Δεύτερη Συνεδρίαση του Δικαστηρίου των Λαών

Πηγή: www.russelltribunalonpalestine.com

Στις 20, 21 και 22 Νοεμβρίου έγινε στο Λονδίνο η δεύτερη συνεδρίαση του Russell Tribunal on Palestine, εξετάζοντας την συνεργία-συνενοχή πολυεθνικών εταιρειών στις Ισραηλινές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου, τα εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Όπως και στην Συνεδρίαση της Βαρκελώνης, καλέστηκαν ειδικοί και μάρτυρες για να παρουσιάσουν την υπόθεση στους ενόρκους, όπως και οι κατηγορούμενες επιχειρήσεις προκειμένου να υπερασπίσουν τις θέσεις τους.

Το σώμα ενόρκων δημοσίευσε τα ακόλουθα συμπεράσματα:

Δημόσια δήλωση του Russell Tribunal on Palestine μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης του Λονδίνου με θέμα τη σύμπραξη- συνενοχή Εταιρειών στις Ισραηλινές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου

Η συνεδρίαση του R.T.P. έλαβε χώρα στη Law society, 113 Chancery Lane, Λονδίνο WC2A 1PL, στις 20-21 Νοεμβρίου 2010

Στις τελευταίες δύο μέρες, το συνέδριο άκουσε συγκλονιστικά πειστήρια για τη συνενοχή Εταιρειών (σ.μ., διεθνείς οικονομικές εμπορικές κατασκευαστικές επιχειρήσεις, τράπεζες κλπ) στις Ισραηλινές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου, σχετικά με: προμήθεια όπλων, κατασκευή και συντήρηση του παράνομου Τοίχους κατοχής, εγκαθίδρυση διατήρηση και παροχή υπηρεσιών, ειδικά οικονομικών, σε παράνομους εποικισμούς, που όλοι τους διαβιούν εντός του πλαισίου της παράνομης κατοχής του Παλαιστινιακού εδάφους.

Είναι φανερό από τα στοιχεία των καταμαρτυρούντων ότι αυτή η διαγωγή δεν συνιστά μόνο ηθικά αξιοκατάκριτη πράξη αλλά επιπλέον εκθέτει εκείνες τις Εταιρείες σε νομική ευθύνη για πολύ σοβαρές παραβιάσεις του Διεθνούς, περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και περί ανθρωπισμού, Δικαίου.

Το τι διαχωρίζει τη τωρινή κατάσταση από άλλες που έγιναν εκκλήσεις για διεθνή δράση έγκειται στο ότι σ’ αυτή τη περίπτωση και το Ισραήλ και οι Εταιρείες που είναι συνυπεύθυνες-συνένοχες για τις Ισραηλινές παράνομες πράξεις παραβιάζουν κατάφορα το περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και περί ανθρωπισμού Δίκαιο.

Η πρώτη συνεδρίαση του Συνεδρίου (Tribunal), πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη το Μάρτιο του 2010, βρήκε την Ε.Ε. και τα συνιστούντα μέλη κράτη της συνένοχα στις Ισραηλινές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου, συμπεριλαμβάνοντας: τη κατασκευή του Τοίχους σε Παλαιστινιακό έδαφος, συστηματική οικοδόμηση παράνομων, αποκλειστικά Ιουδαϊκών εποικισμών στη κατεχόμενη Παλαιστινιακή γη, το παράνομο αποκλεισμό της Γάζας, και πολυάριθμες παράνομες στρατιωτικές επιχειρήσεις ενάντια σε πολίτες Παλαιστίνιους, ειδικότερα κατά την Επιχείρηση Χυτό Μολύβι στη Γάζα (Δεκ. 2008-Ιαν. 2009), έγιναν επιχειρήσεις που συνιστούν εγκλήματα πολέμου και\ή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Ακόμη, το RTP σημειώνει ότι η διεθνής κοινότητα ξεκάθαρα συμφωνεί στο ότι το Ισραήλ σκανδαλωδώς και ολοφάνερα περιφρονεί τις διεθνείς του υποχρεώσεις και επιπρόσθετα με βαθειά θλίψη σημειώνει ότι αυτή η ολότελα απογοητευτική και απαράδεκτη συμπεριφορά εξακολουθεί να συνεχίζεται. Παρόλα αυτά, η συνεχιζόμενη ατιμωρησία του Ισραήλ και η περιφρόνηση των υποχρεώσεων του ως όφειλε σαν κράτος μέλος του Ο.Η.Ε δεσμευόμενο στους κανονισμούς του, το έχουν απομονώσει από την υπόλοιπη διεθνή κοινότητα. Συνεπώς το RTP καθιστά γνωστό προς όλες τις Εταιρείες που είναι συνένοχες στις σοβαρές Ισραηλινές παραβιάσεις ότι οι συνεχιζόμενες επιχειρηματικές τους δραστηριότητες τις τοποθετούν στη λάθος πλευρά της διεθνούς κοινής γνώμης, ηθικής και νόμου. Εξ αυτού πράγματι, το Ισραήλ και οι Εταιρείες χαρακτηρίζονται ως υπονομευτές αυτής της ίδιας της ακεραιότητας και αξιοπιστίας του Διεθνούς Δικαίου και των Ιδρυμάτων που το υποστηρίζουν.

Τα κύρια ερωτήματα που απασχόλησαν το σώμα των κριτών, στο Λονδίνο, ήταν:
1. Σε ποιές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου είναι συνένοχες εταιρείες;
2. Ποιές είναι νομικά οι προβλεπόμενες συνέπειες κατά των εταιρειών που με τις δραστηριότητες τους βοηθούν και στηρίζουν τις Ισραηλινές παραβιάσεις;
3. Ποιά είναι τα διαθέσιμα διορθωτικά μέσα παρέμβασης και ποιές οι υποχρεώσεις των κρατών σε σχέση με τη συνενοχή εταιρειών;

Κατ’ ακολουθία, σε απάντηση αυτών των ερωτημάτων, τα πλήρη ευρήματα του Συνεδρίου στο Λονδίνο, τα οποία θα είναι διαθέσιμα αρχές Δεκεμβρίου 2010, θα συνοψίζουν και τα κλειδιά πειστήρια-αποδείξεις που κατατέθηκαν για τη συνενοχή Εταιρειών και θα προσδιορίζουν συγκεκριμένες νομικές και μη νομικές επιπτώσεις και τα μέσα προσφυγής προς διεκδίκηση της εφαρμογής τους.

