Resistance for Free Palestine

4010-12-08T10:13:00.000-08:00

Ο Marwan Barghuti απαιτεί σύνορα στα όρια του 1967 27/1/2012
Φοιτητές του Πανεπιστημίου Bir Zeit: υπεύθυνη η ΠΑ για την οικονομική κρίση 22/1/2012
Αποσύρεται ο πολιτικός αρχηγός της Χαμάς 22/1/2012

Παλιότερες ειδήσεις

Ο γρίφος των νεοφιλελεύθερων Ισραηλινών 27/1/2012
Μαρτυρίες από το σκοτάδι 27/1/2012
Το PFLP καταγγέλλει τις οικονομικές πολιτικές της ΠΑ 25/1/2012
Καλώς ήρθατε στο πρώτο κράτος-οχυρό 22/1/2012
Θυμάμαι το «Χυτό Μολύβι»- η ιστορία του Jumana 22/1/2012
Πολιτική κρίση στην Αίγυπτο 29/11/2011
Παίζοντας με την φωτιά 29/11/2011

Έξω ο σφαγέας Μπάρακ από την Ελλάδα

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα την Τρίτη 10 Γενάρη, 6μ.μ., απέναντι από τη Βουλή

Την Τρίτη στις 10 Ιανουαρίου έρχεται στην Αθήνα για επίσκεψη ένας ακόμα σφαγέας του παλαιστινιακού λαού, ο υπουργός πολέμου του Ισραήλ Εχούντ Μπάρακ. Θεωρούμε την επίσκεψή Μπάρακ πρόκληση για τα αισθήματα φιλίας και αλληλεγγύης που τρέφει ο ελληνικός λαός για τον αδελφό παλαιστινιακό λαό.

Η στρατηγική συμμαχία που έχει συμπήξει το ελληνικό κράτος με το κράτος του Ισραήλ βρίσκει αντίθετη τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Το κυβερνητικό μαύρο μέτωπο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ συσφίγγει και επεκτείνει την συμμαχία που εγκαινίασε η κυβέρνηση Παπανδρέου σε στρατιωτικό, πολιτιστικό και οικονομικό επίπεδο, μπλέκοντας την Ελλάδα βαθιά στα τυχοδιωκτικά παιχνίδια των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Καθιστά τη χώρα μας συνυπεύθυνη στην καταπίεση, εξόντωση και γενοκτονική πολιτική που υιοθετεί το κράτος του Ισραήλ εις βάρος των Παλαιστινίων.

Η συμμαχία της κυβέρνησης Χριστόφια στην Κύπρο με το Ισραήλ για την ΑΟΖ, τα κρυφά και φανερά ανταλλάγματα της εξωτερικής διπλωματίας Κύπρου – Ελλάδας με το Ισραήλ, τα τύμπανα του πολέμου εις βάρους του Ιράν με την καθοριστική συμμετοχή του Ισραήλ, η όξυνση της σύγκρουσης με την Τουρκία προλειαίνουν ένα εφιαλτικό σενάριο ανάφλεξης στην εγγύτερη περιοχή με την μοιραία συμμετοχή του λαού μας.

Καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα την Τρίτη 10 Γενάρη, 6μ.μ., απέναντι από τη Βουλή

• Να ανατρέψουμε τους σχεδιασμούς τους
• Εξω ο σφαγέας Μπάρακ από την Ελλάδα
• Παύση κάθε συνεργασίας με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ
• Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Μέχρι τώρα υπογράφουν οι (ο κατάλογος είναι ανοικτός):

Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση
Δικτύωση Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση
Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»
Σύλλογος Αλ Άουντα το Δικαίωμα στην Επιστροφή
Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ

Άρθρα του Ali Abunimah

3000-12-31T06:06:00.000-08:00

Ο Ali Abunimah, συγγραφέας και σχολιαστής για ζητήματα Μέσης Ανατολής και Αραβοαμερικωνικών σχέσεων, είναι συνιδρυτής και συντάκτης της Electronic Intifada από το 2001.
Γεννήθηκε στις ΗΠΑ από γονείς Παλαιστίνιους και μεγάλωσε στην Ευρώπη. Ζει στο Σικάγο όπου και εργάζεται ως ερευνητής σε ζητήματα κοινωνικής πολιτικής. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί στους The New York Times,τους The Los Angeles Times,τους Financial Times και μια σειρά ακόμα εφημερίδων, ενώ συχνά συμμετέχει σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές σε μεγάλα αμερικανικά δίκτυα και δίνει διαλέξεις σε κολέγια των ΗΠΑ.
Ταξιδεύει συχνά στη Μέση Ανατολή και το τελευταίο του βιβλίο είναι το «Ένα κράτος: Μία τολμηρή πρόταση διεξόδου από το Ισραηλινο-Παλαιστινιακό αδιέξοδο».

Άρθρα του Ali Abunimah:

Ερωτήματα για την «συμφιλίωση Φατάχ-Χαμάς» 27 Απριλίου 2011
Η εξέγερση στην Αιγύπτο και οι επιπτώσεις της στην Παλαιστίνη 29 Ιανουαρίου 2011
Η μέρα που όλος ο κόσμος έγινε Γάζα, 3 Ιούνη 2010
Η έλλειψη στρατηγικής και νομιμοποίησης της ηγεσίας της PLO, 11 Μάρτη 2010
Σαμποτάζ και επίθεση στο παγκόσμιο κίνημα για δικαιοσύνη 16 Φλεβάρη 2010
Οι Εβραίοι του Ισραήλ και το "ένα κράτος" 10 Νοέμβρη 2009
Γιατί διέκοψα τον Olmert 23 Οκτώβρη 2009
Ο Αμπάς βοηθά το Ισραήλ να κρύψει τα εγκλήματά του στη Γάζα, 2 Οκτώβρη 2009
Oι προσπάθειες του Ομπάμα απέτυχαν, ο αγώνας συνεχίζεται, 24 Σεπτέμβρη 2009
Γιατί η ειρηνευτική διαδικασία του Ομπάμα δεν οδηγεί πουθενά, 30 Ιούλη 2009
Στην εποχή του Ομπάμα: Αναγνώριση ή αντίσταση (η επιλογή της Χαμάς),6 Ιούλη 2009
Το "λαμπρό" ειρηνευτικό σχέδιο του Νετανιάχου, 17 Ιούνη 2009
Ξεπερνώντας τη συνομωσία εις βάρος της Παλαιστίνης 18 Ιουλίου 2007
Η Νότια Αφρική μοντέλο για την Παλαιστίνη, 12 Νοέμβρη 2006
Μια επανάληψη του Λιβανικού πολέμου στην Παλαιστίνη; 11 Οκτώβρη 2006
Η εκλογική νίκη της Χαμάς: Ψήφος για καθαρότητα, 26 Ιανουαρίου 2006

Άρθρα της Amira Hass

3000-12-30T02:57:00.000-08:00

H Amira Hass είναι διαπρεπής ισραηλινή δημοσιογράφος και συγγραφέας γνωστή από τη στήλη της στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz. Είναι η πρώτη και για πολλά χρόνια μοναδική εβραία δημοσιογράφος μεγάλης εφημερίδας, που ζει και εργάζεται για περισσότερα από δέκα χρόνια στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη. Υπήρξε ανταποκρίτρια της Haaretz στη Γάζα από το 1993 έως το 1997 οπότε και μετακινήθηκε στη Δυτική Όχθη.
Είναι η μόνη ισραηλινή δημοσιογράφος που επισκέφθηκε τη Γάζα τα τελευταία 2 χρόνια. Μετά από πρόσφατη επίσκεψή της, και κατά την επιστροφή της στο Ισραήλ, στις 12 Μάη του 2009 συνελήφθη και ανακρίθηκε από τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας.
Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφορεί η σημαντική συλλογή άρθρων της υπό τον τίτλο «Ανταπόκριση από τη Ραμάλα» (Εκδόσεις Αιώρα, 2005).

Άρθρα της Amira Hass:

Ποτέ δεν ήταν εύκολο να ζεις στη Γάζα, αλλά τώρα είναι εφιάλτης, 21 Απρίλη 2006
Σύγκλιση σε βολικά σύνορα, 6 Απρίλη 2006

Άρθρα και συνεντεύξεις του Gillad Atzmon

3000-12-29T05:41:00.000-08:00

Ο Gillad Atzmon είναι γνωστός συνθέτης, μουσικός της Jazz και πολιτικός ακτιβιστής. Γεννήθηκε στο Ισραήλ το 1963 και μεγάλωσε εκεί, όμως κατάφερε να αποδεσμευτεί από τα πλοκάμια του Σιωνισμού (η συνειδητοποίησή του άρχισε, όπως περιγράφει ο ίδιος, όταν υπηρετούσε στο σιωνιστικό στρατό στο Λίβανο) και να γίνει υποστηρικτής της Παλαιστινιακής Υπόθεσης.
Εκπατρίστηκε από το Ισραήλ το 1994, ζει πλέον στο Λονδίνο και δηλώνει «εβραιόφωνος Παλαιστίνιος» που παίζει μουσική για τον Παλαιστινιακό σκοπό.

Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στην ιστοσελίδα του http://www.gilad.co.uk/

Άρθρα και συνεντεύξεις του Gillad Atzmon:

Ομιλία στο "Κύτταρο" 19 Μάη 2010
Καταδιωκόμενη η ηγεσία του Ισραήλ, 16 Δεκέμβρη 2009
Να επιστρέψουμε στους Παλαιστίνιους την πατρίδα που τους κλέψαμε, 11 Γενάρη 2009
Ζώντας σε δανεισμένο χρόνο σε κλεμμένη γη, 3 Γενάρη 2009
Συνέντευξη στο Στέλιο Ελληνιάδη, Γενάρης 2009
Η ελευθερία του λόγου (Το δικαίωμα να εξισώνεται η Γάζα με το Άουσβιτς), 1 Μάρτη 2008

Άρθρα και συνεντεύξεις του Ilan Pappe

3000-12-28T08:17:00.000-08:00

Ο Ilan Pappe είναι ένας από τους πιο σημαντικούς ισραηλινούς "νέους ιστορικούς", που προτείνουν μια ριζοσπαστική εδοχή της ιστορίας του Ισραήλ και ασκούν σφοδρή κριτική στην πολιτική του Ισραήλ στην Παλαιστίνη.
Καθηγητής στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου της Χάιφα από το 1984, διώχτηκε το 2007, έφυγε από το Ισραήλ και πλέον διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ.
Έχει εκδόσει μεταξύ άλλων τα βιβλία: The Making of the Arab-Israeli Conflict (London and New York 1992), The Israel/Palestine Question (London and New York 1999), The Modern Middle East (London and New York 2005) και προς έκδοση, Ethnic Cleansing of Palestine (2006) και A History of Modern Palestine (Cambridge 2003) το οποίο έχει κυκλοφορήσει και στα ελληνικά (μετ. Μαρία-Αριάδνη Αλαβάνου, Κέδρος, 2007).

Άρθρα και συνεντεύξεις του Ilan Pappe:

H επανάσταση της Αιγύπτου και το Ισραήλ: "Κάτι κακό για τους Εβραίους», 14 Φλεβάρη 2011
Ένα μεγάλο ευχαριστώ 4 Σεπτέμβρη 2009
Αφοπλίστε το Ισραήλ! 28 Ιούλη 2009
Συνέντευξη για την "Αριστερά!" 5 Ιουλίου 2008
Συνέντευξη στην "Αυγή" Ιούλιος 2008
Το Ισραήλ, το Ολοκαύτωμα και η Νάκμπα Μάης 2008
Για μια γεωγραφία της ειρήνης Προς τα που οδεύει η Γάζα; 18 Ιουνίου 2007
Γενοκτονία στη Γάζα 2 Σεπτέμβρη 2006

Άρθρα του Jeff Halper

3000-12-27T06:53:00.000-08:00

Ο 62-χρονος Jeff Halper είναι καθηγητής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο Ben Gurion, υποστηρικτής του ακαδημαϊκού μποϋκοτάζ ενάντια στο Ισραήλ και υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ ειρήνης το 2006.
Γεννήθηκε και σπούδασε στις ΗΠΑ όπου και δραστηριοποιήθηκε ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ και μετανάστευσε στο Ισραήλ το 1973.
Το 1977 ίδρυσε την Ισραηλινή Επιτροπή ενάντα στις Κατεδαφίσεις Σπιτιών (ΙCAHD) Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες διαδηλώσεις και άλλες ακτιβίστικες δράσεις ενάντια στις Ισραηλινές πολιτικές κατά τη διάρκεια των οποίων έχει πολλές φορές συλληφθεί.
Ήταν ο μόνος εβραίος ισραηλινός που συμμετείχε στην αποστολή των ακτιβιστών του Free Gaza Movement που το καλοκαίρι του 2008 έσπασαν για πρώτη φορά τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας.

Άρθρα του Jeff Halper:

Η δύναμη της άρνησης, 23 Μάρτη 2006

Άρθρα του Michael Warschawski

3000-12-26T12:18:00.000-08:00

Ο Michael Warschawski –βετεράνος ισραηλινός ακτιβιστής – συμμετέχει στο αντικατοχικό και αντισιωνιστικό κίνημα από το 1967.
Έχει περάσει μεγάλα διαστήματα στις ισραηλινές φυλακές εξαιτίας της υποστήριξής του σε «εχθρικές ομάδες» και «τρομοκρατικές οργανώσεις»
Ο «Mikado» για τους φίλους του, είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος και συνιδρυτής του Εναλλακτικού Κέντρου Πληροφόρησης (Alternative Information Center – A.I.C.) που ιδρύθηκε στην Ιερουσαλήμ το 1984.
Στα βιβλία του περιλαμβάνεται το «Προς έναν ανοιχτό τάφο: Η κρίση της ισραηλινής κοινωνίας».

Άρθρα του Michael Warschawski:

Παλαιστινιακό κράτος χωρίς κυριαρχία συνόρων; 25 Απρίλη 2010
Μια απάντηση στον Uri Avnery, 8 Οκτώβρη 2009
Να δικαστούν οι Ισραηλινοί εγκληματίες πολέμου, 19 Σεπτέμβρη 2009
Ο Τζ. Μπους πιέζει για πόλεμο Ισραήλ – Συρίας 19 Αυγούστου 2007
Η κρίση στη Γάζα – «Made in Israel» 18 Ιουνίου 2007
Μετά τη νίκη της Χαμάς, Γενάρης 2006
Η πολιτική του Ισραήλ στη μετά-Σαρόν εποχή 8 Δεκέμβρη 2005

Συνεντεύξεις του Mordechai Vanunu

3000-12-25T15:19:00.000-08:00

Το 1986, ο Mordechai Vanunu, μηχανολόγος στο πυρηνικό εργοστάσιο Ντιμόνα του Ισραήλ αποκάλυψε στην εφημερίδα London Sunday Times την ύπαρξη προγράμματος μυστικών ισραηλινών πυρηνικών όπλων. Απήχθη στην Ιταλία από τη Μοσάντ, τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, μετά τη συνάντησή του με τους βρετανούς ρεπόρτερ. Πριν τη δημοσίευση του άρθρου με τιw αποκαλύψεις του δικάστηκε μυστικά και φυλακίστηκε για 18 χρόνια με την κατηγορία της προδοσίας και της κατασκοπείας, τα 11 από αυτά σε απόλυτη απομόνωση. Ήταν υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ ειρήνης κάθε χρόνο από το 1988 ως το 2004. Το 2009 ζήτησε από την επιτροπή για τα βραβεία Νόμπελ να αποσύρει το όνομά του από τις υποψηφιότητες, διαμαρτυρόμενος για την υποψηφιότητα του προέδρου του Ισραήλ Simon Peres.Αποφυλακίστηκε στις 21 Απριλίου του 2004 σε ηλικία 50 ετών, αλλά του έχουν επιβληθεί αυστηροί περιοριστικοί όροι λόγου και μετακινήσεων.

Συνεντεύξεις του Mordechai Vanunu:

Η ατομική βόμβα του Ισραήλ προστατεύει την πολιτική του απαρτχάιντ
14 Οκτώβρη 2005
Συνέντευξη στη Maria Escribano, 19 Φλεβάρη 2005

Άρθρα και συνεντεύξεις του Nassar Ibrahim

3000-12-24T18:50:00.000-08:00

Ο Nassar Ibrahim είναι Παλαιστίνιος ακτιβιστής και συγγραφέας.

Διατέλεσε αρχισυντάκτης της εβδομαδιαίας εφημερίδας "Al-Hadaf" με έδρα τη Δαμασκό,, που εκφράζει τις απόψεις του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και είναι πολιτικός διευθυντής του Alternative Information Center (AIC)

Άρθρα και συνεντεύξεις του Nassar Ibrahim:

Η πρωτοβουλία του Σεπτεμβρίου: αφετηρία τα εθνικά δικαιώματα των Παλαιστινίων 31 Αυγούστου 2011

Συρία: Εσωτερική λαϊκή απαίτηση και εξωτερική πολιτική ατζέντα 4 Αυγούστου 2011
Το σύμφωνο συμφιλίωσης της Φατάχ-Χαμάς: Προοπτικές και προκλήσεις 1 Μαΐου 2011
Η επανάσταση της Αιγύπτου θα καθορίσει την επανάσταση του Αραβικού λαού 28 Μαρτίου 2011
Όταν το πολιτικό κόστος της οικοδόμησης οικισμών γίνεται μικρότερο από το κόστος του «παγώματος» 16 Οκτωβρίου 2010
Μια ολοκαίνουργια ειρηνευτική διαδικασία; 9 Σεπτέμβρη 2010
Ghassan Kanafani: Η συνεχιζόμενη αντίσταση 18 Ιούλη 2010
Παλαιστινιακό εθνικό κίνημα με μεγαλύτερη πολιτική δυναμική, 3 Δεκέμβρη 2009
Συνέντευξη για την εφημερίδα "Αριστερά", 31 Μάρτη 2009
Η αντίσταση πρέπει να είναι η στρατηγική μας επιλογή, 16 Γενάρη 2009
Η επίθεση ενάντια στη Γάζα και ο επίσημος ευρωπαϊκός λόγος, 31 Δεκέμβρη 2008
Η επίθεση στη Γάζα ως αντιστάθμισμα στρατηγικών αποτυχιών30 Δεκέμβρη 2008
Μια παγίδα άθλιων επιλογών και αδιεξόδων, 28 Ιούνη 2007
40 χρόνια από τον πόλεμο του 1967, 14 Ιούνη 2007
Ο πόλεμος στον Λίβανο: Αμερικανικός πόλεμος διά αντιπροσώπου, 23 Αυγούστου 2006
Απόψεις για την παγκοσμιοποίηση και την Παλαιστινιακή αντίσταση, Μάρτης 2002

Άρθρα του Shir Hever

3000-12-23T11:43:00.000-08:00

Ο Shir Hever είναι Ισραηλινός οικονομολόγος.
Συνεργάζεται με το Alternative Information Center (AIC).
Έχει συνεργαστεί στη συγγραφή του βιβλίου «Η οικονομία της Κατοχής».

Άρθρα του Shir Hever

Iσραήλ: To κίνημα διαμαρτυρίας των σκηνών 8 Αυγούστου 2011
Προϋποθέσεις για ένα βιώσιμο παλαιστινιακό κράτος 19 Μαΐου 2011
Για την επίσκεψη Παπανδρέου στο Ισραήλ 22 Ιούλη 2010
Η ένταξη του Ισραήλ στον ΟΟΣΑ απειλεί τη δημοκρατία 25 Μάρτη 2010
Ελληνικά χρήματα στην Παλαιστινιακή Αρχή 8 Οκτώβρη 2009
Σχολιασμός της έκθεσης Liason για την ανάπτυξη της Παλαιστίνης, 29 Σεπτέμβρη 2009
Ισραηλινά κέρδη από την πολιορκία της Γάζας, 29 Γενάρη 2009
Η διαφοροποιημένη κατοχή, 20 Μάρτη 2006

Άρθρα του Uri Avnery

3000-12-22T08:51:00.000-08:00

Ο Uri Avnery είναι ισραηλινός συγγραφέας, δημοσιογράφος και ακτιβιστής, ιδρυτής του ισραηλινού φιλειρηνικού κινήματος Gush Shalom.

Γεννήθηκε το 1923 στη Γερμανία και μετανάστευσε στην Παλαιστίνη το 1933. Στα εφηβικά του χρόνια συμμετείχε στην σιωνιστική παραστρατιωτική οργάνωση Irgun μέσα από τις γραμμές της οποίας πολέμησε εναντίον των Βρετανών. Σύντομα την εγκατέλειψε διαμαρτυρόμενος για τις τρομοκρατικές της μεθόδους ενάντια στους Άραβες.
Έχει διατελέσει για τρεις θητείες (1965, 1699, 1979) μέλος του ισραηλινού κοινοβουλίου
Το 1982 κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Βηρυτού ήταν ο πρώτος ισραηλινός που συναντήθηκε με τον Γιασέρ Αραφάτ. Είναι ιδρυτικό μέλος του Ισραηλινού συμβουλίου για την ειρήνη Ισραήλ – Παλαιστίνης (1975)
Η ιστοσελίδα του http://www.avnery-news.co.il/

Άρθρα του Uri Avnery:

Τα σκυλιά του πολέμου 3 Σεπτεμβρίου 2011
Όλα ήσυχα στο Ανατολικό Μέτωπο 31 Ιουλίου 2010
Ο "Ήσυχος Αμερικανός" (Αφγανιστάν-Ιράκ-Υεμένη) 11 Γενάρη 2010
Το ατσάλινο τείχος της Αιγύπτου, 3 Γενάρη 2010
Το νέο μποϊκοτάζ, 5 Σεπτέμβρη 2009
Η προσευχή του D.Tutu, 29 Αυγούστου 2009
"Ναι, κύριε Ομπάμα. Μπορείτε!" 25 Ιούλη 2009
Μεταξύ Τελ Αβίβ και Τεχεράνης, 27 Ιούνη 2009
Η πατρίδα μου λέει ψέματα, 12 Γενάρη 2009
Κροκοδείλια δάκρυα, 16 Ιούνη 2007
Η Αγκάθα στη βροχή, 1 Ιούλη 2006
Λυπηθείτε το ορφανό! (Το Ισραήλ και η Χαμάς), 29 Γενάρη 2006

Άρθρα του Rumzy Baroud

3000-12-22T07:42:00.000-08:00

O Ramzy Baroud είναι Παλαιστίνιο-Αμερικανός δημοσιογράφος, συγγραφέας και υπεύθυνος σύνταξης του PalestineChronicle.com. Δουλειά του έχει δημοσιευτεί σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά σε όλο τον κόσμο. Για μεγάλο χρονικό διάστημα εργάστηκε στο Al-Jazeera, ενώ διδάσκει Μαζική Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο Curtin της Αυστραλίας. Το τελευταίο του βιβλίο είναι το «Η δεύτερη Παλαιστινιακή Ιντιφάντα: Ένα χρονικό του αγώνα ενός λαού» (Pluto Press, London), ενώ ετοιμάζει και το βιβλίο «Ο πατέρας μου ένας μαχητής της ελευθερίας: Η άγνωστη ιστορία της Γάζας» (Pluto Press, London)

Η ιστοσελίδα του είναι www.ramzybaroud.net

Άρθρα του Rumzy Baroud

Ο «όμορφος μικρός πόλεμος» του Ισραήλ: Γάζα και Αίγυπτος εντός εμβέλειας 24/8/2011
Το άνοιγμα των συνόρων της Γάζας είναι μόνο στα λόγια 13/6/2011
Πέρα από την βία και την μη βία: Η αντίσταση σαν κουλτούρα 15/7/2010
Το Ισραηλινό λόμπι εκ των έσω, 17 Δεκέμβρη 2009
Φατάχ: Ένα νέο ξεκίνημα ή το επικείμενο τέλος, 14 Αυγούστου 2009
Ποιός και γιατί σκότωσε τον Αραφάτ, 24 Ιούλη 2009
Παλαιστινιακή Αριστερά: Μια ευκαιρία που χάθηκε, 7 Μάη 2007

