Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011

Αφίσες και εικόνες σε διαπάλη- ένα οπτικό οδοιπορικό

Πόλεμοι, μάχες, πράξεις αντίστασης, καταστολή του άμαχου πληθυσμού… Οι αφίσες παρουσιάζουν μια ακτινογραφία της εξέλιξης της διένεξης από την έναρξη της μέχρι τα σημερινά γεγονότα.

Η δημιουργία και η διάδοση αφισών που δικαίωναν τον παλαιστινιακό αγώνα υπήρξε ένα από τα κυριότερα προπαγανδιστικά όπλα της ΟΑΠ. Από την ίδρυση της το 1964, η ΟΑΠ, μέσω ενός δραστήριου τμήματος επικοινωνίας, ενθάρρυνε πολλούς ντόπιους καλλιτέχνες να επιμείνουν σε αυτό τον δημιουργικό χώρο, γνωστοποιώντας στον κόσμο την δουλειά τους. Αυτή η μαχητική και στρατευμένη τέχνη είναι πλέον μέρος της πολιτιστικής ταυτότητας της παλαιστινιακής αντίστασης. Τα χρώματα της σημαίας, η αραβική καλλιγραφία ή η ελιά (σύμβολο της γης) είναι στοιχεία που επαναλαμβάνονται στον σχεδιασμό ορισμένων αφισών που παρουσιάζουν μια άλλη ανάγνωση της σύγκρουσης.






Καλάθι με πορτοκάλια, Αμπντελ Ραχμάν Αλ Μουζαΐν, 1977
Σε αυτό το παιδικό πορτρέτο εμφανίζονται διάφορα στοιχεία αναγνωριστικά της Παλαιστίνης: η κουφίγια, παραδοσιακή μαντίλα της Μέσης Ανατολής και έμβλημα του παλαιστινιακού αγώνα και πορτοκάλια, αλληγορία της απώλειας και της καταστροφής της γης τους.












Ημέρα της γης στην Παλαιστίνη, Γκάζι Ιναΐμ, 1988
Ο εορτασμός της επετείου κάποιου σημαντικού γεγονότος είναι ένα θέμα που επανέρχεται. Στην περίπτωση της Ημέρας της πάτριας γης, πρόκειται για εκδήλωση μνήμης για τις απαλλοτριώσεις παλαιστινιακής γης που έγιναν στις 30 Μαρτίου του 1976, οι οποίες προκάλεσαν βίαιες εξεγέρσεις με έξι νεκρούς από τον αραβικό πληθυσμό.










1967, ανωνύμου
Δημοσιευμένη το έτος του πολέμου των Έξι Ημερών, αυτή η αφίσα γράφει «Ιούνιος 1967, η αντίσταση συνεχίζεται. Αυτή είναι η απάντηση στο έγκλημα».














Αποφασιστικότητα και νίκη. Αλ Καραμέχ, ανώνυμου 1968. Η μάχη του Αλ Καραμέχ, το 1968 μετατράπηκε σε σύμβολο της αντίστασης και του σθένους της ΟΑΠ.












Νίκησε τον φασισμό, Τζαμάλ Αλ Αμπτάχ, 1988. Ο καλλιτέχνης συνδέει τον παλαιστινιακό αγώνα με τον αγώνα κατά του φασισμού, επικαλούμενος την Γκερνίκα του Πικάσο. Η αφίσα τιμά την πρώτη επέτειο της Πρώτης Ιντιφάντα καθώς και την 21η επέτειο του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.

Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011

Προς τη νίκη οδεύει η απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων

Πηγή:www.freeahmadsaadat.org 18 Οκτωβρίου 2011

Ο Ahmad Sa'adat, ο φυλακισμένος εθνικός ηγέτης, Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, συνέχισε την απεργία πείνας, παρόλο που νοσηλευόταν και έστειλε τα συγχαρητήρια του στους κρατούμενους που απελευθερώθηκαν στην πρώτη φάση της συμφωνίας για την ανταλλαγή κρατουμένων. Χάρη στην αντοχή και την ανθεκτικότητα των απεργών πείνας, η ηγεσία των κρατουμένων μέσα στις φυλακές, κατάφεραν μια νίκη που συμπεριλαμβάνει και τον τερματισμό της απομόνωσης. Ο Sa’adat θα συνεχίσει την απεργία του για να εξασφαλίσει ότι θα εφαρμοστούν πλήρως τα συμφωνηθέντα.


Ο Sa'adat μεταφέρθηκε στον σωφρονιστικό νοσοκομείο Ramlah, 20 μέρες μετά την έναρξη της απεργίας πείνας, στις 16 Οκτωβρίου. Σήμερα (18/10) βρίσκεται στην 23η ημέρα απεργίας, έχει χάσει περισσότερα από 10 κιλά και αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως λιποθυμίες και εμετούς, εξαιτίας της άρνησης των αξιωματούχων του ισραηλινού σωφρονιστικού συστήματος να του επιτρέψουν το αλάτι, που μαζί με νερό, ήταν το μόνο που μπορούσε να καταναλώσει στη διάρκεια της απεργίας πείνας.

Είναι επιτακτικό να στρέψει ο κόσμος τα μάτια του στον Sa’adat που βρίσκεται στο νοσοκομείο, για να εξασφαλιστεί ότι λαμβάνει την κατάλληλη υγειονομική και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ότι η νίκη των κρατουμένων –το τέλος της απομόνωσης- θα εφαρμοστεί πλήρως. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η κατοχή είναι η μόνη υπεύθυνη για τη ζωή και την υγεία του Sa’adat και αυτό το αναγνωρίζει όλη η διεθνής κοινότητα.

Η παρακάτω δήλωση της επιτροπής κρατουμένων και της ηγεσία των απεργών, εκδόθηκε στις 18 Οκτωβρίου μέσα από την φυλακή:

«Η ηγεσία των απεργών μέσα στις κατοχικές φυλακές, εξέδωσε μια επείγουσα δήλωση. Μετά την υπογραφή συμφωνίας επί των αρχών ανάμεσα στην ηγεσία των απεργών στις φυλακές και των ισραηλινών σωφρονιστικών υπηρεσιών, αποφασίστηκε να ανασταλεί η απεργία για τρεις μέρες. Η συμφωνία είναι η ακόλουθη:

1. Να τερματιστεί η πολιτική απομόνωσης όλων των κρατουμένων και να επιστρέψει ο Sa’adat στον γενικό πληθυσμό της φυλακής, μετά την θεραπεία του.
2. Να επανέλθει η εσωτερική κατάσταση των κρατουμένων στην προ-Shalit κατάσταση, που θα περιλαμβάνει τα δικαιώματα της επικοινωνίας, των επισκέψεων και της εκπαίδευσης, που κερδήθηκαν μέσα από χρόνια πάλης των κρατουμένων. Αν μέσα σε τρεις μέρες δεν υπάρξει τελική συμφωνία, οι κρατούμενοι θα επιστρέψουν στην απεργία πείνας.
3. Η ηγεσία των απεργών καλεί να συνεχιστούν οι παλαιστινιακές, αραβικές και διεθνείς δράσεις αλληλεγγύης και ζητάει την στήριξη όλων σε αυτή την περίοδο για να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των κρατουμένων.

Ο Sa'adat δεν θα πάρει μέρος στην τριήμερη αναστολή της απεργίας, για να κρατήσει στην πρώτη γραμμή τα αιτήματα των κρατουμένων και να για να μην επιτρέψει στις ισραηλινές σωφρονιστικές υπηρεσίες να υπονομεύσουν, αρνηθούν ή αγνοήσουν τα αιτήματα στα οποία έχουν συμφωνήσει. Όπως δήλωσε και η ηγεσία των κρατουμένων, η διεθνής αλληλεγγύη είναι κρίσιμη για να επιτευχθεί αυτή η νίκη!

Αναλάβετε δράση!

1. Διοργανώσετε πικετοφορίες, διαδηλώσεις στην ισραηλινή πρεσβεία ή στο προξενείο στην χωρά σας και απαιτήστε την άμεση απελευθέρωση του Ahmad Sa'adat και όλων των Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων. Κάντε κατανοητό πως στηρίζεται τα αιτήματα των Παλαιστίνιων κρατούμενων απεργών πείνας και πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα! Στείλτε μας αναφορές για τις διαδηλώσεις στις ισραηλινές πρεσβείες και προξενεία.

2. Μοιράστε το φυλλάδιο της Εκστρατείας Free Ahmad Sa'adat σε τοπικές δράσεις στην περιοχή σας

3. Γράψτε στην Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού και σε άλλες οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα να αναλάβουν τις ευθύνες του ώστε να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των κρατουμένων. Στείλτε email στον Ερυθρό Σταυρό, που η ανθρωπιστική του αποστολή περιλαμβάνει και την καταγραφή των συνθηκών κράτησης των φυλακισμένων, στο jerusalem.jer@icrc.org και ενημερώστε τους ότι η κατάσταση υγείας του Ahmad Sa'adat βρίσκεται σε κίνδυνο και περιμένετε από τον Ερυθρό Σταυρό να επαγρυπνήσει για την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη μέσα στη φυλακή.

4. Στείλτε email στην Εκστρατεία Free Ahmad Sa'adat στο info@freeahmadsaadat.org με ανακοινώσεις, αναφορές και πληροφορίες για τα τοπικά γεγονότα, τις δράσεις και την διάδοση του φυλλαδίου.

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011

Ανοικτή επιστολή του Συλλόγου Ιντιφάντα προς τους Έλληνες μουσικούς που προγραμματίζουν συμμετοχή στο φεστιβάλ ούτι στην Ιερουσαλήμ

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό "Ιντιφάντα" 24 Οκτωβρίου 2011

Αγαπητή Κυρία Μάρθα Φριντζήλα,

Αγαπητοί κύριοι Κυριάκο Γκουβέντα,

Δημήτρη Μιστακίδη,

Δημήτρη Μπεσλέμ

Βαγγέλη Καρίπη,

Μανώλη Πάππο,

Στέλιο Πετράκη

Είδαμε ότι το όνομά σας είναι στο πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Ούτι της Ιερουσαλήμ 2011

Είμαστε σίγουροι ότι δεν είστε ξένοι με την ιδέα ότι ο χώρος όπου παρουσιάζετε τη μουσική σας και το σε συνεργασία με ποιόν έχει συχνά συμβολικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Αυτό δεν ισχύει μόνο για εσάς τους καλλιτέχνες. Όλοι ερχόμαστε στις δουλειές και τη ζωή μας αντιμέτωποι με αντιφάσεις ανάμεσα στο βιοπορισμό, τις προθέσεις μας και την κοινωνική πραγματικότητα.

Δεν θα σας μιλήσουμε για το δράμα της Παλαιστίνης. Είμαστε σίγουροι ότι το γνωρίζετε. Απλά θέλουμε να σας θυμίσουμε ότι το μποϋκοτάζ του Ισραήλ (boycott disinvestment and sanctions-BDS) μέχρι να σταματήσει την κατοχή και να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο, είναι σήμερα η καρδιά της μη βίαιης αντίστασης και το κέντρο της διεθνιστικής αλληλεγγύης για τον αγώνα της Παλαιστίνης. Έναν αγώνα συνεχιζόμενο γιατί η κατοχή εξακολουθεί και γίνεται πιο βίαιη αλλά και έναν αγώνα που μας εμπνέει σήμερα στις δικές μας δράσεις ενάντια στην αδικία και τη βία.

Ακόμα και οι ισραηλινοί υποστηρικτές του μποϋκοτάζ σας καλούν να ανταποκριθείτε στο κάλεσμα του κατεχόμενου λαού και των προσφύγων. Αξίζουν το σεβασμό μας γιατί σας απευθύνουν θαρραλέα έκκληση καθώς η βουλή του ισραηλινού Απαρτχάιντ πρόσφατα ψήφισε νόμο για την ποινικοποίηση του μποϋκοτάζ.

Το φεστιβάλ Ούτι της Ιερουσαλήμ στο οποίο σκοπεύετε να εμφανιστείτε λαμβάνει χώρα μερικά χρόνια τώρα. Μερικοί μιλάνε για τις καλές προθέσεις των διοργανωτών να προωθήσουν την αραβική μουσική. Είναι όμως ένα θεσμικό φεστιβάλ:

Υποστηρίζεται από το Δήμο της Ιερουσαλήμ, το Δήμο του ρατσισμού και των κατεδαφίσεων των Παλαιστινιακών σπιτιών.