Το Συνέδριο παρατήρησε την ανεπάρκεια των κρατών να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να θέσουν ένα τέρμα στις παραβιάσεις και τη παράνομη διαγωγή του Ισραήλ, σε αντίθεση με τις απαιτήσεις του Διεθνούς Δικαίου, και την αδυναμία να καταλογίσουν ευθύνη συνενοχής σε συνεργαζόμενες εταιρείες στις Iσραηλινές δραστηριότητες, πράγμα που ώθησε τη κοινωνία των πολιτών να παρέμβει και να αναλάβει δράση επιφοράς αλλαγών πολιτικής ώστε να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και ο διεθνής περί ανθρωπισμού νόμος. Αυτό εμπεριέχει μία ευρεία σειρά δράσεων προς υποστήριξη του καλέσματος των Παλαιστίνιων για μποϊκοτάζ (boycott), από-επένδυση (αποφυγή ή απόσυρση επενδύσεων) (divestment), οικονομικές-εμπορικές κυρώσεις ( sanctions) BDS.

Μετοχικές εταιρείες παίζουν αποφασιστικό ρόλο στο να καθιστούν το Ισραήλ ικανό να διαπράττει εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Αυτές οι επιχειρηματικές δραστηριότητες μπορούν, και έχουν γίνει το αντικείμενο κινημάτων από τη κοινωνία των πολιτών όπως ενημερώθηκε το συνέδριο (RTP), εντάσσοντας μποϊκοτάζ, κλήσεις απολογισμού των εταιρειών από τους μετόχους, από-επενδύσεις αποθεματικών ταμείων συνταξιοδότησης λόγω σπιλωμένων επενδύσεων (σ.μ., της τράπεζας ή της εταιρείας εννοείται) σε έκνομες δραστηριότητες, και ενέργειες που συνεχίζουν να «φωτίζουν» τις εταιρείες με σκοπό να επιφέρουν αλλαγή στη επιχειρηματική κουλτούρα των εταιρειών. Υπό το Ισραηλινό πλαίσιο συμπεριφοράς, η κοινωνία των πολιτών προσφεύγει σε αποτελεσματική δράση ώστε να ενισχύσει την επιβολή του Διεθνούς Δικαίου. Ως εκ τούτου, το RTP κάνει έκκληση στα κράτη να προστατεύσουν όλους εκείνους, όσους εισαγάγουν ή εφαρμόζουν τέτοιου είδους σύννομες B.D.S δράσεις.

Δώδεκα εταιρείες και η Ε.Ε. προσκλήθηκαν να συμμετέχουν στη συνεδρίαση του Λονδίνου αλλά όλες αρνήθηκαν. Γράμματα παραλήφθηκαν από τρείς εταιρείες και την Ε.Ε. , τα οποία εισάχθηκαν σαν στοιχεία στη διερευνητική διαδικασία. Θα προσαρτηθούν στα τελικά συμπεράσματα του RTP για τη συνεδρίαση του Λονδίνου.

Τα συμπεράσματα του RTP περιέχουν τα ευρήματα ως προς το ενδεχόμενο νομικό υπόλογο αρκετών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων των κάτωθι:

α) G4S, μία πολυεθνική Βρετανική-Δανέζικη εταιρεία, προμηθεύει ακτινοσκοπικό εξοπλισμό και μηχανήματα ολόσωμης σάρωσης σε πολλά στρατιωτικά σημεία ελέγχου (σ.μ. checkpointss) στη Δυτική Όχθη, όλα αυτά έχουν κατασκευαστεί σαν μέρος του διαχωριστικού Τοίχους, η διαδρομή του οποίου έχει χαρακτηριστεί παράνομη από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (I.C.J.) σύμφωνα με τη γνωμοδότηση της 9ης Ιουλίου 2004.

β) Εlbit Systems, μία σημαντική Ισραηλινή πολυεθνική, έχει μια στενή συνεργατική σχέση συνάφειας με τους Ισραηλινούς στρατιωτικούς στην ανάπτυξη τεχνολογίας οπλικών συστημάτων που χρησιμοποιείται πρώτα από τον Ισραηλινό στρατό σε πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις πριν την εμπορική προώθηση (marketing) και πώληση σε χώρες παγκοσμίως. Για παράδειγμα, η Elbit προμήθευσε τα Μη επανδρωμένα (Unmanned) Ιπτάμενα (Aerial) Οχήματα (Vehicles) , κοινώς γνωστά σαν Drones («Κηφήνες», σ.μ. από το μονότονο βουητό που παράγουν) που χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς και παράνομα κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στη Γάζα. Παρόλα αυτά, ο Βρετανικός στρατός έχει πρόσφατα ανταμείψει την Elbit με κοινό συμβόλαιο αξίας πάνω από 1 δισεκατομμύριο US $ δολάρια για την ανάπτυξη της νέας γενιάς των UAV (γνωστό σαν Watchkeeper programme). Η Βρετανική εταιρεία UAV Engines Limited, μία θυγατρική που η Elbit κατέχει τη πλήρη κυριότητα, θα παράγει τις μηχανές των τηλεκατευθυνόμενων αεροσκαφών. Ένα σοβαρό μέλημα που αφορά τη χρήση των drones σχετίζεται με τη φύση τους να ενεργούν αδιάκριτα. Αυτό απεικονίζεται στο γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στη Γάζα για καθένα, κατά ισχυρισμό, στρατιωτικό που στοχοποιείτο από τα drones είχαμε και δέκα θανάτους πολιτών. Το Νορβηγικό Ταμείο Συνταξιοδότησης (σ.μ. το αντίστοιχο ΙΚΑ) απέσυρε τις επενδύσεις που είχε από το αποθεματικό του κεφάλαιο στην Elbit Systems εξ αιτίας αυτής της συνεργίας σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