Άρθρα απόψεις και συνεντεύξεις διαφόρων συντακτών

3000-12-21T17:52:00.000-08:00

Οι διαδηλώσεις στο Ισραήλ: προοπτικές και προκλήσεις, Sergio Yahni 2 Αυγούστου 2011
Πως η Ελλάδα εγκατέλειψε την Παλαιστίνη 13 Ιουλίου 2011
Γράμμα μιας Παλαιστίνιας προς τους υποστηρικτές της Παλαιστίνης, Hekmat Bessiso, 11 Ιουλίου 2011
Η Δύση φοβάται τις αραβικές δημοκρατίες, Noam Chomsky, 16 Ιουνίου 2011
Η επανάσταση στην Υεμένη και ο κίνδυνος ενός εμφυλίου,Μουράντ Αλαζανί 11/6/2011
Αραβική Επανάσταση, Δυτική Παρέμβαση, Deepak Tripathi 6/6/2011
Ο Καντάφι ποντάρει σε «μικρούς πολέμους», Souha Bechara 5/6/2011
Ένας χρόνος αποφασιστικότητας στην ισραηλινή φυλακή, Ameer Makhoul 25/5/2011
1948 - Η Nakba: η συλλογική μνήμη μιας οικογένειας 15/5/2011
Πως γεννήθηκαν οι «Σπαρτιάτες Εβραίοι»;, Abu al-Sous (Salah Mansour)
Ο λάθος δρόμος για την ειρήνη, Nicola Nasser, 12/3/2011
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο τελευταίος φίλος των Σιωνιστών και του ΔΝΤ, James Petras, 25/2/2011
Το βρώμικο παιχνίδι των ειρηνευτικών συνομιλιών, τελείωσε οριστικά, Karma Nabulsi, 29/1/2011
Δεύτερη Συνεδρίαση του Δικαστηρίου των Λαών, 29/1/2011
Νάκμπα μέσω ιδιωτικοποιήσεων, Charlotte Silver,27/11/2010
Ο ΟΟΣΑ και η ισραηλινή «τουριστική» αποικιοκρατία των Υψωμάτων του Γκολάν, Charlotte Silver 25/10/2010
Σώστε την Κοιλάδα του Ιορδάνη, Φάτχι Χίντρατ 25 Οκτωβρίου 2010
Άνιση δύναμη, το πρόβλημα της Μέσης Ανατολής, Hasan Afif El-Hasan 16 Αυγούστου 2010
Ρόλος στην ειρηνευτική διαδικασία ή στους ισραηλινούς πολέμους; Jamal Juma’ 23 Αυγούστου 2010
Ένα χρόνο μετά, το κίνημα του Sheikh Jarrah έρχεται αντιμέτωπο με την μεγαλύτερη πρόκληση –τον Σιωνισμό Joseph Dana 9 Αυγούστου 2010
Η τρέλα του Μακαρθισμού – Το αλφαβητάρι του Ισραήλ, William A. Cook 23 Ιουλίου 2010
Ποιος χρηματοδοτεί το σχέδιο εβραιοποίησης; Nicola Nasser 22 Ιουλίου 2010
Τα φαντάσματα του Deir Yassin, Sonia Karkar 9 Απριλίου 2010
Ο αργός θάνατος της Παλαιστινιακής Δημοκρατίας, Mustafa Barghouti, 21/7/2010
Ισραήλ: Δημοκρατικό Απαρτχάιντ, Σ. Ελληνιάδης 9/6/2010
Ισραήλ, Τουρκία και Ελλάδα: Στρατηγικό παιχνίδι για δύο, Γ.Τσίπρας 5/6/2010
Φονικοί σπασμοί με απρόβλεπτες συνέπειες, Αριάδνη Αλαβάνου 5/6/2010
Η Νάκμπα και η λύση των δύο κρατών, DinaJadallah 12/5/2010
Τρία άρθρα του Ισραηλινού δημοσιογράφου Γκιντεόν Λεβί 6/4/2010
Δικαστήριο των λαών: "Υπόλογη η διεθνής κοινότητα",F.Barat 1/3/2010
Ισραήλ-Ν.Αφρική:Το απαρτχάιντ δεν είναι μόνο αναλογία, H.Jamjoum 19/2/2010
Τα Συριακά παιχνίδια στην Παλαιστίνη, Μαρίνα Ελευθεριάδου 17/2/2010
Ανάπτυξη και κίνδυνοι για τον αγώνα για ανεξαρτησία, Y. Munayyer, 6/2/2010
Τι σήμαινε ο πόλεμος της Γάζας για τους Ισραηλινούς, Orly Halpern 20/1/2010
Η άποψη ενός Αμερικανού Εβραίου για το Ισραήλ Steven R. Feldman 20/1/2010
Η βοήθεια στην Αϊτή δεν κρύβει το πρόσωπό του Ισραήλ στη Γάζα A.Eldar 18/1/2010
Κάτω από τη μπότα του Ισραήλ, Neve Gordon 11/1/2010
Επιβάλλοντας την ειρήνη στη Μ. Ανατολή, Henry Siegman 7/1/2010
Η άλλη όψη του Όσλο, Ershad Abubacker 11/1/2010
Ετοιμαστείτε για την επιχείρηση "Συμπαγές Μολύβι ΙΙ" 27/12/2009
Σφίγγει ο κλοιός γύρω από τους υπόπτους για εγκλήματα πολέμου 18/12/2009
Τα τείχη δεν μπορούν να εμποδίσουν τον αγώνα,Hassan Abu Nimah 16/12/2009
Το μολυσμένο νερό δηλητηριάζει μωρά στη Γάζα, Victoria Brittain, 9 Δεκέμβρη 2009
Το Ισραήλ και η Λατινική Αμερική, Περιοδικό "Αλάνα", Νοέμβρης 2009
Ο μύθος για τον "Μύθο των παράνομων εποικισμών" The Hasbara Buster 11/12/2009
Κέρδισε Νόμπελ ειρήνης, υπερασπίζεται τον πόλεμο, S.Dhansay, 11 Δεκέμβρη 2009
Το επόμενο βήμα για τους Παλαιστίνιους, Ghada Karmi, 2 Δεκέμβρη 2009
Β.Σαράντη:Η σύρραξη στη Γάζα και η αντίδραση της διεθνούς κοινότητας 21/11/2009
Διδάγματα από την εμπειρία της Νότιας Αφρικής, Virginia Tilley 19 Νοέμβρη 2009
Haidar Eid: Ανοιχτή επιστολή από τη Γάζα στον Ομπάμα 14 Νοέμβρη 2009
Το Ισραήλ χτυπά το κίνημα του μποϊκοτάζ Mya Guarnieri, 9 Νοέμβρη 2009
Ο Αμπάς παραδέχεται αποτυχία Khalid Amayreh, 6 Νοέμβρη 2009
Κλίντον προς Αμπάς: Υποχωρείτε ή αλλιώς...Khalid Amayreh, 3 Νοέμβρη 2009
Βράβευση Ομπάμα και επιστολή Vanunu στην Επιτροπή Νόμπελ, Eileen Fleming 10/10/2009
Το Ισραήλ δε συνεργάζεται για την ειρήνη, Marwan Barghouthi 4 Οκτώβρη 2009
Οι παγίδες της Παλαιστινιακής Εθνικής Συνείδησης Haidar Eid, 25Αυγούστου 2009
Η Ράφα και τα γεράκια της Φατάχ, Nasser Lahham, 17 Αυγούστου 2009
Στιγμιότυπα από το συνέδριο της Φατάχ Sousan Hammad, 6 Αυγούστου 2009
Δικαίωμα στην αντίσταση Ramzi Kysia, 27 Ιούλη 2009
Ο απορριπτόμενος Ahmed Mansour, Φλεβάρης2009
Πως εξηγείται η επιτυχία της Hamas, Mohamed Hassan, 12 Φλεβάρη 2009
Επιχείρηση "Ατιμώρητο Μολύβι", Eduardo Galeano 16 Γενάρη 2009
Το γκέτο της Γάζας και η υπηρεσία της Δύσης Tariq Ali 30 Δεκέμβρη 2008
Τα 20χρονα της Hamas Khalid Amayreh 17 Δεκέμβρη 2007
H Οσλοποίηση της Παλαιστινιακής Αριστεράς, Majda Hassa 2 Οκτώβρη 2007
Υπονομεύοντας τη δημοκρατία, Joseph Massad 4 Ιούλη 2007
Πρόσφυγες για πάντα, Eliza Ernshire 28 Μάη 2007
Η Αριστερά και η Τζιχάντ, Fred Halliday 8 Σεπτέμβρη 2006
Βαδίζοντας με διαφορετικό ρυθμό, Lily Galilli 14 Αυγούστου 2006
Γιατί δεν θα πάω στο μέτωπο, Oded Naaman 4 Αυγούστου 2006
Επανεξετάζοντας την ιδεολογία της Κατοχής, Ran Hacoben 26 Ιούνη 2006
Οι αντιφατικές φωνές της Χαμάς, Menachem Klein 1 Ιούνη 2006
Το Ισραηλινό λόμπι και η πολιτική των ΗΠΑ J.Mearsheimer - S.Walt Μάης 2006
Η νίκη της Χαμάς: Πράσινο χάραμα κόκκινο σούρουπο;Toufic Haddad 31 Γενάρη 2006
Το σχέδιο πίσω από την αποχώρηση των ισραηλινών, Sarah Colborne Ιούλιος 2005
Δύο κράτη: Πολύ λίγο, πολύ αργά, Haim Bresheeth 15 Μάρτη 2004

Άρθρα και συνεντεύξεις του Ismat Sambri

3000-12-20T21:00:00.000-08:00

Ο Ισμάτ Σάμπρι γεννήθηκε το 1953 στην πόλη Qualqylia της Δυτικής Οχθης στην Παλαιστίνη. Το 1970 συνελήφθη από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής και δικάστηκε με ποινή κάθειρξης 18 μήνες και 5 χρόνια αναστολής λόγω της δράσης του κατά την κατοχή. Στην Ελλάδα ήρθε το 1973 και σπούδασε τοπογράφος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο αλλά διέκοψε το 1976 για να συμμετάσχει στον αγώνα του Λίβανου μέχρι το 1977. Από το 1979 μέχρι το 1981 υπηρετούσε στη στρατιωτική ασφάλεια της PLO στη Βηρυτό. Από το 1973 υπηρέτησε στην Διπλωματική Αντιπροσωπία της Παλαιστίνης στην Ελάδα και για αρκετά χρόνια ήταν επιτετραμμένος της Παλαιστινιακής Πρεσβείας στην Αθήνα.

Άρθρα του Ισμάτ Σάμπρι

Ο Νετανιάχου συνεχίζει την καταστροφική πορεία του Ισραήλ, 22 Ιούνη 2009

Ο πόλεμος του Ισραήλ και η ανυπότακτη Παλαιστινιακή αντίσταση, 2 Φλεβάρη 2009

Ο ισραηλινός φασισμός δεν έκαμψε την Παλαιστινιακή αντίσταση, 24 Γενάρη 2009

Al Mubadara - Παλαιστινιακή Εθνική Πρωτοβουλία

3000-11-30T10:58:00.000-08:00

Πολιτικό κόμμα που δημιουργήθηκε το 2002 από τον Dr. Mustafa Barghouthi με κύριους στόχους την ενίσχυση των διεθνών δικαιωμάτων των Παλαιστινίων και την δημιουργία ενός μακροχρόνιου καθεστώτος ειρήνης. Επιζητεί την εφαρμογή δημοκρατικών εκλογών σε όλα τα επίπεδα του πολιτικού συστήματος και την αναδιάρθρωση των πολιτικών και διοικητικών δομών της Παλαιστίνης με σκοπό να εξυπηρετούν τις ανάγκες του λαού. Ο Dr. Mustafa Barghouthi υπήρξε υποψήφιος για Πρόεδρος στις εκλογές που διεξήχθηκαν στις 9 Ιανουαρίου 2005 απέναντι στον Μαχμούτ Αμπάς.

Ιστοσελίδα: www.almubadara.org/new/english.php

Κείμενα

Mustafa Barghouti: Ώρα για αγώνα, όχι για διαπραγματεύσεις, 10 Απρίλη 2010
Mustafa Barghouti: Αυτό που χρειάζονται οι Παλαιστίνιοι, 18 Αυγούστου 2009
Ανακοίνωση: Επαίσχυντα διπλά μέτρα και σταθμά, 10 Απρίλη 2006
Mustafa Barghouti: Κάναμε την πρώτη πραγματική δημοκρατική επανάσταση στον αραβικό κόσμο 5 Φλεβάρη 2006
Mustafa Barghouti: Η αλήθεια που δεν ακούμε, 3 Δεκέμβρη 2005
Mustafa Barghouti: "Πρώτα η Γάζα" δε σημαίνει "Με τη Γάζα τέλος", 19 Αυγούστου 2005

D.F.L.P. - Δημοκρατικό Μέτωπο για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης

3000-11-29T11:15:00.000-08:00

Αριστερό κίνημα με επικεφαλή τον Nayef Hawatmeh. Τον Φεβρουάριο του 1969 διαχωρίστηκε από το PFLP, ως αποτέλεσμα εσωτερικών διενέξεων και καθιερώθηκε σαν DFLP τον Αύγουστο του 1974. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προώθηση της ιδέας για την δημιουργία ενός δημοκρατικού Παλαιστινιακού κράτους δίπλα στο Ισραήλ, με ίσα δικαιώματα για τους Άραβες και Ισραηλινούς πολίτες (λύση δύο κρατών). Έγινε μέλος της Ενιαίας Εθνικής Καθοδήγησης στην διάρκεια της πρώτης Ιντιφάντα. Διασπάστηκε το 1991 λόγω πολιτικών διαφορών του Yasser Abed Rabbo που σχημάτισε την μη-μαρξιστική Παλαιστινιακή Δημοκρατική Ένωση ( FIDA ). Αρνήθηκε να προσέλθει στις ειρηνευτικές διαβουλεύσεις της Μαδρίτης το 1991 και εναντιώθηκε στην Συμφωνία του Όσλο. Το επίσημο αρχηγείο του κόμματος εδρεύει στην Δαμασκό, αλλά πολλά από τα μέλη του έχουν επιστρέψει στην Παλαιστίνη από το 1996. Στις εκλογές του 2006 κατέβηκε με μια συμμαχία ( the alternative ) στην οποία συμμετείχαν ακόμη το Κόμμα του Λαού ( πρώην ΚΚ ) και η FIDA.

Ιστοσελίδα: www.dflp-palestine.org/

Κείμενα

Ναγίεφ Χουάτμι: Μια νέα ιστορική περίοδος για τον αραβικό κόσμο, 20 Μάρτη 2011
Το DFLP για την εξέγερση στην Αίγυπτο, 7 Φλεβάρη 2011
Abu Leila: Ποια διαδικασία ειρήνευσης; Το Ισραήλ δεν την θέλει, 15 Μάρτη 2008
Πολιτική Πρωτοβουλία του DFLP, 4 Απρίλη 2007
Διακήρυξη του DFLP , Ιούνιος 2007

F.A.T.E.H.

3000-11-28T14:33:00.000-08:00

Επίσημα ιδρύθηκε στο Κουβέιτ το 1959 από τον Yasser Arafat και τους συνεργάτες του και πρόκειται για τον μετασχηματισμό μιας μυστικής οργάνωσης Παλαιστινίων φοιτητών που είχε δημιουργηθεί το 1957. Αρχικά υπήρξε υπέρμαχος του ένοπλου αγώνα για μια ελεύθερη Παλαιστίνη που θα άνηκε σε όλους τους Παλαιστίνιους, διατηρώντας την ανεξαρτησία της από τις υπόλοιπες αραβικές κυβερνήσεις. Ηγέτης της παρέμεινε ο Arafat μέχρι και τον θάνατό του, στις 11 Νοέμβρη 2004 ενώ μετά αντικαταστάθηκε από τον Μαχμούτ Αμπάς. Μέχρι το 1970 ακολουθούσε την στρατηγική πολέμου, ενώ από το 1972 διαμόρφωσε μια καινούρια πολιτική, τοποθετώντας την πολεμική σύρραξη σαν μία μόνο μορφή του αγώνα και το 1974 διέκοψε κάθε ενέργεια εκτός Μ. Ανατολής. Το 1983 οι διαφωνίες μέσα στην οργάνωση κατέληξαν σε ένοπλη σύρραξη στο Λίβανο μεταξύ αυτών που υποστήριξαν τον Αραφάτ και των υποστηριζόμενων από τη Συρία πιο ¨ριζοσπαστικών¨ στοιχείων ( Φατάχ-Ιντιφάντα ). Το 1993 πολλά στελέχη της διαφώνησαν με την υπογραφή της συνθήκης του Όσλο και παρέμειναν στην Ενιαία Εθνική Καθοδήγηση της πρώτης Ιντιφάντα παρ’ όλο που η οργάνωση είχε αποχωρήσει. Στις προεδρικές εκλογές του 2005 ο υποψήφιος της Μαχμούτ Αμπάς κέρδισε ενώ στις βουλευτικές εκλογές του 2006 ηττήθηκε από την Χαμάς.

Κείμενα

Farouq Al - Qadoummi: Παράνομη και απατηλή εξουσία η PLO, 22 Ιούνη 2007

HAMAS-Ισλαμικό Κίνημα Αντίστασης

3000-11-27T11:24:00.000-08:00

Πολιτικό κίνημα που αναπτύχθηκε μέσω θρησκευτικών οργανώσεων. Δεν είναι μέλος της ΟΑΠ. Λειτούργησε ως σύνδεσμος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας κατά την διάρκεια της πρώτης Ιντιφάντα. Αναδύθηκε σχεδόν αμέσως μετά το ξέσπασμα της Ιντιφάντα το 1987. Θρησκευτικός ηγέτης και ιδρυτής ήταν ο Sheikh Ahmad Yassin (ελευθερώθηκε από τις ισραηλινές φυλακές την 1 Οκτωβρίου 1997, αφού παρέμεινε έγκλειστος για 9 χρόνια και δολοφονήθηκε από Ισραηλινούς στις 22 Μαρτίου 2004). Κατά την διάρκεια της Ιντιφάντα, ενήργησε ανεξάρτητα, αλλά ποτέ δεν αμφισβήτησε τον αντιπροσωπευτικό ρόλο της ΟΑΠ σε διεθνές επίπεδο. Συμφώνησε να τηρήσει τις αποφάσεις του Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου (PNC) το 1989, αλλά κάλεσε σε εκλογές στο εσωτερικό του το 1991. Είναι ενάντια στην συμφωνία του Όσλο και στις ειρηνευτικές διαδικασίες. Σύμφωνα με το State Department θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση. Στις προεδρικές εκλογές του 2005 δεν συμμετείχε . Στις εκλογές του 2006 πέτυχε μεγάλη εκλογική νίκη, κερδίζοντας την Φατάχ και δημιουργώντας καινούρια παλαιστινιακή κυβέρνηση, η οποία όμως μποϊκοταρίστηκε από την διεθνή κοινότητα. Τον Ιούνιο του 2007 υπήρξε σφοδρή ένοπλη σύγκρουση με τους οπαδούς της Φατάχ στη Γάζα με αποτέλεσμα ο Πρόεδρος Αμπάς να καθαιρέσει την εκλεγμένη κυβέρνηση και να διορίσει άλλη η οποία όμως διοικεί μόνο τν Δ. Όχθη αφού στην Γάζα παραμένει αυτή της Χαμάς.

Κείμενα

Συνέντευξη του υφυπ. Εξωτερικών της Χαμάς στην Ελευθεροτυπία 19 Γενάρη 2010
Ismail Haniyeh: Μήνυμα στη Δύση, 15 Γενάρη 2009
Musa Abu Marzouq: Θα νικήσουμε στη Γάζα, 13 Γενάρη 2009
M.Abu Marzouq: Η κληρονομιά των βασάνων τροφοδοτεί την αντίσταση, 6 Γενάρη 2009
'Αρθρο του Mousa Abu Marzouq, 10 Ιούλη 2007
Osama Hamndan: Κριτική στο λόγο του Abbas, 20 Ιούνη 2007
Συζήτηση με τους ηγέτες της Χαμάς στον Λίβανο, 16-19 Νοέμβρη 2006
Ismail Haniyeh: Ας αναγνωρίσει πρώτα το Ισραήλ τα νόμιμα δικαιώματα των Παλαιστινίων, 25 Φλεβάρη 2006
Aziz Duwaik:Τα σκίτσα αντανακλούν την ισλαμοφοβία της Ευρώπης, 5 Φλεβάρη 2006
Khaled Meshaal: Είμαστε κίνημα εθνικής αντίστασης όχι τρομοκρατική οργάνωση,
6 Φλεβάρη 2006
Khaled Meshaal: Δεν θα ξεπουλήσουμε το λαό και τις αρχές μας για τη διεθνή βοήθεια
21 Γενάρη 2006

PFLP-Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης

3000-11-26T08:34:00.000-08:00

Ιδρύθηκε το 1967 από το Εθνικό Αραβικό Κίνημα και 3 ακόμη μικρότερες οργανώσεις , υπό την αρχηγεία του George Habash. Το 1969 έκανε μια μεταστροφή προς μια Μαρξιστική-Λενινιστική ιδεολογία, βλέποντας πως ο αγώνας για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης ήταν μέρος μιας πλατιάς επαναστατικής αλλαγής στον αραβικό κόσμο, συνδεδεμένης με τον διεθνή αντιιμπεριαλιστικό αγώνα. Το κίνημα διασπάστηκε δύο φορές: το 1968, όταν αποχώρησε το Απελευθερωτικό Παλαιστινιακό Μέτωπο (PLF)και το 1969 όταν αποχώρησε το Δημοκρατικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (DFLP). Την δεκαετία του ’70 έγινε γνωστό για τις αεροπειρατείες που προκάλεσε υπό τις οδηγίες του Wadi Haddad. Αποσύρθηκε από την ΟΑΠ το 1974 όταν αυτή υιοθέτησε την λύση των δύο κρατών και δημιούργησε το Μέτωπο της Απόρριψης, για να ξαναγίνει μέλος της το 1981. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, καθοδήγησε μια συμμαχία ενάντια στον Αραφάτ , αρνούμενο και το σχέδιο της Φεζ και τις διαπραγματεύσεις με την Ιορδανία. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην δημιουργία της Ενιαίας Εθνικής Καθοδήγησης της πρώτης Ιντιφάντα. Από την αρχή εναντίον της συμφωνίας του Όσλο. Υποστηρίζει την δημιουργία ενός λαϊκού δημοκρατικού κράτους στα ιστορικά όρια της Παλαιστίνης, όπου όλοι θα μπορούν να ζουν ισότιμα. Σύμφωνα με το State Department θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση. Τον Σεπτέμβριο του 1999, ο Αναπληρωτής Γραμματέας του Abu Ali Mustafa επέστρεψε στην Παλαιστίνη και μετά την παραίτηση του Habash τον Ιούλιο του 2000, έγινε ο νέος αρχηγός του. Τον Αύγουστο του 2001 δολοφονήθηκε από ισραηλινές δυνάμεις. Ο αντικαταστάτης του Ahmed Sa'adat είναι σήμερα κρατούμενος στις Ισραηλινές φυλακές καταδικασμένος ως ο υπεύθυνος για την δολοφονία ακροδεξιού σιωνιστή υπουργού.

