Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

Τι έγινε με την παλαιστινιακή «συμφιλίωση»;

Του Ali Abunimah, πηγή: electronicintifada.net 28 Μαΐου 2011

Μετά την υπογραφή του συμφώνου «συμφιλίωσης» ανάμεσα στους αρχηγούς της Φατάχ και της Χαμάς, στις 4 Μαΐου στο Κάιρο, μας είπαν πως μέσα σε λίγε μέρες θα σχηματιστεί μια «κυβέρνηση ενότητας». Όμως έχουν περάσει πάνω από τρεις βδομάδες και έχουμε ελάχιστες ενδείξεις γι’ αυτό, ενώ τα ερωτήματα που ανέκυψαν από το σύμφωνο, παραμένουν αναπάντητα.

Η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, έγραφε στις 27 Μαΐου: «Πηγές κοντά στον Παλαιστίνιο πρόεδρο Αμπάς είπαν ότι προσπαθεί να σχηματίσει μια κυβέρνηση τεχνοκρατών στα μέσα Ιουνίου, η οποία θα αποδέχεται τα αιτήματα του Κουαρτέτου, συμπεριλαμβανομένης και της αναγνώρισης του Ισραήλ. Οι πηγές επίσης αναφέρουν ότι ο Αμπάς είναι αποφασισμένος να δει τον Σαλάμ Φαγιάντ διορισμένο πρωθυπουργό στην ενωτική κυβέρνηση, παρ’ όλες τις αντιρρήσεις, μιας και πιστεύει ότι χωρίς τον Φαγιάντ, δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει την διεθνή κριτική που έχει εισπράξει εξαιτίας του συμφώνου συμφιλίωσης με την Χαμάς».

Μέσα Ιουνίου; Αυτό είναι υπόσχεση;

Οι επίσημες επισκέψεις του Αμπάς στην Γάζα

Εν τω μεταξύ, ο Ναμπίλ Σααθ, υψηλός συνεργάτης του Αμπάς, επισκέφτηκε την Λωρίδα της Γάζας την προηγούμενη εβδομάδα, υποτίθεται για να προάγει την εφαρμογή της «ενωτικής» κυβέρνησης. Όμως οι δηλώσεις του στα media κατά την διάρκεια της επίσκεψης για την «εφαρμογή» της συμφωνίας για την ενότητα, παραμένουν ασαφής και παρόμοιες με εκείνες που έκαναν στην διαδικασία της συμφωνίας – γενική δέσμευση για «ενότητα», χωρίς ειδικεύσεις.

Είναι φανερό ότι η ΠΑ του Αμπάς, στην Ραμάλα δέχεται μεγάλες πιέσεις από τους ξένους οικονομικούς σπόνσορες και από το Ισραήλ, που ανοιχτά απαίτησε από τον Αμπάς να ακυρώσει την συμφωνία με την Χαμάς. Στην μεγαλειώδη ομιλία του για την πολιτική της Μέσης Ανατολής, την περασμένη εβδομάδα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα έθεσε κι αυτός δημόσια το αίτημα του, να δεχτούν οι Παλαιστίνιοι τις προϋποθέσεις του, και αυτές των Ισραηλινών, προτού να μπορέσουν να θεωρηθούν συνεργάτες.

Αυτό τονίζει για μια άλλη φορά ότι η αυτό-διαχείριση κάτω από την ισραηλινή βάρβαρη κατοχή και τον εκβιασμό, είναι μια ψευδαίσθηση και θα ήταν προτιμότερο να διαλυθεί η ΠΑ που την συντηρεί.

Διαχωρισμός μέσα στην Χαμάς και ανάμεσα σε παρατάξεις

Η έλλειψη προόδου προς μια «ενωτική κυβέρνηση» έρχεται ανάμεσα σε αναφορές για διάσπαση στο εσωτερικό της Χαμάς για την συμφωνία- ειδικά ανάμεσα τους ηγέτες της που βρίσκονται στην Γάζα και τον αρχηγό τους, τον Χάλεντ Μεσάλ που εδρεύει στην Δαμασκό.
Η διάσπαση φαίνεται να οξύνεται λόγω της προφανούς υποστήριξης του Μεσάλ στις διαπραγματεύσεις της «ειρηνευτικής διαδικασίας», που δεν έχουν αποδώσει τίποτα για τους Παλαιστίνιους εδώ και σχεδόν δυο δεκαετίες. Οι αξιωματούχοι της Χαμάς επανέλαβαν ξανά την θέση της ομάδας τους για την αποτυχημένη λύση των δύο κρατών.