Υποστηρίζεται από το Ισραηλινό Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και το Υπουργείο Τουρισμού, το Υπουργείο που κυνικά κρεμάει πανό «καλωσήρθατε στη Βηθλεέμ» στο Τείχος της Ντροπής, που φυλακίζει τους Παλαιστίνιους κατοίκους πέντε χιλιόμετρα μακριά από το χώρο όπου σκοπεύετε να εμφανιστείτε.

Τελικά, ισραηλινό φεστιβάλ ούτι είναι η χειρότερη μορφή λαθροχειρίας. Αφού έχουν κλέψει τα πάντα από τους Παλαιστίνιους προσπαθούν να κλέψουν και τον πολιτισμό τους.

Αλήθεια, θα πηγαίνατε να παίξετε μουσική σε συναυλία του Απαρτχάιντ της νότιας Αφρικής; Θα πηγαίνατε αν ήταν συναυλία αφρικανικής μουσικής που μπορεί να έφερνε δυο Αφρικάνους μουσικούς για να δείξει καλό πρόσωπο αλλά απαγόρευε σε όλους τους άλλους Αφρικανούς να πλησιάσουν;

Όταν ο Γιώργος Νταλάρας εμφανίστηκε στο Ισραήλ αυτό το καλοκαίρι έκανε μερικές «αντικατοχικές» δηλώσεις. Οι διοργανωτές απάντησαν στη θύελλα αντιδράσεων που επακολούθησε στις ισραηλινές εφημερίδες: Μην δίνετε σημασία, η παρουσία του εδώ είναι η καλύτερη απόδειξη για την υποστήριξή του στο Ισραήλ.

Μην διασκεδάζετε το Απαρτχάιντ, ακόμα και αν η τακτική μποϋκοτάζ δεν σας ταιριάζει σεβαστείτε την έκκληση της παλαιστινιακής κοινωνίας πολιτών και των ισραηλινών και διεθνών υποστηρικτών τους που αγωνίζονται για την ειρήνη και το δίκαιο.

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ


Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

Πρωτοβουλία «Καλώς ήρθατε στην Παλαιστίνη-2012»

Πηγή: www.welcometopalestine.info 19 Οκτωβρίου 2011

Στην Δυτική Όχθη, οι κατεδαφίσεις των παλαιστινιακών σπιτιών είναι τμήμα μιας ανοιχτής και παράνομης πολιτικής που έχει ως σκοπό στο να αλλάξει την δημογραφική σύνθεση της περιοχής. Αυτή η πολιορκία και η βίαιη μεταφορά πληθυσμού, δεν θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς την συνεργεία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και, όπως έχουμε μάθει, αστυνομεύονται ακόμα και από τις ευρωπαϊκές αερογραμμές. Τα ισραηλινά εγκλήματα δεν σταματούν στον μεσαιωνικό αποκλεισμό της Γάζας.

Την περασμένη χρονιά, εκατοντάδες ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα υπέγραψαν το «Καλώς ήρθατε στην Παλαιστίνη-2011» για να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους να μπαίνουν στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, ήρεμα και ανοιχτά, μετά από πρόσκληση των Παλαιστίνιων οικοδεσποτών τους. Σε αυτή την πρώτη προσπάθεια, περισσότερα από 100 άτομα κατέληξαν να δέχονται επίθεση από ισραηλινούς στρατιώτες, να φυλακίζονται από τις ισραηλινές αρχές χωρίς κατηγορίες και τους απαγορεύτηκε να προχωρήσουν ειρηνικά προς την Βηθλεέμ. Σε εκατοντάδες άλλους, σε αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, τους απαγορεύτηκε να επιβιβαστούν στις πτήσεις τους, μετά από εντολή της ισραηλινής κυβέρνησης.

Στο Παρίσι έγινε μια διεθνής οργανωτική συνάντηση ανάμεσα σε αυτούς που φυλακίστηκαν το 2011 και σε νέες ομάδες που συμμετέχουν για πρώτη φορά. Συμφώνησαν να δημοσιεύσουν ένα νέο κάλεσμα για το «Καλώς ήρθατε στην Παλαιστίνη-2012», η επόμενη φάση της εκστρατείας για να επιτρέπεται η ανοιχτή κι ειρηνική είσοδο στην Παλαιστίνη. Η εκστρατεία θα συνεχίζεται μέχρι να καταδικαστεί το γιγάντιο ισραηλινό σύστημα ελέγχου, μέχρι ο φυλακισμένος παλαιστινιακός λαός να απολαύσει το δικαίωμα να δέχεται ειρηνικούς και αλληλέγγυους διεθνείς επισκέπτες.

Το «Καλώς ήρθατε στην Παλαιστίνη-2011» σχεδιάστηκε για να βοηθήσει τους Παλαιστίνιους να ξανά φυτεύσουν μερικά από τα εκατομμύρια ελαιόδεντρα που έχουν καταστρέψει οι ισραηλινές αρχές από το 1967. Οι συμμετέχοντες του «Καλώς ήρθατε στην Παλαιστίνη-2012» σκοπεύουν να συμβάλλουν στο να κτιστεί ένα σχολείο.

Σας καλούμε να ενωθείτε και να στηρίξετε την ειρηνική μας δράση για να διασφαλίσουμε το θεμελιώδες δικαίωμα να ταξιδεύουμε: η αποτυχία του Ισραήλ να παραχωρήσει αυτό το ελάχιστο δικαίωμα θα σημαίνει πως τράβηξε ακόμα μια κόκκινη γραμμή στην άρνηση του για τα παλαιστινιακά δικαιώματα.

Πάρτε μέρος στο «Καλώς ήρθατε στην Παλαιστίνη-2012», που θα ξεκινήσει στις 15 Απριλίου με πτήσεις από πολλά διεθνή αεροδρόμια προς την κατεχόμενη Παλαιστίνη, με αναγκαστικό σταθμό το αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ.

• Πάρτε μέρος στην πτήση της 15ης Απριλίου για Παλαιστίνη μέσω Τελ Αβίβ
•Προσθέστε τον όνομα σας, το όνομα της οργάνωσης σας, του εργατικού συνδικάτου, της ομάδας σας κλπ στην λίστα με τους υπογράφοντες, που στηρίζουν την έκκληση: Welcome to Palestine Initiative 2012 (English).
• Προωθήστε την έκκληση και σε άλλες ομάδες ακτιβιστών

Επικοινωνία
ΗΠΑ: palestine2012us@gmail.com
Αγγλία: contact@welcometopalestine.info ή uk@bienvenuepalestine.com


Η έκκληση στα ελληνικά

Εμείς οι υπογράφοντες, υποστηρίζουμε και υπογράφουμε το κάλεσμα της πρωτοβουλίας «Καλώς ήρθατε στην Παλαιστίνη -2012» που καλεί τους υποστηρικτές των ανθρωπίνων και εθνικών δικαιωμάτων των Παλαιστινίων σε όλο τον κόσμο, να επισκεφθούν την Παλαιστίνη το Πάσχα του 2012.

Ο μόνος δρόμος για να περάσεις στην Παλαιστίνη είναι μέσω των ισραηλινών σημείων ελέγχου. Το Ισραήλ έχει μετατρέψει την Παλαιστίνη σε μια τεράστια φυλακή, αλλά και οι κρατούμενοι έχουν το δικαίωμα να δέχονται επισκέπτες.

Η Πρωτοβουλία «Καλώς ήρθατε στην Παλαιστίνη -2012», για ακόμα μια φορά θα προκαλέσει και θα αμφισβητήσει την πολιτική του Ισραήλ. Μία πολιτική απομόνωσης της Δυτικής Όχθης, που παράλληλα επιτρέπει στις παραστρατιωτικές οργανώσεις των εποίκων και στις οργανώσεις του στρατού να διαπράττουν βίαια εγκλήματα εναντίον ενός ουσιαστικά ανυπεράσπιστου και άμαχου πληθυσμού.

Καλούμε τις κυβερνήσεις να υποστηρίξουν το δικαίωμα των Παλαιστινίων να δέχονται επισκέπτες και το δικαίωμα των πολιτών τους να επισκεφθούν ελεύθερα την Παλαιστίνη.
Οι συμμετέχοντες στο «Καλώς ήρθατε στην Παλαιστίνη -2012» έχουν ζητήσει να τους επιτραπεί να περάσουν μέσα από το αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ χωρίς εμπόδια ώστε να περάσουν στην Δυτική Όχθη για να συμμετάσχουν σε ένα έργο που θα ωφελήσει τα παιδιά διαμέσου του δικαιώματος στην εκπαίδευση.

ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ:

Desmond TUTU
Ronnie KASRILS
Noam CHOMSKY
Tony BENN
John PILGER
Stéphane HESSEL
Nawal Al SADAAWI
Nurit PELED ELHANAN
Sam BAHOUR
Jonathan COOK
Vauro SENESI
AbdelFattah ABU SROUR
Jacques NENO
Xavier RENOU
Nicole KIIEL-NIELSEN
Mrg Jacques GAILLOT


Αγαπητοί Έλληνες και Τούρκοι μουσικοί, το απαρτχάιντ του Ισραήλ δεν θα επιστρέψει στους Παλαιστίνιους που αγαπούν το ούτι, να δουν την συναυλία σας

Πηγή: boycottisrael.info

Μια έκκληση από Ισραηλινούς πολίτες προς τους Έλληνες και Τούρκους μουσικούς που προγραμματίζουν να εμφανιστούν στο Φεστιβάλ Ούτι της Ιερουσαλήμ, τον Νοέμβριο του 2011

Αγαπητοί Έλληνες και Τούρκοι μουσικοί,

Είμαστε μια ομάδα Ισραηλινών πολιτών που υποστηρίζουμε το παλαιστινιακό κάλεσμα για Μποϋκοτάζ, Από-επένδυση και Κυρώσεις (BDS) κατά του Ισραήλ, έως ότου συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο και τις αξίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είμαστε σίγουροι πως είστε ταλαντούχοι μουσικοί και θα θέλαμε να είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την παράσταση σας, όμως αυτή τη στιγμή, θέλουμε να σας ζητήσουμε να ξανασκεφτείτε την προγραμματισμένη εμφάνιση σας στο Ισραήλ!

Η προσπάθεια του Ισραήλ να κρύψει τις συστηματικές παραβιάσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα και την επί δεκαετίες καταπίεση των Παλαιστινίων, βασίζεται κυρίως στην ικανότητα του να διατηρεί μια προοδευτική και δημοκρατική εικόνα στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Συχνά διαφημίζει τον εαυτό του ως «τη μόνη δημοκρατία στην Μέση Ανατολή». Ωστόσο, οι πρακτικές απαρτχάιντ του Ισραήλ κληρονομούνται ακόμα και σε κάτι που φαινομενικά είναι εύθυμο και χαρούμενο, όπως μια μουσική παράσταση. Οι Παλαιστίνιοι θαυμαστές της μουσικής σας, που ζουν στη Δυτική Όχθη, σε μια γη που κυβερνάται από το Ισραήλ, βρίσκονται υπό στρατιωτικό νόμο και δεν θα τους δοθεί άδεια για να έρθουν στην Ιερουσαλήμ και να απολαύσουν την παράσταση σας. Το ίδιο ισχύει και για τους Παλαιστίνιους που ζουν στη Γάζα κάτω από τον ισραηλινό αποκλεισμό.

Αρνούνται στον παλαιστινιακό λαό μερικές από τις πιο βασικές ελευθερίες: την ελευθερία στην μετακίνηση, την ελευθερία να έχουν πρόσβαση στα κλεμμένα χωράφια τους και την ελευθερία να διαμαρτύρονται χωρίς να απειλείται η ζωή τους με τη βία. Όταν διαδηλώνουν ενάντια στην ισραηλινή κυβέρνηση, αντιμετωπίζουν βίαιη μεταχείριση. Οι συγγενείς τους στην Λωρίδα της Γάζας (το 44% είναι παιδιά κάτω των 14 χρονών), ζουν αποκλεισμένοι και δεν έχουν την απαραίτητη ποσότητα τροφίμων, ιατρικών προμηθειών και κατασκευαστικά υλικά. Στη γειτονιά Σιλουάν της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, 10 λεπτά πιο μακριά από το σημείο που προγραμματίζετε να εμφανιστείτε, τα παιδιά αρπάζονται από τα σπίτια τους, σε παραβίαση του διεθνούς δικαίου και ανακρίνονται βίαια από την αστυνομία.

