τη δολοφονία του Bassem Abu Rahmah, αδελφού της Jawaher Abu Rahma στις 17 Απρίλη του 2009.