γ) Caterpillar, με έδρα τις Ε.Π. (US), προμηθεύουν με ειδικά τροποποιημένες στρατιωτικές D9 μπουλντόζες το Ισραήλ, που χρησιμοποιούνται: (i) στη κατεδάφιση των σπιτιών των Παλαιστίνιων (ii) στη κατασκευή των εποικισμών και του Τοίχους και (iii) σε μάχες μέσα στις πόλεις στη σύγκρουση στη Γάζα, όπου σε όλες τις περιπτώσεις προκάλεσαν θανάτους και τραυματισμούς πολιτών και εκτεταμένες υλικές καταστροφές χωρίς να υπάρχει καμία στρατιωτική αναγκαιότητα.

δ) Cement Roadstone Holdings, μία Ιρλανδική πολυεθνική εταιρεία, αγόρασε το 25% από την Ισραηλινή εταιρεία Mashav Initiative and Development Ltd, που με τη σειρά της έχει τη πλήρη κυριότητα της Nesher Israel Cement Enterprises Ltd, που στο Ισραήλ είναι ο μοναδικός παραγωγός τσιμέντου, προμηθεύοντας 75-90% του συνόλου στο Ισραήλ και τη κατεχόμενη Παλαιστίνη. Το τσιμέντο χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων και για τη κατασκευή του παράνομου διαχωριστικού Τοίχους.

ε) Dexia, μία Γάλλο-Βέλγικη εταιρεία, χρηματοδοτεί Ισραηλινούς εποικισμούς στη Δυτική Όχθη μέσω της θυγατρικής της Dexia Israel Public Finance Ltd.

ζ) Veolia Transport, μία Γαλλική εταιρεία, εμπλέκεται στη κατασκευή του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου στη Ανατολική Ιερουσαλήμ, η Veolia πρόκειται να τον λειτουργήσει. Η Veolia εκμεταλλεύεται επίσης μεταφορικές υπηρεσίες με λεωφορεία στους παράνομους Ισραηλινούς εποικισμούς.

η) Carmel Agrexco, μία Ισραηλινή εταιρεία, εξάγει αγροτικά προϊόντα, όπως πορτοκάλια, ελιές και αβοκάντο από τους παράνομους εποικισμούς της Δυτικής Όχθης.
Κατά την ακρόαση του Συνεδρίου υποβλήθηκαν αποδείξεις για το ότι οι G4S, Elbit Systems και Caterpillar όλες αναγνωρίζουν και καυχώνται στο διαφημιστικό υλικό προώθησης των πωλήσεων τους για τη χρήση του εξοπλισμού τους κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στη Γάζα, η οποία παράνομα προξένησε απώλειες ζωής και ευρείας κλίμακας σοβαρά πλήγματα στους Παλαιστίνιους πολίτες και στη περιουσία τους.

Αγωγές εναντίον των ανωτέρω εταιρειών, με ενάγοντες τα θύματα της συνενοχής των, είναι δυνητικά πιθανές σε χώρες όπου αυτές οι εταιρείες εδράζονται ή έχουν σημαντική παρουσία. Και εταιρείες και εταιρικά στελέχη μπορούν να υποβληθούν σε ποινικές διώξεις για παραβίαση του κρατικού δικαίου της χώρας (για παράδειγμα, ξέπλυμα χρημάτων και/ή απόκρυψη) και/ή για τη διάπραξη διεθνών εγκλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της λεηλασίας φυσικών πόρων. Σε πολλές χώρες η κρατική νομοθεσία έχει ενσωματώσει το διεθνές δίκαιο, των νόμων περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και περί ανθρωπισμού περιλαμβανομένων. Αυτό βέβαια χωρίς να προκαταλαμβάνει την διεθνή δικαιοδοσία ή τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Τα πλήρη συμπεράσματα του Συνεδρίου RTP από τη συνεδρίαση του Λονδίνου θα παρέχουν λεπτομερή παραδείγματα τέτοιων δυνητικών δικαστικών αγώνων, και επίσης θα διαφωτίζουν και ενθαρρύνουν τη κοινωνία των πολιτών για BDS δράσεις ικανές να επιφέρουν τιμωρία των εταιρειών.

Το Συνέδριο εντυπωσιάστηκε από το ευρύ σύνολο και το βάθος των αποδεικτικών στοιχείων που δόθηκαν κατά τις συνεδριάσεις.

Το Συνέδριο είναι άκρα ευγνώμον για το χρόνο, τη γενναιοδωρία και το θάρρος των καταμαρτυρούντων, ιδιαίτερα εκείνων που συμμετείχαν αναλαμβάνοντας ικανό προσωπικό ρίσκο.

Το Συνέδριο Russell θα συνέλθει σε δύο ακόμα συνεδριάσεις τα επόμενα δύο χρόνια. Η τρίτη συνεδρίαση στη Νότιο Αφρική θα μελετήσει τη δυνατότητα υπαγωγής του Ισραήλ στο έγκλημα του apartheid. Μετά τη τέταρτη συνεδρίαση θα εκδώσει τα ολοκληρωμένα συμπεράσματα.