Ίσως έχετε ακούσει ότι τους τελευταίους μήνες, το Ισραήλ γέμισε με σκηνές. Οι Ισραηλινοί πολίτες διαμαρτύρονται ενάντια στις άδικες κυβερνητικές πολιτικές: φοροαπαλλαγές για τους πλούσιους, έλλειψη εργατικών κατοικιών, χαμηλές επενδύσεις στις υποδομές, ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών και άλλα πολλά. Ωστόσο, αν και μπορεί να φαίνεται ως μια επαναστατική εξέγερση στο ισραηλινό κοινό, στα πρότυπα των επαναστάσεων της Αραβικής Άνοιξης, ένα θέμα παραμένει ταμπού στις σκηνές: δεν υπάρχει δημόσιο κάλεσμα να αλλάξει η κυβέρνηση τις πολιτικές της προς τους Παλαιστίνιους. Κάτω από το κάλεσμα για μια «επαναστατική ενοποίηση» της ισραηλινής κοινωνίας, η κοινωνική δικαιοσύνη δεν επεκτείνετε στους Παλαιστίνιους που ζουν κάτω από την ισραηλινή κατοχή.

Το παλαιστινιακό κάλεσμα για μποϋκοτάζ έγινε από περισσότερες από 170 παλαιστινιακές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, των προσφύγων της διασποράς, από πολίτες του Ισραήλ και Παλαιστίνιους υπό κατοχή και αποκλεισμό. Δεν πρόκειται για μποϋκοτάζ μεμονωμένων, αλλά κυρίως ιδρυμάτων. Μουσικοί και καλλιτέχνες που αποφάσισαν να ανταποκριθούν στο κάλεσμα των καταπιεσμένων, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα ενός γηγενούς καταπιεσμένου λαού που ζει στη γη που κυβερνάει το Ισραήλ.

Αν έρθετε να παίξετε στο Ισραήλ, όχι μόνο περνάτε την οριογραμμή ενός μη βίαιου αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την απελευθέρωση, αλλά συνεισφέρεται ενεργά στην ομαλοποίηση μιας κατάστασης με καθημερινές πολιτικές απαρτχάιντ.

Έχετε την ευκαιρία να σταθείτε με τους καταπιεσμένους. Σας παρακαλούμε να μην παίξετε στο απαρτχάιντ του Ισραήλ, μέχρι να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο, τερματίσει την βίαιη κατοχή του, αναγνωρίσει ισότιμα τους Παλαιστίνιους πολίτες του και σεβαστεί και προστατέψει τα δικαιώματα των Παλαιστινίων προσφύγων, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.

Ειλικρινά,
Εκ μέρους του BOYCOTT! Supporting the Palestinian BDS Call from Within admin@boycottisrael.info, http://boycottisrael.info/

Oshra Bar
Adi Dagan
Naama Farjoun
Iris Hefets
Shir Hever
Yael Kahn
Assaf Kintzer
Edo Medicks
Dorothy Naor
Ofer Neiman
Leehee Rothschild
Jonatan Stanczak
Renen Raz
Tal Shapira
Yonatan Shapira
Einat Weizma

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα: η μοίρα των Παλαιστίνιων πολιτικών κρατούμενων

Πηγή: addameer.info 17 Οκτωβρίου 2011

Στις 11 Οκτωβρίου 2011, η ισραηλινή κυβέρνηση και η Χαμάς κατέληξαν σε μια συμφωνία όπου 1.027 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι θα αφεθούν ελεύθεροι, σε αντάλλαγμα τον αιχμάλωτο Ισραηλινό στρατιώτη Gilad Shalit, μια πολύ αναμενόμενη εξέλιξη για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους, τις οικογένειες τους και την παλαιστινιακή κοινωνία. Το Addameer και το Al-Haq, σαν οργανώσεις που έχουμε αφοσιωθεί στην προώθηση και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, είναι υποχρέωση μας να τονίσουμε τις ανησυχίες μας και να καταδικάσουμε εκείνες τις πτυχές της συμφωνίας που ουσιαστικά είναι αντίθετες με το διεθνές δίκαιο.

Μόνο οι 27 από τις συνολικά 35 γυναίκες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στις ισραηλινές φυλακές, συμπεριλήφθηκαν στην αρχική λίστα των κρατούμενων που θα απελευθερωθούν, παρά την συμφωνία με το Ισραήλ ότι όλες οι γυναίκες πολιτικές κρατούμενες θα συμπεριληφθούν στην ανταλλαγή. Άλλο σημαντικό είναι ότι από τους 477 κρατούμενους που θα ελευθερωθούν, οι 205 δεν θα ενωθούν με τις οικογένειες τους, μιας και με την απελευθέρωση τους υπάρχει το ενδεχόμενο απέλασης ή μεταφοράς, που και τα δύο είναι αντίθετα με το διεθνές δίκαιο. Από τους κρατούμενους της Δυτικής Όχθης, ανάμεσα τους κι εκείνοι από την Ανατολική Ιερουσαλήμ, οι 18 θα μεταφερθούν στην Λωρίδα της Γάζας για τρία χρόνια, ενώ άλλοι 146 θα εξαναγκαστούν να μετακινηθούν σε μόνιμη βάση. Επιπλέον 41 κρατούμενοι, ανάμεσα τους και μια γυναίκα, θα απελαθούν από τα κατεχόμενα, σε άγνωστη προς το παρόν χώρα.

Σύμφωνα με τον Sahar Francis, διευθυντή του Addameer, η εξορία τους, είτε στην Λωρίδα της Γάζας, η οποία έχει αποκλειστεί ερμητικά από τα υπόλοιπα κατεχόμενα εδάφη, ή έξω από τα κατεχόμενα «ουσιαστικά εξυπηρετεί στο να επεκταθεί η προγενέστερη απομόνωση τους από την πατρίδα τους και τις οικογένειες τους και σε μερικές περιπτώσεις, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι εκτίουν και δεύτερη ποινή φυλάκισης». Αυτοί οι όροι παραβιάζουν το άρθρο 49 της Συνθήκης της Γενεύης, που απαγορεύει τις βίαιες μεταφορές και τις απελάσεις προστατευόμενων ανθρώπων, μια καταδίκη που συμπεριλαμβάνεται στο εθιμικό διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Η παράνομη απέλαση ή μεταφορά επίσης αποτελεί σοβαρή παραβίαση της 4ης Συνθήκης της Γενεύης και θεωρείται ένα από τα πιο σοβαρά εγκλήματα πολέμου. Δεδομένης της ασυμμετρίας δυνάμεων, ούτε η πιθανή «συγκατάθεση» των κρατουμένων ούτε το γεγονός ότι η συμφωνία διαπραγματεύθηκε μια παλαιστινιακή αρχή, μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογία για τις απελάσεις, καθώς έρχονται σε αντίθεση με το πνεύμα των άρθρων 7,8 και 47 της 4ης Συνθήκης της Γενεύης, που αναφέρονται στο απαραβίαστο της προστασίας που παρέχει η συνθήκη.

Ενώ η ανταλλαγή θα έπρεπε να ήταν ένα γεγονός που θα γιορτάζαμε, ειδικά οι 1.028 οικογένειες που τις αφορά άμεσα, επισκιάζεται όμως από την συνεχιζόμενη φυλάκιση σχεδόν 4.347 Παλαιστινίων πολιτικών κρατούμενων. Ο Shawan Jabarin, διευθυντής του Al-Haq, σημειώνει ότι «οι προοπτικές για την απελευθέρωση του συνεχίζονται να υπαγορεύονται από τα ισραηλινά πολιτικά συμφέροντα, όπως η μοίρα των 1.027 κρατούμενων που επισφραγίστηκε με την απελευθέρωση ενός μόνου ισραηλινού στρατιώτη, που η αιχμαλωσία του έθιξε ακόμα περισσότερο τα δικαιώματα αναρίθμητων Παλαιστινίων που ζουν υπό τον ισραηλινό αποκλεισμό στην Λωρίδα της Γάζας».

Αυτοί οι πολιτικοί κρατούμενοι, συνελήφθηκαν σύμφωνα με τις ισραηλινές στρατιωτικές οδηγίες που ποινικοποιούν κάθε μορφή εναντίωσης στην κατοχή. Δικάστηκαν σε ισραηλινά στρατιωτικά δικαστήρια που δεν τηρούν τους διεθνείς διαδικαστικούς κανόνες ή κρατούνται χωρίς κατηγορία ή δίκη. Κρατούνται σε σκληρές και απάνθρωπες συνθήκες, που πρόσφατα τους οδήγησαν στο να ξεκινήσουν επ’ αόριστο απεργία πείνας. Πριν σβήσει η προσοχή που τράβηξαν εξαιτίας της ανταλλαγής, είναι επιτακτική ανάγκη να απαιτήσουμε μια δίκαιη και μόνιμη λύση στα βάσανα του, με την μορφή της άνευ όρων απελευθέρωσης και σε συμφωνία με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.


Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011

Η ανταλλαγή κρατουμένων και η εναλλακτική πραγματικότητα του Ισραήλ

Του Michael Warschawski, πηγή: www.alternativenews.org 15 Οκτωβρίου 2011

Η σκέψη μου βρίσκεται στην Aviva και τον Noam Shalit, όπως και με τους χιλιάδες Παλαιστίνιου γονείς που σύντομα θα καλωσορίσουν τους γιους και τις κόρες τους πίσω στα σπίτια τους. Οι κρατούμενοι πολέμου πρέπει να επιστρέφουν σπίτι όταν υπάρχει κατάπαυση πυρός ή μέσα στα πλαίσια μιας ανταλλαγής κρατουμένων.

Ωστόσο, η χαρά για την επιστροφή των κρατουμένων πολέμου, δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχνάμε την βαθιά ανικανότητα που χαρακτηρίζει τις πράξεις του Νεντανιάχου και των φίλων του στην κυβέρνηση. Η συμφωνία που επιτρέπει την ανταλλαγή των κρατουμένων είχε κανονιστεί καιρό πριν από τον Γερμανό διαμεσολαβητή, όμως ο Gilad παρέμεινε στην φυλακή για πολλά χρόνια, χωρίς λόγο.

Μας είπαν ότι οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν μόλις τις τελευταίες ημέρες και γι’ αυτό ο Νεντανιάχου απέφυγε να απελευθερώσει τους «πιο επικίνδυνους» Παλαιστίνιους κρατούμενους. Ανοησίες. Εκπρόσωποι της Χαμάς και του Ισραήλ, από καιρό είχαν τραβήξει τις κόκκινες γραμμές και ο Γερμανός διαμεσολαβητής καιρό τώρα διαπραγματεύεται τις αντίθετες θέσεις… και που τελικά έγιναν αποδεκτές και κατέληξαν σε συμφωνία. Το χάσιμο χρόνου της ισραηλινής κυβέρνησης ήταν βασανιστήριο- απλά και καθαρά- για την οικογένεια του Shalit και δεν πρόσθεσε τίποτα άλλο, παρά τις εντυπώσεις που δημιουργούσε το γραφείο του πρωθυπουργού.

Από την άλλη, η ισραηλινή κυβέρνηση είχε ως κίνητρο το ψευδές και ανάρμοστο σκεπτικό της τιμής και της «εθνικής υπερηφάνειας». Και όμως, αναγκάστηκε να καταπιεί την περηφάνια της, όπως έγινε και στα γεγονότα του Mavi Marmara και στο όρος Σινά. Καθόλου συμπόνια και καθόλου τιμή, καθόλου ανθρωπιά και καθόλου περηφάνια.

Δεν υπάρχει στρατιωτική σύγκρουση χωρίς κρατούμενους και δεν υπάρχουν κρατούμενοι χωρίς ανταλλαγή τους. Ακόμα και η ομάδα Νεντανιάχου-Λίμπερμαν δεν μπορούν να αλλάξουν αυτό το γεγονός. Ωστόσο, αυτά είναι μαγικά κακοπροαίρετων ανθρώπων, που δεν δίσταζαν να αφήσουν τον στρατιώτη Gilad Shalit στην φυλακή χωρίς λόγο. Πέρα από την κακία που χαρακτηρίζει τους σημερινούς κυβερνώντες του Ισραήλ, το ότι δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα είναι πιο ανησυχητική. Όπως και η συγνώμη προς την Αίγυπτο ήταν αναπόφευκτη, και όπως το Ισραήλ τελικά θα δώσει αποζημιώσεις για τους νεκρούς στο Mavi Marmara, έτσι και η απελευθέρωση 1000 Παλαιστινίων κρατουμένων τελικά θα γινόταν. Ακόμα και τα παιδιά στο Ισραήλ, το γνώριζαν αυτό, πόσο μάλλον αυτοί που κυβερνούν. Αντί αυτού, έφτιαξαν μια εναλλακτική πραγματικότητα μιας δήθεν επιθετικότητας και τιμής.