Ιστοσελίδα: www.pflp.ps/english/

Κείμενα
Λιβύη: Η φασιστική δικτατορία σύντομα θα καταρρεύσει 24 Φλεβάρη 2011
Τέλος στο Όσλο-Συστράτευση για μια νέα εποχή στον αραβικό κόσμο 9 Φλεβάρη 2011
To PFLP χαιρετίζει τον αιγυπτιακό λαό και τον αγώνα του 29 Γενάρη 2011
Το PFLP αποχαιρετά τον Ahmed Hussein Abu Maher Yamani 6 Γενάρη 2011
43 χρόνια από την ίδρυση του PFLP 12 Δεκέμβρη 2010
Το PFLP αποσύρεται από την εκτελεστική επιτροπή της PLO, 25 Σεπτέμβρη 2010
Συνέντευξη της Λέιλα Χάλεντ στην Εκστρατεία Αλληλεγγύης του PFLP 7/9/2010
Το PFLP απορρίπτει την επιστροφή στις άμεσες συνομιλίες 25/8/2010
Παλαιστινιακές οργανώσεις απορρίπτουν την πίεση ΗΠΑ/Σιωνιστών για απευθείας διαπραγματεύσεις 24 Αυγούστου 2010
Κάλεσμα κινητοποίησης τον Οκτώβρη για τον Ahmad Sa'adat 18 Ιούλη 2010
Υποκριτική η "χαλάρωση" του αποκλεισμού της Γάζας 15 Ιούνη 2010
Χαιρετίζουμε το Στόλο της Ελευθερίας 31 Μάη 2010
Η διεθνής συνενοχή συντηρεί τη συνεχιζόμενη Νάκμπα του λαού μας 15 Μάη 2010
Ahmad Sa'adat: Τερματισμός της κατοχής σε όλη την Παλαιστίνη 5 Μάη 2010
Leila Khaled: Να διαλυθεί η Παλαιστινιακή Αρχή 28 Απρίλη 2010
Ο Fayyad προδίδει το δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων 7 Απρίλη 2010
Λαϊκή εξέγερση ενάντια στο κατοχικό έγκλημα του εποικισμού 20 Μάρτη 2010
Συλλήψεις μελών του PFPL από δυνάμεις της ΠΑ, 26 Φλεβάρη 2010
Μεταγωγή του Ahmad Sa'adat στη φυλακή Eshel 24 Φλεβάρη 2010
Συνάντηση εθνικής ενότητας στη Γάζα 14 Φλεβάρη 2010
Αφιέρωμα του "Ε" της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας στο PFLP 17 Γενάρη 2010
Ahmad Sa'adat: 210 Αγώνας, ενότητα,αντίσταση 1 Γενάρη 2010
70000 Παλαιστίνιοι στη συγκέντρωση για τα 42 χρόνια του PFLP 12 Δεκέμβρη 2009
Διακήρυξη για τα 42 χρόνια από την ίδρυση του PFLP 11 Δεκέμβρη 2009
H υποτιθέμενη κοινή εκλογική λίστα της PLO και η απόσυρση Abbas 7 Νοέμβρη 2009
Συνέντευξη της Leila Khaled 4 Νοέμβρη 2009
Εμποδίστε τους εγκληματίες πολέμου όπου κι αν εμφανίζονται 4 Νοέμβρη 2009
Ενάντια στην εθνική ενότητα οι εκλογές που ανήγγειλε ο Αμπάς 24 Οκτώβρη 2009
Νόμπελ στον Ομπάμα: Προσβολή των θυμάτων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού 11 Οκτώβρη 2009
Προδοσία της ΠΑ η αναβολή εξέτασης της έκθεσης Goldstone, 3 Οκτώβρη2009
Η πολιτική Ομπάμα εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα ΗΠΑ-Ισραήλ, 24 Σεπτέμβρη 2009
Να λογοδοτήσει το Ισραήλ για τα εγκλήματα πολέμου, 19 Σεπτέμβρη 2009
Συνέντευξη με τον Νασάρ Καφαρνέχ, 27 Ιούνη 2009
Ahmad Sa'adat: Επείγουσα ανάγκη η εθνική ενότητα 22 Ιούνη 2009
Συνέντευξη της Khalida Jarrar, 12 Μάη 2009
Συνέντευξη με τη Leila Khaled,20 Απρίλη 2009
Συνέντευξη του Marwan Abdullah, Φεβρουάριος 2009
Abdel Rahim Mallouh: Μόνη επιλογή μας η αντίσταση, 9 Γενάρη 2009
Khali Maqdesi: 17 Οκτώβρη και μετά, 17 Οκτώβρη 2008
Khalida Jarrar: Η αντίσταση είναι ότι μας έχει απομείνει, 4 Απρίλη 2008

Mahir al-Taher: Στο δρόμο της αντίστασης με εθνική ενότητα, Φλεβάρης 2008
Το Λαϊκό Μέτωπο για την κατάσταση στην Παλαιστίνη, 23 Ιούνη 2007
George Habash: Η Παλαιστίνη, ανάμεσα στα όνειρα και την πραγματικότητα, Ιανουάριος 2000

Palestinian Islamic Jihad (PIJ)-Ισλαμική Τζιχάντ

3000-11-25T15:39:00.000-08:00

Αποσχίστηκε από την Μουσουλμανική Αδελφότητα στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και διαμορφώθηκε σαν μία χωριστή, αγωνιστική Ισλαμική κίνηση. Ηγέτης της υπήρξε ο Abdul Aziz Odeh (έως την απέλασή του το 1988) και ο Fathi Shiqaqi (μέχρι την δολοφονία του στην Μάλτα το 1995). Τωρινός ηγέτης είναι ο Ramadan Abdallah Salah. Υπερασπίζεται τον ένοπλο αγώνα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την Ισλαμική κυριαρχία και πιστεύει ότι η διάδοση θρησκευτικών αξιών στην κοινωνία, πρέπει να προηγηθεί του αγώνα. Είναι ενάντια της συνθήκης του Όσλο και χαρακτηρίζεται από το State Department ως τρομοκρατική οργάνωση.

Κείμενα

Συνέντευξη του Nafid Azam, 20 Ιούνη 2005

Alternative Information Center (AIC)

3000-10-31T02:11:00.000-07:00

Το Εναλλακτικό Κέντρο Πληροφόρησης (A.I.C.) που δημιουργήθηκε το 1984 είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ίδρυσαν Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί ακτιβιστές για να συνδυάσουν τον λαϊκό ακτιβισμό με την κριτική έρευνα, την ανάλυση, τη συζήτηση και τη διάδοση της πληροφόρησης για την Παλαιστίνη και το Ισραήλ. Συνδυάζοντας τις άμεσες ενέργειες και τις μακροχρόνιες εκπαιδευτικές δραστηριότητες και συνεργασίες, το AIC φέρνει κοντά τις πληροφορίες και τους ανθρώπους και λειτουργεί ως ζωτική πηγή και πλατφόρμα δράσης. Το AIC προσφέρει μια σημαντική και προοδευτική θεώρηση στη δουλειά του δίνοντας έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την ενασχόληση της κοινωνίας μέσα σ’ ένα προοδευτικό και φεμινιστικό πλαίσιο.

Ιστοσελίδα: http://www.alternativenews.org/

Κείμενα

4o Διεθνές Πολιτικό Σεμινάριο 9-15 Μάη 2010
Τοποθετήσεις από το Διεθνές συνέδριο 24&25 Οκτώβρη 2009
Διακήρυξη του Διεθνούς Συνεδρίου 24&25 Οκτώβρη 2009
3o Διεθνές Σεμινάριο 29 Δεκέμβρη 2009-8 Γενάρη 2010
Διεθνές σεμινάριο 24&25 Οκτώβρη 2009
Πολιτικές δηλώσεις και πραγματικότητα-18μήνες μετά την Ανάπολη, Αύγουστος 2009
Τι είναι το AIC
2ο Διεθνές Πολιτικό Κάμπινγκ, 17-27 Ιούλη 2009
Το Ισραήλ εμποδίζει Παλαιστινιακή σύνοδο στην ανατολική Ιερουσαλήμ, 16 Μάρτη 2006
Για την απαγωγή του Ahmad Sa'adat από τη φυλακή της Ιεριχούς, 15 Μάρτη 2006

B'Tselem

3000-10-30T13:13:00.000-07:00

Ισραηλινό κέντρο πληροφόρησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη.

Ιστοσελίδα: http://www.btselem.org/English/

Κείμενα

1989-2009: 8900 Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί νεκροί, 22 Νοέμβρη 2009
Χαράζοντας το Διαχωριστικό Τείχος με σκοπό την Επέκταση των Ισραηλινών Εποικισμών στη Δυτική Όχθη 2005
Απολογισμός απωλειών για το 2007, Δεκέμβρης 2007

International Solidarity Movement (I.S.M.)

3000-10-29T08:10:00.000-07:00

Το ISM (Διεθνές Κίνημα Αλληλεγγύης) είναι μια Παλαιστινιακή κίνηση με σκοπό την αντίσταση στην Ισραηλινή κατοχή της Παλαιστινιακής γης, που βασίζεται σε μη βίαιες, άμεσες μεθόδους και αρχές. Ιδρύθηκε το 2001 από μια μικρή ομάδα ακτιβιστών, με σκοπό την ενίσχυση της Παλαιστινιακής λαϊκής αντίστασης μέσω της παροχής στον Παλαιστινιακό λαό διεθνούς υποστήριξης και φωνής.

Ιστοσελίδα: http://palsolidarity.org/

Κείμενα

Ανοίξτε τα σύνορα της Γάζας, 4 Φλεβάρη 2009

TAYYAR

3000-10-28T02:47:00.000-07:00

Προοδευτικό Εθνικό Δημοκρατικό Κίνημα (PNDM)

Κείμενα

Πρώτη διεθνής διάσκεψη του Tayyar, 26-28 Ιούνη 2009
Ιδρυτική Διακήρυξη του Tayyar, Ιούλιος 2008

Free Ahmad Sa'adat

3000-10-24T16:29:00.000-07:00

Ο Ahmad Sa'adat είναι o Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Μετώπου για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) και μέλος του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου (Palestinian Legislative Council) και είναι ένας από τους πάνω από 11.000 Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους που βρίσκονται στις ισραηλινές φυλακές. Κρατούνταν σε φυλακή της Παλαιστινιακής Αρχής για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, όταν στις 14 Μάρτη του 2006, ισραηλινοί στρατιώτες επέδραμαν στην φυλακή που κρατούνταν στην Ιεριχώ, και με τη συνεργασία ΗΠΑ και Βρετανίας που είχαν αναλάβει τη φρούρησή του, τον απήγαγαν μαζί με πέντε ακόμα φυλακισμένους συντρόφους και τους μετέφεραν σε Ισραηλινές στρατιωτικές φυλακές. Στις 25 Δεκέμβρη του 2008 καταδικάστηκε από παράνομο ισραηλινό δικαστήριο σε 30 χρόνια φυλάκιση αποκλειστικά για την πολιτική του δραστηριότητα

"Καμπάνια για την Απελευθέρωση του Ahmad Sa'adat"
www.freeahmadsaadat.org/

Έκκληση σε Δράση: Στηρίξτε την απεργία πείνας των Παλαιστινίων κρατουμένων 26/9/2011
Μήνυμα του Sa'adat για την Επανάσταση της Αιγύπτου 25/2/11
Μήνυμα υποστήριξης του Sa'adat στην εξέγερση της Τυνησίας 15/1/2011
Το στρατοδικείο παρέτεινε την απομόνωση του ηγέτη του PFLP 24/10/2010
Απελευθέρωση των κρατούμενων της ΠΑ-Όχι στη συνεργασία ασφαλείας 20/9/2010
PFLP: Κάλεσμα κινητοποίησης τον Οκτώβρη για τον Ahmad Sa'adat 18/7/2010
Sa'adat: Καταγγελία των διαπραγματεύσεων, λευτεριά στους φυλακισμένους 16/5/2010
Παρατείνεται για ένα εξάμηνο η απομόνωση του Ahmad Sa'adat 26/4/2010
Aνώτατο Ισραηλινό δικαστήριο: Να παραμείνει ο Sa'adat στην απομόνωση 5/3/2010
Απάντηση της ευρωπαϊκής επιτροπής στον ευρωβουλευτή Νίκο Χουντή 5/3/2010
Μεταγωγή του Ahmad Sa'adat στη φυλακή Eshel, 24/2/2010
Ahmad Sa'adat: 2010 Αγώνας, ενότητα, αντίσταση 1/1/2010
Ερώτηση Ν. Χουντή στην Επιτροπή του Ευρ. Κοινοβουλίου 11/11/2009
Επιστολή του Ahmad Sa'adat από την απομόνωση των κατοχικών φυλακών 11/11/2009
Εξάμηνη παράταση της απομόνωσης του Ahmad Sa'adat 22/10/2009
Επιστολή διαμαρτυρίας για τον Ahmad Sa'adat 21/10/2009
Να σταματήσει η απομόνωση του Ahmad Sa'adat 19/10/2009
Μεταγωγή του ηγέτη του PFLP 12/8/2009
Για την ανθρωπότητα (επιστολή για τον Ahmad Sa'adat) 24/7/2009
Επιστολή στον γ.γ. του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους φυλακισμένους 8/7/2009
Λευτεριά στον Ahmad Sa'adat 3/7/2009
Ahmad Sa'adat: Επείγουσα ανάγκη η εθνική ενότητα 22/6/2009
Ο Ahmad Sa'adat στο παράνομο στρατοδικείο του Ισραήλ 25/12/2008

Χάρτες

3000-09-30T09:52:00.000-07:00

Οι εποικισμοί γύρω από την Ιερουσαλήμ
Το Τείχος στην Δυτική Όχθη (2006)
Η Λωρίδα της Γάζας (2007)
Οι Προσφυγικοί Καταυλισμοί του UNWRA (2003)
Υψώματα του Γκολάν
1967: Κατοχή
Η «πράσινη γραμμή» του 1949
Παλαιστινιακά χωριά που καταστράφηκαν το 1948
Ο διαχωρισμός της Παλαιστίνης το 1947
Ιδιοκτησία γης το 1947
Το Σιωνιστικό όραμα το 1919
Βρετανική Εντολή
Η Παλαιστίνη επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Παλαιστινιακά χωριά και πόλεις το 1887
Ιστορική διαδρομή χαμένων εδαφών: Η συρρίκνωση των Παλαιστινιακών εδαφών από το 1946 ως το 2000

Χρονικά

3000-09-30T07:48:00.000-07:00

Οι σημαντικότερες στιγμές των σχέσεων Ισραήλ-Παλαιστίνης μέσα από φωτογραφίες
Επιγραμματικό Παλαιστινιακό χρονικό 1917-2006

Χρονολόγιο της Nakba (Καταστροφή), 1948

Παλαιστίνη ο δύσκολος δρόμος: Μια σύντομη ιστορική αναδρομή στη σύγχρονη ιστορία του Παλαιστινιακού 1917-2001, από τον "Σύλλογο Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ"

Διάφορα

3000-08-31T04:51:00.000-07:00

Γυναίκες

Οι Παλαιστίνιες στην πρώτη γραμμή του αγώνα: Συνέντευξη με τρεις αγωνίστριες από την Παλαιστίνη, 19 Μάρτη 2005

Εκλογές

Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών 25/1/2006

Σύγκριση εκλογικής δύναμης Φατάχ-Χαμάς στις βουλευτικές εκλογές στις 25/1/2006

ΟΚ-Διακηρύξεις - Εκκλήσεις

3000-08-30T12:13:00.000-07:00

Παλαιστινιακές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων υποστηρίζουν το έργο της διερευνητικής αποστολής του ΟΗΕ για τον πρόσφατο πόλεμο στη Γάζα, 16 Σεπτέμβρη 2009
Διακήρυξη της 3ης διάσκεψης του Bilin, 4-6 Ιουνίου 2008
Ανακοίνωση της Εθνικής Επιτροπής για την 60η επέτειο μνήμης της Nakba, 15 Μάη 2008
Μποϋκοτάρετε τους εορτασμούς για τα 60χρονα του Ισραήλ, 30 Μάρτη 2008
Διακήρυξη αρχών και εθνικών δικαιωμάτων, Νοέμβρης 2007
Η Λωρίδα της Γάζας ακόμα τελεί υπό κατοχή, Αύγουστος 2007
Έκκληση από την Ένωση Επιτροπών Υγείας, 28 Φλεβάρη 2007
Έκκληση των φυλακισμένων ηγετών της Παλαιστινιακής Αντίστασης, 26 Γενάρη 2007

Το πλήρες κείμενο του σχεδίου της εθνικής συμφωνίας των 18 σημείων των Παλαιστινίων κρατουμένων στις Ισραηλινές φυλακές, 11 Μάη 2006
Ενάντια στον τερματισμό της συνεργασίας, Απρίλης 2006

Μποϊκοτάζ

3000-08-29T15:09:00.000-07:00

Συχνές ερωτήσεις για την εκστρατεία BDS (Μποϊκοτάζ-Αποεπένδυση-Κυρώσεις)
Αφιέρωμα στο κίνημα BDS (Μάρτης 2010)

Νίκη του κινήματος BDS η ρευστοποίηση της Agrexco 12 Σεπτεμβρίου 2011

Η παλαιστινιακή εθνική επιτροπή μποϋκοτάζ επιβεβαιώνει τη θέση της για το «Σεπτέμβρη» 8 Αυγούστου 2011
Ακτιβιστές από όλη την Ευρώπη συναντήθηκαν για να οργανώσουν την εκστρατεία εναντίον της Agrexco 9 Ιουνίου 2011
Παγκόσμιο κύμα μποϋκοτάζ κατά του Ισραήλ μετά τη δολοφονική επίθεση στο Στόλο της Ελευθερίας 14 Ιουνίου 2010
Ανοιχτή Επιστολή του Συλλόγου Ιντιφάντα στον Γιάννη Κότσιρα και τον Ντέμη Ρούσσο 9 Ιουνίου 2010
Ο Elvis Costello ακυρώνει τις συναυλίες του στο Ισραήλ
Επιστολή Συλλόγου "ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ" στον Ντέμη Ρούσο 7 Απρίλη 2010
30 Μάρτη 2010 - Δράσεις σε όλον τον κόσμο 2 Απρίλη 2010
Ευρ.Δικαστήριο: Τα προϊόντα από τη Δ.Όχθη δεν είναι Ισραηλινά 28 Φλεβάρη 2010
Ισραηλινές εταιρείες και πολυεθνικές που στηρίζουν το Ισραήλ, 28 Φλεβάρη 2010
Πρόσφατες επιτυχίες του κινήματος BDS 28 Φλεβάρη 2010
Συνέντευξη με την συντονίστρια της Εθνικής Καμπάνιας BDS-BNC, 27 Φλεβάρη 2010
1-14 Μάρτη: Διεθνής εβδομάδα ενάντια στο Ισραηλινό απαρτχάιντ 17 Φλεβάρη 2010

Μποϊκοτάζ του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τελ Αβίβ 17 Γενάρη 2010
Τοπ τεν του μποϊκοτάζ φέτος τα Χριστούγεννα και όχι μόνο 7 Δεκέμβρη 2009
Παν/μιο του Σάσεξ: μποϊκοτάζ των ισραηλινών προϊόντων 5 Νοέμβρη 2009
Ραδιοφωνικές παρεμβάσεις για το μποϊκοτάζ 25 Οκτώβρη 2009
Μια απάντηση στον Uri Avnery 8 Οκτώβρη 2009
Ισραηλινός main strem αναλυτής εκφράζει φόβους για το μποϋκοτάζ 25 Σεπτέμβρη 2009
Το κίνημα BDS και η Ισραηλινή Αριστερά Σεπτέμβρης 2009

Γιατί υποστηρίζουμε το μποϊκοτάζ,K.Loach, R.O'Brien, P.Laverty, 7 Σεπτέμβρη 2009

Το νέο μποϊκοτάζ, Uri Avnery 5 Σεπτέμβρη 2009
Ένα μεγάλο ευχαριστώ, Ilan Pappe 4 Σεπτέμβρη 2009
Διακήρυξη του Τορόντο-Κανένας εορτασμός για την Κατοχή, 2 Σεπτέμβρη 2009
Έκκληση προς το σκηνοθέτη Γ.Λάνθιμο να αποσύρει τη συμμετοχή του από το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Τορόντο 31 Αυγούστου 2009
Έκκληση προς την σκηνοθέτρια Μ. Γιώτη να αποσύρει τη συμμετοχή της από το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Τορόντο 31 Αυγούστου 2009
Η προσευχή του Tutu, Uri Avnery 29 Αυγούστου 2009
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο γιορτάζει την αποικιοκρατία, την εθνοκάθαρση και το απαρτχάιντ, 27 Αυγούστου 2009
Stop στο Απαρτχάιντ-Μποϊκοτάρετε το Ισραήλ, Neve Gordon, 24 Αυγούστου 2009
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Ποινικοποιεί το μποϋκοτάζ, 21 Ιούλη 2009
Γενική παρουσίαση για την αναγκαιότητα και την αποτελεσματικότητα του μποϊκοτάζ, 2 Ιούλη 2009
Η ταινία "The yes men fix the world" αποσύρεται από το φεστιβάλ κινηματογράφου της Ιερουσαλήμ, 1 Ιούλη 2009

Παγκόσμια ημέρα δράσης του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ (Μπελέμ), 30 Μάρτη 2009
Κάλεσμα για μποϊκοτάρισμα εις βάρος της ισραηλινής ιατρικής ένωσης από Παλαιστινιακά υγειονομικά και ιατρικά ιδρύματα, 24 Μάρτη 2007
Έκκληση των Παλαιστινιακών συνδικάτων προς το διεθνές εργατικό κίνημα, 11 Φλεβάρη 2007
Έκκληση για πολιτισμικό μποϊκοτάζ του Ισραήλ από Παλαιστίνιους σκηνοθέτες, καλλιτέχνες και εργαζόμενους στον πολιτισμό, 1 Αυγούστου 2006
Κάλεσμα από την Παλαιστινιακή Κοινωνία των Πολιτών για μποϊκοτάζ του Ισραήλ, 9 Ιούλη 2005

P.L.O. - ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ

3000-08-28T15:32:00.000-07:00

Σε συνέχεια της απόφασης που έλαβαν οι Άραβες Ηγέτες, τον Μάιο του 1964, 422 εθνικές προσωπικότητες, ίδρυσαν στην Ιερουσαλήμ την ΟΑΠ, με πρόεδρο τον AhmedShuqeiri. Συνέστησαν επίσης το Εθνικό Συμβούλιο της Παλαιστίνης (PNC), την εκτελεστική επιτροπή της ΟΑΠ, το Εθνικό Ταμείο και τον Παλαιστινιακό Απελευθερωτικό Στρατό (PLA), και σχεδίασαν την Εθνική Συνθήκη και το Βασικό Δίκαιο. Όταν η Fateh, υπό την αρχηγεία του Γιάσερ Αραφάτ, ανέλαβε την ΟΑΠ το 1969, εξελίχθηκε σε οργάνωση προστασίας διαφόρων παλαιστινιακών κινημάτων και απέκτησε πιο κεντρικό ρόλο στην κινητοποίηση των παλαιστινίων αλλά και στην διεθνή στήριξη. Η ΟΑΠ δημιούργησε διάφορες οργανώσεις που παρείχαν εκπαιδευτικές, υγειονομικές και άλλου είδους υπηρεσίες για την ανακούφιση του πληθυσμού και σχημάτισε μια υποτυπώδη κυβέρνηση με σώματα ασφαλείας, στρατό, οικονομικό σύστημα, γραφεία πληροφοριών και διεθνών σχέσεων. Στις 14 Οκτωβρίου 1974, η ΟΑΠ αναγνωρίζεται από την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών , ως ο νόμιμος εκπρόσωπος των Παλαιστινίων και στις 28 Οκτωβρίου από την Συνάντηση Κορυφής Αράβων Ηγετών στο Ραμπάτ. Το 1975 η ΟΑΠ έγινε δεκτή στο Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΕ. Στις 15 Νοεμβρίου 1988 διακήρυξε την ανεξαρτησία του παλαιστινιακού κράτους και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους αναγνώρισε το δικαίωμα ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ και αποκήρυξε την τρομοκρατία. Το επιτελείο της ΟΑΠ έδρευε στο Αμμάν, μέχρι τον «Μαύρο Σεπτέμβρη» και την αντιπαράθεσή του με τον στρατό της Ιορδανίας, (1970), στη συνέχεια στην Βυρηττό έως ότου απομακρύνθηκε από την ισραηλινή επιδρομή το 1982 και μετά στην Τυνησία. Η ΟΑΠ παραμένει ακόμα η κυβέρνηση της Παλαιστίνης, ακόμα και στην εξορία. Κατέχει ακόμα κρατικές αρμοδιότητες των παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένων των διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ και της πολιτικής προστασίας της ΠΑ στις αυτοδιοικούμενες περιοχές (Δυτική Όχθη, Λωρίδα της Γάζας), σύμφωνα με την Διακήρυξη των Αρχών του 1993 και τις μεταγενέστερες συνθήκες.