Η σύνθεση του σώματος των κριτών του RTP αποτελέστηκε από τα κάτωθι μέλη:

Stephane Hessel, πρεσβευτής της Γαλλίας, επίτιμος πρόεδρος του RTP, Γαλλία
Mairead Corrigan Maguire, κάτοχος βραβείου Νόμπελ ειρήνης, Βόρειος Ιρλανδία
John Dugard, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, πρώην ειδικός παρατηρητής των Η.Ε. για τα ανθρώπινα δικαιώματα στα Παλαιστινιακά εδάφη, Νότιος Αφρική
Lord Antony Gifford QC, ποινικολόγος UK, δικηγόρος Jamaica
Ronald Kasrils, συγγραφέας και ακτιβιστής, πρώην υπουργός, Νότια Αφρική
Michael Mansfield, ποινικολόγος, πρόεδρος της Haldane Society των σοσιαλιστών δικηγόρων, Ενωμένο βασίλειο.
Jose Antonio Martin Pallin, επίτιμος δικαστής, Chamber II, Supreme Court, Ισπανία
Cynthia Mckinney, πρώην μέλος του Aμερικάνικου (US) κογκρέσσου και υποψήφια πρόεδρος με το κόμμα των πρασίνων το 2008, ΕΠΑ.

Miral

Σκηνοθεσία: Julian Schnabel
Πρωταγωνιστές: Freida Pinto, Hiam Abbass, Willem Dafoe

Η ταινία «Miral» του Julian Schnabel, δείχνει την συγκινητική ιστορία μιας νεαρής Παλαιστίνιας, που μεγαλώνει σε μια κρίσιμη πολιτικά περίοδο στη Μέση Ανατολή, συνεχίστηκε το διαγωνιστικό πρόγραμμα του 67ου κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Βενετίας.

Στην ταινία αυτή, που αποτελεί διασκευή του ομότιτλου βιβλίου της Rula Jebreal, ο εβραϊκής καταγωγής Julian Schnabel παρουσιάζει την ιστορία της Miral, ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1940 (με τον «Πόλεμο των έξι ημερών») και φτάνοντας ως τη δεκαετία του 1990, περίοδο της συνθήκης ειρήνης του Όσλο για τη δημιουργία ενός ξεχωριστού παλαιστινιακού κράτους.

Ο Schnabel κατάφερε να συλλάβει στην «Miral» όλη την ατμόσφαιρα μιας κρίσιμης περιόδου του ισραηλινο-παλαιστινιακού προβλήματος. Με επίκεντρο το δράμα της ορφανής από μητέρα νεαρής Miral, που μεγαλώνει σε μια σχολή ορφανών που ίδρυσε από το 1948 η Hind Husseini, πρόσφυγας στα δικά της εδάφη, σε σκηνές που συνδυάζει με επίκαιρα της εποχής, ο J. Schnabel έφτιαξε μια συγκινητική, εικαστικά συναρπαστική, ταυτόχρονα τολμηρή σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη πολιτικά περίοδο, ταινία γύρω από την δίψα για εκπαίδευση αλλά και την ελπίδα για μια δίκαιη λύση.

Νάκμπα μέσω ιδιωτικοποιήσεων

της Charlotte Silver, πηγή: electronicintifada.net, 18 Νοεμβρίου 2010

Οι Παλαιστίνιοι περιγράφουν τον Νόμο για την Ισραηλινή Διοίκηση Γαιών (ILA), που εγκρίθηκε αθόρυβα από την Κνεσέτ το 2009 σαν το τελικό στάδιο της 62χρονης διαδικασίας για τον ξεριζωμό τους από την πατρίδα τους. Η νομοθεσία αναμένεται να έχει μακρόχρονη και καταστροφική επίδραση στις ζωές των Παλαιστινίων και αποκλείει την πιθανότητα μιας διαπραγματευτικής επίλυσης της διαμάχης.

Αυτή η νομοθεσία θεμελιώνει την σταδιακή μεταφορά από μια κυβέρνηση που βασιζόταν στην πρόνοια σε μια άλλη που θα βασίζεται στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και που είχαν ξεκινήσει την δεκαετία του ΄80. Πρόσφατα, η εξέλιξη πήρε δραματικές διαστάσεις, καθώς το Ισραήλ υιοθέτησε νόμους που ιδιωτικοποιούν την ιστορικά κρατική ιδιοκτησία. Ενώ έχει δοθεί πολύ μικρή προσοχή από τα μίντια σε αυτή την εξέλιξη, αυτός ο νόμος έχει προφανείς επιπτώσεις για τους Παλαιστίνιους.

Σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες, το Ισραήλ έχει διατηρήσει τον κρατικό έλεγχο και την ιδιοκτησία στο μεγαλύτερο τμήμα της γης του. Κατά τη διάρκεια της ίδρυσης του κράτους, το 1948, το Ισραήλ εξόρισε περισσότερους από 700.000 Παλαιστίνιους από περίπου 400 χωριά και πόλεις – αυτό που οι Παλαιστίνιοι ονομάζουν Νάκμπα ή καταστροφή. Έκτοτε οι εκτάσεις και που αποτελούν κρατική ιδιοκτησία αποτελούν το 93% της συνολικής έκτασης του κράτους.

«Το κράτος εθνικοποίησε την γη το 1948 προκειμένου να διευκολύνει την υπεξαίρεση και την αναδιανομή της γης υπέρ των Εβραίων», σχολίασε ο Shir Hever, οικονομολόγος του Εναλλακτικού Κέντρου Πληροφόρησης (AIC).

Το Ισραήλ λειτουργούσε ένα σύστημα μέσα στο οποίο Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι μίσθωναν την περιουσία τους από το κράτος. Ωστόσο, τον Αύγουστο του 2009, η Κνεσέτ έκανε το πρώτο βήμα για να τελειώσει αυτό το σύστημα, θέτοντας σε εφαρμογή τον ILA ή αλλιώς την Νομοθεσία για την Μεταρρύθμιση της Γης. Αυτός ο νόμος επιτρέπει στο κράτος να μεταφέρει την ιδιοκτησία όλων των αναπτυσσόμενων εδαφών σε ιδιώτες, σε ιδιωτικές εταιρίες ή επιχειρήσεις. Απαξιώνοντας επιδεικτικά το διεθνές δίκαιο, ο Ισραηλινός νόμος για την Μεταρρύθμιση της Γης εφαρμόζεται όχι μόνο σε εδάφη ισραηλινής ιδιοκτησίας, αλλά και στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ και στα Υψώματα του Γκολάν, που προσάρτησε το Ισραήλ το 1981 παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο.