Βλέποντας αυτούς τους ανθρώπους και το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε για το ότι δεν έχουν καμία σύνδεση με τον πραγματικό κόσμο, θυμάμαι τον Levi Eshkol, τον τρίτο πρωθυπουργό του ισραήλ, έναν άνθρωπο με κοινή λογική που είχε χλευαστεί από όλους για την «προσφυγική του φύση». Κι ενώ αυτή η φύση θεωρήθηκε ως αδυναμία, δεν ήταν τίποτα άλλο από την κατανόηση που έδειχνε για τον κόσμο που ζούμε και τα όρια που μας βάζει η πραγματικότητα μας. Το να αναγνωρίζεις ότι υπάρχουν περιορισμοί στην χρήση βίας, είναι η βάση της ορθής πολιτικής. Και οι κυβερνώντες του Ισραήλ θα πρέπει να συμβουλευτούν τον αγαπητό τους φίλο George W. Bush και να παραδειγματιστούν από τις ήττες των πολιτικών βίας της υπερδύναμης Αμερικής.

Όπως πάντα, οι Ισραηλινοί γνωρίζουν καλύτερα από τους άλλους και αντί να μαθαίνουμε από τις εμπειρίες άλλων, πιστεύουμε ότι αυτά δεν θα συμβούν σε μας και αν δεν κουνηθούν με την βία, θα κουνηθούν με ακόμη περισσότερη βία… μέχρι να καταλήξουμε με την πλάτη στον τοίχο και αναγκαστούμε να υποχωρήσουμε. Αυτοί που θα πληρώσουν το τίμημα της αλαζονείας και της ξεροκεφαλιάς, είναι οι απλοί στρατιώτες και η οικογένεια τους και οι απλοί πολίτες που δύσκολα τα βγάζουν πέρα μέχρι το τέλος του μήνα. Δηλαδή όλοι αυτοί που ποτέ δεν ρωτήθηκαν και που οι φωνές τους δεν ακούγονται.


Η παγκόσμια Ιντιφάντα

Του Jamal Juma, πηγή stopthewall.org 16 Οκτωβρίου 2011

Η Παλαιστίνη είναι παγκόσμιο σύμβολο πάλης ενάντια στην κατοχή, τον ρατσισμό και την αποικιοκρατία. Στις 15 Οκτωβρίου 2011, ο κόσμος συγκεντρώθηκε σε αυτό που κάποιοι ονομάζουν παγκόσμια ιντιφάντα, για να εναντιωθούν στον ιμπεριαλισμό.

Την πρώτη φορά που ένας διεθνής ακτιβιστής ήρθε σε μένα και με ευχαρίστησε για μια ομιλία μου, στην οποία είχα υποσχεθεί ότι εμείς οι Παλαιστίνιοι δεν θα εγκαταλείψουμε τον αγώνα μας μέχρι να πετύχουμε δικαιοσύνη και ελευθερία, έμεινα έκπληκτος. Τώρα έχω μάθει να καταλαβαίνω την σημασία του αγώνα μας για τον υπόλοιπο κόσμο και την υπευθυνότητα που αναγκαστικά ακολουθεί. Όσο η Παλαιστίνη αντιστέκεται, υπάρχει ελπίδα για όλους, όχι μόνο για τον λαό μας.

Το 2010, το Συνέδριο Συνδικαλιστών της Νότιας Αφρικής έγραφε ότι «ο παλαιστινιακός αγώνας έχει γίνει το παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης κατά του απαρτχάιντ, της κατοχής και της αποικιοκρατίας».

Αυτή η δήλωση περιγράφει ακριβώς την εμπειρία μου πάνω από μια δεκαετία με αναρίθμητες συναντήσεις και συνεργασίες με διεθνείς ακτιβιστές απ’ όλη την υφήλιο. Ο παλαιστινιακός αγώνας δεν έχει μόνο παγκόσμια διάσταση, αλλά έχει εμπνεύσει όλον τον κόσμο.

Είτε πρόκειται για Βρετανούς ακτιβιστές που είναι έτοιμοι να πάνε φυλακή για τις πράξεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, για μια συγκινητική ομιλία ενός ακτιβιστή από το κίνημα αγροτών της Μοζαμβίκης που αναφέρθηκε στην παλαιστινιακή αντίσταση είτε για το γεγονός ότι το κουβανέζικο ακροατήριο θα σηκωθεί όρθιο μπροστά σε οποιονδήποτε Παλαιστίνιο, όλες αυτές είναι γνήσιες εκφράσεις της παγκόσμιας αλληλεγγύης με την Παλαιστίνη. Άλλες κινήσεις ομοψυχίας και κοινής πάλης ήταν μια τελετή στην οποία έλαβα από τους γηραιότερους των Πρώτων Εθνών στον Καναδά, ένα δακτυλίδι που θα με προστατέψει από τους εχθρούς μου ή οι κάτοικοι της βορειότερης πόλης της Νορβηγίας που έχουν φτιάξει δυο ανταγωνιστικές ομάδες αλληλεγγύης ή τα συνθήματα που λένε «Καταλάβετε την Wall Street, όχι την Παλαιστίνη» και «Γκρεμίστε αυτόν τον δρόμο του Τείχους (Wall Street)», και εμφανίστηκαν στα πανό των διαδηλωτών στα λαϊκά κινήματα των ΗΠΑ, που αυτή τη στιγμή βρίσκονται στους δρόμους, απαιτώντας δικαιοσύνη.

Όλοι μας έχουμε δει το σύνθημα «είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι». Ο παλαιστινιακός σκοπός και η αντίσταση μας στην ισραηλινή κατοχή και το απαρτχάιντ είναι εφάμιλλα τμήματα στην φαντασία πολλών, όπως και ο παγκόσμιος αγώνας ενάντια στην αποικιοκρατία, τον ρατσισμό και τον πόλεμο. Οι λαοί του κόσμου στέκονται αλληλέγγυοι γιατί γνωρίζουν ότι ο αγώνας μας είναι και δικός τους. Αυτή η σύνδεση είναι και η αληθινή διεθνή αλληλεγγύη.

Τα σύμβολα του αγώνα, όπως η keffiyeh, έχουν γίνει σύμβολα πάλης σε όλη την υφήλιο. Η λέξη ιντιφάντα είναι κατανοητή σχεδόν σε όλες τις γλώσσες. Οι Μεξικανοί ακτιβιστές στην Oaxaca το 2006, ονόμασαν την εξέγερση τους ιντιφάντα, όπως και πολλοί από το Κασμίρ της Ινδίας, χρησιμοποίησαν τον ίδιο όρο.

Ο κοινός και χωρίς σύνορα αγώνας μας είναι ο λόγος που το Stop The Wall καλεί κάθε χρόνο για την Διεθνή Εβδομάδα ενάντια στο Τείχος του Απατχάιντ. Από τις 9 έως 16 Νοεμβρίου στην Παλαιστίνη και σε όλη τη γη – από την Αυστραλία μέχρι τον Καναδά και από την Νορβηγία μέχρι την Αργεντινή- ο κόσμος κινητοποιείται με παγκόσμιες δράσεις για να συμμετέχει κι αυτός σε αυτή την παγκόσμια εβδομάδα δράσης. Φέτος, για ακόμα μια φορά, θα μπορέσουμε να νοιώσουμε το πνεύμα της αλληλεγγύης και του κοινού αγώνα για την απελευθέρωση μας ως τμήμα του παγκόσμιου αγώνα για δικαιοσύνη, ειρήνη και ανθρωπιά, ως κομμάτι της αναδυόμενης παγκόσμιας ιντιφάντας.

Υπάρχουν ηθικοί, πολιτικοί και ιστορικοί λόγοι που ο παλαιστινιακός αγώνας είναι ένα διεθνές σύμβολο. Κάθε ένας από αυτούς τους λόγους είναι και μια νίκη για το κίνημα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης και οφείλεται στους Παλαιστίνιους ακτιβιστές.

Μετά από αιώνες βασάνων που προκάλεσε το αποικιοκρατικό σύστημα της ρατσιστικής διάκρισης, της σκλαβιάς, του απαρτχάιντ, της εθνοκάθαρσης και της αργής γενοκτονίας, οι λαοί του κόσμου αισθάνονται τώρα την ηθική υποχρέωση να προστατέψουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα αποτελέσματα και οι συνθήκες του ιμπεριαλισμού έχουν απορριφθεί ως μηχανισμοί τυραννίας και καταστροφής του είδους μας. Σήμερα, στην σύγχρονη εποχή, αυτοί που βρίσκονται υπό κατοχή στην Παλαιστίνη έρχονται αντιμέτωποι με παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις ίδιες που αντιμετώπισαν όσοι είχαν βιώσει την αποικιοκρατία και αυτό δίνει στο κίνημα αλληλεγγύης με την Παλαιστίνη μια ηθική επιταγή.

Η δύναμη και η αποφασιστικότητα του λαού μας ενάντια στην ισραηλινή κατοχή, αποτελεί μια έμπνευση. Ο μοναδικός συνδυασμός του Ισραήλ αποικιοκρατίας, απαρτχάιντ, κατοχής και η μόνιμη εκτόπιση του λαού μας, δημιουργεί ένα πολύ-επίπεδο σύστημα μηχανισμών καταστολής. Πολλοί σε όλον τον κόσμο, θαυμάζουν το γεγονός ότι οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν παραδοθεί.

Οι Παλαιστίνιοι έχουν δυνατή ταυτότητα και μεγάλη διασπορά. Όσοι έχουν απελαθεί, μετατοπιστεί, εξοριστεί ή έχουν μεταναστεύσει από την Παλαιστίνης, επεδίωξαν να βρουν καταφύγιο στις άλλες χώρες ως πρόσφυγες ή μετανάστες. Οι πάνω από 6 εκ. Πρόσφυγες, παρόλο που δέχονται διακρίσεις, ζουν και με υπερηφάνεια λένε ότι είναι Παλαιστίνιοι. Όχι μόνο έχουν διατηρήσει την κουλτούρα και την ταυτότητα τους, αλλά προκάλεσαν τις συνθήκες φτώχειας και απομόνωσης, και κρατούν τον παλαιστινιακό αγώνα στις καρδιές και το νου του κόσμου.

Ιστορικά, η παλαιστινιακή λαϊκή αντίσταση ενάντια στην κατοχή δεν έχει απομονωθεί, αλλά έχει γίνει μέρος της διεθνούς πολιτικής συμμαχίας, ειδικά εκείνων που υπήρχαν πριν τον ψυχρό πόλεμο. Οι Παλαιστίνιοι επαναστάτες ταυτίζονται και με όλους τους αγώνες σε όλον τον κόσμο, όπως τον αγώνα ενάντια του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, στέλνοντας χρήματα ή άλλη είδους υποστήριξη στα επαναστατικά κινήματα. Οι καλές σχέσεις με τις προοδευτικές χώρες χτίστηκε διεθνώς, ενώ το πλατύ δίκτυο αλληλεγγύης καλλιεργήθηκε συνειδητά.

Και τέλος, η Παλαιστίνη με την σύγκρουση της με το Ισραήλ, αντιπροσωπεύει το παγκόσμιο προοδευτικό κίνημα σύγκρουσης με τον ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία και πέρα από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Όσο οι Παλαιστίνιοι αντιστέκονται στα ισραηλινά εγκλήματα, η ειρήνη, η ελευθερία και η δικαιοσύνη δυναμώνουν για όλους.

Σήμερα, η ηθική και πολιτική στήριξη που λαμβάνει ιστορικά η Παλαιστίνη από την διεθνής κοινότητα, αντανακλάται σε μας στις εμπνευσμένες δράσεις του κινήματος αντί- παγκοσμιοποίησης. Αποτέλεσαν έμπνευση για κοντινές ή πιο απομακρυσμένες χώρες, από την Τυνησία μέχρι την Νέα Υόρκη, καθώς οι μάζες των πολιτών αναγνωρίζουν την καταστροφή της ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης.