Πολιτικοί Κρατούμενοι

3000-08-28T04:08:00.000-07:00

Αφιέρωμα στους Πολιτικούς Κρατούμενους (Απρίλης 2010)
Παιδιά της Παλαιστίνης πολιτικοί κρατούμενοι Απρίλης 2010
Απεργία πείνας σε 10 Ισραηλινές φυλακές 7 Απρίλη 2010
Το παράνομο καθεστώς της Διοικητικής Κράτησης
Διεθνής εκστρατεία υποστήριξης των πολιτικών κρατουμένων 18 Μάρτη 2010
Sahar Francis: Η φυλάκιση ως μέσο πολιτικής πίεσης 8 Γενάρη 2010
Οι Ισραηλινές φυλακές ως επαναστατικά πανεπιστήμια 5 Γενάρη 2010
Σύσταση δικαστηρίου ανηλίκων στο Ισραήλ 2 Σεπτέμβρη 2009
Γυναίκες στις Ισραηλινές φυλακές - Κακοποίηση και αντίσταση 7 Αυγούστου 2009
Επιστολή προς τον γ.γ. του ΟΗΕ, 8 Ιούλη 2009
Παρουσίαση στοιχείων από Addamer Prisoner's Support and Human Rights Association, Μάρτης 2009

Έκκληση των φυλακισμένων ηγετών της Παλαιστινιακής Αντίστασης, 26 Γενάρη 2007
Το πλήρες κείμενο του σχεδίου της εθνικής συμφωνίας των 18 σημείων των Παλαιστινίων κρατουμένων σε ισραηλινές φυλακές, 11 Μάη 2006
Δελτίο Τύπου της Κεντρικής Παλαιστινιακής Στατιστικής Υπηρεσίας για την ημέρα των πολιτικών κρατουμένων, 17 Απρίλη 2006
Ένα γράμμα από τον 20ο χρόνο μου στη φυλακή: O Walid Dakah φυλακίστηκε όταν ήταν 24 ετών και τώρα είναι 44
Συνέντευξη με τη Ρούλα Αλ Χατίμπ από το Κέντρο Υπεράσπισης Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων Hurryyat, από την εφημερίδα "Αριστερά!", 16 Απρίλη 2005

Πρόσφυγες

3000-08-27T07:02:00.000-07:00

Καταυλισμός Nahr al-bared: Σημεία ελέγχου κι άλλα 4 Αυγούστου 2010
Shatilla: Ζωές που πέρασαν και χάθηκαν στο χρόνο, 28 Ιούνη 2010
Τα δύο πρόσωπα του Λιβάνου 27 Ιούνη 2010
Λίβανος: Οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες διαδηλώνουν 27 Ιούνη 2010
Ανακοίνωση της εθνικής επιτροπής για την 60η επέτειο της Νάκμπα, 15 Μάη 2008
ΒADIL: Η εκλογική νίκη της Χαμάς. Έκκληση για καλή διακυβέρνηση και σεβασμό των Παλαιστινιακών δικαιωμάτων, 27 Γενάρη 2006
Τι είναι το BADIL, ερευνητικό κέντρο για την Παλαιστινιακή Αρμοστεία και τα δικαιώματα των προσφύγων
Οι πόλεις και τα χωριά που ερημώθηκαν από την σιωνιστική εισβολή του 1948
Στοιχεία για τους προσφυγικούς καταυλισμούς
Στοιχείααπό το ημερολόγιο της PASSIA 2008

Εκπαίδευση

3000-08-26T17:22:00.000-07:00

Ο αντίκτυπος της Ισραηλινής κατοχής στην Παλαιστινιακή εκπαίδευση (2000-2005)

Η επέκταση και το τείχος της προσάρτησης και η επίδρασή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία, 31 Δεκέμβρη 2004

Δημογραφικά στοιχεία - Οικονομία

3000-08-25T05:53:00.000-07:00

Διάφορα στοιχεία για την κατάσταση στην Παλαιστίνη από το ενημερωτικό δελτίο του Palestine Monitor, 4 Γενάρη 2009

Η κατάσταση των εργαζόμενων στην Δυτική Όχθη και τη Γάζα και ο αγώνας των Παλαιστινίων εργατών, από το Stop the Wall, 11 Φλεβάρη 2007

Δημογραφικά στοιχεία για την Παλαιστίνη, από την Παλαιστινιακή Στατιστική Υπηρεσία, 29 Δεκέμβρη 2006

Βίντεο

3000-08-06T10:24:00.000-07:00

Sands of Sorrow---Η ιστορία της ισραηλινό-παλαιστινιακής διαμάχης από το 1878---Καταυλισμός Nahr al-bared:Σημεία ελέγχου κι άλλα ---Καλλιτέχνες VS Καλλιτεχνών ---Η αρπαγή της Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ---Γάζα:Η τελευταία πολιορκία στον κόσμο---Gillad Atzmon:Ένα σύντομο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Βουδίκλαρη----Ισραηλινό τραγούδι αγάπης (για την Ισραηλινή προπαγάνδα)---- Γκράφιτι από τη Γάζα :"Σχεδόν 1500..."---- Τιμούν τους δολοφόνους!--- Η πραγματική ιστορία πίσω από την επίθεση στη Γάζα---Ρεπορτάζ του BBC για την Ιερουσαλήμ---Nabi Saleh: "Είναι το χωριό μας, δεν θα έπρεπε να είστε εδώ!"--- Είμαι η αντίσταση---Η Γάζα Ζει----Μουσική πάνω από το Τείχος---Μικρός λαός και πολεμά:Σκηνές από την πρώτη Ιντιφάντα---Χριστούγεννα στην Παλαιστίνη---Γάζα---No way trough:Aν σε μια Ευρωπαϊκή πόλη υπήρχαν check point---Ομολογίες Ισραηλινών και Σιωνιστών ηγετών---Είμαι το Ισραήλ!

Αναλύσεις

3000-07-31T17:32:00.000-07:00

Ποταμοί αίματος, σώματα κομμάτια και ζεστό χρήμα, του Ρ.Φισκ, 4 Δεκέμβρη 2010
Ένα νέο τρίγωνο στη Μ.Ανατολή; του Marwan Bishara, 8 Ιούνη 2010
Ισραήλ και Ιράν: Η καταιγίδα πλησιάζει, άρθρο του Economist, 7 Γενάρη 2010

Η διαμόρφωση ανεξάρτητων κρατών στη Μ. Ανατολή και τον Αραβικό κόσμο

Σύντομο ιστορικό του ΟΠΕΚ

Η αραβική αριστερά, εθνικιστές και ισλαμιστές, του Sucant Chandan, 8 Οκτώβρη 2007

Η fitna των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, του Seimour Hers, 31 Μάρτη 2007

Διεθνείς Συναντήσεις

3000-07-30T17:41:00.000-07:00

Διακήρυξη της Διεθνούς συνάντησης της Βηρυτού, 18 Γενάρη 2009

Διακήρυξη της 6ης συνόδου του Καϊρου, 31 Μάρτη 2008

Διακήρυξη της 5ης Συνόδου του Καϊρου, 2 Απρίλη 2007

Ψήφισμα διεθνούς συνόδου στο Chianciano, 26 Μάρτη 2007

Ψήφισμα της συνόδου για τον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και την Αντίσταση, Νέο Δελχί, 15 Μάρτη 2007

Διακήρυξη της Διεθνούς Συνάντησης της Βηρυτού, 19 Νοέμβρη 2006

Ιράκ

3000-07-29T17:52:00.000-07:00

Οι σουνίτες του Ιράκ αντιμέτωποι με νέες συγκρούσεις, 24 Νοέμβρη 2006

Από την ιστορία του Ιράκ, απόσπασμα από το βιβλίο "Εξεγερμένοι κόσμοι" (2001)

Ιράν

3000-07-28T18:14:00.000-07:00

Η ιστορική προέλευση της ιρανικής επανάστασης και τα καθήκοντα των επαναστατών μαρξιστών, 11 Ιουνίου 2010
Ιρανικές εκλογές: Το φιάσκο των "κλεμμένων εκλογών": του καθηγητή James Petras, 18 Ιουνίου 2009
Ο ρόλος του Ιράν στην περιοχή - Hisham Bustani, 25 Ιούνη 2007

Λίβανος

3000-07-27T17:59:00.000-07:00

Εκλογές στον Λίβανο: Ποιόν σκοπό εξυπηρετούν; 10 Ιούνη 2009

Συνέντευξη του γενικού γραμματεά του Κ.Κ. Λιβάνου, 20 Ιούλη 2008

Ποιός είναι ποιος στη Λιβανέζικη πολιτική σκηνή, 4 Μάη 2008

Συνέντευξη του Saham Idriss, 31 Γενάρη 2007

Ο Χασάν Νασράλα στο Al Manar TV, 20 Γενάρη 2007

Αποσπάσματα από το λόγο του Νασράλα, 19 Νοέμβρη 2006

Συνέντευξη του Bilal El-Amine, 4 Σεπτέμβρη 2006

Μουσική

3000-07-02T15:06:00.000-07:00

One World:Freedom for Palestine ---Onakedom (Calling You) Hip Hop διασκευή για τον Vittorio Arrigoni ---- (Roger Waters: We shall overcome ---- Free Jerusalem-Doc Jazz ---- Wlad el Hara(We7) ---- Ένα ελληνικό τραγούδι για την Παλαιστίνη από τους "Υπεραστικούς"---- Sheich Imam: Ο Γκεβάρα πέθανε ---- No man's land ---- Doc Jazz: Undhor ---- Deir Yassin: Palestinian Retaliation ---- Rim Banna: The night has fallen down ----- Long Live Palestine - LowKey ---- Trio Jubran ---- Αφιερωμένο στον Ahmad Sa'adat ---- Qana ---- Το ραπ της Γάζας ----- Ensemble musical de Palestine - Gaza ----- FUNUN Group ----- Συνέντευξη του Deir Yassin ----- DAM - Ποιός είναι ο τρομοκράτης ----- Gaetano Liguori - La cantata rossa per Tall El Zaatar ----- Michael Heart- Δεν θα παραδοθούμε

Μιχάλης Παπαμακάριος: Μουσική Ιντιφάντα

Ghassan Kanafani: Ο ηγέτης, ο συγγραφέας, ο μάρτυρας

3000-06-30T12:46:00.000-07:00

Δείτε βίντεο για τη ζωή και το έργο του

Διαβάστε το διήγημα Γράμμα από τη Γάζα και συνέντευξη του Nassar Ibrahim για το έργο το όραμα και την κληρονομιά του Καναφάνι

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μετάφραση από την ιστοσελίδα του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης: www.pflp.ps/english

Ο Ghassan Kanafani γεννήθηκε στην Acre το 1936. Η οικογένειά του εκδιώχθηκε από την Παλαιστίνη το 1948 από την σιωνιστική τρομοκρατία και εγκαταστάθηκε τελικά στη Δαμασκό. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εργάστηκε σαν δάσκαλος και δημοσιογράφος, πρώτα στη Δαμασκό και μετά στο Κουβέιτ. Αργότερα μετακόμισε στη Βηρυτό και έγραψε για διάφορες εφημερίδες πριν ξεκινήσει -το 1969- την εβδομαδιαία εφημερίδα του PFLP, Al Hadaf,. Ήταν εκπρόσωπος τύπου του PFLP και μέλος του πολιτικού του γραφείου, καθώς επίσης και μεγάλος μυθιστοριογράφος και καλλιτέχνης του οποίου η τεράστια συνεισφορά δεν μπορεί να τονιστεί.

Στο ξεκίνημά του ο Kanafani ήταν ενεργό μέλος του Αραβικού Εθνικιστικού Κινήματος, που αποτέλεσε πρόδρομο του PFLP, αλλά αργότερα, μαζί με το σύντροφό του George Habash, έγινε μαρξιστής, πιστεύοντας ότι στα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι Παλαιστίνιοι δεν θα μπορούσε να δοθεί λύση χωρίς μια κοινωνική επανάσταση σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο.

Δολοφονήθηκε από τους σιωνιστές πράκτορες τον Ιούλιο του 1972, όταν εξερράγη το αυτοκίνητό του. Η αδελφή του έγραψε: "Το πρωί του Σαββάτου, 8 Ιουλίου του 1972, περίπου στις 10:30 πμ, η Lamees (ανιψιά του Kanafani) και ο θείος της πήγαιναν μαζί στη Βηρυτό. Ένα λεπτό μετά την αναχώρησή τους, ακούσαμε μια πολύ δυνατή έκρηξη που τράνταξε ολόκληρο το κτήριο. Αμέσως φοβηθήκαμε, αλλά ο φόβος μας ήταν για τον Ghassan και όχι για τη Lamees επειδή είχαμε ξεχάσει ότι ήταν μαζί του, και ξέραμε ότι ο Ghassan ήταν ο στόχος της έκρηξης. Τρέξαμε έξω, όλοι φωνάζοντας τον Ghassan και κανείς την Lamees. Η Lamees ήταν ακόμα ένα δεκαεπτάχρονο παιδί γεμάτο όρεξη για ζωή., αλλά ξέραμε ότι η ίδια είχε επιλέξει αυτόν τον δρόμο. Ακριβώς την προηγούμενη μέρα είχε ζητήσει από το θείο της να μειώσει τις επαναστατικές του δραστηριότητές και να συγκεντρωθεί περισσότερο στη συγγραφή. Του είχε πει: "οι ιστορίες σου είναι όμορφες," και εκείνος απάντησε: "Να επιστρέψω στο γράψιμο ιστοριών; Γράφω καλά επειδή πιστεύω σε έναν σκοπό, σε αρχές. Την ημέρα που θα εγκαταλείψω αυτές τις αρχές, οι ιστορίες μου θα γίνουν κενές. Εάν επρόκειτο να αφήσω πίσω τις αρχές μου, εσύ η ίδια δεν θα με σεβόσουν." Μπορούσε να πείσει το κορίτσι ότι ο αγώνας και η υπεράσπιση αρχών είναι αυτό που τελικά οδηγεί στην επιτυχία σε όλα".

Στα απομνημονεύματα που η σύζυγος του Ghassan Kanafani δημοσίευσε μετά το θάνατό του, έγραψε: "Η έμπνευσή του για να γράφει και να εργάζεται ακατάπαυστα ήταν ο Παλαιστινιακός και αραβικός αγώνας ... Ήταν ένας από εκείνους που πάλεψαν ειλικρινά για τη μετεξέλιξη του κινήματος αντίστασης από εθνικιστικό απελευθερωτικό κίνημα σε παναραβικό επαναστατικό σοσιαλιστικό κίνημα, του οποίου η απελευθέρωση της Παλαιστίνης θα αποτελούσε ζωτικής σημασίας συστατικό. Πάντα τόνιζε ότι το Παλαιστινιακό πρόβλημα δεν θα μπορούσε να λυθεί απομονωμένο από τη συνολική κοινωνική και πολιτική κατάσταση του αραβικού κόσμου."

Αυτή η τοποθέτηση αναπτύχθηκε φυσικά από την προσωπική εμπειρία του Kanafani. Στα δώδεκά του χρόνια βίωσε την τραυματική εμπειρία της προσφυγιάς, και έκτοτε έζησε ως εξόριστος σε διάφορες αραβικές χώρες, όχι πάντα νόμιμα. Ο λαός του διασκορπίστηκε, πολλοί από αυτούς ζούσαν σε προσφυγικά στρατόπεδα ή αγωνίζονταν να βγάλουν τα προς το ζην κάνοντας τις πιο ταπεινές δουλειές. Η μόνη τους ελπίδα ακουμπούσε στο μέλλον και τα παιδιά.

Ο ίδιος ο Kanafani, γράφει στο γιο του, συνοψίζοντας τι σημαίνει να είναι Παλαιστίνιος: "Σε άκουσα στο άλλο δωμάτιο που ρωτούσες τη μητέρα σου: "Μαμά, είμαι Παλαιστίνιος;" Όταν απάντησε "ναι" μια βαριά σιωπή απλώθηκε στο σπίτι. Ήταν σαν κάτι που κρεμόταν πάνω από τα κεφάλια μας να είχε πέσει, ο θόρυβός του ήταν εκρηκτικός και έπειτα - σιωπή. Μετά ... Σε άκουσα να κλαις. Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Υπήρχε κάτι πέρα από την αντίληψή μου, που γεννιόταν στο διπλανό δωμάτιο μέσα στα μπερδεμένα αναφιλητά σου. Ήταν σαν ένα ευλογημένο χειρουργικό νυστέρι να άνοιγε το στήθος σου και να έβαζε εκεί την καρδιά που σου ανήκε ... Ήμουν ανίκανος να κινηθώ και να έρθω να δω τι συνέβαινε. Ήξερα, εντούτοις, ότι μια μακρινή πατρίδα γεννιόταν ξανά: οι λόφοι, οι ελαιώνες, οι νεκροί, τα σχισμένα και διπλωμένα λάβαρα, όλα γεννιούνταν στην καρδιά ενός άλλου παιδιού... Πιστεύεις ότι ένας άντρας μεγαλώνει σταδιακά; Όχι, γεννιέται ξαφνικά - μια λέξη, μια στιγμή, διαπερνά την καρδιά του σε έναν νέο κτύπο. Μια και μόνη σκηνή μπορεί να τον εκσφενδονίσει από το ανώτατο όριο της παιδικής ηλικίας, στην τραχύτητα του δρόμου."

"Σ' αυτούς που έφυγαν αλλά παραμένουν ακόμα σύντροφοι. Γνωρίζατε δύο δρόμους ση ζωή, και η ζωή ήξερε από εσάς μόνο έναν. Γνωρίζατε το δρόμο της υποταγής και τον αρνηθήκατε. Και γνωρίζατε το δρόμο της αντίστασης και τον περπατήσατε. Αυτό το δρόμο διαλέξατε να πάρετε. Και οι σύντροφοί σας προχωρούν μαζί σας."

Η ικανότητα του συντρόφου Kanafani να περιγράφει, πέρα από οποιαδήποτε σκιά αμφιβολίας, τις στερήσεις και τα βάσανα του λαού του, και να μετασχηματίζει μια ιδεολογία, μια πολιτική γραμμή σε λαϊκή λογοτεχνία τον μετέτρεψε σε σοβαρή απειλή για το σιωνισμό.

Το παρακάτω κείμενο είναι αποσπάσματα από κείμενο που έγραψε ο συνάδελφός του παλαιστίνιος συγγραφέας, S. Marwan, προς τιμήν του Kanafani και δημοσιεύτηκε στην Al Hadaf στις 22 Ιούλη 1972.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

"Ο ιμπεριαλισμός έχει απλώσει το σώμα του πάνω από τον κόσμο, το κεφάλι στην Ανατολική Ασία, η καρδιά στη Μέση Ανατολή, οι αρτηρίες φθάνουν στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Οπουδήποτε χτυπήστε το, κάντε του ζημία, υπηρετείστε την παγκόσμια επανάσταση."
Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ένας μύθος ή μια λέξη που επαναλαμβάνεται από τα ειδησεογραφικά μέσα, μια ακίνητη εικόνα που δεν επενεργεί στην ανθρώπινη πραγματικότητα. Στην αντίληψη του Ghassan Kanafani είναι κινητό σώμα, ένα χταπόδι που αποικίζει και εκμεταλλεύεται, που εξαπλώνεται στον κόσμο μέσω των δυτικών μονοπωλιακών επιχειρήσεων.

Ο ιμπεριαλισμός εξαπολύει διάφορες μορφές επιθετικότητας ενάντια στις μάζες των ανθρώπων του μόχθου σ' όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στις υποανάπτυκτες χώρες.

Με βάση το σύνθημα: "Όλη τα τα γεγονότα στις μάζες", ανηρτημένο στην Al Hadaf, ο Ghassan Kanafani θέτει την καθαρή ευφυΐα του στην υπηρεσία των μαζών και των αντικειμενικών συμφερόντων της τάξης του που τον οδηγούν να δηλώσει: "Η επιθυμία για αλλαγή που σαρώνει τις αραβικές μάζες, πρέπει να πάρει ώθηση από μια ιδεολογική και πολιτική σαφήνεια, η οποία είναι απόλυτη. Κατά συνέπεια, η Al Hadaf αφιερώνεται στην υπηρεσία της επαναστατικής εναλλακτικής λύσης, δεδομένου ότι τα συμφέροντα των καταπιεσμένων τάξεων είναι τα ίδια με τους στόχους της επανάστασης. Παρουσιάζεται ως σύμμαχος όλων εκείνων που συνεχίζουν τον ένοπλο και πολιτικο-ιδεολογικό αγώνα για ένα απελευθερωμένο προοδευτικό έθνος."

Η φυσική βάση για τη διανοητική και καλλιτεχνική δουλειά του Ghassan ήταν η υπεράσπιση των συμφερόντων του κόσμου του μόχθου, όχι μόνο των Παλαιστίνιων, αλλά και των Αράβων και των καταπιεσμένων τάξεων όλου του κόσμου. Λόγω αυτής της θεμελιώδους βάσης που διαπερνούσε όλη του τη δουλειά, ο Ghassan Kanafani, ως μαρξιστής, ακολούθησε το μονοπάτι του ένοπλου αγώνα σαν το μόνο δρόμο για την υπεράσπιση των καταπιεσμένων.

Ήταν ο ίδιος μέρος τους. Έζησε και δοκίμασε τη φτώχεια που προκαλεί ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός και παρέμεινε στις γραμμές των καταπιεσμένων μαζών, παρά τους πειρασμούς των καπιταλιστών και τις προσπάθειές τους να περικυκλώσουν τη δημοσιογραφική ζωή του. Παρέμεινε ένας ταπεινός άνθρωπος που δούλευε μέρα νύχτα για να βελτιώσει την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής, παρά τις αντιξοότητες που επέβαλε η ιστορία.

Απευθυνόμενος σε μια ομάδα σπουδαστών, ο Ghassan είπε: "Στόχος της εκπαίδευσης είναι να διορθώσει την πορεία της ιστορίας. Γι' αυτό χρειάζεται να μελετάμε την ιστορία και να κατανοούμε τη διαλεκτική της, με σκοπό να χτίσουμε μια νέα ιστορική εποχή, στην οποία οι καταπιεσμένοι θα ζουν -μετά την απελευθέρωσή τους με επαναστατική βία- από την αντίφαση που τους γοήτευσε." Ο Ghassan Kanafani όχι μόνο είχε κατακτήσει τη γνώση του ιστορικού υλισμού, αλλά και τον εφάρμοσε στη δουλειά του. Η ιδέα στην οποία πίστεψε και έζησε γι' αυτήν παρουσιάζεται ξεκάθαρα σε όσα είπε και έγραψε. Η αρχική αντίφαση, είναι αυτή με τον ιμπεριαλισμό, το σιωνισμό και το ρατσισμό. Είναι μια διεθνής αντίφαση, και η μόνη λύση είναι να καταστραφούν αυτές οι απειλές από έναν ενωτικό και ακλόνητο οπλισμένο αγώνα. Ενθάρρυνε και αύξησε το πνεύμα του διεθνισμού μεταξύ όλων των ανθρώπων που γνώριζε ή απευθυνόταν.

