Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Ο θάνατος είναι δώρο του Ραϊντ Σαμπάχ

2008 στο Θέατρο «Μεταξουργείο»

«Από εκείνη τη μέρα και μετά είμαι στη διάθεσή τους και περιμένω. Περιμένω να παραλάβω μια βόμβα, να τη ζωστώ, για να πάω στο Ισραήλ στο σημείο που θα εκδηλωθεί η δική μου επίθεση, και να πατήσω το κουμπί…Δεν υπάρχει γυρισμός. Κανένας δεν θέλει να επιστρέψει.»
(Σαϊντ - επίδοξος αυτόχειρας)

Η παράσταση «Ο θάνατος είναι δώρο», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Ραϊντ Σαμπάχ, είναι ένα κείμενο ντοκουμέντο, που περιγράφει τη διαδικασία που οδηγεί έναν νεαρό Παλαιστίνιο στο να γίνει «μάρτυρας αυτοκτονίας». Το κείμενο αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί φωτίζει μια τόσο σκοτεινή πλευρά της σύγχρονης ιστορίας.

Τι ωθεί έναν άνθρωπο να ζωστεί με εκρηκτικά και να ανατιναχτεί συμπαρασύροντας στον θάνατο κι άλλους ανθρώπους; Δεν αρκεί να γνωρίζουμε ότι οι καμικάζι είναι μάρτυρες που δίνουν τη ζωή τους για τον παλαιστινιακό αγώνα. Για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο μυαλό ενός αυτόχειρα, θα πρέπει να αντιληφθούμε τον κόσμο με τη δική του ματιά, να μοιραστούμε τα βιώματά του, να γνωρίσουμε τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του.

Μέχρι τώρα κανένας επίδοξος αυτόχειρας δεν έχει εκμυστηρευτεί τόσα, όσα ο ήρωας του έργου, ο Σαϊντ, στον Ραϊντ Σαμπάχ τον συγγραφέα. Ο Σαϊντ είναι 29 χρονών και ζει στο στρατόπεδο προσφύγων της Τζενίν. Όταν ήταν 8 χρονών εβραίοι έποικοι έδιωξαν τους γονείς του από τη γη που τους ανήκε και καλλιεργούσαν. Αυτό συνέβη το 1981. Από τότε η οικογένειά του ζει στο στρατόπεδο προσφύγων. Εκεί τον συνάντησε ο συγγραφέας και νύχτες ολόκληρες συνομίλησε μαζί του.

Ο Ραϊντ Σαμπάχ, ο συγγραφέας, γεννήθηκε το 1973 στην περιοχή της λίμνης της Κωστάντζας και ζει και εργάζεται ως δημοσιογράφος και σκηνοθέτης ντοκυμαντέρ στη Γερμανία. Η οικογένειά του κατάγεται από την Τζενίν της Δυτικής Όχθης.

Κείμενο: Ραϊντ Σαμπάχ (Raid Sabbah)
Μετάφραση: Μαρία Στεργιοπούλου, Τίμος Τσιρόπουλος (Εκδόσεις Σοκόλη)
Θεατρική προσαρμογή - Διασκευή κειμένου: Άρης Τρουπάκης
Σκηνοθεσία :Άρης Τρουπάκης
Σκηνικό-κοστούμια: Θοδωρής Χρυσικός
Παίζουν: Νικόλας Αναστασόπουλος, Γιώργος Στάμος