Αυτή η αλλαγή στη νομοθεσία έχει σοβαρές επιπτώσεις για τους εσωτερικά μετακινούμενους Παλαιστίνιους που ζουν στο Ισραήλ και για όλους τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Οι Παλαιστίνιοι έχουν διατηρήσει για καιρό τον νομικό ισχυρισμό για την επιστροφή του στην γη από την οποία εκδιώχτηκαν και έχουν διατηρήσει τις ελπίδες τους πάνω σε αυτό.

«Αυτό είναι το τελευταίο στάδιο»

«Αυτό είναι το τελευταίο στάδιο. Αρπάζεις την γη, την χρησιμοποιείς για οτιδήποτε και το τελικό στάδιο είναι να την πουλήσεις», λέει η Suhad Bishara, δικηγόρος της ισραηλινής οργάνωσης για τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα Adalh.

Ένα σημαντικό τμήμα των εδαφών ισραηλινής ιδιοκτησίας αποκτήθηκε δημεύοντας και αρπάζοντας την περιουσία των Παλαιστινίων, κατά την διάρκεια και αμέσως μετά τον διωγμό του 1948. Με τους νόμους που ακολούθησαν και κυρίως με τον Νόμο Περί Αδέσποτης Περιουσίας (1950) και τον Νόμο Περί Απόκτησης Γης (1953), το Ισραήλ συστηματικά αποτρέπει την επιστροφή των Παλαιστινίων προσφύγων που τράπηκαν σε φυγή ή εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους το 1948.

Οι δημεύσεις συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Για παράδειγμα, προκειμένου να αποκτήσει κάποιος οικοδομική άδεια, θα πρέπει να μπει σε μια χρονοβόρα, γραφειοκρατική, σκληρή και πολυδάπανη διαδικασία η οποία αποτελεί ένα αξεπέραστο εμπόδιο για τους Παλαιστίνιους για να χτίσουν «νόμιμα». Αυτό δίνει το δικαίωμα στο Ισραήλ να κατεδαφίζει τα παλαιστινιακά σπίτια και να αρπάζει την γη τους.

Και καθώς φαίνεται, ενώ οι ατελείωτες ειρηνευτικές συνομιλίες συνεχίζουν για 17η χρονιά, το Ισραήλ αθόρυβα έχει κάνει σχέδια να πουλήσει αυτή τη γη. «Ιδιωτικοποιώντας όλα αυτά τα εδάφη, βασικά τελειώνει η ιστορία. Το κράτος δεν είναι πλέον ο ιδιοκτήτης. Υπάρχουν τρίτα μέρη – ιδιώτες και επιχειρήσεις – που έχουν τον λόγο. Και επειδή έχουν τις μετοχές, είναι και οι ιδιοκτήτες της γης», πρόσθεσε η Bishara.

Ο οικονομολόγος Shir Hever εξήγησε πως με τον επανασχεδιασμό των ορίων και αλλάζοντας την χρήση γης, οι Παλαιστίνιοι θα δυσκολευτούν ακόμα περισσότερο να διατηρήσουν τις αξιώσεις τους για την γη ή να ζητήσουν αποζημιώσεις.

«Η αναδιανομή της γης θα επηρεάσει κυρίως τους Παλαιστίνιους που ζουν στο Ισραήλ και τους πρόσφυγες, επειδή ο επανασχεδιασμός και η αλλαγή στην χρήση θα χρησιμεύσει ως εργαλείο προκειμένου να εξαφανιστούν τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι Παλαιστίνιοι ήταν οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες και οι πρόσφυγες θα δυσκολευτούν να απαιτήσουν την επιστροφή των περιουσιών τους ή αποζημίωση», είπε ο Hever. «Αυτό σημαίνει ότι από την στιγμή που θα ιδιωτικοποιηθούν, κανείς δεν μπορεί να ζητήσει πίσω την περιουσία του», πρόσθεσε η Bishara.

Νεοφιλελευθερισμός και υπέρ-εθνικισμός

«Η στιγμή της μεταρρύθμισης συμπίπτει με την βαθιά αλλαγή μέσα στο Ισραήλ, από ένα ρεπουμπλικανό, συγκεντρωτικό μοντέλο ενός υπέρ-εθνικιστικού κράτους πρόνοιας σε ένα νέο μοντέλο νεοφιλελευθερισμού, που όμως διατηρεί τον υπέρ-εθνικισμό του», είπε ο Hever.

Η πρόθεση του Νόμου για την Μεταρρύθμιση της Γης είναι να βελτιωθεί αποτελεσματικά η ελεύθερη αγορά, μειώνοντας την γραφειοκρατία και την κρατική παρέμβαση. Ωστόσο ο Hever το αντικρούει ως ένα ακόμα πρόσχημα. Εξηγεί πως η απόφαση για ιδιωτικοποιήσεις εδαφών ξεκίνησε από την επιθυμία του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu να στραφεί προς την άρχουσα τάξη και τους καπιταλιστές του real estate, εν αναμονή μιας οικονομικής κρίσης εντός του Ισραήλ, που θα αντανακλά την τρέχουσα οικονομική κατάσταση του Δυτικού κόσμου. «Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ασχοληθείς με την αναποτελεσματικότητα και η προσέγγιση της «ελεύθερης αγοράς» είναι ένας από αυτούς. Ενισχύει τους πλούσιους και τους δίνει την δυνατότητα να χειραγωγούν την αγορά με το να δημιουργούν τοπικά μονοπώλια. Για παράδειγμα, μόλις ένα κτηματομεσίτης μεγιστάνας αναλάβει μια διαθέσιμη έκταση σε μια συγκεκριμένη περιοχή, θα ορίσει την τιμή για όποιον θέλει να ζήσει εκεί. Κατά την γνώμη μου, αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος της μεταρρύθμισης. Ο Netanyahu χρειάζεται την στήριξη των πλουσίων που ούτως ή άλλως χρηματοδοτούν και τις εκστρατείες του».