Αυτή η πεποίθηση τον έκανε να απορρίψει όλους τους συμβιβασμούς, όλες τις αστικές ή διχαστικές λύσεις, που δεν συμπεριλαμβάνουν ή δεν ταιριάζουν με την υποστηριζόμενη άποψη και την ανάπτυξη της επανάστασης και τη μακριά πορεία προς την απελευθέρωση, που χτυπά τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού και ενοποιείται με τις μάζες. Σε ένα σχόλιο του για τον μάρτυρα Patrick Arguello είπε: "Ο μάρτυρας Patrick Arguello αποτελεί σύμβολο για το δίκαιο σκοπό μας και τον αγώνα για την επίτευξή του, έναν αγώνα χωρίς όρια. Σύμβολο για τις καταπιεσμένες και στερημένες μάζες, που αντιπροσωπεύονται από τον Oum Saad και πολλούς άλλους που προέρχονται από τα στρατόπεδα και όλα τα μέρη του Λιβάνου, και βάδισαν στην νεκρική πομπή του."

Σε συζητήσεις για τα ιμπεριαλιστικά αντιδραστικά σχέδια ενάντια στις επαναστατικές δυνάμεις, έλεγε: "Τα αποτελέσματα της ιμπεριαλιστικής επίθεσης θα κατευθυνθούν ενάντια στις καταπιεσμένες μάζες για να τις αποτρέψουν από την κινητοποίηση και την πάλη." Αυτή η θέση βασίστηκε στην ανάλυση της στάσης των αραβικών καθεστώτων και των καθεστώτων γενικά των υπανάπτυκτων χωρών, οι οποίες υποχωρούν κάτω από τα κτυπήματα του ιμπεριαλισμού.

Στα πλαίσια της διεθνούς επανάστασης, είπε: "Οι βιετναμέζοι επαναστάτες αγωνίζονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό δεκάδες χρόνια. Θα μεταφέρουν την επανάστασή τους σε άλλα μέρη. Πρώτον επειδή η επανάστασή τους είναι διαρκής και δεύτερον επειδή είναι διεθνιστές ..." "Ο παλαιστινιακός σκοπός δεν είναι ένας σκοπός μόνο για τους Παλαιστίνιους, αλλά για κάθε επαναστάτη, οπουδήποτε κι αν βρίσκεται, ένας σκοπός των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων μαζών της εποχής μας."

Καθώς ο αγώνας του διεθνούς προλεταριάτου ενάντια στον ιμπεριαλισμό ήταν το κύριο ζήτημα για τον Ghassan Kanafani, οι συνωμότες που κρύβονται πίσω από τη δολοφονία του φοβήθηκαν την ξεκάθαρη και λογική αντιμετώπιση, που αποκαλύπτονταν στη δουλειά του μέσω των δυτικών ειδησεογραφικών μέσων. Αυτό οδήγησε τον ιμπεριαλισμό και τους αντιδραστικούς συμμάχους του να σταματήσουν την πένα που αρνιόταν να παραδοθεί στους πειρασμούς ή τις προειδοποιήσεις τους. Ο Ghassan Kanafani μετασχημάτισε το παλαιστινιακό και αραβικό ζήτημα, σε υιοθέτηση του αγώνα όλων των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων του πλανήτη.

Η δέσμευση του Ghassan θα παραμείνει ένα μνημείο για τις αγωνιζόμενες μάζες. Σε μια συνάντηση με το προσωπικό της Al Hadaf είπε: "Όλα σε αυτόν τον κόσμο μπορούν να κλαπούν, εκτός από ένα. Κι αυτό είναι η αγάπη του ανθρώπου για μια στέρεη δέσμευση, μια πεποίθηση ή έναν σκοπό."

Mahmoud Darwish: Η φωνή της Παλαιστίνης

3000-06-29T12:37:00.000-07:00

«Φυλάξου απ' την πείνα μου

Φυλάξου απ' την οργή μου...»

Ακούστε
Ο Mahmoud Darwish διαβάζει: Είμαι Άραβας
Διαβάστε:

Υπό κατοχή
Έρχομαι από εκεί
Στοιχεία ταυτότητας
Πρόκληση
Υποσχέσεις της θύελας
Ένα απλοϊκό τραγούδι για τον Ερυθρό Σταυρό
Σχόλιο στο τραγούδι
Συγγνώμη
Τα λουλούδια και το λεξικό

(Οι περισσότερες μεταφράσεις είναι από ένα μικρό βιβλίο με τίτλο «Παλαιστινιακή ποίηση», που εξέδωσε η Γενική Ένωση Παλαιστινίων Φοιτητών στη Θεσσαλονίκη. Δεν υπάρχει ημερομηνία έκδοσης αλλά υποθέτω πως είναι των αρχών του 1980)

Στις 10 Αυγούστου του 2008 το πρωί οι Παλαιστίνιοι ξύπνησαν και η φωνή τους έλειπε. Ο Mahmoud Darwish, η μεγάλη ποιητική φωνή των Παλαιστινίων και ένας από τους κορυφαίους ποιητές του αραβικού κόσμου έφυγε από τη ζωή στα 67 του χρόνια. Ο ποιητής που έζησε όλα τα σύγχρονα επεισόδια της σύγχρονης παλαιστινιακής ιστορίας, και μίλησε όσο κανένας άλλος στην καρδιά και στο μυαλό των συμπατριωτών του, η φωνή των άφωνων παλαιστινίων στον κόσμο, σώπασε.

Γεννήθηκε το 1942 στη Γαλιλαία όταν η Παλαιστίνη βρισκόταν υπό Βρετανική Διοίκηση και το 1948 με την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, η οικογένεια του δραπέτευσε στον Λίβανο για να γλιτώσει από την εθνοκάθαρση που είχε ήδη ξεκινήσει. Όταν γύρισαν παράνομα μετά από έναν χρόνο βρήκαν το χωριό τους κατεστραμμένο –όπως εκατοντάδες άλλα παλαιστινιακά χωριά- και στη θέση του έναν εβραϊκό οικισμό. Έτσι έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια σαν ένας πολίτης δεύτερης κατηγορίας.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ισραήλ. Την ίδια εποχή εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Πουλί χωρίς φτερά», στην οποία υπάρχει και το περίφημο ποίημα «Στοιχεία ταυτότητας». Αντιμετώπισε πολλές συλλήψεις και φυλακίσεις και στις το 1970 έφυγε στη Σοβιετική Ένωση όπου παρακολούθησε σπουδές πολιτικής οικονομίας και στη συνέχεια έζησε στην Αίγυπτο και την Ιορδανία ακολουθώντας την κοινή μοίρα δεκάδων χιλιάδων παλαιστινίων που πήραν το δρόμο της προσφυγιάς.

Το 1973 τον βρίσκει στη Βηρυτό, όπου και γίνεται μέλος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO). Έζησε την ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο το 1982 απ’ όπου και έφυγε μαζί με άλλα μέλη της Παλαιστινιακής αντίστασης προς την Τυνησία. Η πορεία του στην εξορία συνεχίστηκε στο Παρίσι. Το 1987 εξελέγη στην Εκτελεστική Επιτροπή της PLO (ήταν ο συγγραφέας της Διακήρυξης για τη δημιουργία του Παλαιστινιακού κράτους που διάβασε το 1988 ο Γιασέρ Αραφάτ). Παραιτήθηκε από την εκτελεστική επιτροπή το 1993 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την υπογραφή των συμφωνιών του Όσλο (δήλωσε πως θέλει μεν ειρήνη, αλλά μια δίκαιη ειρήνη).

Επέστρεψε στην Παλαιστίνη το 1995, μετά τη δημιουργία της Παλαιστινιακής Αρχής, και εγκαταστάθηκε στη Ραμάλα. Τον Απρίλιο του 2002, στρατιωτικές δυνάμεις εισέβαλαν στο πολιτιστικό κέντρο Ζαλίλ Σακατίνι που διηύθυνε, λεηλάτησαν το κτίριο και το ανατίναξαν. Ο ποιητής βρέθηκε ξανά αποκλεισμένος κατά τη διάρκεια της σκληρής πολιορκίας του αρχηγείου του Γιασέρ Αραφάτ στη Ραμάλα το 2002 και έγραψε τις μέρες εκείνες το ποίημα «Κατάσταση Πολιορκίας» .

Συνολικά εξέδωσε περισσότερες από 20 ποιητικές συλλογές που έχουν μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες. Πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί, ενώ τιμήθηκε για το έργο του με το Βραβείο Lotus από την Ένωση Αφροασιατών συγγραφέων (1969), το Βραβείο Λένιν Ειρήνης από τη Σοβιετική Ένωση (1983), το Παράσημο Γραμμάτων και Τεχνών από τη Γαλλία (1993), το Βραβείο Καβάφη (1993), το Βραβείο του Ιδρύματος Lanan (2002) και το Βραβείο Prince Claus (2004).

«Γιατί πάντα μας λένε ότι δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα μας χωρίς να έχουμε λύσει πρώτα τις υπαρξιακές ανησυχίες των Ισραηλινών και των υποστηρικτών τους όταν αυτοί αγνοούν επί δεκαετίες την ύπαρξη μας μέσα στην ίδια μας την πατρίδα;»

«Δεν πρέπει να δικαιολογούμε τους βομβιστές αυτοκτονίας. Είμαστε ενάντια στις επιθέσεις αυτοκτονίας, αλλά πρέπει να καταλάβουμε τι είναι αυτό που οδηγεί τους νέους σε τέτοιες πράξεις. Θέλουν να απελευθερωθούν από αυτή την σκοτεινή ζωή. Δεν είναι ιδεολογία, είναι απόγνωση»

Ντοκυμαντέρ και κινηματογραφικές ταινίες

3000-06-27T15:00:00.000-07:00

Ντοκιμαντέρ
Writers on the Borders – ένα ταξίδι στην Παλαιστίνη---Γάζα-Παιδιά σε πολιορκία --- Al Nakba---Stolen Children, Stolen Lives-----Infowar: Πεθαίνοντας στην Παλαιστίνη ----- To shoot an elephant ---- To Be ----- Γάζα ερχόμαστε ----- Ελληνικό ντοκιμαντέρ του κέντρου MA.D.I.SA ----- Το κλουβί ----- Women in struggle ----- Gaza Strip ----- Occupation 101 ---- Τα παιδιά της Άρνα ---- Τζενίν-Τζενίν ---- Τα μπλουζ της Παλαιστίνης ---- Το τείχος ---- Σημείο σύγκρουσης ---- Το σιδερένιο τείχος ---- Η γεύση της επανάστασης ---- Η σφαγή ---- Η δική μου Γιάφα ---- Γάζα ερχόμαστε

Κινηματογραφικές ταινίες
Miral ----Λίβανος----Κάτω από τις βόμβες ---- Ο χρόνος που απομένει ---- Η τελευταία σελήνη ---- Το χρονικό μιας εξαφάνισης ---- Ξενοδοχείο 9 αστέρων ---- Βαλς με τον Μπασίρ ---- Η λεμονιά ---- Ο παράδεισος τώρα ---- Ο γάμος της Ράνα ---- Παραμύθια της εμπόλεμης ζώνης ---- Στο σπίτι ---- Γάμος στη Γαλιλαία ---- Θεϊκή Παρέμβαση ---- Καφρ Κάσεμ ---- Το αλάτι αυτής της θάλασσας

Βιβλία

3000-06-26T03:59:00.000-07:00

Νέο κόμικ του Joe Saco: Footnotes in Palestine (στα αγγλικά)
Παρουσίαση: Αλί Φαγιάντ:Εύθραστα Κράτη (το διακύβευμα της σταθερότητας στον Λίβανο και τον Αραβικό κόσμο)
Παρουσίαση: Ένα παιδί στην Παλαιστίνη, Σκίτσα του Naji al-Ali
Παρουσίαση: Νασίμ Αλάτρας: Παλαιστίνη αιτίες και μύθοι

Παλαιστίνη ένας λαός στο δρόμο του αγώνα

M.Warschawski-G.Taut: Τι είναι σιωνισμός

Το Παλαιστινιακό ζήτημα και ο επαναστατικός μαρξισμός

Παρουσίαση βιβλίων (Μελέτες - Ιστορία)
Παρουσίαση βιβλίων (Λογοτεχνία - Κόμικς)

Ιερουσαλήμ

3000-04-09T07:30:00.000-07:00

Ανταποκρίσεις

3000-01-01T21:42:00.000-08:00

Πραγματοποιήθηκε το συνέδριο για το "Ένα κράτος" Ιούνιος 2010
Αποχαιρετισμός σε μια "γιαγιά" της Παλαιστίνης 13 Μάη 2010
Το Λαϊκό Κίνημα στην Παλαιστίνη, 12 Απρίλη 2010
Ανταπόκριση από την αποστολή του Συλλόγου ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ 2 Απρίλη 2010
Η νεολαία της Ιερουσαλήμ στους δρόμους 20 Μάρτη 2010
Ofer Neiman: Διαδήλωση στην Ανατολική Ιερουσαλήμ 22 Γενάρη 2010
Ένας Έλληνας στο πέρασμα του Έρετζ 23 Δεκέμβρη 2009
Ανταπόκριση από τη Γάζα, 21 Δεκέμβρη 2009
Καλάντια: Έριξαν κομμάτι του Τείχους, 9 Νοέμβρη 2009
"Αν δε ζήσεις από κοντά αυτό που γίνεται..." 9 Νοέμβρη 2009
Ιεροσόλυμα φυλακή-Πόλη εβραϊκή με αστυνομική εντολή 11 Οκτώβρη 2009
Ανθρώπινο δυναμικό και δημιουργικότητα στη Γάζα, 18 Σεπτέμβρη 2009
Χώρα μου είναι η Παλαιστίνη, Αύγουστος 2009
Ομιλία του Ilan Pappe, 20 Αυγούστου 2009
Πρόσφυγες για δεύτερη φορά, 5 Αυγούστου 2009
Καθημερινή αντίσταση στην Παλαιστίνη, 31 Ιούλη 2009
Παλαιστίνιοι του Ισραήλ, 9 Φλεβάρη 2009
Χιλιάδες κόσμου, παλμός και συνθήματα, 10 Γενάρη 2009
Δεν περιγράφεται η φρίκη, 6 Γενάρη 2009
Η σφαγή στη Γάζα συνεχίζεται, 1 Γενάρη 2009
Έγινε επίθεση στη Γάζα!, 27 Δεκέμβρη 2008
Εκκένωση Παλαιστινιακών κατοικιών στην Ιερουσαλήμ, 12 Νοέμβρη 2008
Ο φόβος στα μάτια ενός λέοντα με δανεική μασέλα, Ιούνης 2007
Άτακτοι Ισραηλινοί έποικοι Ιούνης 2007
Να τι θα πει να διεκδικείς το μέλλον σου ενάντια στο φασισμό, Γενάρης 2005
Ένα κίνημα που ξέρει να οργανώνεται και να οργανώνει το λαό, Γενάρης 2005
Οι εκλογές κομμάτι του αγώνα για ανεξάρτητο κράτος, Γενάρης 2005

3000-01-01T15:49:00.000-08:00

"Ο παλαιστινιακός σκοπός δεν είναι ένας σκοπός μόνο για τους Παλαιστίνιους,
αλλά για κάθε επαναστάτη, οπουδήποτε κι αν βρίσκεται, ένας σκοπός των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων μαζών της εποχής μας."
Ghassan Kanafani
Αυτό το σύνθημα, αυτή την ιδέα, θέλει να προβάλλει και να υποστηρίξει με κάθε τρόπο το blog που σήμερα (19-06-09) σας παρουσιάζεται. 61 χρόνια μετά την μεγάλη καταστροφή (nakba), 42 χρόνια μετά την ολοκληρωτική κατοχή της ιστορικής Παλαιστίνης (πόλεμος των 6 ημερών), η αντίσταση είναι πια πιο αναγκαία από ποτέ. Δεν υπάρχει περιθώριο για καμιά αυταπάτη συμβιβασμού με όσους οδηγούν σε αφανισμό αυτό το λαό.
Αντίσταση στη κατοχή των σιωνιστών, αντίσταση ενάντια στην ιμπεριαλιστική παρέμβαση στην περιοχή με την απροκάλυπτη στήριξη του φασιστικού – σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ, αντίσταση ενάντια στο ξεπούλημα του παλαιστινιακού λαού από τα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα, αντίσταση σε όσους και μέσα στην ίδια την Παλαιστίνη προσπαθούν να προδώσουν τον μεγαλειώδη αγώνα και τις θυσίες τόσων χρόνων.
Κι ευτυχώς, ο υπερήφανος και αδούλωτος αυτός λαός, παρά τις μεγάλες πια δυσκολίες που αντιμετωπίζει μετά από τόσα χρόνια κατοχής, το μεγάλο κόστος σε ανθρώπινες ζωές αυτής της επιλογής του, τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό, τα εσωτερικά του προβλήματα, δεν υποκύπτει, Συνεχίζει να αντιστέκεται και να απαιτεί να γίνει πράξη το όραμα του, μια ελεύθερη, δημοκρατική και ανεξάρτητη Παλαιστίνη.
Ο μόνος σύμμαχος σ’ αυτό τον αγώνα είναι οι λαοί όλου του κόσμου, οι άνθρωποι που με κάθε τρόπο στέκονται δίπλα τους, που με την ελάχιστη προσφορά του ο καθένας μας συμβάλει να κρατηθεί όρθιος αυτός ο λαός μέχρι την τελική νίκη.
Δεν έχουμε αυταπάτες ότι με ένα blog θα λύσουμε το πρόβλημα της έμπρακτης αλληλεγγύης, ούτε στοχεύουμε να την υποκαταστήσουμε με κείμενα. Μπορούμε όμως να βοηθήσουμε να μην καταντήσει γραφικό το Παλαιστινιακό - όπως συνηθίζεται να λέγεται -, να μην το θυμόμαστε κάθε φορά που οι σιωνιστές εξαπολύουν μια γενοκτονία όπως αυτή στη Λωρίδα της Γάζας τον περασμένο Δεκέμβρη και να μην εξαντληθεί σε φιλανθρωπία και ανώδυνα κανάλια η όποια θέληση και διάθεση κόσμου στη χώρα μας να στηρίξει αυτό τον αγώνα.
Στα πλαίσια αυτά και στην ιδιαίτερα σύνθετη περίοδο που ζούμε, με τις τόσες μεγάλες γεωπολιτικές και οικονομικές αλλαγές που έχουν συμβεί (και θα συμβούν ακόμη αρκετές) θεωρούμε κρίσιμο το να μελετάμε το Παλαιστινιακό και το ευρύτερο ζήτημα της Μ. Ανατολής μέσα από αυτές. Στο χώρο λοιπόν αυτό που ονομάσαμε r-freepalestine.blogspot.com θα προσπαθήσουμε με ένα συστηματικό τρόπο, όχι τόσο να μεταφέρουμε μια ειδησεογραφία και καθημερινά νέα (υπάρχει άλλωστε μεγάλη πρόσβαση πια σε αυτά απ’ όλους μας) αλλά κυρίως :
να αναδείξουμε απόψεις και αναλύσεις αγωνιστών, ακτιβιστών και διανοουμένων από την Παλαιστίνη και όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα σημαντικές , οι οποίες μπορούν να προσανατολίσουν την στάση μας σ’ αυτή την νέα περίοδο ,
να κάνουμε γνωστές , χωρίς κανένα φιλτράρισμα , τις θέσεις , τις αντιλήψεις και τις πρακτικές των παλαιστινιακών οργανώσεων και ρευμάτων που συμμετέχουν σ’ αυτό τον αγώνα
να προβάλλουμε και να συντονιστούμε με κινήματα αλληλεγγύης στην χώρα μας και σε όλο τον κόσμο, με αποστολές στην Παλαιστίνη, με καμπάνιες και κινήσεις που θα κρατάνε στην επικαιρότητα το ζήτημα αλλά και θα βοηθάνε, στην πρόσκαιρη έστω, ανακούφιση του ταλαιπωρημένου αυτού λαού
να ανακαλύψουμε την δύναμη του πολιτισμού - σε όλες τις πτυχές του - στο κίνημα αλληλεγγύης όπως και να διαδώσουμε την τόσο σημαντική θέση του στην παλαιστινιακή αντίσταση και παλιότερα και σήμερα
να έχουμε πρόσβαση (κυρίως οι νεώτεροι) στις βασικές πτυχές της ιστορικής διαδρομής του σύνθετου αυτού ζητήματος
Επιλέξαμε λοιπόν να μην ξεκινήσουμε από το μηδέν σήμερα, αλλά να συλλέξουμε και να αρχειοθετήσουμε θεματικά - σύμφωνα με τους παραπάνω στόχους μας - μια σειρά κειμένων και στοιχείων, που άλλα ήταν στην κατοχή μας αδημοσίευτα, σε άλλα είχαμε πρόσβαση και θεωρήσαμε σημαντικά, ενώ αλλά είναι ήδη αναρτημένα σε sites & blogs εδώ και καιρό (ειδική αναφορά θέλουμε να κάνουμε στο www.intifada.gr του συλλόγου αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό ¨Ιντιφάντα¨ και στο greece-palestine.blogspot.com που ελπίζουμε σύντομα να επαναλειτουργήσει γιατί είχε σημαντική προσφορά). Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν εκατοντάδες ενδιαφέροντα κείμενα και άφθονο υλικό σχετικά με την Παλαιστίνη , εμείς διαλέξαμε κείμενα των τελευταίων 4-5 χρόνων - για να είναι πιο προσιτά σε όλους και πιο κοντινά στις τελευταίες εξελίξεις - και σιγά-σιγά σκοπός μας είναι να φτιάξουμε μια μικρή ¨βιβλιοθήκη¨για το ζήτημα που θα είναι χρήσιμη και λειτουργική σε όλους ¨
Προσπαθήσαμε πολύ - και ελπίζουμε να μην έχουμε πολλές παραλείψεις - να αναφέρουμε πάντα την πηγή των δημοσιευμάτων. Σε κάθε περίπτωση, είμαστε πρόθυμοι να επανορθώσουμε άμεσα σε κάθε παρατήρηση που θα φτάσει στο mail μας r.freepalestine@gmail.com όπως και να λάβουμε υπόψη μας διορθώσεις, παρατηρήσεις, προτάσεις, ιδέες, για τον χώρο αυτό. Ακόμη είμαστε ανοικτοί σαν ομάδα διαχείρισης του blog να συνεργαστούμε με όποιον/α ενδιαφέρεται να συμβάλει στην προσπάθεια αυτή.
Δεν είμαστε ειδικοί στις νέες τεχνολογίες, ούτε θεωρητικοί μελετητές του Παλαιστινιακού, ελπίζουμε απλά να συμβάλουμε κι εμείς με τον τρόπο μας στην υποστήριξη της αντίστασης για μια ελεύθερη Παλαιστίνη, ειδικά σήμερα, στην δύσκολη ιστορικά καμπή γι’ αυτό το λαό. Χαρούμενοι θα είμαστε όταν θα χρειαστεί να κλείσουμε αυτό το blog, όταν δηλαδή θα υπάρξει μια πραγματικά ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
R-FreePalestine , 19-06-09

2999-11-11T06:01:00.000-08:00

In this section you can see the recent articles and news we translate in Greek and read them in English from the original source

The Puzzling Matter of the Israeli Liberals 27/1/2012
Testimonies from the Heart of Darkness 27/1/2012
Palestinian leader Barghuti demands 1967 borders 27/1/2012
PFLP denounces PA economic policies, calls for popular protection and development 25/1/2012
Israel's immigration plan for 'ethnically pure' bunker state 22/1/2012
Student strike at Bir Zeit university: Financial crisis is PA responsibility 22/1/2012
Remembering ‘Cast Lead’ –Jumana’s Story 22/1/2012
Hamas political chief to step down 22/1/2012
Playing with fire 29/11/2011
Solidarity to the organizations for boycott of Israel, in Lebanon and the whole world 10/11/2011
Greek Intifada Solidarity Association: The Greek captains express the feelings of our people, not the government 3/11/2011
Palestinian acceptance in UNESCO signals new strategy for struggle 2/11/2011
Victory on the Way in Hunger Strike - Sa'adat in Hospital, continuing Strike 27/10/2011
Welcome to Palestine 2012 23/10/2012
Greek/Turkish musicians, Palestinian oud lovers will not be allowed to see your concert in apartheid Israel! 23/10/2011
Between a Rock and a Hard Place: The Fate of Palestinian Political Prisoners 21/10/2011
Prisoner Exchange and Israel’s Alternative Reality 17/10/2011
The Global Intifada 17/10/2011
Saadat Moved To Al Ramla Prison Hospital 17/10/2011
Occupy Wall Street not Palestine! 17/10/2011
BDS: Mrs. Haris Alexiou, we Palestinians do apologize, but they are not letting us come to your concert 9/10/11
Flyer on the Case of Ahmad Sa'adat and Palestinian political prisoners 8/10/2011
Palestinian political prisoners: starving for freedom 6/10/2011
KOE: In solidarity with the Palestinian Political Prisoners on hunger strike 4/10/2011

"The Palestinian cause is not a cause just for the Palestinians but for every revolutionary, wherever he or she may be, a cause for the exploited and oppressed masses of our times."