Στην αρχή αυτής της χρονιάςς, οι λαοί του αραβικού κόσμου εξεγέρθηκαν, βγήκαν στους δρόμους και τις πλατείες και έκαναν σημαντικά βήματα στον μακρύ δρόμο προς μια δίκαιη και ελεύθερη Μέση Ανατολή. Η παλαιστινιακή ιντιφάντα έγινε αραβική. Οι τοίχοι του φόβου της δικτατορίας, γκρεμίστηκαν. Οι λαοί της Αιγύπτου, της Τυνησίας, της Υεμένης, της Συρίας, ενέπνευσαν τον κόσμο με το κουράγιο τους. Έδειξαν ότι ο αποφασισμένος και ενωμένος λαός, μπορεί να κάνει τη διαφορά. Οι ίδιοι εμπνεύστηκαν από τις παλαιστινιακές εξεγέρσεις, τις δράσεις του λαϊκού αγώνα και την αντοχή της παλαιστινιακής αντίστασης, την αξιοπρέπεια που έχουν επιδείξει αναρίθμητοι Παλαιστίνιοι ακτιβιστές μπροστά στην καταπίεση, τις συλλήψεις, τα βασανιστήρια και τους εξευτελισμούς. Τώρα, ενωμένοι σε μια μέρα δράσης στις 15 Οκτωβρίου, η κινητοποίηση των λαών του κόσμου που καταλαμβάνουν δρόμους και πλατείες, έγινε η έκφραση αυτού που πρόσφατα επινοήθηκε, της πρώτης παγκόσμιας ιντιφάντα.

Ωστόσο, η παγκόσμια επίδραση του παλαιστινιακού αγώνα δεν είναι μόνο αποτέλεσμα του δικού μας αγώνα. Είναι αποτέλεσμα του ίδιου του χαρακτήρα της καταδυνάστευσης μας. Τα πάνω από 6 εκ. Παλαιστινίων που το Ισραήλ έδιωξε από τα σπίτια και την γη τους και που βρίσκονται διάσπαρτοι σε όλο τον κόσμο για περισσότερα από 60 χρόνια, είναι τώρα οι πρεσβευτές του σκοπού μας. Επιπλέον, ο παλαιστινιακός αγώνας είναι παγκόσμιο θέμα από την δημιουργία του. Ήταν η διεθνής κοινότητα που μαζεύτηκε στα ΗΕ και αποφάσισε για την τύχη της γης μας, αγνοώντας τελείως το δικαίωμα μας για αυτοδιάθεση, και που για δεκαετίες καταγράφει τις ισραηλινές παραβιάσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα μας και το διεθνές δίκαιο, τους καταδικάζει συχνά αλλά ποτέ δεν κάνει κάτι για να τους σταματήσει.

Το να γνωρίζουμε ότι είμαστε συνδεδεμένοι όχι μόνο με την συνεργία των κυβερνήσεων και των επιχειρήσεων που υποστηρίζουν και κερδίζουν από το ισραηλινό απαρτχάιντ, αλλά επίσης και με έναν κοινό αγώνα με τους λαούς όλου του κόσμου, είναι σημαντικό. Είναι απαραίτητο να το θυμίζουμε αυτό στους εαυτούς μας, ξανά και ξανά.

Η 15η Οκτωβρίου 2011, κινητοποίησε τους λαούς της υφηλίου και της Παλαιστίνης. Μαζί, ενωμένοι ενάντια στον ρατσισμό και τον ιμπεριαλισμό, με ένα πνεύμα αλληλεγγύης για την απελευθέρωση όλων των λαών, η Παλαιστίνη στέκεται ενάντια στον ιμπεριαλισμό στις 15 Οκτωβρίου και κάθε μέρα.


Καταλάβετε την Wall Street, όχι την Παλαιστίνη! Ανήκουμε στο 99% του κόσμου που ζητάει ελευθερία, δικαιοσύνη και ίσα δικαιώματα!

Πηγή: www.bdsmovement.net 14 Οκτωβρίου 2011

«Αν ένας άνθρωπος επιθυμεί να ζήσει μια μέρα, η μοίρα πρέπει να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του.
Και το σκοτάδι πρέπει να σβήσει και οι αλυσίδες πρέπει να σπάσουν».
– Abou-Al-kacem El-Chebbi (Τυνησία)


Η Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή Μποϋκοτάζ, Από-επένδυσης και Κυρώσεων (BNC), ο μεγαλύτερος συνασπισμός της παλαιστινιακής κοινωνίας των πολιτών που παλεύει για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων, με υπερηφάνεια στέκεται αλληλέγγυα με τα κινήματα που αγωνίζονται για έναν νέο κόσμο στη βάση της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της οικονομικής δικαιοσύνης. Από τη Νέα Υόρκη μέχρι την Αθήνα, από την Μαδρίτη μέχρι το Σαν Ντιάγκο, από το Μπαχρέιν μέχρι την Ρώμη, όλοι ξέρουν πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός και ότι οι απλοί άνθρωποι μπορούν να τον δημιουργήσουν.

Οι προσδοκίες μας ξεπεράστηκαν, οι αγώνας μας συνέκλιναν. Οι δυνάστες μας, είτε είναι οι άπληστες επιχειρήσεις είτε η στρατιωτική κατοχή, είναι ενωμένοι για να κερδίζουν από τους πολέμους, τις απάτες, την περιβαλλοντική καταστροφή, την καταστολή και την φτώχεια. Πρέπει να ενωθούμε στην κοινή μας αναζήτηση για ελευθερία, ίσα δικαιώματα, κοινωνική και οικονομική δικαιοσύνη, περιβαλλοντική υγεία και παγκόσμια ειρήνη. Δεν μπορούμε να είμαστε άλλο διασπασμένοι και χωρισμένοι. Δεν μπορούμε να αγνοούμε άλλο την υποχρέωση μας να ενώσουμε τα χέρια μας στον αγώνα ενάντια στους πολέμους και την εκμετάλλευση των εταιριών, για μια φιλική, ανθρώπινη παγκόσμια κοινότητα και όχι για μια ζούγκλα που θα αυξάνει τα κέρδη της.

Το κίνημα Occupy Wall Street και τα αντίστοιχα σε όλη την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, την Λατινική Αμερική και άλλου- τουλάχιστον τμηματικά- εμπνεύστηκαν από την αραβική άνοιξη για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Οι ηγέτες των αραβικών λαϊκών εξεγέρσεων μας λένε ότι με την σειρά τους εμπνεύστηκαν από τον επί δεκαετίες δικό μας αγώνα ενάντια στην ισραηλινή κατοχή της γης μας, το σύστημα διακρίσεων του που ταιριάζει στον ορισμό του ΟΗΕ για το απαρτχάιντ και την άρνηση του δικαιώματος των Παλαιστινίων προσφύγων να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Το γρήγορα αναδυόμενο κίνημα BDS ενάντια στο Ισραήλ έως ότου αυτό συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο, είναι ένα κλειδί κι ένα σημαντικό τμήμα του παλαιστινιακού αγώνα. Βασισμένο σε οικουμενικές αρχές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και παλεύοντας για ελευθερία, δικαιοσύνη και ισότητα, το BDS καθιερώθηκε το 2005 και έχει βαθιές ρίζες στην επί δεκαετίες ειρηνική αντίσταση των Παλαιστινίων απέναντι στην αποικιοκρατική καταστολή και έχει εμπνευστεί από τον αγώνα της Νότιας Αφρικής ενάντια στο απαρτχάιντ όπως και στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα των ΗΠΑ. Υιοθετήθηκε σχεδόν ομόφωνα από όλους τους Παλαιστίνιους σε όλα τα πολιτικά κόμματα, τα σωματεία εργαζομένων, συνδικάτα επαγγελματιών, ενώσεις γυναικών, φοιτητικές ομάδες, δίκτυο ΜΚΟ και δίκτυα υποστήριξης των προσφύγων που έχουν αντιπροσώπους στο BNC και αποτελούν σημείο αναφοράς γι’ αυτό το αυξανόμενο κίνημα να τελειώσει η ισραηλινή ατιμωρησία.

Το κίνημα BDS είναι μια οικουμενική προσπάθεια ομάδων από την Νότια Αφρική μέχρι την Βρετανία, από τον Καναδά μέχρι την Ινδία, αλλά και μέσα στο Ισραήλ, αφοσιωμένες στο να σταματήσει η άρνηση του Ισραήλ να αναγνωρίσει τα βασικά παλαιστινιακά δικαιώματα. Αγκαλιάστηκε από ηθικούς ηγέτες όπως είναι ο Αρχιεπίσκοπος Desmond Tutu και από τον επιβιώσαντα του ολοκαυτώματος και συν-συγγραφέα της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Stephane Hessel. Υποστηρίχθηκε από καλλιτεχνικές προσωπικότητες και προσωπικότητες της διανόησης όπως οι : Alice Walker, Naomi Klein, Roger Waters, Judith Butler, Sarah Schulman, John Berger, Ken Loach, John Greyson, και Adrienne Rich. Μαζικά σωματεία εργαζομένων όπως το COSATU (Νότια Αφρική), CUT (Βραζιλία), TUC (Μ. Βρετανία), ICTU (Ιρλανδία) και άλλα, έχουν υιοθετήσει το BDS.

Το κίνημα τα τελευταία δύο χρόνια έχει πετύχει θεαματικές νίκες, όταν διεθνείς τραγουδιστές και συγκροτήματα ηγήθηκαν του πολιτιστικού μποϋκοτάζ και αρνήθηκαν να παίξουν ή ακύρωσαν τις προγραμματισμένες εμφανίσεις τους. Μερικοί από αυτούς είναι οι Pixies, Elvis Costello, Snoop Dogg, Meg Ryan, Vanessa Paradis, Gil Scott-Heron. Το συνταξιοδοτικό ταμείο της Νορβηγίας, μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες και μερικές επιχειρήσεις πείστηκαν να αποσύρουν τις επενδύσεις τους από εταιρίες που εμπλέκονται στις παραβιάσεις του διεθνές δικαίου από το Ισραήλ. Το BDS αναγνωρίζεται ως ένα πολιτικό κίνημα, ικανό να σταματήσει την ατιμωρησία του Ισραήλ και να συνεισφέρει στον παγκόσμιο αγώνα ενάντια στους αυτουργούς των πολέμων και της ρατσιστικής ατζέντας, όπου το Ισραήλ επίμονα έχει παίξει σημαντικό ρόλο.

Καθώς λοιπόν σπάτε τις αλυσίδες σας και χτίζεται την δική σας αποτελεσματική αντίσταση ενάντια στην τυραννία των επιχειρήσεων, σας ζητάμε να απαιτήσετε μια δίκαιη ειρήνη για όλους τους λαούς της Μέσης Ανατολής, που θα βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και τα ίσα ανθρώπινα δικαιώματα. Και οι Παλαιστίνιοι ανήκουν στο 99% του κόσμου που υποφέρει στα χέρια του 1%, του οποίου η απληστία και η αδυσώπητη επιδίωξη για ηγεμονία, έχουν οδηγήσει σε απαράμιλλα βάσανα και ατελείωτους πολέμους. Η δύναμη των επιχειρήσεων όχι μόνο κερδίζει από τα βάσανα μας, αλλά συνωμοτεί στο να διατηρηθεί η ισραηλινή κατοχή και το απαρτχάιντ, για να διαιωνιστεί η άδικη τάξη πραγμάτων που κερδίζει από το πετρέλαιο, τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τα πολυεθνικά οικονομικά ιδρύματα.

