Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Για τον Δρ. Ahmad Maslamani

Στις 7 Γενάρη συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από το θάνατο του γιατρού Ahmad Maslamani, ενός από τους ιδρυτές των Παλαιστινιακών Επιτροπών Εργασίας Υγείας (Health Work Committees) μιας σημαντικής παλαιστινιακής οργάνωσης υπηρεσιών υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών. Η αγάπη και ο θαυμασμός που έχουν προς αυτόν οι άνθρωποι της οργάνωσης αλλά και πολύς κόσμος είναι αξιοθαύμαστη

Γεννήθηκε στα Ιεροσόλυμα στην καρδιά της παλιάς πόλης το 1958 και πήγε σχολείο εκεί. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αλούμε στα Ιεροσόλυμα και συνέχισε την εκπαίδευσή του αποκτώντας πτυχίο ιατρικής-χειροργικής από το Πανεπιστήμιο της Ρουμανίας. Συνέχισε στην πορεία του οικοδομώντας τις Επιτροπές Υγείας και έγινε Γενικός Διευθυντής. Ανέλαβε ο ίδιος μεγάλα καθήκοντα και υψηλές ευθύνες και ταυτόχρονα συνέχισε τη διαδρομή της εκπαίδευσής του για την απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου στην γενική ιατρική από το Πανεπιστήμιο Μπιρζίτ (Παλαιστίνη).

Η προσύλωση του στην πατρίδα και την παλαιστινιακή υπόθεση βρήκε έκφραση στο Λαικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Ανήλθε στο κόμμα και έφτασε μέχρι την κεντρική επιτροπή και μέσα από αυτή ταύτισε την εμπειρία του με την αντίσταση, τον αγώνα και τη δουλειά με τις μάζες. Διαμόρφωσε τη δουλειά αυτή με τρόπο ταυτόχρονα κρυφό και φανερό, κομματικό και δουλειάς με τις μάζες και ήταν παράδειγμα όχι μόνο για την προσφορά του αλλά και υπόδειγμα για το κόμμα, τους συντρόφους και όλο το λαό του, γεγονός που αναγνωρίζουν τα κόμματα από όλο το παλαιστινιακό φάσμα και όλες οι οργανώσεις και μαζικές ομοσπονδίες. Αυτό γιατί ήταν θαρραλέος, σταθερός και αλύγιστος, προσέφερε με αυταπάρνηση πάντα από την πρώτη γραμμή, δίνοντας στο κόμμα, τους συντρόφους και στο λαό του χωρίς όρια, δουλεύοντας μέρα νύχτα. Όλοι τον σέβονταν για τις αρχές του και τη σταθερή του στάση, σε μια εποχή που μας λείπει αυτή η σταθερότητα στη θέση και τις αρχές. Είτε στον ανθρωπιστικό τομέα είτε στην οικογένεια ο σύντροφος ήταν γεμάτος πατρική ζεστασιά και τρυφερότητα και στις οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις θετικός και προοδευτικός.

Οι συνθήκες της σύλληψής του

Ο Αμπου Ουισάμ ήταν ο δαυλός της προσφορά και σύμβολο ακόμα και μέσα στις φυλακές της κατοχής και στα κέντρα ανάκρισης. Συνελήφθη πολλές φορές, πρώτη φορά το 1984 και φυλακίστηκε με διοικητική κράτηση το 1988 και το 2001 και τελευταία φορά στις 9/6/2005 και μέχρι τις 14/3/2006. Το σύνολο της κράτησής του στη φυλακή ήταν 7 χρόνια, πάντα με σιδερένια θέληση και υψηλό ηθικό. Δεν τον ένοιαζαν οι ανακριτές και οι δεσμοφύλακες και έδινε τις υπηρεσίες του στους μικρότερους με μετριοπάθεια και χωρίς όρια. Ήταν γνωστός στο κίνημα των φHυλακισμένων και όλοι εκτιμούσαν βαθιά το ρόλο του και τους αγώνες του.