Μια άλλη αναφορά από το Πρακτορείο Ειδήσεων Ma’an News, λέει ότι οκτώ μικρότερες παρατάξεις της PLO σχεδιάζουν να μποϋκοτάρουν την «κυβέρνηση ενότητας» για να διαμαρτυρηθούν «σε αυτό που χαρακτηρίζουν ως «διμερές μονοπώλιο» ανάμεσα στην Φατάχ και την Χαμάς στις συζητήσεις για την κυβέρνηση ενότητας».

Αυτές οι εξελίξεις δείχνουν ότι η ρίζα του προβλήματος της διάσπασης του πολιτικού σώματος της Παλαιστίνης, ποτέ δεν είχε πραγματικά επιλυθεί. Όπως είχα γράψει και αμέσως μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας, μέχρι τώρα είναι μια κενή συμφιλίωση.

Η ΠΑ της Ραμάλα δεν αναθεωρεί καμία θέση της

Ενώ η Χαμάς – παρ’ όλες τις διαφορετικές απόψεις – είναι η πλευρά που έκανε περισσότερα βήματα μπροστά, η ΠΑ του Αμπάς δεν έχει μεταβάλλει καμία απολύτως από τις βασικές της θέσεις.

Παραμένει πλήρη δεσμευμένη στην ενεργή στρατιωτική συνεργασία με τις ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις, στις προϋποθέσεις του Κουαρτέτου που απαιτεί από τους Παλαιστίνιους να δεχτούν τις ισραηλινές πολιτικές απαιτήσεις και να εγκαταλείψουν οποιοδήποτε δικαίωμα αντίστασης στην ισραηλινή κατοχή και στο να διατηρήσουν έναν «πρωθυπουργό» δυτικής επιλογής που θα διασφαλίζει ότι οι οικονομικοί χορηγοί, οι οποίοι με τις πολιτικές τους έχουν κάνει τους Παλαιστίνιους να εξαρτιούνται από τις άθλιες δωρεές, να ελέγχουν όλες τις σημαντικές αποφάσεις.

Πρέπει να τονιστεί ότι η ΠΑ της Ραμάλα δεν αποκήρυξε ποτέ τις πολιτικές που δημιούργησαν και διατήρησαν την διάσπαση, μετά την άρνηση της Φατάχ να δεχτεί την εκλογική νίκη της Χαμάς το 2006 και την συνεργασία της με την κυβέρνηση Μπους να ανατρέψουν τα αποτελέσματα. Κανείς δεν έχει λογοδοτήσει για αυτές τις τόσο σοβαρές πράξεις. Υπάρχουν αποδείξεις ότι αυτές οι πράξεις περιλαμβάνουν:

1) την δημιουργία μυστικής επιτροπής με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Αιγυπτιακό καθεστώς του έκπτωτου Μουμπάρακ, από αξιωματούχους πιστούς στην ΠΑ του Αμπάς για να υπονομεύσουν την «εθνική κυβέρνηση ενότητας» της ΠΑ, το 2007
2) την έντονη πίεση αξιωματούχων της ΠΑ προς το Ισραήλ ενάντια στην ανταλλαγή κρατουμένων με την Χαμάς, που θα είχε οδηγήσει στην απελευθέρωση 1.000 Παλαιστινίων
3) τις διαμαρτυρίες της ΠΑ προς το Ισραήλ και τις ΗΠΑ ότι ο αποκλεισμός της Γάζας δεν είναι πολύ σκληρός και τόνιζε πως μπορούν να γίνουν περισσότερα για να σκληρύνει.

Παρ’ όλες τις φανφάρες για την υπογραφή του συμφώνου, μέχρι στιγμής υπάρχουν λίγα πράγματα για να γιορτάσουμε και πολύ λιγότερα για να πιστέψουμε ότι η Χαμάς ή η Φατάχ είναι ικανές να παρουσιάσουν ένα λογικό όραμα που θα αποκαθιστά τα δικαιώματα όλων των Παλαιστινίων και μια στρατηγική για να το πετύχουμε.

Η συμφωνία τους φαίνεται πως έχει δημιουργήσει μια σειρά νέων συναντήσεων αντρών, όμως καμία συνάντηση μυαλών.