Καλούμε όλα τα κοινωνικά κινήματα που εξαπλώνονται παγκοσμίως να σκεφτούν κριτικά την στάση τους προς τις διαδηλώσεις για «κοινωνική δικαιοσύνη» των Ισραηλινών, που σχεδόν αγνοούν το σημείο-κλειδί όλων των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν όλοι οι Παλαιστίνιοι, ακόμα και οι Ισραηλινοί. Το πολυέξοδο σύστημα κατοχής του Ισραήλ, η αποικιοκρατία και το απαρτχάιντ σε βάρος του παλαιστινιακού λαού. Αν δεν σταματήσει το πολύ-επίπεδο σύστημα καταπίεσης, ολόκληρη η περιοχή μας δεν θα ζήσει ποτέ μια συνολική και διαρκή ειρήνη, που θα βασίζεται στην δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Λεφτά για δουλειές, για την υγεία και την εκπαίδευση, όχι για την ρατσιστική καταπίεση και κατοχή! Πουθενά δεν είναι πιο σημαντικό αυτό από ότι στις ΗΠΑ. Παρά την επίμονη άρνηση του Ισραήλ στα παλαιστινιακά δικαιώματα, οι ΗΠΑ του δίνουν άνευ όρων πολιτική και στρατιωτική βοήθεια που συνεισφέρει άμεσα στην άρνηση των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, αλλά και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Αμερικανοί πολίτες στην καθημερινότητα τους. Δεν ήταν προτιμότερο τα 24 δις δολάρια που δόθηκαν στο Ισραήλ την περίοδο 2000-9, να πήγαιναν για τα σχολεία, το σύστημα υγείας ή για άλλες βασικές ανάγκες; Δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο το Ισραήλ στο να ωθήσει τις ΗΠΑ να εξαπολύσουν και να συνεχίζουν τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, με τεράστιο ανθρώπινο και υλικό κόστος, επιβαρύνοντας κυρίως τους φτωχούς;

Πρέπει όμως να υπενθυμίζουμε συνέχεια στους εαυτούς μας ότι αυτός ο αγώνας δεν θα είναι ποτέ εύκολος και οι στόχοι μας δεν είναι πάντα αναπόφευκτοι. Όπως είχε πει και ο Martin Luther King: «οι αλλαγές δεν κυλάνε στις ρόδες του αναπόφευκτου, αλλά γίνονται μέσα από διαρκείς αγώνας. Γι’ αυτό πρέπει να υψώσουμε το ανάστημα μας και να εργαστούμε για την ελευθερία. Κανένας δεν μπορεί να σε καβαλήσει, εκτός κι αν είσαι σκυμμένος».

Οι αναζωογονητικές σκηνές των αποφασιστικών ειρηνικών διαδηλώσεων για δικαιοσύνη από όλον τον κόσμο, μας λένε ότι εμείς, το 99% του κόσμου, είμαστε στην διαδικασία να υψώσουμε το ανάστημα μας, συλλογικά, με ακλόνητο σθένος και απεριόριστη ελπίδα.


Ανακοίνωση του Συλλόγου Ιντιφάντα για τη συμφωνία απελευθέρωσης κρατουμένων

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό "Ιντιφάντα" 15 Οκτωβρίου 2011

Την Τρίτη 11 Οκτωβρίου μετά από διαπραγματεύσεις ετών μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ, με τη μεσολάβηση ξένων κρατών, ανακοινώθηκε η επίτευξη συμφωνίας για ανταλλαγή κρατουμένων: 1000 Παλαιστίνιοι και 27 Παλαιστίνιες λέγεται ότι θα απελευθερωθούν σε δύο φάσεις από τις ισραηλινές φυλακές, σε αντάλλαγμα για την απελευθέρωση του μοναδικού ισραηλινού αιχμαλώτου πολέμου.


Με αφορμή τη συμφωνία αυτή θα θέλαμε να επισημάνουμε και να σχολιάσουμε τα εξής:

1) Σε ότι αφορά τον αιχμάλωτο Ισραηλινό φαντάρο, η υπόθεση του οποίου έχει γνωρίσει άπλετη δημοσιότητα και τα διεθνή ΜΜΕ έχουν φροντίσει να τον γνωρίζουμε με το όνομά του, σε αντίθεση με τους περισσότερους από 5 χιλιάδες «ανώνυμους» Παλαιστίνιους κρατούμενους/ες, είναι αλήθεια ότι θα έπρεπε ως αιχμάλωτος πολέμου να δέχεται επισκέψεις από τον Ερυθρό Σταυρό και να του επιτρέπεται η επικοινωνία με την οικογένειά του – κάτι που είχε το σθένος να ζητήσει μεταξύ άλλων και η μεγαλύτερη ίσως παλαιστινιακή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το PCHR, παρά τη σφοδρή και άδικη εσωτερική κριτική που δέχθηκε. Όμως ας μην ξεχνάμε ότι οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι υφίστανται στις ισραηλινές φυλακές συστηματικά βασανιστήρια, απομόνωση και δεν αναγνωρίζονται θεμελιώδη δικαιώματά τους, είτε για εκείνους που είναι πολίτες κρατούμενοι, είτε για τους μαχητές της παλαιστινιακής ένοπλης αντίστασης που θα έπρεπε να αναγνωρίζονται επίσης ως αιχμάλωτοι πολέμου. Επιπλέον για κάπου 700 κρατούμενους από τη Λωρίδα της Γάζας, επίσης δεν επιτρέπονται επισκέψεις συγγενών, όπως και για τον ισραηλινό αιχμάλωτο, αλλά και συνήθως καμία επικοινωνία, κάτι το οποίο προκάλεσε την αντίδραση διεθνών και ισραηλινών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του PCHR, στην περίπτωση του ισραηλινού αιχμαλώτου πολέμου, αλλά όχι την ανάλογη αντίδραση στην περίπτωση των 700 κρατουμένων από τη Γάζα. Υπενθυμίζουμε επίσης ότι αν η Χαμάς κράτησε μυστική την τοποθεσία κράτησης του ισραηλινού αιχμαλώτου, ήταν για να αποφύγει μια πολύ πιθανή ισραηλινή επιχείρηση απελευθέρωσής του, που θα ρισκάριζε όχι μόνο την τύχη των Παλαιστινίων κρατουμένων προς ανταλλαγή, αλλά και τη ζωή του ιδίου. Αντίθετα το πανίσχυρο στρατιωτικά Ισραήλ δεν έχει καμιά δικαιολογία για τη λειτουργία παράνομων μυστικών φυλακών, όπως η διαβόητη 1391, κάτι για το οποίο έχει κατηγορηθεί και από την επιτροπή κατά των βασανιστηρίων του ΟΗΕ. Για να μην αναφερθούμε στην περυσινή απίστευτη λογοκριμένη ιστορία του μυστηριώδους κρατούμενου Χ σε πλήρως απομονωμένο κελί της φυλακής Αγιαλόν, του οποίου δεν αποκαλύφθηκε ποτέ επισήμως ούτε η ταυτότητα και που όταν γράφτηκε σε μπλογκ ότι ήταν Ιρανός στρατηγός και πρώην υπουργός λίγο μετά φέρεται να «αυτοκτόνησε».

2) Επίσης σε ότι αφορά τα 5 χρόνια αιχμαλωσίας του ισραηλινού φαντάρου, που από κάποιους θεωρήθηκαν πολλά, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι ο Παλαιστίνιος Ναέλ Μπαργούτι βρίσκεται φυλακισμένος από τις 4 Απριλίου του 1978, δηλαδή για πάνω από 33 χρόνια! Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης ο Νέλσον Μαντέλα, ιδρυτής της ένοπλης πτέρυγας του Νοτιοαφρικανικού Κογκρέσου, είχε παραμείνει 27 χρόνια στις φυλακές. Επίσης ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν 299 κρατούμενοι από πριν από τις συμφωνίες του Όσλο και την ίδρυση της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής τον Μάιο του 1994, που είναι γνωστοί ως «οι παλιοί κρατούμενοι». Από αυτούς 144 κρατούμενοι έχουν ξεπεράσει τα είκοσι χρόνια φυλάκισης. 50 κρατούμενοι έχουν ξεπεράσει το ¼ του αιώνα, ανάμεσα τους ένας από το συριακό Γκολάν. Υπάρχουν 4 κρατούμενοι που έχουν περάσει περισσότερα από τριάντα χρόνια, μεταξύ των οποίων και ο Ναέλ Μπαργούτι.

3) Η τωρινή απελευθέρωση των κρατουμένων, όπως και η προηγούμενη, το 2009, απελευθέρωση 19 γυναικών κρατουμένων με αντάλλαγμα ένα βίντεο που έδειχνε σε καλή κατάσταση των ισραηλινό αιχμάλωτο πολέμου, αποτελούν αδιαμφισβήτητα μια τεράστια επιτυχία της παλαιστινιακής ένοπλης αντίστασης. Επίσης είναι και αποτέλεσμα της τωρινής μαζικής απεργίας πείνας Παλαιστινίων κρατουμένων. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με κάποια δημοσιεύματα, τελικά δεν θα απελευθερωθούν η ηγετική μορφή της Φατάχ, Μαρουάν Μπαργούτι και ο γ.γ. του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), Αχμέντ Σααντάτ. Σε μια τέτοια περίπτωση σαφώς μετριάζεται η επιτυχία σε σχέση με τα αναμενόμενα.

4) Σε ότι αφορά τη χρονική στιγμή της επίτευξης της συμφωνίας, δε θα μπορούσε να αποκλείσει κανείς το ενδεχόμενο να έχουν κάποια βάση αναλύσεις που λένε ότι η Χαμάς θέλησε να επισκιάσει με αυτήν την κίνηση, τις εντυπώσεις που προκάλεσε η κίνηση του Αμπάς με το αίτημα στον ΟΗΕ για αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους. Θα θέλαμε όμως στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι μέχρι τώρα ήταν η ισραηλινή πλευρά αυτή που μπλοκάριζε τις διαπραγματεύσεις, όπως επίσης το γεγονός ότι με αυτήν την κίνηση είναι κυρίως η ισραηλινή κυβέρνηση που προσπαθεί να κερδίσει πόντους στο εσωτερικό μιας χώρας με οικονομικά προβλήματα που έχουν προκαλέσει πρωτοφανείς κινητοποιήσεις. Επίσης όπως φέρεται να παραδέχτηκε ο Νετανιάχου, οι αναταραχές στον αραβικό κόσμο, δηλαδή η «Αραβική Άνοιξη», επέσπευσαν τις εξελίξεις. Για να μην αναφερθούμε στις εικασίες ισραηλινών δημοσιογράφων ότι η ισραηλινή κυβέρνηση ήθελε να κλείσει ανοιχτά ζητήματα με Παλαιστίνιους και Αίγυπτο, επειδή ετοιμάζει επίθεση στο Ιράν.

5) Ως Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό – Ιντιφάντα, θέλουμε να χαιρετίσουμε και εμείς την επιτυχία της παλαιστινιακής ένοπλης αντίστασης, να πετύχει αυτή την τόσο μεγάλη απελευθέρωση κρατουμένων. Και να συμμεριστούμε τη χαρά των οικογενειών και των φίλων των κρατουμένων. Όμως δεν ξεχνάμε ότι στις φυλακές θα παραμείνουν πάνω από 4 χιλιάδες Παλαιστίνιοι κρατούμενοι/ες. Καμία απολύτως δικαιολογία δεν υπάρχει γι’ αυτό. Όχι μόνο είναι απαράδεκτο από πολιτικής άποψης να δικάζονται άνθρωποι από τα στρατοδικεία μιας παράνομης κατοχής και να φυλακίζονται στις φυλακές ενός απαρτχάιντ. Είναι και απαράδεκτο από καθαρά νομικής άποψης να μεταφέρονται κρατούμενοι σε φυλακές εκτός κατεχομένων (εκτός αν αποδέχεται το Ισραήλ ότι είναι ολόκληρη η επικράτειά του κατεχόμενα από το 1948 παλαιστινιακά εδάφη…) ή να κρατούνται σε φυλακές όπου υφίστανται συστηματικά, και ως ένα βαθμό επιτρεπόμενα από το νόμο, βασανιστήρια. Σε όσους επικαλούμενοι τα ανθρώπινα δικαιώματα ισχυρίζονται ότι ανάμεσα στους κρατούμενους μπορεί να υπάρχουν και κάποιοι που να είχαν συμμετάσχει σε ένοπλες ενέργειες που είχαν θύματα και αμάχους, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι ήδη οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι έχουν εκτίσει πολύ μεγάλες ποινές φυλάκισης, υπό άθλιες συνθήκες που παραβιάζουν τα δικά τους ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και ότι οι δίκες τους θα έπρεπε να θεωρούνται άκυρες αφού δεν υπήρξαν δίκαιες σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Πέραν του ότι είναι άκρως υποκριτικό να ζητούν κάποιοι την τιμωρία με φυλάκιση Παλαιστίνιων μαχητών όταν δεν τιμωρούνται με φυλάκιση ούτε Ισραηλινοί στρατιώτες, ούτε η ισραηλινή στρατιωτική και πολιτική ηγεσία για τα μαζικά εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που συνεχίζουν να διαπράττουν. Εξάλλου υπενθυμίζουμε ότι όσες φορές η Παλαιστινιακή Αρχή έκανε εξευτελιστικές υποχωρήσεις φυλακίζοντας Παλαιστίνιους κατ’ απαίτηση του Ισραήλ, ήταν εκείνο που αθέτησε όλες τις συμφωνίες. Είτε απαγάγοντας – με τη συνενοχή ξένων δυνάμεων – τον κακώς φυλακισμένο Αχμέντ Σααντάτ και τους συντρόφους του μέσα από τις παλαιστινιακές φυλακές της Ιεριχούς, είτε εμποδίζοντας επί χρόνια την απελευθέρωση των αμνηστευμένων μαχητών της Φατάχ, από τις παλαιστινιακές φυλακές όπου είχαν προσέλθει οικιοθελώς, είτε ξανασυλλαμβάνοντας ή εκτελώντας τους μετά την αποφυλάκιση.