Ghassan Kanafani

The blog we present today (19-06-09) wants to promote and support in every way exactly this slogan, this idea. 61 years after the great disaster (Nakba), 42 years after the complete occupation of the historical Palestine (the War of the Six Days), resistance is now more necessary than ever. There is no room for any delusions of compromise with those who force the Palestinian people to extinction. Resistance to the Zionist occupation, resistance against the imperialist intervention in the region with the overt support of the fascist - Zionist state of Israel, resistance against the selling-out of the Palestinian people by the reactionary Arab regimes, resistance to those within Palestine itself, who are trying to betray the tremendous struggle and sacrifices of so many years.
Fortunately, this proud and unenslaved people has not given in, despite the great difficulties now faced by so many years of occupation, the great cost of this choice in human lives, the negative international correlation, the internal problems. The Palestinian people continues to resist and demands to materialize its vision of a free, democratic and independent Palestine. The only ally in this struggle are the people around the world, those who stand by their side in every way, those who contribute in any way they can in order for the Palestinian people to stand up until the final victory.We have no illusions that a blog will solve the problem of practical solidarity, neither we aim to substitute it with texts.
However, we can help, in order for the Palestinian issue not to become a graphic issue - as it is usually said - not to remember it only every time the Zionists launch a genocide like the one in the Gaza Strip last December, and not to exhaust towards charity and painlessly channels, the will of the people in our country to support this struggle. In this context and in the particularly complex period in which we live, with so many great geopolitical and economic changes that have happened (and even more will occur), we consider studying the Palestinian issue (and generally the issue of the Middle East through it) to be critical.
So, in this space that we called r-freepalestine.blogspot.com, we will try in a systematic way, rather than reporting the daily news (to which most of us have now great access): to highlight views and analyses of fighters, of activists and intellectuals from Palestine and around the world, especially important, which can orientate our stance in this new period,to make known, without any filtering, the positions, the attitudes and the practices of the Palestinian organizations and movements participating in this struggle to promote and coordinate with solidarity movements in our country and around the world, with missions to Palestine, with campaigns and movements that will keep the issue in the news and will even help in the temporary relief of this afflicted peopleto discover the power of the culture - in all its aspects - in the solidarity movement as well as to propagate its important position in the Palestinian resistance, now but also in the past to provide access (mainly for the younger) to the key aspects of the historical path of this complex issue.
We have tried a lot - and we hope we haven't made many omissions - to always mention the source of the publications. In any case, we are willing to rectify immediately to any observation that will get to our email r.freepalestine@gmail.com, as well as to consider any corrections, comments, suggestions, ideas for this space. We are also open as the blog’s management team to cooperate with anyone who is interested in contributing to this effort.We are not specialists in the new technologies, or theoretical scholars of the Palestinian issue. We just hope we can contribute in our way to the support of the resistance for a free Palestine, especially today, in this historically difficult juncture for this people.
We will be happy when we will need to close this blog, that is when there will be a truly FREE PALESTINE.
R-FreePalestine
19-06-2009

HWC-Health Work Committees (Επιτροπές Υγείας)

2999-01-01T12:40:00.000-08:00

Διεθνής Σχολή: Ιερουσαλήμ η πρωτεύουσα της αραβικής κουλτούρας 13-20 Ιούλη 2009

Παραδόθηκε το χρηματικό ποσό που συγκεντρώθηκε από την Ελλάδα, 22 Απρίλη

Επείγουσα έκκληση για βοήθεια στη Γάζα, 13 Γενάρη 2009

Mazin Qumsiyeh

2099-11-19T08:23:00.000-08:00

Ο Mazin Qumsiyeh διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Βηθλεέμ στην Κατεχόμενη Παλαιστίνη. Έχει συνεργαστεί σε μια σειρά οργανώσεις και ομάδες (Peace Action Education Fund, the US Campaign to End the Occupation, the Palestinian American Congress, Association for One Democratic State in Israel/Palestine, BoycottIsraeliGoods.org) και είναι πρόεδρος του Παλαιστινιακού Κέντρου για την επαναπροσέγγιση μεταξύ των λαών. Βοηθά συμβουλευτικά πολλές άλλες ομάδες (Sommerville Divestment Project, Olympia-Rafah Sister City Project, Palestine Freedom Project, Sabeel North America, National Council of Churches of Christ USA) και συμμετέχει ενεργά σε μια σειρά ομάδες για τα ανθρώπινα δικαιώματα (Amnesty, Peace action, Human Rights Watch, ACLU κλπ). Έχει εκδώσει αρκετά βιβλία με πιο γνωστό το "Sharing the Land of Canaan: human rights and the Israeli/Palestinian Struggle".

Γράφει στη σελίδα http://qumsiyeh.org.

Άρθρα του Mazin Qusiyeh

Σεπτέμβρης 4 Αυγούστου 2011
Η σύγκρουση που έρχεται 17 Ιουνίου 2011
Οι λέξεις είναι δυνατά εργαλεία 2 Σεπτεμβρίου 2010
Από τη Βηθλεέμ προσπάθησαν να μπουν στην Ιερουσαλήμ 28 Μάρτη 2010
Γράμμα από την Ιταλία 4 Γενάρη 2010
Τα ποντίκια και οι πολιτικοί 18 Νοέμβρη 2009
Η μυρωδιά της δυστυχίας και το αίσθημα της ελπίδας, 14 Νοέμβρη 2009
Σκέψεις για τον αποκλεισμό λόγω του Yom Kippur 28 Σεπτέμβρη 2009

Gaza Freedom March - Πορεία για την Ελεύθερη Γάζα

2099-11-14T11:52:00.000-08:00

Βίντεο από τη σημερινή επίθεση της αστυνομίας στο Κάιρο 31/12/2009
Αστυνομική επίθεση στην διαδήλωση του Καίρου 31/12/2009
Μαρτυρία: Μια δύσκολη απόφαση 30/12/2009
Μαρτυρία: Αντιμέτωποι με το δίλημμα των "100" 30/12/2009
Ανακοίνωση της Οργανωτικής Επιτροπής που βρίσκεται στη Γάζα 30/12/2009
O.Barghouti-H.Eid: Απορρίψτε τη διαπραγμάτευση με την Αίγυπτο 30/12/2009
Απέρριψαν οι διαδηλωτές την Αιγυπτιακή προσφορά 30/12/2009
Η Αίγυπτος επιτρέπει σε 100 διαδηλωτές να περάσουν στη Γάζα 30/12/2009
Το πρόγραμμα της αποστολής σήμερα 29/12/2009
Μήνυμα της ελληνικής αποστολής για τη συγκέντρωση στην Αθήνα 29/12/2009
Μήνυμα αλληλεγγύης από τον Roger Waters των Pink Floyd 29/12/2009
Απεργία πείνας της Heddy Epstein: Αφήστε μας να πάμε στη Γάζα 28/12/2009
Φωτογραφίες 28/12/2009
38 συμμετέχοντες στην πορεία τέθηκαν υπό κράτηση 27/12/2009
Ανοιχτή επιστολή στον πρόεδρο της Αιγύπτου 26/12/2009
Δελτίο τύπου της Ελληνικής επιτροπής του GAZA FREEDOM MARCH 18/12/09
Βασικές πληροφορίες για την "Πορεία"
Διακήρυξη πλαισίου
19/11 Εκδήλωση Παρουσίασης στην Ελλάδα
Μια αχτίδα ελπίδας (άρθρο δύο εκ των διοργανωτών) 12/11/2009

Πρωτοβουλία "Ένα καράβι για τη Γάζα"

2030-03-11T13:05:00.000-07:00

Απόσπασμα από το δημοσίευμα "Ποιοι είμαστε" στην ιστοσελίδα της Πρωτοβουλίας

"...Συγκροτήσαμε την πρωτοβουλία «ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ» για να πάρουμε μέρος σε μια διεθνή αποστολή, η οποία με σκάφη και επιβάτες από πολλές χώρες θα πλεύσει και πάλι προς τη Λωρίδα της Γάζας την άνοιξη του 2010, μεταφέροντας ανθρώπους και βοήθεια προς τον ηρωικό και μαρτυρικό λαό της.

Επειδή ο αγώνας του Παλαιστινιακού λαού για τη λευτεριά και την ανεξαρτησία του συνεχίζεται.
Επειδή η Λωρίδα της Γάζας εξακολουθεί να παραμένει αποκλεισμένη, μολονότι το Ισραήλ διακηρύσσει ότι δεν την έχει πλέον υπό κατοχή.
Επειδή ως κάτοικοι της Μεσογείου έχουμε έναν επιπλέον λόγο να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να εμποδίζει την επικοινωνία ανάμεσα στους λαούς της.
Επειδή ο Ελληνικός και ο Παλαιστινιακός λαός συνδέονται με μακρόχρονους δεσμούς αδελφοσύνης, φιλίας και συνεργασίας.
Επειδή εναντιωνόμαστε σε κάθε ξένη επέμβαση και κατοχή όπου γης,
Επειδή η αλληλεγγύη των λαών δεν περιορίζεται από σύνορα και δεν υπακούει σε ηγεμονικές προσταγές.
Είμαστε αποφασισμένοι να ξαναπάμε στη Γάζα, μεταφέροντας στον αδελφό Παλαιστινιακό λαό μήνυμα φιλίας και αλληλεγγύης."

Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα της Πρωτοβουλίας "Ένα καράβι για τη Γάζα"

Γεγονότα - Πρόσωπα

2019-01-02T12:27:00.000-08:00

Ο πόλεμος των "6 ημερών" του 1967
Αφιέρωμα: 62 χρόνια από τη Naqba
30 Μάρτη 1976: Ημέρα της Γης
Rachel Corrie
George Habash:Ένας μεγάλος επαναστάτης - Ένας σοφός ηγέτης
1/1/1965: Το πρώτο στρατιωτικό ανακοινωθέν της Φατάχ
15-17/9/1982: Σφαγή στα στρατόπεδα Σάμπρα και Σατίλα
Το ιστορικό του Ισραηλινού στρατηγού Αριέλ Σαρόν

Ο γρίφος των νεοφιλελεύθερων Ισραηλινών

2012-01-27T03:18:00.001-08:00

Του Ramzy Baroud, πηγή: http://palestinechronicle.com 24 Ιανουαρίου 2012

Ανεξάρτητα με το ποιος κυβερνάει το Ισραήλ, στην εξωτερική πολιτική της χώρας έχουν παρατηρηθεί μικρές αλλαγές. Τα κόμματα που κερδίζουν παραμένουν προσηλωμένα στην δημογραφία και το να διατηρήσουν την απόλυτη στρατιωτική κυριαρχία. Επίσης παραμένουν προσηλωμένα στην εμμονή τους να περάσουν ρατσιστικούς νόμους εις βάρος των μη-Εβραίων κατοίκων της χώρας και συνεχίζουν να μιλάνε για ειρήνη, ενώ στην πραγματικότητα διατηρούν μια μόνιμη κατάσταση πολέμου.

Κάθε λίγα χρόνια, τα ΜΜΕ γοητεύονται από την ισραηλινή δημοκρατία. Οι σχολιαστές μιλούν για δεξιά, αριστερά, κέντρο και ό, τι άλλο υπάρχει ανάμεσα τους. Παρόλο που οι ισραηλινές εκλογές θα γίνουν μετά από ενάμιση χρόνο, τα μίντια ήδη συζητούν την πιθανή πρόθεση ψήφου ενάντια στην ειρηνευτική διαδικασία, των οικονομικών μεταρρυθμίσεων, κοινωνικής ισότητας και πάει λέγοντας.

Σε ένα πρόσφατο άρθρο του, ο Ισραηλινός αρθρογράφος Uri Avnery επέκρινε το γεγονός ότι η βασική αντιπολίτευση στα δεξιά κόμματα- «το Λικούντ, το κόμμα του Λίμπερμαν και άλλων υπέρ-εθνικιστών, φιλο-εποικιστικών και θρησκευτικών παρατάξεων»- δεν είναι άλλη παρά η κέντρο-αριστερή Καντίμα. Το κόμμα, που ηγείτο η «ανίκανη» Tzipi Livni είναι σύμφωνα με ισχυρισμούς «υπό διάλυση». Επιπλέον, τα αριστερά κόμματα όπως το Εργατικό και το Meretz, δεν θεωρούνται ότι αποτελούν σοβαρή απειλή για την συμμαχία των δεξιών, παρά την προσωρινή τους άνοδο στις δημοσκοπήσεις.

Ο Avnery για ακόμα μια φορά παρουσιάζει την ψευδή ελπίδα ενός σωτήρα που θα σώσει το Ισραήλ από τον εαυτό του. Προβλέπει ότι το Ισραήλ θα σωθεί από τους «νεοφασίστες» και θα επιστρέψει στο υπέρ-ρομαντικό σενάριο των παλαιών, όταν οι πρώιμοι Σιωνιστές υποτίθεται ότι ονειρεύονταν έναν Ισραήλ που θα κυριαρχούσαν η παγκόσμια ηθική, η πραγματική δημοκρατία, η ειρήνη και η κοινωνική ισότητα. «Ελπίζω με όλη μου την ψυχή ότι ένα διαφορετικό είδος μιας νέας πολιτικής δύναμης θα εμφανιστεί – ένα κέντρο-αριστερό κόμμα με ξεκάθαρο και περιεκτικό μήνυμα: κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, να μικρύνει το χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και φτωχούς, η λύση των δύο κρατών, ειρήνη με τους Παλαιστίνιους και το τέλος της κατοχής».

Μέχρι εδώ όμως μπορεί να φτάσει η φανταστική εικόνα ενός ευγενούς και καλού Ισραήλ. Πολλοί εκτός Ισραήλ παλεύουν να συμφιλιώσουν τις γνωστές συζητήσεις για δημοκρατία και ισότητα με την πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι η ασθένεια δεν είναι αποκλειστικότητα του Ισραήλ, αλλά λίγες μόνο αυτό-χαρακτηριζόμενες δημοκρατικές χώρες έχουν ένα τόσο μεγάλο κενό ανάμεσα στις κυρίαρχες πολιτικές συζητήσεις και την πραγματική πολιτική.

Θυμάμαι για παράδειγμα τι έλεγαν τα μίντια για την «αραβική άνοιξη» του Ισραήλ. Ακόμα και αυτοί που ήξεραν την ισραηλινή ιστορία ήλπιζαν για μια στιγμή ότι οι μαζικές διαδηλώσεις σε όλες τις ισραηλινές πόλεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν το πολιτικό και κοινωνικό status quo στο Ισραήλ. Όχι όμως και ο Seraj Assi, αρθρογράφος και φοιτητής διδακτορικού στο Πανεπιστήμιο Georgetown. Ο Assi έγραφε: «το βρώμικο μυστικό των διαδηλώσεων στο Τελ Αβίν είναι ότι ο όγκος των μικρομεσαίων Ασκενάζι εβραίων διαδηλωτών, κινείται με ρατσιστική υστερία. Φοβούνται πως θα μετακινηθούν στις περιφέρειες των πόλεων και στα λιγότερο μοδάτα μέρη της χώρας. Γιατί όταν παραπονιούνται ότι μόνο στο Τελ Αβίβ αισθάνονται σπίτι τους, εκφράζουν ακριβώς μια ρατσιστική επιθυμία να μείνουν μακριά από τις αναπτυσσόμενες πόλεις και γειτονιές που μένουν Άραβες, Μιζραχί και Αιθίοπες Εβραίοι».

Πράγματι, οι διαδηλωτές πάλεψαν για να παραμείνουν μακριά από τις εριστικές συζητήσεις για την στρατιωτική κατοχή, τον πόλεμο ακόμα και για τις ρατσιστικές ανισότητες μέσα στο Ισραήλ.

Ούτε ακόμα και ο μονόπλευρος πόλεμος στη Γάζα, που προκάλεσε τον θάνατο σε περισσότερο από 1400 Παλαιστίνιους, ήταν αρκετός να οδηγήσει την συλλογική συνείδηση στο να προκαλέσει τους στρατιωτικούς και πολιτικούς μηχανισμούς του Ισραήλ με οποιοδήποτε τρόπο. Με τον τίτλο «Η ηθική και στρατιωτική ρευστότητα του Ισραήλ», ο Hamid Dabashi, καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, έγραφε: «Δεν είναι μόνο οι χειρότεροι Ισραηλινοί που (σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Haaretz) συγχωρούν και υποστηρίζουν ενεργά την σφαγή των Παλαιστινίων στη Γάζα, αλλά το ίδιο κάνουν και οι καλύτεροι από αυτούς, οι διανοούμενοι τους, οι καθηγητές τους, οι δημοσιογράφοι, οι σκηνοθέτες, οι συγγραφείς και οι ποιητές, από τον Amos Oz μέχρι τον David Grossman, τον Yehoshua, τον Meir Shalev και πολλούς άλλους» (12 Ιανουαρίου 2009)

Ενώ τα δεξιά ισραηλινά κόμματα συχνά χαρακτηρίζονται ως αντί-ειρηνικά και πολεμοχαρή, οι «νεοφιλελεύθεροι» σιωνιστές στην ισραηλινή αριστερά θεωρούνται από κάποιος ότι αποτελούν την εναλλακτική πολιτική, ικανοί να φέρουν την πολυπόθητη ειρήνη. Αυτές είναι «αυταπάτες», όπως λέει και ο Roger Sheety σε πρόσφατο άρθρο του. «αν ξύσεις λίγο την επιφάνεια, θα ανακαλύψεις ότι…όταν πλησιάζει τον Παλαιστίνιο άνθρωπο συγκεκριμένα, (ο νεοφιλελεύθερος σιωνισμός) ξαφνικά σταματάει και αναδιπλώνεται» (9 Ιανουαρίου 2012).

Ο Sheety προτείνει «μια καθαρή και συνοπτική λέξη γι’ αυτό το φαινόμενο….υποκρισία». Αλλά η «υποκρισία» ίσως είναι πολύ εύκολος όρος για να εξηγήσει αυτήν περίπλοκη τάση στην ισραηλινή πολιτική, που καθόρισε το σιωνιστικό κίνημα πολύ καιρό πριν ιδρυθεί το κράτος του Ισραήλ το 1948. Το βιβλίο του Ισραηλινού συγγραφέα Tikva Honig-Parnass, εντοπίζει τις ρίζες του νεοφιλελεύθερου σιωνισμού από μια εσωτερική προοπτική.

Διαβάζοντας το βιβλίο του Honig-Parnass, κάποιος μένει με την εντύπωση ότι οι νεοφιλελεύθεροι σιωνιστές δεν είναι ούτε «από τους καλύτερους Ισραηλινούς» ούτε η διγλωσσία τους είναι ένδειξη της υποκρισίας τους. Οι νεοφιλελεύθεροι σιωνιστές ήταν και παραμένουν στην καρδιά του προβλήματος. Εξάλλου, όλη η ισραηλινή δεξιά δεν εμφανίστηκε ως δυνατός παίχτης στην πολιτική πάρα μόνο στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Όλα όσα έγιναν- η Νάκμπα, η εθνοκάθαρση, ο νόμος της επιστροφής, ο πόλεμος του 1967 και η αποικιοκρατική επέκταση, ακόμα και ο πόλεμος στην Γάζα το 2008-9- οργανώθηκαν από τις ισραηλινές αριστερές σιωνιστικές ηγεσίας. Επιπλέον, η «συστηματική θεσμική διάκριση ενάντια των Παλαιστινίων πολιτών, επίσης εφαρμόστηκε μέσα από την αυξανόμενη δύναμη της σιωνιστικής αριστεράς», λέει ο Honig-Parnass. Ακόμα και οι πιο «ριζοσπαστικές» δυνάμεις στο Ισραήλ είναι μολυσμένες, όπως το σιωνιστικό εργατικό κίνημα που βασίστηκε στην ρατσιστική διάκριση ενάντια των μη εβραίων πολιτών πριν την ίδρυση του Ισραήλ. Αργότερα, οι νόμοι έκαναν ρατσιστικές διακρίσεις εις βάρος των μη- εβραίων εργατών, όπως γίνεται και σήμερα.

Το να διατηρήσουμε ελπίδες για το νέο κύκλο εκλογών στο Ισραήλ είναι σαν να περιμένουμε ψεύτικους μεσσίες. Καμία σωτηρία δεν πρόκειται να ανακοινωθεί από κάποιο φανταστικό κέντρο-αριστερό κόμμα που θα φέρει «ένα τέλος στην άκρο-δεξιά φρενίτιδα», όπως ελπίζει ο Avnery.

Το θέμα δεν είναι εύκολο, αλλά ουσιαστική αλλαγή στην ισραηλινή πολιτική μπορεί να επιτευχθεί μόνο όταν αντιμετωπιστούν κατά μέτωπο οι πολιτικοί θεσμοί, τύπου απαρτχάιντ, της χώρας. Επιπλέον, προκαλώντας τις «πολιτικές και ιδεολογικές προοπτικές της σιωνιστικής αριστεράς», μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για τις «προοδευτικές δυνάμεις ανάμεσα στους Εβραίους και τους Παλαιστίνιους που θα παλέψουν μαζί ενάντια στο σιωνιστικό-εβραϊκό κράτος», όπως προτείνει και ο Honig-Parnass.

Μαρτυρίες από το σκοτάδι

2012-01-27T03:12:00.001-08:00

Πηγή: http://palestinechronicle.com/ 25 Ιανουαρίου 2012

«Αυτό το μέρος είναι το απόστημα στον κ… της κατοχής», είπε ο Dalit Baum όταν οι πύλες της φυλακής Ofer έκλεισαν πίσω μας.

Οι Παλαιστίνιοι κάτοικοι της Δυτικής Όχθης, που ζουν υπό κατοχή πάνω από σαράντα χρόνια και στερούνται των βασικών δικαιωμάτων τους, δικάζονται σε στρατιωτικά δικαστήρια. Ολόκληρο το νομικό σύστημα – ερευνητές, μηνυτές και δικαστές – αποτελείται από άνδρες και γυναίκες με στολές, που δηλώνουν υποταγή και εξυπηρετούν όχι τις αρχές του δικαίου και τον νόμο, αλλά στο σύστημα της κατοχής.

Η φυλακή Ofer, το κέντρο κράτησης και το δικαστήριο βρίσκονται σε παλαιστινιακά εδάφη που έχουν δημευθεί από τους ιδιοκτήτες τους.