Η Γιάφα αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς η ιδιωτική ανάπτυξη εξολοθρεύει τις ζωές των γηγενών Παλαιστινίων. Εδώ μπορεί να δει κάποιος πως το νεοφιλελεύθερο καθεστώς μπορεί να χρησιμεύσει σαν εργαλείο γενοκτονίας. Ξεκινώντας την δεκαετία του ’60, ο ILA πούλησε την γη της Γιάφα στους πλειοδότες. Η κίνηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα να πολλαπλασιαστούν τα ακριβά και φινετσάτα συγκροτήματα και σπίτια κατά μήκος όλης της επιθυμητής παραλιακής ζώνης, σπρώχνοντας τον γηγενή πληθυσμό σε πυκνοκατοικημένες και υποβιβασμένες γειτονιές.

Σύμφωνα με τον Dr. Yosef Rafiq Jabareen, λέκτορα του Ισραηλινού Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Χάιφα (The Technion), οι ιδιωτικοποιήσεις της γης σε όλες τις πόλεις του Ισραήλ θα σηματοδοτήσει το τελικό στάδιο του βίαιου εκτοπισμού των Παλαιστινίων από την πατρίδα τους που ξεκίνησε το 1948. Με τις ιδιωτικοποιήσεις, οι περιουσίες των Παλαιστινίων θα πουληθούν στους καπιταλιστές.

Σύμφωνα με το Adalah «Η νομοθεσία θα οδηγήσει τελικά στη μεταβίβαση ιδιοκτησίας, ακόμα και χωρίς πληρωμή, σε Εβραίους μισθωτές και σε πωλήσεις «ξεκαθαρίσματος» όλων των εναπομείναντων παλαιστινιακών περιουσιών σε πολλές πόλεις του Ισραήλ, όπως στην Γιάφα, στο Λοντ, στην Ράμλα, στο Μπιρ Σέβα, στην Τιβερία, στο Μπείτ Σεάν, στην Χάιφα αλλά και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Έτσι η παλαιστινιακή Νάκμπα θα ολοκληρωθεί στο μέλλον, όταν θα έχει εξαφανιστεί το παλαιστινιακό κομμάτι, που υπήρξε για πολλές γενεές και θα έχει γίνει αντικείμενο κτηματομεσιτών και ιδιωτικοποιήσεων, προς ευχαρίστηση των Εβραίων επιχειρηματιών, μεγιστάνων και ιδιωτών».

Ωστόσο, ο Νόμος για την Μεταρρύθμιση της Γης προχωράει πέρα από το πρότυπο που χρησιμοποιεί ο ανταγωνισμός της ελεύθερης αγοράς και χρησιμεύει σαν εργαλείο για να διώξει τους Παλαιστίνιους κατοίκους. Μέσα από την μεταρρύθμιση και με μια προηγούμενη συμφωνία με το Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο (JNF), το Ισραήλ έχει διασφαλίσει ότι ο οργανισμός θα έχει κυρίαρχη και καθοδηγητική επιρροή για το πώς θα γίνει η μεταβίβαση της γης από δω και πέρα.

Εξασφαλίζοντας πως τα εδάφη που θα πουληθούν θα πάνε πρωτίστως σε Εβραίους αγοραστές, ο Νόμος για την Μεταρρύθμιση της Γης, αναδιάρθρωσε τον ILA ώστε να μεταβιβάσει τον έλεγχο προς το JNF. Το Συμβούλιο της Διοίκησης Γαιών θα γίνει το νέο κυβερνητικό σώμα που θα επιβλέπει τις αγοραπωλησίες των κρατικών εδαφών. Το JNF, ένας οργανισμός του οποίου το καταστατικό απαγορεύει ρητά την μίσθωση εκτάσεων σε μη Εβραίους κατοίκους, αυτή τη στιγμή κατέχει τις 6 από τις 13 θέσεις στο Συμβούλιο της Διοίκησης Γαιών.

Με το JNF ως μοναδική εξουσία στην διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων, μπορούμε να χαρακτηρίσουμε αυτή την μεταρρύθμιση ως ενδεικτική της πολιτικής ατζέντας. Τα σχέδια του Ισραήλ να πουλήσει τα εδάφη των Παλαιστινίων προσφύγων όπως και τα κατεχόμενα Υψώματα του Γκολάν και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, έρχεται σε αντίθεση με τις όποιες ψεύτικες χειρονομίες του προς την διεθνή κοινότητα ότι δεσμεύεται για μια πραγματική λύση για ειρήνη.

Βόλος: Πολιτιστική εκδήλωση του Συλλόγου Ιντιφάντα για την Παλαιστίνη

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Ιντιφάντα 26 Νοέμβρη 2010

Με αφορμή την 29η Νοέμβρη, Διεθνή Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό, ο Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ διοργανώνει τη Δευτέρα 29 Νοέμβρη, στις 7μμ, στο Μεταξουργείο πολιτιστική εκδήλωση αφιερωμένη στην Παλαιστίνη.