6) Τέλος, χωρίς να θέλουμε σε καμιά περίπτωση να υποτιμήσουμε αυτή τη μεγάλη επιτυχία του παλαιστινιακού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι όσο υφίσταται κατοχή, ανά πάσα στιγμή οι φυλακές μπορούν να ξαναγεμίσουν με άλλους τόσους κρατούμενους, ενδεχομένως δε και τους ίδιους! Η πρακτική των επαναλαμβανόμενων φυλακίσεων, συχνά υπό διοικητική κράτηση χωρίς κατηγορίες ή δίκη, και ιδιαίτερα των εκλεγμένων βουλευτών (κυρίως της Χαμάς) αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Το πρόβλημα των Παλαιστίνιων κρατούμενων δεν πρόκειται να επιλυθεί οριστικά εάν δεν τερματιστεί η κατοχή, όπως και δεν πρόκειται να υπάρξει δίκαια επίλυση του μεσανατολικού και ειρήνευση, όσο θα υπάρχουν Παλαιστίνιοι (και άλλοι Άραβες) πολιτικοί κρατούμενοι ή αιχμάλωτοι πολέμου, σε ισραηλινές φυλακές.

Λευτεριά σε όλους τους Παλαιστίνιους κρατούμενους/ες!

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ

Ο Saadat μεταφέρθηκε στο σωφρονιστικό νοσοκομείο Al Ramla

Πηγή: www.imemc.org 17 Οκτωβρίου 2011

Ο Παλαιστίνιους Υπουργός Κρατουμένων Issa Qaraqe', δήλωσε ότι ο κρατούμενος γενικός γραμματέας του Λαϊκού Μετώπου για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, Ahmad Saadat, μεταφέρθηκε στο σωφρονιστικό νοσοκομείο Al Ramla, λόγω των επιπλοκών που παρουσίασε η υγεία του μετά από 20 μέρες απεργίας πείνας.

Ο Qaraqe' απαίτησε από τον Ερυθρό Σταυρό να επισκεφτεί τον Sa’adat και να εξασφαλίσει ότι λαμβάνει την απαραίτητη ιατρική φροντίδα, ειδικά μιας και τα ισραηλινά σωφρονιστικά νοσοκομεία που νοσηλεύουν τους κρατούμενους, έχουν μόνο τις βασικές κλινικές και έχουν ελλείψεις σε βασικά φάρμακα. Κάλεσε επίσης όλες τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να ασκήσουν πίεση προς το Ισραήλ ώστε να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο και να παραχωρήσει στους κρατούμενους απεργούς πείνας τα νόμιμα δικαιώματα τους, ξεκινώντας από την απομάκρυνση όλων των κρατουμένων από την απομόνωση και να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον τους και εναντίον των οικογενειών τους.

Ο Saadat είναι επίσης εκλεγμένος στο Νομοθετικό Συμβούλιο της Παλαιστίνης κι ένας από τους πιο γνωστούς ηγέτες του παλαιστινιακού αγώνα ενάντια στην ισραηλινή κατοχή.

Ο Qaraqe' είπε επίσης ότι όταν ο Sa’adat ξεκίνησε την απεργία πείνας στο κελί του, οι Ισραηλινοί κατέσχεσαν το αλάτι που χρησιμοποιούσε για να βάζει στο νερό, το μόνο «φαγητό» που έχουν οι απεργοί κρατούμενοι και πρόσθεσε πως η μεταφορά του στο νοσοκομείο δείχνει την σοβαρότητα της κατάστασης του.

Το PFLP εξέδωσε δελτίο τύπου, εκφράζοντας την ανησυχία του για την κατάσταση του Sa’adat και κάλεσε όλες τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον Ερυθρό Σταυρό να εξασφαλίσουν ότι ο ηγέτης του λαμβάνει την απαιτούμενη ιατρική φροντίδα.

Ο Mohammad Al Karm, πολιτικός ηγέτης του PFLP δήλωσε ότι η Ισραηλινή σωφρονιστική διοίκηση είναι υπεύθυνη για την κατάσταση του Sa’adat, εξαιτίας των συνεχιζόμενων παραβιάσεων και επιθέσεων προς τους κρατουμένους, που ξεκίνησαν απεργία πείνας επ’ αορίστου, απαιτώντας τα δικαιώματα που τους εξασφαλίζει το διεθνές δίκαιο.

Ο Saadat, 53 ετών, ηγείται της απεργίας των κρατουμένων του PFLP, που ξεκίνησε στα τέλη Σεπτέμβρη, μαζί με αρχηγούς της αντίστασης, ανάμεσα τους και οι αρχηγοί των Ταξιαρχών Al Qassam της Χαμάς, και μαζί μεηγέτες άλλων ομάδων και παρατάξεων.

Βρίσκεται στην απομόνωση από το 2009 και το ισραηλινό δικαστήριο απαγόρεψε στην οικογένεια του να τον επισκέπτεται. Επίσης υποφέρει από διάφορα προβλήματα υγείας.

Τον Δεκέμβριο του 2008, το ισραηλινό στρατοδικείο τον καταδίκασε σε 30ετή ποινή φυλάκισης, αφού τον έκρινε ένοχο για την δολοφονία του Ισραηλινού Υπουργού Τουρισμού Rehavam Zeevi.

Ο Saadat διαδέχτηκε τον Abu Ali Mustafa , που δολοφονήθηκε στις 27 Αυγούστου 2001, όταν ένα ισραηλινό αερομαχητικό εξαπέλυσε πύραυλο στο γραφείο του στην Ραμάλλα.

Το Ισραήλ επίσης ισχυρίζεται ότι ο Saadat είναι υπέυθυνος για μια επίθεση αυτοκτονίας που έγινε στην Natanya το 2002 και είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους 13 Ισραηλινοί.

Εν τω μεταξύ, ο κρατούμενος ηγέτης της Φατάχ, Marwan Barghouthi δήλωσε πως έμεινε έκπληκτος όταν ανακοινώθηκε η ενδιάμεση ανταλλαγή κρατουμένων μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς, προσθέτοντας ότι ο ίδιος, ο Sa’adat και οι άλλοι φυλακισμένοι αρχηγοί δεν είχαν καμία ανάμειξη σε αυτό και ότι κανένας δεν τους συμβουλεύτηκε.

Σύμφωνα με τις αναφορές των ισραηλινών μέσων ενημέρωσης, δεν έγινε καμία επαφή με τον Barghouthi, τον Sa’adat, και τους υψηλόβαθμους αρχηγούς της Χαμάς που κρατούνται, πριν την υπογραφή της συμφωνίας. Το site Arabs48 news δήλωσε πως ο Barghouthi είπε ότι κανένας δεν τους συμβουλεύθηκε και ότι η συμφωνία «παραβιάζει τους όρκους της Χαμάς για την απελευθέρωση όλων των κρατουμένων ηγετών».

Ο Saadat, ο Barghouthi και άλλοι στρατιωτικοί ηγέτες της αντίστασης δεν συμπεριλαμβάνονται στην ανταλλαγή κρατουμένων. Εν τω μεταξύ, πηγές της Χαμάς ανακοίνωσαν ότι η ανταλλαγή θα ξεκινήσει την Πέμπτη, στις 11 το πρωί. Οι ίδιες πηγές είπαν πως ο Shalit θα μεταφερθεί στην Αίγυπτο από το πέρασμα της Ράφα, αφού οι Ισραηλινοί απελευθερώσουν τους κρατούμενους της πρώτης φάσης. Οι κρατούμενοι για τους οποίους το Ισραήλ επιμένει να τους απελάσει, θα μεταφερθούν επίσης στην Αίγυπτο.


Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011

DAM: «Γράμμα από το κελί της φυλακής» - τραγούδι για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους απεργούς πείνας

Το παλαιστινιακό hip-hop συγκρότημα «DAM» κυκλοφόρησε ένα νέο τραγούδι με τίτλο «Γράμμα από το κελί της φυλακής». Συμμετέχουν οι Trio Joubran, Bachar Khalifa, Nibal Malshi και Ibrahim Sakalla.

Οι DAM με αυτό το τραγούδι δηλώνουν την στήριξη τους προς τους Παλαιστίνιους κρατούμενους: «Ενώνουμε τις φωνές μας το κάλεσμα τους για δικαιοσύνη και σεβασμό των νόμιμων δικαιωμάτων τους».

Το «Γράμμα από το κελί της φυλακής» αφηγείται τις ιστορίες τριών κρατουμένων που αρνούνται να αγνοούνται και να είναι απλά ένα στατιστικό νούμερο. Έχουν γράψει γράμματα για τον έξω κόσμο και το τραγούδι δίνει φωνή σε αυτές τις λέξεις.

Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2011

Ανακοίνωση Συλλόγου Ιντιφάντα για την παρέμβαση εναντίον του Ισραηλινού πρέσβη και τις προσαγωγές μελών του

Πηγή: Σύλλογος "Ιντιφάντα", 11 Οκτωβρίου 2011

Απόψε μέλη του Συλλόγου Ιντιφάντα με τη συμπαράσταση και άλλων αλληλέγγυων πραγματοποίησαν παρέμβαση κατά τη διάρκεια της πρώτης δημόσιας εμφάνισης του Πρέσβη του Ισραηλινού Απαρτχάιντ, Αριε Μεκελ . Η πρώτη ομιλία του Πρέσβη έγινε στο πλαίσιο συνεδρίου που διοργάνωσε ένας συρφετός φιλοσιωνιστικών φορέων (ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α., RIEAS, Defencenet) και εκτός του εκπροσώπου των εγκληματιών πολέμου, συμμετείχαν ο τ. υπουργός και τομεάρχης εξωτερικής πολιτικής της Ν.Δ. Πάνος Παναγιωτόπουλος και οι καθηγητές Ιωάννης Μάζης και Μάνος Καραγιάννης. Την εκδήλωση παρακολουθούσε πλήθος βουλευτών.

Όταν στο βήμα ανέβηκε ο Πρέσβης, τα μέλη του Συλλόγου Ιντιφάντα ύψωσαν παλαιστινιακή σημαία και φώναξαν στα ελληνικά και τα αγγλικά, συνθήματα όπως «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», «Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας», «Σταματήστε τα βασανιστήρια στις ισραηλινές φυλακές», «Μποϊκοτάζ στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ». Αστυνομικοί με πολιτικά εκδίωξαν βιαίως 2 μέλη του Συλλόγου Ιντιφάντα από την αίθουσα και τα παρέδωσαν σε ένστολους εκτός του κτιρίου.



Ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, εκνευρισμένος διέταξε τη σύλληψή τους καθώς και (επανειλημμένα) την αφαίρεση της παλαιστινιακής σημαίας (διαταγή που πάντως δίστασαν να εκτελέσουν οι υφιστάμενοί του), χωρίς ουδέποτε να αναφέρει υπό ποιες κατηγορίες θα γινόταν η σύλληψη. Τα 2 μέλη του Συλλόγου Ιντιφάντα μεταφέρθηκαν με περιπολικό του Α.Τ. Ακροπόλεως, στη Γ.Α.Δ.Α. στο… «Τμήμα Προστασίας Κράτους Πολιτεύματος»! Εκεί τους αφαιρέθηκαν τα κινητά τηλέφωνα και δεν επετράπη καμία επαφή με δικηγόρους, (τους οποίους όμως είχαν ήδη προλάβει να ειδοποιήσουν).

Άμεσο ήταν το ενδιαφέρον και η κινητοποίηση αλληλέγγυων, από διάφορους χώρους, συμπεριλαμβανομένων των άλλων συλλογικοτήτων αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Υπό την πίεση των αλληλέγγυων και δικηγόρων, η σύλληψη μετατράπηκε σε απλή προσαγωγή για εξακρίβωση (παρότι και οι 2 είχαν μαζί τις ταυτότητές τους). Και τελικά μετά από αρκετή ώρα αφέθηκαν ελεύθεροι.