Για κάποιους μήνες βρέθηκα στα δικαστήρια και κατέγραψα όσα συνέβαιναν. Έγινα μάρτυρας στις προσπάθειες του συστήματος να δημιουργήσει τη ψευδαίσθηση ενός δικαστηρίου που ακολουθεί τα άρθρα των συμφωνιών και του διεθνούς δικαίου, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο από μια κυνική φάρσα.

Σε αυτό το μέρος, μαζί με τους ενήλικες, υπάρχουν έγκλειστα παιδιά κάθε ηλικίας. Αβοήθητα παιδιά που τα πρόσωπα τους έβλεπες να βγάζουν κραυγές χωρίς φωνή. Παιδιά που είχαν κυνηγηθεί στους δρόμους, στις γειτονιές και στα σπίτια των γονιών τους, στο σκοτάδι και στη μέρα.

Για αυτά τα παιδιά που έχουν βασανιστεί και τα έχουν μεταχειριστεί με βία, που τα ψυχολογικά και νοητικά τους τραύματα δεν θα κλείσουν ποτέ, που τους έχουν πάρει την παιδικότητα και την έχουν καταστρέψει, για τα παιδιά που είναι έγκλειστά, για τα παιδιά που έχουν εκτίσει την ποινή τους και για τα παιδιά που δεν ξέρουν ακόμα πότε θα αποφυλακιστούν και κάθε μέρα αιωρείται πάνω από τα κεφάλια τους μια διαρκής απειλή. Για όλα αυτά τα παιδιά έχω καθήκον να πω την ιστορία τους…

Την πρώτη φορά που διέσχισα την πόρτα του δικαστηρίου, προτού καταλάβω και μάθω τους κανόνες σε αυτό το μέρος, τους κανόνες της αυθαιρεσίας και της εξαφάνισης των ανθρώπινων όντων, μπαίνοντας στον διάδρομο όπου οι νέοι κλαίνε και χτυπημένοι άνθρωποι σέρνονται, το βλέμμα μου έπεσε στο πρόσωπο ενός νεαρού με χειροπέδες στα πόδια και στα χέρια και δάκρυα έτρεχαν στα μάγουλα του. Τα δάκρυα έπεφταν σιωπηλά από τα μαύρα γυαλιστερά του μάτια και το βλέμμα του ήταν καρφωμένο στη γωνία του δωματίου όπου καθόταν η μητέρα του. Το πρόσωπο της ήταν το ίδιο με του γιου της, δάκρυα έτρεχαν στα μάγουλα της, τα μάτια της ήταν επάνω του, κουβεντιάζοντας οι δυο τους χωρίς λόγια.

Yazun

Στο δικαστήριο είδα τον Yazun Ta'ar Hamuda Elhatib, έναν 17χρονο από την Ραμάλλα που είχε κατηγορηθεί ότι «πέταγε πέτρες». Μόλις είδε τα πρόσωπα των γονιών του στη πίσω σειρά – στη σειρά που κάθονται οι γονείς των κρατουμένων, όσο πιο μακριά από τους αγαπημένους τους μη τυχόν και αγγίξουν ο ένας των άλλων, μην αγγίξει η μητέρα τον γιο της, ο πατέρας το παιδί του ενώ εγώ ο ξένος δικαιούμαι να καθίσω μπροστά- το πρόσωπο του Yazun φωτίστηκε με ένα γοητευτικό και πλατύ χαμόγελο. Ο πατέρας έτρεξε βιαστικά να ρωτήσει τον γιο του αν χρειαζόταν κάτι.

Yazun: «Όχι τίποτα». Ο πατέρας: «Ίσως χρήματα για την καντίνα;» Ο Yazun χαμογέλασε: «Δεν χρειάζομαι κάτι». Ξαφνικά, σαν από μια εσωτερική παρόρμηση, το χαμόγελο έσβησε, το πρόσωπο του σκυθρώπιασε και άρχισε να κλαίει. Γρήγορα συμμάζεψε τον εαυτό του, σκούπισε τα μάγουλα του και βιάστηκε να ξαναφορέσει την χαμογελαστή μάσκα με την οποία συνήθιζε να κρύβει την θλίψη του, ένα εργαλείο για να υπερνικήσει τον πόνο του και να απαλύνει τους γονείς του.

Wasim

Είδα επίσης έναν εύθραυστο 15χρονο, τον Wasim Said Saadi Elharhi από την Χεβρώνα, κατηγορούμενος για κάτι αυθαίρετα.

Ο Wasim είχε ένα παιδικό πρόσωπο και όλη την ώρα φαινόταν αποκομμένος από όλα όσα συνέβαιναν, σαν να μην είχαν να κάνουν με τον ίδιο και την μοίρα του και όταν η δικαστής Sharon Rivlin Ahai ανακοίνωσε ότι ο συμβιβασμός ανάμεσα στις δυο πλευρές προβλέπει πρόστιμο 3000 σέκελς, ο πατέρας του παιδιού σηκώθηκε και φώναξε ότι δεν έχει τρόπο να πληρώσει αυτό το ποσό.

Η δικαστής του είπε: «Τι θα κάνουμε με αυτό το παιδί; (μιλώντας στον πληθυντικό, λες και αυτή με τον πατέρα ήταν συνεργάτες). Δεν βαδίζει στο σωστό μονοπάτι…» Ο Wasim κοίταξε τον πατέρα του με ένα βλέμμα γεμάτο πόνο και προσδοκία, ενώ η δικαστής συνέχιζε με ένα ύφος πατροναρίσματος «θα πρέπει να βρει μια δουλειά και να γίνει άντρας!» Ο Wasim παρέμεινε στο κρατητήριο.

Έξω στον διάδρομο ρώτησα τον πατέρα ποιο ήταν το έγκλημα του Wasim και μου απάντησε: «Ξέρεις, ζούμε κοντά στον Τάφο των Πατριαρχών κι έκλεψε μια φιάλη γκαζιού από τους στρατιώτες». Ένας κύριος που καθόταν δίπλα μας, μου εξήγησε «εννοεί καπνογόνο».

Καθώς πέρναγαν οι μέρες και οι μήνες σε αυτό το μέρος, τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι ιστορίες έμπλεκαν έναν ιστό απόγνωσης και θλίψης για την διαλυμένη ζωή και την χαμένη ελπίδα, για την παιδικότητα και εφηβεία που έχουν παγιδευτεί σε ένα αδιέξοδο.

Αυτό πρέπει να το μάθουν όλοι. Τα παιδιά και οι έφηβοι, οι συγκεκριμένες ιστορίες και οι χιλιάδες παρόμοιες που υπάρχουν, είναι το πορτραίτο της παλαιστινιακής κοινωνίας και για μας, την ισραηλινή κοινωνία, πρέπει να αποτελέσουν ένα προειδοποιητικό σήμα, έναν καθρέπτη που δείχνει την δική μας αντανάκλαση.

Ο Marwan Barghuti απαιτεί σύνορα στα όρια του 1967

2012-01-27T03:01:00.000-08:00

Πηγή: http://www.israeli-occupation.org/ 25 Ιανουαρίου 2012

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή θα σταματήσει μόνο όταν το Ισραήλ αποσυρθεί στο σύνορα του 1967 και ιδρυθεί ένα παλαιστινιακό κράτος, είπε την προηγούμενη Τετάρτη ο φυλακισμένος ηγέτης της Φατάχ σε μια σπάνια εμφάνιση του στο δικαστήριο: «η σύγκρουση θα σταματήσει τη στιγμή που τερματιστεί η ισραηλινή κατοχή, αποσυρθούν στα σύνορα του 1967 και δημιουργηθεί ένα παλαιστινιακό κράτος», είπε στα εβραϊκά στο Δικαστήριο της Ιερουσαλήμ.

Ο Barghuti, που εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης για την συμμετοχή του σε πολλές θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον Ισραηλινών, καλέστηκε για να καταθέσει στην εκδίκαση μιας πολιτικής αγωγής των ΗΠΑ κατά της παλαιστινιακής ηγεσίας για την αιματοχυσία στη διάρκεια της 2ης Ιντιφάντα (2000-2005).

Όταν μπήκε στην αίθουσα του δικαστηρίου, ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της Φατάχ, σηκώθηκε όρθιος και σχημάτισε με τα δάκτυλα του το σήμα της νίκης. «Καλώ τον σπουδαίο παλαιστινιακό λαό να αγκαλιάσει την ενότητα και την συναίνεση και να εδραιώσει μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας και να αγκαλιάσει επίσης την λαϊκή, ειρηνική αντίσταση για να τερματιστεί η κατοχή», είπε στα Αραβικά.

Οι αντίπαλες παλαιστινιακές παρατάξεις Χαμάς και Φατάχ δεσμεύτηκαν πέρσι να προχωρήσουν γρήγορα σε εκλογές και να σχηματίσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας σύμφωνα με τους όρους της συμφιλίωσης, που ωστόσο πρέπει πρώτα να εφαρμοστούν.

«Η ειρήνη δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να τερματιστεί η κατοχή» είπε και χαιρέτησε όσους βρίσκονταν πίσω από τις λαϊκές εξεγέρσεις στη Τυνησία και τη Λιβύη, όπως και στην Αίγυπτο όπου την Πέμπτη ήταν η πρώτη επέτειος από την έναρξη της επανάστασης.

«Δεν αναγνωρίζω αυτό το δικαστήριο», φώναξε ο Barghouti την ώρα που τον οδηγούσαν έξω από το κτίριο. «Καλώ τον παλαιστινιακό λαό να συνεχίσει τον λαϊκό του αγώνα».

Πριν μπει ο Barghuti στην αίθουσα, ο δικηγόρος του Elias Sabbagh είχε πει στους δικαστές ότι δεν θα κατέθετε. «Πρόκειται για μήνυση των ΗΠΑ κατά της Παλαιστινιακής Αρχής και όχι κατά του κ. Barghuti. Ο κος Barghuti δεν εμπλέκεται στην αγωγή και δεν πρόκειται να καταθέσει τίποτα για την υπόθεση αυτή ή για οποιαδήποτε άλλη….Η υπόθεση αφορά την PLO και την ΠΑ. Έφεραν τον κ. Barghuti ως μάρτυρα γιατί ήταν τότε στη ΠΑ και αρνείται να μιλήσει στο δικαστήριο γι’ αυτό το θέμα».

Ως πρόσωπο με ισχυρή επιρροή και ευρεία υποστήριξη ανάμεσα στο κοινό της Παλαιστίνης, ο Barghuti είναι γνωστός για την πορεία του ως ακτιβιστής και την στήριξη του στην ειρηνευτική διαδικασία του Όσλο στη δεκαετία του ’90. Όμως το Ισραήλ τον έχει κατηγορήσει ότι οργάνωσε την δεύτερη ιντιφάντα ή την παλαιστινιακή εξέγερση, που ξέσπασε το 2000.

Το PFLP καταγγέλλει τις οικονομικές πολιτικές της ΠΑ και κάνει λόγο για στήριξη των λαϊκών στρωμάτων και ανάπτυξη

2012-01-25T07:34:00.001-08:00

Πηγή: http://pflp.ps/english 22 Ιανουαρίου 2012

Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης εξέδωσε στις 19 Ιανουαρίου μια ανακοίνωση στην οποία καταγγέλλει τις οικονομικές πολιτικές της ΠΑ που ανεβάζουν τον πληθωρισμό και οδηγούν στα ύψη τις τιμές των τροφίμων, του νερού και του ηλεκτρικού, χειροτερεύοντας τις οικονομικές συνθήκες της μεγάλης πλειοψηφίας του παλαιστινιακού λαού της Δυτικής Όχθης. Απαιτεί να ληφθούν μέτρα προστασίας και υποστήριξης για τους Παλαιστίνιους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα και λέει όχι στα ψευδή οράματα για οικονομίες των αγορών υπό κατοχή.

Το PFLP λέει πως οι πολιτικές της κυβέρνησης Φαγιάντ, σε συνεννόηση με τους διεθνείς χορηγούς και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ευθύνονται μαζί με την σιωνιστική κατοχή για τον αφανισμό του δημόσιου χρήματος, την αύξηση της ανεργίας και την αυξανόμενη φτώχεια. Τόνισε πως το κόστος της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και άλλων απαραίτητων υπηρεσιών, αυξάνεται ραγδαία.

Το PFLP ρίχνει το φταίξιμο για την οικονομική κρίση στην κυβέρνηση Φαγιάντ, η οποία ευνοεί μόνο τους πλούσιους και στην θεμελιώδη κρίση της ΠΑ – στη βάση του Οικονομικού Πρωτοκόλλου των Παρισίων και των Συμφωνιών του Όσλο που απαιτούν από την ΠΑ να λειτουργεί ως το υποταγμένο χέρι της κατοχής τόσο σε οικονομικά θέματα όσο και σε θέματα πολιτικά και ασφάλειας.

Το PFLP επισύρει την προσοχή ενάντια στην συνεχιζόμενη υιοθέτηση εισαγόμενων οικονομικών πολιτικών χωρίς καμία σύνδεση στην παλαιστινιακή οικονομική πραγματικότητα – ή την πολιτική πραγματικότητα υπό την κατοχή. Είναι επείγον, λέει το Μέτωπο, να αφήσουμε πίσω τις ψευδαισθήσεις για την οικονομία των αγορών κάτω από την κατοχή και αντί αυτού να αναπτύξουμε μια εθνική οικονομική πολιτική που θα βασίζεται στην ανάπτυξη, προστατεύοντας τον λαό. Να προστατέψουμε και να στηρίξουμε τους φυσικούς πόρους όπως το έδαφος και το νερό και να παράσχουμε ένα επίπεδο κοινωνικής προστασίας και πραγματικών ελαφρύνσεων, προστατεύοντας τα λαϊκά παλαιστινιακά στρώματα από την φτωχοποίηση. Για να το πετύχουμε αυτό, είναι απαραίτητο να μπει ένα τέρμα στις παρεμβολές, τον εκβιασμό και την εξωτερική πολιτική και οικονομική πίεση που έχει στόχο να κάμψει και να μειώσει την παλαιστινιακή εθνική αποφασιστικότητα και τη σύγκρουση με την κατοχή, λέει το Μέτωπο.

Όσο οι Συμφωνίες του Όσλο και το Οικονομικό Πρωτόκολλο των Παρισίων υπαγορεύουν την παλαιστινιακή οικονομική πολιτική, η οικονομία της Παλαιστίνης δεν θα μπορέσει να σπάσει το status quo, που από συστάσεως της ελέγχεται από εξωτερικούς πολιτικούς παράγοντες – πρώτα από την κατοχή και μετά από τους Δυτικούς χρηματομεσίτες και τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα – και θα παρακμάζει όλο ένα και περισσότερο μες στην αστάθεια και τους πολιτικούς εκβιασμούς. Η ΠΑ λειτουργεί ως μάνατζερ στη κατοχή, αφού υπάρχει στη βάση των Συμφωνιών του Όσλο, λέει το Μέτωπο.

Το Μέτωπο απαίτησε μια πλήρης και ουσιαστική πολιτική, οικονομική, κοινωνική αναθεώρηση αυτών των πολιτικών που θα βάλει ένα τέρμα στην εποχή του Όσλο και θα υπερασπιστεί την παλαιστινιακή κοινωνία από τις εντολές αυτών των συμφωνιών που έχουν φυλακίσει και σκοτώσει Παλαιστίνιους και υποβάθμισαν την παλαιστινιακή οικονομία. Είναι καιρός, λέει το Μέτωπο, να χτίσουμε στη βάση της εθνικής και κοινωνικής αποφασιστικότητας και να εξομοιώσουμε τις πολιτισμικές αξίες και εθνικές παραδόσεις των Παλαιστινίων αντί του καταναλωτισμού, της απληστίας, της εκμετάλλευσης και του καπιταλισμού που εξομοιώνει την πρωτόγονη κουλτούρα του νεοφιλελευθερισμού και της κατοχής που εκμεταλλεύεται τους εργαζόμενους, συνθλίβει τους φτωχούς, βαθαίνει τη φτώχεια, περιθωριοποιεί τις αγροτικές περιοχές και τους προσφυγικούς καταυλισμούς. Επιπλέον το PFLP είπε ότι η ΠΑ πρέπει να σταματήσει άμεσα να ξοδεύει τους φυσικούς πόρους του παλαιστινιακού λαού σε πανάκριβες υπηρεσίες ασφαλείας που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της κατοχής.

Το Μέτωπο τονίζει ότι μια νέα εθνική στρατηγική πρέπει να περιλαμβάνει τον παλαιστινιακό λαό όπου κι αν βρίσκεται – στην Παλαιστίνη, στους καταυλισμούς, στην εξορία και τη διασπορά- που υποστηρίζει την αποφασιστικότητα, τις ποικίλες μορφές αντίστασης, την εθνική δημοκρατία και την οργάνωση και τον αγώνα σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, λέγοντας πως αυτή είναι η μόνη καθαρή εναλλακτική στο απατηλό μονοπάτι των διαπραγματεύσεων, με σκοπό να απελευθερωθούν τα αραβικά εδάφη και να κερδηθεί η εφαρμογή των αναφαίρετων δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού για επιστροφή, αυτοδιάθεση και κυριαρχία.

Καλώς ήρθατε στο πρώτο κράτος-οχυρό

2012-01-22T09:17:00.000-08:00

Του Jonathan Cook, πηγή: www.jkcook.net 18 Ιανουαρίου 2012

Ο τροχός γύρισε. Την περασμένη εβδομάδα το ισραηλινό κοινοβούλιο επικαιροποίησε έναν νόμο που υπάρχει εδώ και 59 χρόνια, που αρχικά είχε ως σκοπό να αποτρέψει εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους πρόσφυγες να επιστρέψουν στα σπίτια και στη γη τους, από όπου είχαν διωχθεί όταν ιδρύθηκε το Ισραήλ.

Σκοπός του δρακόντειου Νόμου για την Αποτροπή της Διείσδυσης του 1954 ήταν να εγκλωβίσει τους Παλαιστίνιους που κατάφερναν να περάσουν από τους ελεύθερους σκοπευτές που φύλαγαν τα σύνορα του νέου κράτους. Το Ισραήλ πίστευε πως μόνο η άγρια τιμωρία και η αποτροπή μπορούσαν να εγγυηθούν την ύπαρξη της εβραϊκής πλειοψηφίας που είχε πρόσφατα δημιουργηθεί μέσα από μια εκστρατεία εθνοκάθαρσης.

Έξι δεκαετίες μετά και το Ισραήλ βασίζεται ξανά στον νόμο κατά της διείσδυσης, αυτή τη φορά για να αποτρέψει μια πιθανή νέα απειλή για την ύπαρξη του: την άφιξη αρκετών χιλιάδων απελπισμένων Αφρικανών που ψάχνουν για άσυλο.

Όπως έκανε πριν πολλά χρόνια στους Παλαιστίνιους, το Ισραήλ έχει ποινικοποίηση τους νέους πρόσφυγες – στην περίπτωση τους γιατί τράπηκαν σε φυγή εξαιτίας καταδιώξεων, πολέμων ή οικονομικής κατάρρευσης. Ολόκληρες οικογένειες μπορούν να εγκλωβιστούν, χωρίς δίκη, για τρία χρόνια μέχρι να βγει η διαταγή απέλασης, ενώ οι Ισραηλινοί που τους βοηθάνε θα αντιμετωπίζουν ποινή φυλάκισης μέχρι 15 χρόνια.

Η πρόθεση του Ισραήλ είναι προφανώς να βάλει πίσω από τα κάγκελα όσο το δυνατόν περισσότερους πρόσφυγες και να εμποδίσει άλλους να ακολουθήσουν τα βήματα τους.

Οι αξιωματούχοι έχουν ήδη εγκρίνει την οικοδόμηση ενός τεράστιου στρατοπέδου συγκέντρωσης που θα διοικείται από τις σωφρονιστικές υπηρεσίες του Ισραήλ και θα χωράει 10.000 από τους ανεπιθύμητους επισκέπτες. Αυτό το κάνει να είναι η μεγαλύτερη εγκατάσταση αυτού του είδους. Σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία, θα είναι τρεις φορές μεγαλύτερο από το αμέσως επόμενο σε μέγεθος, στο πιο πολυπληθές και υποστηρικτικό της θείας τιμωρίας, στο Τέξας των ΗΠΑ.

Οι Ισραηλινοί επικριτές του νόμου λένε ότι φοβούνται πως η χώρα τους αποτυγχάνει στο ηθικό καθήκον να βοηθήσει όσους καταδιώκονται και άρα προδίδει την εμπειρία του εβραϊκού λαού στα βάσανα και την καταστολή. Αλλά η ισραηλινή κυβέρνηση και η πλειοψηφία των βουλευτών που στήριξαν τον νόμο – όπως και οι προκάτοχοί τους το ’50- έχουν καταλήξει σε διαφορετικό συμπέρασμα μέσα από την ιστορία.

Ο νέος νόμος διείσδυσης είναι ο τελευταίος σε μια σειρά τακτικών που ενισχύει το στάτους του Ισραήλ ως το πρώτο «κράτος-οχυρό» στον κόσμο και το μόνο που σχεδιάστηκε να είναι όσο το δυνατό πιο εθνικά αγνό γίνεται. Η ιδέα εκφράστηκε πιο σωστά από ένα πρώην πρωθυπουργό, τον Εχούντ Μπαράκ, νυν υπουργό αμύνης, που χαρακτήρισε το Ισραήλ ως «μια βίλα μέσα στη ζούγκλα», υποβαθμίζοντας τις γειτονικές χώρες στο στάτους των άγριων ζώων.

Ο Μπάρακ και οι διάδοχοι του έχουν μετατρέψει αυτή τη μεταφορά σε πραγματικότητα, κλείνοντας αργά το κράτος τους από την υπόλοιπη περιοχή με αστρονομικό κόστος, το οποίο το μεγαλύτερο το έχουν επωμιστεί οι αμερικανοί φορολογούμενοι. Ο τελικός τους σκοπός είναι να στεγανοποιήσουν το Ισραήλ από τις εξωτερικές επιρροές ώστε οποιαδήποτε συγκατάθεση για ειρήνη, όπως είναι η συμφωνία για ένα παλαιστινιακό κράτος, να μην χρειαστεί να γίνει έχοντας τα «θηρία» γύρω τους.

Η πιο χαρακτηριστική έκφραση αυτής της ψυχοσύνθεσης είναι η φρενίτιδα που τους έχει πιάσει για την κατασκευή του τείχους. Το πιο γνωστό κομμάτι είναι εκείνο που περικυκλώνει τα παλαιστινιακά εδάφη: πρώτα τη Γάζα, μετά τις περιοχές της Δυτικής Όχθης που το Ισραήλ δεν θέλει να προσαρτήσει – ή τουλάχιστον όχι ακόμα.

Τα βόρεια σύνορα είναι ήδη από τα πιο στρατιωτικοποιημένα του κόσμου – όπως ανακάλυψαν με υψηλό κόστος οι Σύριοι και Λιβανέζοι διαδηλωτές πέρσι το καλοκαίρι, όταν δεκάδες σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν καθώς πλησίαζαν ή ορμούσαν στους εκεί φράχτες. Και το Ισραήλ έχει ένα ακόμα σχέδιο στο συρτάρι για ένα τείχος κατά μήκος των συνόρων με την Ιορδανία.

Το άλλο σύνορο που έχει παραμείνει, τα 260χμ με την Αίγυπτο, είναι προς το παρόν κλειστό με έναν άλλο τεράστιο τοίχος. Τα σχέδια είχαν εγκριθεί πριν τις αραβικές επαναστάσεις πέρσι αλλά απέκτησαν νέα ώθηση μετά την πτώση του αιγύπτιου δικτάτορα Χόσνι Μουμπάρακ.