Μεταξύ άλλων, στην εκδήλωση θα προβληθούν βιντεοσκοπημένα στιγμιότυπα από παραδοσιακούς παλαιστινιακούς χορούς και χαρακτηριστικά στοιχεία του αραβικού γενικότερα, και παλαιστινιακού ειδικότερα, πολιτισμού. Θα ακουστεί ο μεγάλος Παλαιστίνιος ποιητής Μαχμούντ Νταρουίς να απαγγέλλει ποιήματά του με μετάφραση των στίχων του. Θα προβληθούν αποσπάσματα από την καθημερινότητα των Παλαιστινίων, τόσο στην Δυτική Όχθη, όσο και στη Λωρίδα της Γάζας. Θα απαγγελθούν στίχοι Ελλήνων ποιητών που αναφέρονται στην Παλαιστίνη, θα διαβαστούν κείμενα που περιγράφουν σκηνές και συναισθήματα των ανθρώπων εκεί. Κινούμενα σχέδια και κριτικές γελοιογραφίες της ισραηλινής κατοχής θα συμπληρώσουν την εκδήλωση.

Η Παλαιστίνη είναι το σημείο που εδώ και πάνω από εξήντα χρόνια κορυφώνεται η παγκόσμια αδικία. Αλλά ταυτόχρονα, εδώ και πάνω από εξήντα χρόνια, η Παλαιστίνη αποτελεί το φωτεινό σύμβολο της αντίστασης ενός αδούλωτου λαού, των ηρωικών αγώνων του απέναντι στην ισραηλινή βαρβαρότητα, το πρότυπο ελπίδας, αντίστασης και αξιοπρέπειας για κάθε καταπιεσμένο.

Η Iara Lee στην Ελλάδα για την προβολή της ταινίας της «Cultures of Resistance»

Πηγή: Δικτύωση Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση 21 Νοέμβρη 2010

Στα πλαίσια εκδηλώσεων αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση, η γνωστή σκηνοθέτης και ακτιβίστρια Iara Lee έρχεται να συμμετάσχει στις πρώτες προβολές της ταινίας της και να συζητήσει για αυτήν, για τα κινήματα αντίστασης σε όλο τον κόσμο, αλλά και για τη συγκλονιστική εμπειρία της στο Mavi Marmara:

στην προβολή της Αθήνας, την Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου, ώρα 20:00, στο Πάντειο, αμφιθέατρο Σάκης Καράγιωργας

και στη Χαλκίδα, τη Δευτέρα 29 /11, ώρα 19:00, στη συνεδριακή αίθουσα της ΔΗΚΕΧ.

Θα ακολουθήσουν προβολές σε Θεσσαλονίκη, Χανιά και άλλες πόλεις.

Οι προβολές, καθώς και η πρόσκληση στη σκηνοθέτη εντάσσονται στο πλαίσιο σειράς εκδηλώσεων που οργανώνει η ΔΙΚΤΥΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ (που δημιουργήθηκε από τη συνέλευση της Πρωτοβουλίας «Ενα Καράβι για τη Γάζα»), σε συνεργασία με τον παλαιστινιακό σύλλογο AL-AWDA (το δικαίωμα της επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων στις εστίες τους).

Η Iara Lee είναι εκείνη που κατάφερε να διασώσει, παρά τους συνεχείς ελέγχους, κινηματογραφικό υλικό διάρκειας μιας ώρας, από τη σφαγή στο Mavi Marmara, το πλοίο που δέχτηκε την πολύνεκρη επίθεση του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού ενώ έπλεε σε διεθνή ύδατα μαζί με τα άλλα πλοία του Στόλου της Ελευθερίας, με στόχο να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας. Το υλικό αυτό, που αποκαλύπτει όλη τη θηριωδία του ισραηλινού στρατού, έχει ήδη κατατεθεί στην επιτροπή του ΟΗΕ που ερευνά τη σφαγή, ενώ θα αποτελέσει τη βάση για την επόμενη ταινία της Lee.

H σκηνοθέτης, με Βραζιλιάνικες-Κορεάτικες ρίζες, που ζει στις ΗΠΑ έχει βραβευτεί σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και υπήρξε επί σειρά ετών καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Sao Paulo. Είναι η δημιουργός των ταινιών Synthetic Pleasures, Modulations, Architectura, Beneath the Borqa…

Οι εκδηλώσεις συνεχίζονται και την επόμενη εβδομάδα με συζήτηση για τον αγώνα των Παλαιστίνιων Πολιτικών Κρατούμενων, την Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου, στο Πολυτεχνείο (κτίριο Γκίνη), ώρα 20:00. Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Muath Abu Al Qumssan που θα έρθει από το στρατόπεδο προσφύγων της Τζαμπάλιγια, στη Λωρίδα της Γάζας. Μετά τη συζήτηση θα ακολουθήσει συναυλία με τον Ναμπίλ Αλ Σάεγ σε παλαιστινιακά και αραβικά τραγούδια και τα «Ματζαφλάρια» σε ελληνικά, στο Μηχανουργείο ΕΜΠ.

Για πληροφορίες σχετικές με τις εκδηλώσεις, για επικοινωνία και συνεντεύξεις με τη Iara Lee και τον Muath Abu Al Qumssan παρακαλούμε επικοινωνήστε με τους:

Πέτρο Γιώτη, 6976127545, Κώστα Κολοβό, 6975507005 ή στείλτε e-mail σε palestineresist.gr@gmail.com

ΔΙΚΤΥΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

«Το όνομά μου είναι Rachel Corrie» - Τρίτος κύκλος παραστάσεων

Από 21 Νοεμβρίου 2010, η παράσταση "Το όνομά μου είναι Rachel Corrie", που σκηνοθετεί η Μάνια Παπαδημητρίου, ανεβαίνει για 3η φορά, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Κάθε Σάββατο στις 19:00

Κάθε Κυριακή & Δευτέρα στις 21:30

Τηλ. Κρατήσεων: 210 9212900

Γενική Είσοδος: 15 € - Φοιτητικό: 10 €

Μια συμπαραγωγή της Μάνιας Παπαδημητρίου, της εταιρείας Familia και του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.