Ας σημειωθεί πως είναι η πρώτη φορά που σε παρόμοια διαμαρτυρία, οι άνδρες ασφαλείας δεν αρκούνται στο να εκδιώξουν τους διαμαρτυρόμενους από την αίθουσα (όπως συνέβη το 2008), αλλά προχωρούν και σε σύλληψη (αρχικά) ή έστω προσαγωγή τους (τελικά). Στην Παλαιστίνη, η ύψωση παλαιστινιακής σημαίας απαγορεύεται από την ισραηλινή στρατιωτική διαταγή Νο 938. Παρ’ όλο που η εφαρμογή της έχει μετριαστεί μετά τις συμφωνίες του Όσλο το 1993, φαίνεται πως εν έτει 2011 άρχισε πλέον να εφαρμόζεται και στην Ελλάδα!

Η αποψινή διαμαρτυρία ήταν μια ελάχιστη πράξη συμπαράστασης στους Παλαιστίνιους κρατούμενους απεργούς πείνας.

Εν τω μεταξύ ανακοινωνόταν ότι επετεύχθη συμφωνία ανταλλαγής άνω των 1000 Παλαιστινίων κρατουμένων (από τις 5 και πλέον χιλιάδες που «σαπίζουν» στις ισραηλινές φυλακές), με τον μοναδικό αιχμάλωτο ισραηλινό στρατιώτη των δυνάμεων κατοχής.

Υπενθυμίζουμε ότι ο Σύλλογος Ιντιφάντα διοργανώνει στις 20 Οκτωβρίου, 7.30 μ.μ. στο ΕΜΠ (Κτίριο Γκίνη) ανοιχτή συζήτηση με θέμα: «Συμμαχία Ελλάδας – Ισραήλ. Θα το επιτρέψουμε;». Εισηγητές θα είναι ο οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης, ο Βαγγέλης Πισσίας από την Πρωτοβουλία «Ένα Καράβι για τη Γάζα» και ο δημοσιογράφος Άρης Χατζηστεφάνου.

Λευτεριά σε όλους τους Παλαιστίνιους κρατούμενους/ες

Μποϊκοτάζ στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ

Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Ιντιφάντα



Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

Αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους απεργούς πείνας ! Λευτεριά σε όλους τους Παλαιστίνιους κρατούμενους

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό "Ιντιφάντα", 10 Οκτωβρίου 2011

Ο Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό «Ιντιφάντα», δηλώνει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του στον αγώνα των Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων, που απαιτούν να μπει ένα τέρμα στο βάρβαρο καθεστώς απομόνωσης του Αχμάντ Σααντάτ, γενικού γραμματέα του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και όλων των Παλαιστίνιων πολιτικών κρατούμενων, να σταματήσουν τα βασανιστήρια και ο εξευτελισμός και να γίνουν σεβαστά τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα των ιδίων και των οικογενειών τους.

Στις 27 Σεπτεμβρίου, Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι στις ισραηλινές κατοχικές φυλακές, ξεκίνησαν απεργία πείνας σε απάντηση στις επίσημες πολιτικές της σιωνιστικής κυβέρνησης και της φασιστικής διοίκησης των φυλακών, διεκδικώντας τα δικαιώματα τους και την αξιοπρέπεια τους. Η απεργία ξεκίνησε από κρατούμενους που πρόσκεινται στο Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), αλλά σύντομα άρχισαν να συμμετέχουν και κρατούμενοι από τις υπόλοιπες παλαιστινιακές παρατάξεις. Κάποιες εκατοντάδες βρίσκονται σε απεργία πείνας επ’ αόριστον και άλλοι πραγματοποιούν εβδομαδιαίες επαναλαμβανόμενες 3ήμερες απεργίες πείνας και άλλες δράσεις ανυπακοής. Ακόμα περισσότεροι αναμένεται να συμμετάσχουν αυτήν την εβδομάδα, μεταξύ των οποίων και Παλαιστίνιες κρατούμενες. Παρ’ όλη την κλιμάκωση της καταστολής από τις ισραηλινές σιωνιστικές δυνάμεις, με επιδρομές στα κελιά και ξυλοδαρμούς, ρίψη δακρυγόνων, τιμωρητικές μεταγωγές, απομόνωση, αφαίρεση του αλατόνερου των απεργών πείνας και άλλα εκδικητικά μέτρα, οι Παλαιστίνιοι δείχνουν για ακόμα μια φορά την αποφασιστικότητα τους και αρνούνται να υπακούσουν σε οποιαδήποτε εντολή, έως ότου ικανοποιηθούν τα αιτήματα τους.

Ακόμα και με τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις, πάνω από 5 χιλιάδες Παλαιστίνιοι κρατούμενοι στοιβάζονται στις ισραηλινές φυλακές. Ανάμεσά τους κάπου 37 γυναίκες και πάνω από 250 παιδιά. Αλλά και πάνω από 20 εκλεγμένοι Παλαιστίνιοι βουλευτές, οι περισσότεροι της Χαμάς.

Το σιωνιστικό κράτος κατά παράβαση της 4ης Συνθήκης της Γενεύης και του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα που έχει συνυπογράψει, εξακολουθεί να ασκεί το καθεστώς διοικητικής κράτησης, απομόνωσης και βασανιστηρίων με σκοπό να κάμψει το ηθικό των Παλαιστινίων αγωνιστών, ενώ δεν επιτρέπει τις επισκέψεις συγγενών –ειδικά για τους κρατούμενους από την Λωρίδα της Γάζας- και δεν σέβεται το δικαίωμα τους στην εκπαίδευση. Φυσικά απολαμβάνει την ατιμωρησία με την ανοχή του ΟΗΕ και της ΕΕ.

Την ίδια ώρα, η ελληνική κυβέρνηση δυναμώνει τις σχέσεις της με το Ισραήλ μέσα από εμπορικές συμφωνίες ενώ νομιμοποιεί και ενισχύει το στρατιωτικό κατοχικό καθεστώς αγοράζοντας ισραηλινά οπλικά συστήματα και μέσα καταστολής διαδηλώσεων. Ο ελληνικός λαός όμως δείχνει ότι τα φιλό-παλαιστινιακά του αισθήματα ήταν πάντοτε δυνατά και ανεξάρτητα από τις πολιτικές των κυβερνήσεων του. Στηρίζει τον αγώνα των Παλαιστινίων, αλλά και των υπολοίπων αραβικών λαών, για αξιοπρέπεια, ελευθερία, ανεξαρτησία και δημοκρατία. Αυτός εξάλλου είναι και ο κοινός στόχος όλων των λαών της Μεσογείου.

Καλούμε λοιπόν όλους τους ανθρώπους με συνείδηση και τις κινήσεις αλληλεγγύης να ανταποκριθούν στο κάλεσμα των Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων και να δείξουν με κάθε τρόπο την στήριξη τους στον δίκαιο αγώνα τους.

Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011

Mrs. Haris Alexiou, we Palestinians do apologize, but they are not letting us come to your concert

Πηγή: www.intifada.gr, 9/10/2011

Dear Mrs. Haris Alexiou

(or, if that’s OK with you) our Haroula

We, all Palestinians, rejoiced at the news that, despite the call from a certain self-proclaimed Palestinian civil society and some Israeli activists for boycotting the Israeli apartheid till it stops committing crimes and complies with the international law, you will not follow the example of other artists (such as Roger Waters, Natacha Atlas, Elvis Costello and others) and you will come to sing in historical Palestine – excuse us, Israel.


We know that you, as well as other Greek artists (Yiannis Kotsiras, Demis Roussos, George Dalaras, Glykeria, and others), don’t mix politics with art and you are coming to sing for peace and for all the peoples of that region, which have common cultural roots, anyway.

Unfortunately our joy for your coming was somewhat mitigated by the fact that we will not be able to attend your concert, as we would like so much to.


More than 1.5 million residents of the Gaza Strip, mostly children, in our majority refugees since the “Nakba” (that means the catastrophe, the ethnic cleansing of 1948), we are under blockade inside the Strip and we are not only not allowed to get out and attend your concert but not even, apart from a few exceptions, go to hospitals or study.


Another 2.5 million approx. of us, including once again many 1948 refugees, we are being blocked (even among us) in the West Bank and we are no more allowed to visit the area where you are going to have the concert, not only to watch it, but not even to go for a day’s work, as we were doing in the past. But even if they would allow us, we would have to pass so many checkpoints as well as the Wall, that it would be uncertain if could make it on time for your concert.


More than 5 million others we are dispersed around the whole world, refugees since 1948 (“this cologne lasts for years” [1]…) and we are not allowed to visit our villages destroyed then (among them Qisarya where you usually perform), our houses, our relatives – but, most of all, we are not allowed to come to your concert. We were thinking of giving it a try, by organizing peaceful demonstrations to return to the area where you are going to sing, but the last time we tried something like this, in May and in June, some ones – obviously not among your fans – welcomed us with live ammunition and we had dozens of people killed.


We were thinking of catching at least a plane and coming just for your concert. But the last time some foreigners tried to do it, last June, they found themselves crammed in the detention centers of Ben Gurion airport. Even by boat would we come, but when some of us, having gained foreign nationality, tried, along with many foreign friends, in 2010, something similar, i.e. to come to Gaza by boats, some Israelis – for sure not among your fans – attacked us, killed 8 Turkish fellow travelers and one American of Turkish origin, injured dozens and, after beating us and tazered us, they crammed us by hundreds in prisons and finally they deported us. Fortunately in 2011, when we tried to do the same crazy thing, the Prime Minister of your country, Greece, Mr. Papandreou (obviously remembering the fraternal friendship of his late father with the late Yasser Arafat) protected us like a father and, with the help of fully armed coast guard policemen, prevented us from suffering the same or worst.


About 5,500 of us, including hundreds of children, are imprisoned in Israeli jails, even in jails-concentration camps in the desert. As you can understand, it is uncertain if we will be given, not of course the permission to leave the jail for 5 days, as it happens in your country, but even a permission to leave the jail for half a day, in order to be able to come to your concert. But, in any case, we will give it a try and we are determined to even have a hunger strike in order to assert a permission for a few hours and be able to watch your concert.


Thousands of us, we found ourselves disabled in our homes (or still in hospitals) after being injured not only by vicious beatings from settlers and soldiers – for sure not some of your fans – but also by not-so-“rubber” bullets, live ammunition, shells, bombs, missiles, white phosphorous etc. We were really dreaming of coming to your concert, but the doctors do not allow us to do so for the moment.


Finally, more than 6,500 of us, about 1/5 of them children, about ¼ of those children under the age of 12, we have been killed during the last 11 years by Israeli fire and as you can understand it’s a little bit difficult for us to attend. Despite that, be sure that we will listen to you “from the edge of sky”. [2]


So, we are sorry that we, all your Palestinian fans, will not be able to come to your concert in the heart of historical Palestine – excuse us, Israel – but we are sure that “your love will find us wherever we are”. [3]


“By the prayers” [4] of:

The “free besieged” [5] people of the Gaza Strip under blockade

The “built in wall” people of the occupied West Bank

The displaced people of occupied East Jerusalem

The exiled – refugees of the Palestinian diaspora

The Palestinian prisoners

The Palestinian injured and disabled people

The Palestinian martyrs

All your Palestinian fans


Freely adapted by the:

Greek Association for Solidarity with the Palestinian People – INTIFADA


P.S. We know how much you, Mrs. Alexiou, are also hit by the economic crisis that your country, and many more, suffer by. And how much you need the profits from this concert. The fact that we will not be able to attend your concert, does not mean that we don’t want to support you in this difficult moment of yours. Please send us the details of your bank account and we will send you the price of the ticket. We don’t want anything in exchange. We just want you to contribute so that, in a future concert in historical Palestine – excuse us, Israel – we will be able, at least some of us, to attend. We thank you in advance.


[1] “This cologne lasts for years”: an old song by Haris Alexiou

[2] Referring to the song “To the edge of your sky”, by Haris Alexiou.

[3] Referring to the song “Love will find you wherever you are”, by Haris Alexiou.

[4] Another song by Haris Alexiou

[5] “The Free Besieged”: one of the most important works of the Greek national poet Dionysios Solomos, about the siege of Messolonghi by the forces of the Ottoman Empire, during the Greek revolution for independence.