Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Παλαιστινιακές οργανώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Οι Παλαιστίνιοι στερούνται ακόμα των βασικών δικαιωμάτων τους

Πηγή: The Electronic Intifada 10 Δεκέμβη 2009

Η 10η Δεκέμβρη ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ο κόσμος παρακολούθησε τις εκδηλώσεις για τα 61 χρόνια από την υιοθέτηση της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα από την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Φέτος, οι εκδηλώσεις επικεντρώθηκαν στο δικαίωμα της «μη-διάκρισης», ένα δικαίωμα που διαφυλάσσεται, μεταξύ των άλλων, από το Άρθρο 1 της Οικουμενικής Διακήρυξης: «Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης».

Ωστόσο, 61 χρόνια μετά την υιοθέτηση της Οικουμενικής Διακήρυξης, το Ισραήλ εξακολουθεί να χρησιμοποιεί πολιτικές διάκρισης και να εντείνει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων.

Το Ισραήλ βέβαια δεν θα μπορούσε να παραβιάζει αυτά τα δικαιώματα χωρίς την ανοχή ή την στήριξη της Διεθνούς Κοινότητας. Όπως φάνηκε και από τα πρόσφατα γεγονότα της Έκθεσης Goldstone, η σιωπηρή συγκατάθεση των κρατών ή οι ενεργές προσπάθειες τους, είχαν σκοπό να υποβαθμίσουν τη θεμελιώδη προϋπόθεση της Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: ότι τα δικαιώματα εφαρμόζονται οικουμενικά και ίσα. Τα ισχυρά κράτη –που διατείνονται ότι προάγουν και φυλάσσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα – είτε αποδέχονται την ατιμωρησία του Ισραήλ είτε δίνουν προτεραιότητα σε μια «ειρηνευτική διαδικασία» που βασίζεται σε πολιτικές εκτιμήσεις, αγνοώντας την δικαιοσύνη, την υπευθυνότητα και το κράτος δικαίου. Η Οικουμενική Διακήρυξη αναφέρει: «η αναγνώριση της αξιοπρέπειας, που είναι σύμφυτη σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας, καθώς και των ίσων και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων τους αποτελεί το θεμέλιο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο».

Η φετινή χρονιά ξεκίνησε με τις 23 καταστροφικές ημέρες εισβολής στην Λωρίδα της Γάζας (Επιχείρηση «Συμπαγές Μολύβι») που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους 1.400 Παλαιστίνιοι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία απλοί πολίτες, και να καταστραφούν όλες οι υποδομές της Γάζας. Μέχρι σήμερα, η Γάζα εξακολουθεί να υποφέρει από ανθρωπιστική κρίση λόγω του παράνομου και άκαμπτου αποκλεισμού του Ισραήλ, που καθιστά την ανοικοδόμηση – και κατά συνέπεια την αποκατάσταση – αδύνατη. Η μαζική τιμωρία επηρέασε αδιακρίτως και τους 1.500.000 κάτοικους της Γάζας, περιπλέκοντας την ήδη τρομερή κατάσταση των ανθρώπων. Οι πιο ευπαθείς είναι οι πρόσφυγες, οι γυναίκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι.

Πέρα του γεγονότος ότι οι υπάρχοντες παράνομοι ισραηλινοί εποικισμοί σε Παλαιστινιακά εδάφη, επεκτάθηκαν το 2009, έχουν ιδρυθεί και καινούριοι. Η κατάσχεση και η προσάρτηση της παλαιστινιακής γης συνεχίζεται αδιάκοπα και επεκτείνεται στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Το 2004, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε ότι το Τείχος του Διαχωρισμού αποτελεί παραβίαση των υποχρεώσεων του Ισραήλ, βάσει του Διεθνές Δικαίου. Παρόλα αυτά, η κατασκευή συνεχίζεται και έχει ήδη ολοκληρωθεί το 58% του Τείχους. Όταν θα τελειώσουν οι εργασίες, το 85% των 723 km του, θα βρίσκεται εντός των Κατεχόμενων Παλαιστινιακών Εδαφών.

Αποτέλεσμα των προαναφερόμενων ισραηλινών πολιτικών αποτελούν οι βίαιες μετακινήσεις των Παλαιστινίων και η αύξηση του εσωτερικά μετακινούμενου πληθυσμού και των προσφύγων. Περίπου το 70% των Παλαιστινίων έχουν μετακινηθεί βίαια και εξακολουθούν να παραμένουν χωρίς στέρεες λύσεις και αποζημιώσεις.

Ως αποτέλεσμα των συστηματικών διακρίσεων, της κατοχής και της αποικιοκρατίας του Ισραήλ, οι Παλαιστίνιοι αντιμετωπίζουν συνεχείς παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους στη ζωή, την κατοικία και ιδιοκτησία, του δικαιώματος να μην υποβάλλονται σε βασανιστήρια ούτε σε ποινή ή μεταχείριση σκληρή, απάνθρωπη και ταπεινωτική, του δικαιώματος στην ελεύθερη μετακίνηση και στην επιστροφή και του δικαιώματος να ασκούν αποτελεσματικά ένδικα μέσα. Στο επίκεντρο αυτών των παραβιάσεων βρίσκεται η στέρηση του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού.

Η συστηματική παραβίαση των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, δεν πρέπει να συνεχιστεί. Καθώς η Διεθνής Κοινότητα γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, εμείς σαν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις της Παλαιστίνης, υπενθυμίζουμε στα κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών να τηρήσουν την δέσμευση τους «να εξασφαλίσουν, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, τον αποτελεσματικότερο σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιακών ελευθεριών σε όλο τον κόσμο».

Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα συνεχίζονται όσο το Ισραήλ επικροτείται για την στάση του να συμπεριφέρεται ως κράτος υπεράνω του νόμου. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να πάρει απτά μέτρα για να πολεμήσει την ατιμωρησία και να διαφυλάξει τα δικαιώματα των θυμάτων. Αυτό σημαίνει εφαρμογή των συστάσεων της έκθεσης Goldstone και της Συμβουλευτικής Γνωμοδότησης του Διεθνές Δικαστηρίου του 2004 για το Τείχος. Θα πρέπει να ασκηθεί διεθνής πίεση στο Ισραήλ ώστε να σεβαστεί την εδαφική ακεραιότητα των Κατεχόμενων Παλαιστινιακών Εδαφών, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, να σταματήσει την παράνομη κατάσχεση και προσάρτηση της παλαιστινιακής γης, να διαλύσει τους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς και να καταβάλει αποζημιώσεις στους Παλαιστίνιους, τους πρόσφυγες και τους εσωτερικά μετακινούμενους. Τέλος, η ισραηλινή κατοχή, που αποτελεί την αιτία των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Ισραήλ, πρέπει να σταματήσει, όπως απαιτείται από το Διεθνές Δίκαιο.

Χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα και κράτος δικαίου, δεν μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη και χωρίς δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη.

Οργανώσεις που προσυπογράφουν: Al-Haq, DCI – Τμήμα Παλαιστίνης, Al-Dameer, Αραβικός Οργανισμός για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Badil, Addameer, ENSAN, Κέντρο Νομικής Βοήθειας Ιερουσαλήμ, Επιτροπή Αλληλεγγύης της Παλαιστίνης – Νότια Αφρική, Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Παλαιστίνης , Κέντρο Μελετών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ραμάλα, Κέντρο Γυναικών Νομικής Βοήθειας και Συμβουλευτικής.