Ιστοσελίδα: http://to-onoma-mou-einai-rachel-corrie.blogspot.com/

Trailer Παράστασης: http://www.youtube.com/watch?v=H7tDakdCDtU

Από την Παλαιστίνη στην Αθήνα

ΝΕΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΝΕΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ
ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΒΡΑΔΙΑ & ΘΑ ΕΡΜΗΝΕΥΣΟΥΝ ...ΕΡΓΑ ΔΥΤΙΚΩΝ KAI ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΣΥΝΘΕΤΩΝ

*********************************
* ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ *
* ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010 *
* ΣΤΙΣ 20:30 *
*********************************




ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ

δίνοντας το μήνυμα ότι ο πολιτιστικός διάλογος αποτελεί μέσο για μια καλύτερη κατανόηση μεταξύ των λαών

Με πατρίδα τη μουσική ταξιδεύουν ανά τον κόσμο νέοι Παλαιστίνιοι για να σκορπίσουν με τους ήχους της μουσικής μήνυμα αλληλεγγύης, διαμαρτυρίας, καλλιτεχνικής δημιουργίας, πολιτισμού και ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο για το λαό τους.

Νέοι από την κατεχόμενη Δυτική Όχθη, την αποκλεισμένη Λωρίδας της Γάζας , και παιδιά Παλαιστινίων που ζουν στη Διασπορά μακριά από την πατρίδα τους , σε χώρες όπως Ιορδανία, Συρία, Λίβανο, Αίγυπτο, Ευρώπη και Αμερική ενώνουν την αγάπη τους για τη μουσική, την ειρήνη, την ανεξαρτησία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον πολιτισμό και παρουσιάζουν συμφωνική συναυλία σε έργα Δυτικών και Παλαιστινίων συνθετών στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης την Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010, στις 20:30.

Η συναυλία πραγματοποιείται με αφορμη την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ Παγκόσμια Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό και σηματοδοτεί τη φιλία και την αλληλεγγύη του ελληνικού και του παλαιστινιακού λαού. Πρόκειται για μια μοναδική πρωτοβουλία νέων από 14 έως 26 ετών από όλο τον κόσμο, οι οποίοι συναντιούνται σε διαφορετικά σημεία της υφηλίου, δουλεύουν πάνω στη μουσική και παρουσιάζουν συναυλίες αξιώσεων.

Αυτή την φορά σημείο συνάντησης τους η Αθήνα. Υπό την μπαγκέτα της βραβευμένης Βρετανίδας μαέστρου Sian Edwards η ορχήστρα θα ερμηνεύσει το έργο Η Έκπληξη του Haydn, αποσπάσματα από το έργο του Gershwin Porgy & Bess, και τρία έργα που έχουν γραφτεί κατά παραγγελία για την συναυλία των Αθηνών, τα οποία συνέθεσαν οι Παλαιστίνιοι συνθέτες Ahmad Al Khatib, Issa Boulos και John Bisharat. Τέλος το πρόγραμμα θα συμπεριλάβει έργο έκπληξη Έλληνα συνθέτη.

Η Ορχήστρα Νέων Παλαιστίνης ιδρύθηκε το 2004 και αποτελείται από πενήντα πέντε Παλαιστίνιους μουσικούς από 14 έως 26 ετών. Όραμά της είναι να φέρει σε επαφή νέους Παλαιστίνιους μουσικούς από όλο τον κόσμο, και να δημιουργήσει μια εθνική ορχήστρα νέων ισότιμη με αντίστοιχους οργανισμούς παγκοσμίως. Συμπράττει συχνά με νέους άλλων εθνοτήτων, σχηματίζοντας ένα σώμα που φτάνει έως και τους 80 νέους μουσικούς.

Έχει δώσει συναυλίες στην Ιορδανία, τη Συρία, το Μπαχρέϊν, τον Λίβανο, την Γερμανία, και επόμενος σταθμός της είναι η Αθήνα.

Λόγω του υφιστάμενου πολιτικού πλαισίου, της τμηματοποίησης των παλαιστινιακών κατεχόμενων εδαφών, του αποκλεισμού της Γάζας, του διαχωρισμού της Ιερουσαλήμ από τη Δυτική Όχθη, η λειτουργία και αποστολή της ορχήστρας έρχεται αντιμέτωπη με εμπόδια που ταλαιπωρούν τον παλαιστινιακό λαό σε καθημερινή βάση και είναι υποχρεωμένη συχνά να αναζητήσει άλλους γεωγραφικούς χώρους για να συναντηθεί με τα μέλη της και να λειτουργήσει.

Αυτό το καλοκαίρι έκανε πρόβες στην Ιερουσαλήμ όπου ταξίδεψαν και παραβρέθηκαν και Έλληνες νέοι μουσικοί που θα συμπράξουν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στη συναυλία που θα παρακολουθήσουμε.

Οι επικεφαλής της ορχήστρας δηλώνουν: «τις συναντήσεις αυτές τις βλέπουμε ως εξαιρετικά σημαντικό τμήμα της διαδικασίας οικοδόμησης κράτους, αποτελούν μια προσπάθεια να υπερβούμε τα εμπόδια, ορατά ή αόρατα, τα οποία έχουν ανεγερθεί ανάμεσα στον παλαιστινιακό λαό τις τελευταίες δεκαετίες».

Η παρουσία των Παλαιστινίων στην ειρηνική πραγματικότητα του δυτικού κόσμου πέραν από τις εικόνες βίας της εμπόλεμης ζώνης και η επικοινωνία τους με άλλους πολιτισμούς, αποτελεί σημαντικό μέρος του παλαιστινιακού αγώνα και παίζει αποφασιστικό ρόλο στο να κατανοηθεί από την παγκόσμια κοινότητα το παλαιστινιακό πρόβλημα. Ο πολιτιστικός διάλογος αποτελεί μέσο για μια καλύτερη κατανόηση μεταξύ των λαών.

Εκδηλώσεις πολιτισμού σαν αυτή της 28ης Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αποτελούν παράθυρο στον κόσμο για έναν λαό που τελεί υπό κατοχή.