Η στάση του

Ένιωσε αφού επέστρεψε από τις σπουδές του στη Ρουμανία με το δίπλωμα ιατρικής, ότι η κατοχή είχε εξουθενώσει τον τομέα υγείας στην Παλαιστίνη και έβαλε ως στόχο τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων. Δούλεψε αμέσως στο Νοσοκομείο Μουκάσεντ και εκεί κατάλαβε τη σημασία της πρόσβασης στην τάξη των φτωχών και περιθωριοποιημένων του παλαιστινιακού λαού. Τότε πήρε την πρωτοβουλία με συναδέλφους για τις Λαϊκές Επιτροπές Υπηρεσιών Υγείας, το 1985 ξεκινώντας από τα Ιεροσόλυμα για να φτάσουν σε όλα τα σημεία της Δυτικής Όχθης. Αυτό ήταν το ξεκίνημα της εθελοντικής εργασίας στον τομέα στης υγείας στην Παλαιστίνη από την οποία θα επωφελούνταν πολλές δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι. Αλλά το 1987 οι Αρχές της κατοχής συνέλαβαν την ομάδα των εθελοντών με επικεφαλή τον Μασλαμάνι και τους ανάγκασαν να σταματήσουν την εθελοντική τους εργασία στον τομέα της υγείας και τον φυλάκισαν. Όταν απελευθερώθηκε συνέχισε να δουλεύει κρυφά και φανερά γιατί πίστευε στο δικαίωμα των ανθρώπων στην υγεία.

Όταν άνοιξε στο Σουφάτ το πρώτο κέντρο των Λαϊκών Επιτροπών Υπηρεσιών Υγείας η κατοχή αρνήθηκε να δώσει άδεια στην εθελοντική ομάδα να δουλέψει. Η ίδια ομάδα εθελοντών δημιούργησε την Ένωση Επιτροπών Υπηρεσιών Υγείας οι οποίες λειτούργησαν μέχρι το 2000. Τότε οι δυσκολίες στη διασύνδεση μεταξύ της Δυτικής Όχθης και της Γάζας έκαναν δύσκολη την παραμονή υπό το ίδιο όνομα μιας οργάνωσης που ήταν πια μια από τις μεγαλύτερες στην Παλαιστίνη και δούλευαν σε αυτή εκατοντάδες ειδικευμένοι γιατροί και εργαζόμενοι. Από τότε άλλαξε το όνομα στη Δυτική Όχθη σε Οργάνωση Επιτροπών Εργασίας Υγείας και ο Δρ Μασλαμάνι παρέμεινε Γενικός Διευθυντής και διεύθυνε την οργάνωση και τους εργαζόμενους σύμφωνα με τις αξίες και τα ιδανικά του.

Οι Επιτροπές Εργασίας Υγείας πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους για όλο τον παλαιστινιακό λαό, τους περιθωριοποιημένους και φτωχούς και άνοιξαν κλινικές και κέντρα τραύματος. Έγιναν μέρος της εθνικής υπόθεσης και ήταν στο πλευρό των φτωχών, των αρρώστων και των ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια. Στην Ιντιφάντα η οργάνωση και οι άνθρωποί της ανακούφιζαν τα τραύματα και έλεγαν ανοιχτά ότι ήταν με το μέρος του λαού και των δικαίων του.

Με τη γραμμή που έδωσε ο Δρ Μασλαμάνι, η οργάνωση έπρεπε να πληρώσει το τίμημα που της επέβαλε η κατοχή. Ο γιατρός Μασλαμάνι συνελήφθη περισσότερες από τρεις φορές και πέρασε πολλά χρόνια πίσω από τα κάγκελα μετατρέποντας τις φυλακές όπου κρατήθηκε σε σχολεία και σχολές ειδίκευσης στην ιατρική βοήθεια.

Γύρισε τον κόσμο κουβαλώντας τις εθνικές ανησυχίες και τους πόνους του λαού του σε κάθε μέρος όπου βρέθηκε . Έδειξε την πραγματικότητα παρουσιάζοντάς φωτογραφίες και πληροφορίες και έδειξε τις σκανδαλώδεις πρακτικές της κατοχής στα εδάφη και τα δικαιώματα των πολιτών, πιστεύοντας ο ίδιος στην αξία των παλαιστίνιων και στο δικαίωμά τους για ελεύθερη πατρίδα.

Αποδίδουμε στο γιατρό Μασλαμάνι ότι ήταν ο πρώτος που ώθησε την οργάνωσή του και άλλες κοινωνικές οργανώσεις να απομακρυνθούν από την ξένη βοήθεια υπό όρους, αρνούμενος να λάβει οποιαδήποτε βοήθεια από τις ΗΠΑ, λόγω της άποψής του ότι η χρηματοδότηση αυτή έχει βάλει ως στόχο τις εθνικές πεποιθήσεις

Η πορεία του αποτελεί σημαία για τις κοινωνικές οργανώσεις στην Παλαιστίνη και παίζει ακόμα σημαντικό ρόλο στην κινητοποίηση διεθνούς αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη και την οργάνωση της λαϊκής αντίστασης ενάντια στην επεκτατικότητα της κατοχής. Άφησε έντονο σημάδι στην κοινωνική και αναπτυξιακή δουλειά στην Παλαιστίνη μαζί με το βασικό του ρόλο στην παροχή υπηρεσιών υγείας στους ανθρώπους από τον Παλαιστινιακό λαό που έχουν ανάγκη.