Το Ισραήλ δεν προχωράει μόνο φτιάχνοντας τους τοίχους του οχυρού, δουλεύει και για την σκεπή του. Έχει τρία αντιπυραυλικά συστήματα ασφαλείας σε διάφορα στάδια ανάπτυξης. Τα συστήματα αναχαίτισης υποτίθεται ότι θα εξουδετερώνουν οποιαδήποτε επίθεση μικρής ή μεγάλης κλίμακας πυραύλων που πιθανά θα εξαπολύσουν οι γείτονες.

Υπάρχει όμως ένα κενό στην κατασκευή του καταφυγίου, ένα κενό που είναι φανερό ακόμα και στους αρχιτέκτονες του. Το Ισραήλ σφραγίζεται με κάποια από τα «ζώα» που υποτίθεται ότι πρέπει να αποκλεισθούν από την βίλα: όχι μόνο τους Αφρικανούς πρόσφυγες, αλλά επίσης το 1.5 εκατ. «Ισραηλινούς Άραβες», τους απογόνους των ελάχιστων Παλαιστινίων που απέφυγαν τον διωγμό το 1948.

Αυτός είναι και ο πρωταρχικός σκοπός σε μια σειρά αντιδημοκρατικών μέτρων που έχουν πάρει η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο. Είναι επίσης και η αιτία για το νέο εύρημα της ισραηλινής ηγεσίας, το αίτημα να αναγνωρίσουν οι Παλαιστίνιοι την εβραϊκότητα του Ισραήλ, η εμμονή του με την πίστη και η προσφυγή του σε σχέδια ανταλλαγής πληθυσμών.

Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ προχώρησε ακόμα περισσότερο την συνεργία του και τη νομοθετική επίθεση. Την περασμένη εβδομάδα, αμαύρωσε την φήμη του επικυρώνοντας έναν νόμο που χωρίζει οικογένειες, καθώς απαγορεύει σε δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους με ισραηλινή υπηκοότητα το δικαίωμα να μείνουν με τους/τις Παλαιστίνιους/ες συζύγους στο Ισραήλ – «εθνοκάθαρση» με άλλα λόγια όπως επισήμανε ο ισραηλινός σχολιαστής Gideon Levy.

Πίσω, στις αρχές του ’50, ο ισραηλινός στρατός σκότωσε χιλιάδες άοπλους Παλαιστίνιους που προσπαθούσαν να πάρουν την περιουσία που τους είχαν κλέψει. Πολλά χρόνια μετά, το Ισραήλ φαίνεται το ίδιο αποφασιστικό να κρατήσει τους μη εβραίους έξω από την πολύτιμη βίλα του.

Το κράτος οχυρό είναι σχεδόν έτοιμο και μαζί με αυτό ολοκληρώνεται και το όνειρο των ιδρυτών του Ισραήλ.

Απεργία φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Bir Zeit: υπεύθυνη η ΠΑ για την οικονομική κρίση

2012-01-22T07:39:00.000-08:00

Πηγή: http://pflp.ps/english/ 22 Ιανουαρίου 2012

Ο Δημοκρατικός Πόλος, η προοδευτική φοιτητική συμμαχία του Πανεπιστημίου Bir Zeit, κατήγγειλε τα χωρίς προηγούμενο μέτρα που πήρε η διοίκηση του πανεπιστημίου από τις 19 Ιανουαρίου 2012 για να σπάσει την ειρηνική καθιστική διαμαρτυρία που είχαν οργανώσει ακτιβιστές φοιτητές και καλούσαν σε μειώσεις των διδάκτρων και λοιπών χρεώσεων.

Ο Δημοκρατικός Πόλος λέει πως ο σκοπός της καθιστικής διαμαρτυρίας που έγινε στο γραφείο το Προέδρου και στον προαύλιο χώρο, ήταν να ασκηθεί πίεση στο πανεπιστήμιο για να επιλύσει την σοβαρή οικονομική κρίση των φοιτητών που δεν μπορούν πλέον να ανταποκριθούν στα αυξανόμενα δίδακτρα και να θέσει επιπλέον ακαδημαϊκά αιτήματα.

Οι πύλες του πανεπιστημίου ήταν κλειστές για να εμποδίσουν την είσοδο και την έξοδο των φοιτητών και οι υπάλληλοι δεν επέτρεψαν να μπουν στο χώρο κουβέρτες και στρώματα για τους διαμαρτυρόμενους φοιτητές. Ο Δημοκρατικός Πόλος λέει πως αυτές οι πράξεις είναι απαράδεκτες και καταπατάνε το δικαίωμα των φοιτητών να οργανώνουν ειρηνικές διαμαρτυρίες για να πετύχουν τα δίκαια αιτήματα τους.

Ο Δημοκρατικός Πόλος ενθάρρυνε την συνέχιση της καθιστικής διαμαρτυρίας μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των φοιτητών, τονίζοντας την πρωτοβουλία της Ένωσης Προσωπικού να σεβαστεί την διαμαρτυρία και τα αιτήματα των φοιτητών. Με σεβασμό στα συνδικαλιστικά δικαιώματα στο πανεπιστήμιο, ο Δημοκρατικός Πόλος απορρίπτει οποιαδήποτε προκατάληψη ενάντια στα εργατικά συνδικάτα, λέγοντας πως τα εργασιακά δικαιώματα αποτελούν κόκκινη γραμμή.

Απορρίπτει την απόφαση του πανεπιστημίου να αναστείλει τα μαθήματα κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας, λέγοντας πως αυτή η πράξη δεν ευθυγραμμίζεται με την πολιτική του πανεπιστημίου ή με τις ελευθερίες των φοιτητών και πως όλα τα φοιτητικά μπλοκ πρέπει να συνεχίσουν να ασκούν πίεση στο πανεπιστήμιο για να αναλάβει την ευθύνη να λύσει τα προβλήματα τους και να δείξει την πρέπουσα προσοχή στα φοιτητικά ζητήματα, που προέρχονται από την συνεχιζόμενη οικονομική κρίση της Παλαιστίνης.

Τόνισε επίσης την ευθύνη της ΠΑ στην οικονομική κρίση των πανεπιστημίων, λέγοντας πως ξοδεύει το 40% του προϋπολογισμού της σε υπηρεσίες ασφαλείας άλλα μόνο το 5% στην ανώτατη εκπαίδευση. Η έλλειψη πόρων έχει προκαλέσει σημαντική ζημιά σε αυτούς τους σημαντικούς τομείς εξαιτίας της απροθυμίας της ΠΑ να στηρίξει την ανώτατη εκπαίδευση, ενώ συνεχίζει να υποστηρίζει ένα τεράστιο προϋπολογισμό για την ασφάλεια. Ο Δημοκρατικός Πόλος επισημαίνει επίσης ότι προωθείται η ιδιωτικοποίηση και τα κίνητρα κέρδους μέσα στα πανεπιστήμια, για να καλυφθεί η έλλειψη υποστήριξης από την ΠΑ.

Η εκπαίδευση είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, ένα παγκόσμιο δικαίωμα και ιερή αρχή στην Παλαιστίνη που δεν πρέπει να στερείται λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων. Ο Πόλος ζητάει από την διοίκηση του πανεπιστημίου να υπάρχει δωρεάν εγγραφή για όλους τους φοιτητές χωρίς προκαταβολή των διδάκτρων, να μειωθούν τα δίδακτρα και η συμμετοχή στα έξοδα εγκατάστασης και να παρθούν μέτρα που θα στηρίζουν τους φοιτητές και όχι να φορτώνεται στην πλάτη τους η οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει το πανεπιστήμιο εξαιτίας της ΠΑ.

Κάλεσε την διοίκηση του πανεπιστημίου να παρουσιάσει επίσημα, μπροστά στα ΜΜΕ, τις περικοπές στην χρηματοδότηση του πανεπιστημίου, το ποσοστό χρηματοδότησης που λαμβάνει από την ΠΑ και να κατονομάσει τους παράγοντες που ευθύνονται για την κρίση.

Ο Δημοκρατικός Πόλος είπε πως η διατήρηση των υψηλών στάνταρς στην εκπαίδευση είναι κρίσιμη για το πανεπιστήμιο, οι εγκαταστάσεις και τα εργαστήρια χρειάζονται αναβάθμιση και τάξεις δεν πρέπει να ξεπερνούν τους 40 φοιτητές, για να μπορέσει να διατηρηθεί το εκπαιδευτικό επίπεδό του Bir Zeit.

Είπε επίσης ότι είναι καθήκον του πανεπιστημίου να βρει τρόπο να μειωθούν οι τιμές των δημοσίων και ιδιωτικών υπηρεσιών, όπως στα βιβλιοπωλεία, τη καφετέρια, τις φωτοτυπίες αλλά και να πληροφορεί τους φοιτητές δίνοντας οικονομικές αναφορές. Ζήτησε ακόμα από το πανεπιστήμιο να βρει εναλλακτικές πολιτικές για να στηρίξει ειδικές περιπτώσεις φοιτητών, όπως φυλακισμένους, πρώην φυλακισμένους και οικογένειες μαρτύρων.

Αποσύρεται ο πολιτικός αρχηγός της Χαμάς

2012-01-22T07:35:00.001-08:00

Πηγή: http://www.aljazeera.com/news/21 Ιανουαριού 2102

Το Κίνημα των Ισλαμιστών ανακοίνωσε πως ο Khaled Meshaal, αρχηγός του πολιτικού γραφείου της Χαμάς, σκοπεύει να αποσυρθεί μετά από οχτώ χρόνια παραμονής στη θέση αυτή. Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσαν το Σάββατο «ο αρχηγός του πολιτικού γραφείου Khaled Meshaal ενημέρωσε το συμβούλιο της Χαμάς ότι δεν επιθυμεί να είναι υποψήφιος για την αρχηγεία του κινήματος.

Ανώτεροι αξιωματούχοι της Χαμάς, ζήτησαν από τον Meshaal, 55 χρονών, να ξανασκεφτεί την θέση του και του ζήτησαν να αποφανθεί σχετικά το συμβούλιο, καθώς «δεν πρόκειται για καθαρά προσωπικό ζήτημα».

Ο Meshaal, του οποίου η έδρα είναι κυρίως η Δαμασκός, θα παραμείνει ενεργός στη Χαμάς, «στην υπηρεσία του λαού, του κινήματος και του παλαιστινιακού σκοπού». Το πολιτικό γραφείο της Χαμάς είναι το κυρίαρχο όργανο που λαμβάνει τις αποφάσεις και τα μέλη του εκλέγονται με μυστική ψηφοφορία από το συμβούλιο. Οι επόμενες εκλογές αναμένονται μέσα στη χρονιά.

Ο Fawzi Barhoum, εκπρόσωπος τύπου της Χαμάς στη Γάζα, επιβεβαίωσε πως το συμβούλιο θα πάρει «την τελική απόφαση» για την αποχώρηση του Khaled Meshaal.

Ο Meshaal βρίσκεται στη Δαμασκό από το 2001, φοβούμενος για την ασφάλεια του και ελπίζει να αποφύγει τους περιορισμούς μετακίνησης του στη Γάζα. Είναι αρχηγός του πολιτικού γραφείου της Χαμάς από το 2004.

Το Ισραήλ τον κατηγορεί ότι έχει σχεδιάσει πολλές επιθέσεις στις οποίες έχουν σκοτωθεί πολλοί Ισραηλινοί στρατιώτες και πολίτες. Το 1997 έγινε στόχος μια αποτυχημένης προσπάθειας δολοφονίας του από την Μοσάντ, ένα γεγονός που διατάραξε τις σχέσεις Ισραήλ-Ιορδανίας. Ο εκλιπών Βασιλιάς Χουσεΐν της Ιορδανίας ανάγκασε το Ισραήλ να δώσει το αντίδοτο στο δηλητήριο που είχε δεχτεί ο Khaled Meshaal και να απελευθερώσει τον ιδρυτή της ομάδας, Ahmed Yassin από την φυλακή.

Η Χαμάς διατηρεί τον έλεγχο στη Λωρίδα της Γάζας από το 2007, μετά από μια σύντομη σύγκρουση με μαχητές που ήταν πιστοί στο Mahmoud Abbas, τον Παλαιστίνιο πρόεδρο. Η Χαμάς και η Φατάχ συμφώνησαν σε ένα πλάνο συμφιλίωσης την περασμένη χρονιά, αλλά πρόκειται για μια συμφωνία που δεν έχει βρει καμιά εφαρμογή μέχρι και σήμερα.

Θυμάμαι το «Χυτό Μολύβι»- η ιστορία του Jumana

2012-01-22T07:30:00.000-08:00

Πηγή:mondoweiss.net, 20 Ιανουαρίου 2012

Την νύχτα δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Το κορμί μου έτρεμε και όσο κι αν προσπαθούσα να ηρεμήσω, το τρέμουλο δεν έφευγε. Τώρα ξέρω ότι ο μπαμπάς μου ανησυχούσε φοβερά για μένα, αλλά τότε ήμουν χαμένος σε έναν τρομακτικό και παραλυτικό φόβο που όλα και όλοι μου έμοιαζαν μακρινά, ακόμα και αν βρίσκονταν μέσα στο ίδιο δωμάτιο. Ήμουν σε ένα βάζο με χοντρό, παραμορφωτικό γυαλί. Κάθε φορά που έσκαγε μια βόμβα, κάτι στο μυαλό μου έκανε «κλικ» και οι άνθρωποι και τα πράγματα γύρω μου, εξαφανίζονταν. Μετά «ξύπναγα» και κοίταγα τα πρόσωπα του μπαμπά και της μαμάς για να δω ένα ίχνος ανακούφισης στα μάτια τους, αλλά δεν υπήρχε και έτσι ο φόβος με κυρίευε. Δεν θυμάμαι καθόλου τι έκανα εκείνες τις μέρες για να περάσει η ώρα.

Η Σάλουα, η μικρή μου αδερφή, έκλαιγε συνέχεια. Η μαμά την έπαιρνε αγκαλιά και την κράταγε, αλλά και η μαμά φοβόταν και τα δάκρυα έτρεχαν συνέχεια στα μάγουλα της. Ο μπαμπάς δεν μπορούσε να κάνει τη μαμά να σταματήσει να κλαίει και νευρίαζε γιατί όπως έλεγε, έκανε χειρότερη την κατάσταση για μας. Η μαμά προσπαθούσε να σταματήσει τα δάκρυα της, κρύβοντας το πρόσωπο της στα μαλλιά της Σάλουα κι έκλεινε τα μάτια – σαν να έψαχνε να βρει κάπου να κρυφτεί. Φοβόμουν πως αν πλησίαζα, το άθροισμα των φόβων μας θα προκαλούσε την έκρηξη καμιάς βόμβας ακριβώς στο κτίριο μας.

Ο μεγάλος μου αδερφός Αλί, προσπαθούσε να είναι σαν το μπαμπά αλλά ήξερα ότι στην πραγματικότητα φοβόταν πολύ, από τον τρόπο που τον κοίταγε. Ένα πρωί, όταν ξύπνησα τον είδα να κλαίει. Ο μπαμπάς τον πήγε στο μπάνιο. Μιλούσαν για αρκετή ώρα αλλά δεν μπορούσα να ακούσω τι λένε. Ο Αλί, όταν τελικά βγήκε έξω, απέφυγε να μας κοιτάξει. Αργότερα το πρωί, η μαμά έβγαλε το σεντόνι από το κρεβάτι του Αλή και είδα ότι είχε έναν λεκέ από ούρα στη μέση του λευκού υφάσματος. Έκανα πως δεν το πρόσεξα, αλλά με έκανε να κοκκινίσω για τον Αλή που ήταν 12 χρονών και ήθελε να γίνει σαν τον μπαμπά. Δεν είπα ποτέ τίποτα γι’ αυτό ακόμα και αργότερα όταν πειραζόμασταν μεταξύ μας στο παιχνίδι. Ή όταν ήμουν πραγματικά θυμωμένος μαζί του που έκανε τον άντρα και με αγνοούσε, όταν τα πράγματα ήταν πια εντάξει και έρχονταν στο σπίτι οι θείες, οι θείοι και τα ξαδέρφια.

Όλα τα παράθυρα στο σπίτι μας, έσπασαν από την τέταρτη μέρα της επίθεσης κι έκανε τόσο κρύο που δεν μπορούσα να κουνήσω τα δάχτυλα μου. Υποτίθεται ότι έπρεπε να κάνω τις ασκήσεις μου για το σχολείο για να κρατάω το μυαλό μου απασχολημένο, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τα χέρια μου να κουνηθούν ή το μυαλό μου να σκεφτεί. Έπρεπε να φοράμε δυο και τρεις κάλτσες, γιατί υπήρχαν ακόμα μικρά κομματάκια από γυαλί που δεν μπορούσαμε να τα δούμε, παρόλο που σκουπίζαμε κάθε μέρα για να κάνουμε κάτι.

Την ημέρα τουλάχιστον μπορούσαμε και βλέπαμε μέσα στο διαμέρισμα και υπήρχαν λιγότερες εκρήξεις από ότι το βράδυ, αλλά δεν μπορούσαμε να βγούμε έξω και ούτε θέλαμε. Τα φώτα ήταν κλειστά τις περισσότερες ώρες και τρώγαμε κυρίως κρύο φαγητό. Μόνο ο μπαμπάς έβγαινε έξω το πρωί. Συνέχιζε να δουλεύει μέρα παρά μέρα. Έλεγε πως είναι καθήκον να ενημερώνει τους ανθρώπους έξω από τη Γάζα για όσα μας συμβαίνουν. Δεν ήξερα πως το έκανε αυτό, αλλά ο μπαμπάς δεν μου έχει ποτέ ψέματα. Αναρωτιόμουν αν θα μπορούσε να πει σε κάποιον να σταματήσουν οι βομβαρδισμοί. Έπρεπε να του πει ότι υπήρχαν πάρα πολλοί άνθρωποι εδώ, παγιδευμένοι, χωρίς πολύ φαγητό και βρίσκονται εκεί που πέφτουν οι βόμβες. Αν μπορούσε να το πει σε πολλούς ανθρώπους έξω από τη Γάζα, ίσως αυτοί να μπορούσαν να σταματήσουν τα αεροπλάνα να πετάνε και τους βομβαρδισμούς κάθε βράδυ.

Ήθελα να ρωτήσω τον μπαμπά με ποιον μιλούσε, αλλά φοβόμουν. Έδειχνε κουρασμένος και ήξερα ότι πείναγε. Μπορεί να έφερνε λίγο φαγητό κάθε φορά που γύρναγε αλλά κυρίως το έδινε σε μας. Ήταν ήρεμος και αμίλητος και ερχόταν να καθίσει δίπλα μου στο κρεβάτι. Όταν ο μπαμπάς ήταν σπίτι μαζί μας, έβγαινα λίγο από την γυάλα μου και για δευτερόλεπτά σκεφτόμουν ότι ήμασταν ξανά πίσω, όταν όλα ήταν «φυσιολογικά». Μπορούσα να μυρίζω τις γνώριμες μυρωδιές από την κουζίνα και να σκεφτώ την μαμά να μαγειρεύει όταν εμείς γυρίζαμε από το σχολείο. Πετάγαμε τις σχολικές μας τσάντες και βγάζαμε τις μπότες μας. Ο μπαμπάς θα γύρισε σπίτι σύντομα και θα τρώγαμε και θα μιλάγαμε και θα διαβάζαμε. Τις μέρες που τα τανκς και τα τζιπ μπήκαν στη Γάζα δεν μπορούσαμε να βγούμε έξω αλλά βλέπαμε παιδικά στην τηλεόρασηαν δούλευε η γεννήτρια και ο μπαμπάς και η μαμά πίστευαν πως αυτό μας βοηθούσε να ξεχάσουμε τους στρατιώτες και το πότε θα έρθουν στην γειτονιά μας με τα όπλα τους.

Πέρασαν πολλές νύχτες μέχρι να μπορέσω να μιλήσω με τον μπαμπά για την μέρα που διέσχισε όλη τη πόλη για να με πάρει από το σχολείο, την πρώτη μέρα των σκοτωμών. Μόλις έφευγα από το σχολείο όταν ακούστηκε μια μεγάλη έκρηξη. Έγινε λίγα μέτρα μακριά από το σημείο που με τους συμμαθητές μου είχαμε αρχίσει να χωριζόμαστε προς διαφορετικές κατευθύνσεις για να πάμε σπίτια μας. Το αστυνομικό τμήμα ήταν ακριβώς απέναντι κι εκεί έγινε η έκρηξη. Θυμάμαι τον καπνό και τις φλόγες και τις φωνές των ανθρώπων και τον συναγερμό. Ήμασταν τόσο φοβισμένοι και δεν ξέραμε τι να κάνουμε, γιατί οι δάσκαλοι μας φώναζαν να κάνουμε διαφορετικά πράγματα. Κάποιοι μας φώναζαν να γυρίσουμε πίσω, αλλά ήδη έφταναν τα παιδιά της απογευματινής βάρδιας και κάποια από αυτά άρχισαν να τρέχουν πίσω στα σπίτια τους.

Έξω οι άνθρωποι έτρεχαν και φώναζαν. Είχα παγώσει σε ένα σημείο και δεν ξέρω αν θα είχα κουνηθεί από κει αν δεν έβλεπα τον μπαμπά να τρέχει προς το μέρος μου, φωνάζοντας το όνομα μου. Ο δρόμος μέχρι το σπίτι μας ήταν μακρύς. Αργότερα έμαθα ότι πήρε ένα ταξί μόλις έμαθε για την έκρηξη και είπε στον οδηγό να πάει όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Ο οδηγός ήθελε να τον βοηθήσει αλλά δεν μπορούσε να πάει τόσο κοντά στο αστυνομικό τμήμα, έτσι ο μπαμπάς έτρεξε την υπόλοιπη απόσταση. Όταν τον είδα ξέχασα τα πάντα. Θυμάμαι μόνο να με αγκαλιάζει, να λέει το όνομα μου και να με ρωτάει αν είμαι καλά. Μου έλεγε συνέχεια «θα είσαι εντάξει τώρα, είμαι εδώ μαζί σου». Δεν έκλαιγα. Έτρεχα μαζί του μέχρι να βρούμε άλλο ταξί να πάμε σπίτι. Εκείνη τη νύχτα ξεκίνησε το τρέμουλο στο σώμα μου και δεν σταμάτησε. Κοιμόμουν αλλά δεν κοιμόμουν. Μιλούσα αλλά δεν μιλούσα. Ο ουρανός στη Γάζα ήταν γκρίζος και παγωμένος. Η Σάλουα είχε ήδη επιστρέψει με την μαμά και ο Αλή ήρθε μόνος του τρέχοντας, γιατί το σχολείο του ήταν κοντά στο σπίτι μας. Ήμασταν μαζί καθώς νύχτωνε στη Γάζα και η γη έτρεμε αγριεμένη για τις επόμενες τρεις βδομάδες.

Το πέμπτο βράδυ ο μπαμπάς ήρθε και κάθισε δίπλα μου. Μου κρατούσε τα χέρια και προσπαθούσε να σταματήσει το τρέμουλο. Τότε του είπα για τα χέρια και τα πόδια που είδα να σκάνε στο αστυνομικό τμήμα, δίπλα στο σχολείο μου. Τα γεμάτα αίμα κομμάτια σάρκας που είδα γύρω μου. Ο λαιμός μου έκλεισε τόσο πολύ που δεν μπορούσα να πω λέξη, μέχρι που με πήρε αγκαλιά και μου είπε ότι αυτό που είδα ήταν τρομερό και πως ήταν εντάξει αν ήθελα να κλάψω. Τώρα θέλω να τα ξεχάσω όλα, αλλά δεν μπορώ. Όταν ακούω μια έκρηξη, παγώνω και ξεχνάω να αναπνεύσω. Ξαναζώ εκείνα τα πρώτα, θανατηφόρα λεπτά κάθε στιγμή. Θυμάμαι την τρεμουλιαστή, γεμάτη δάκρυα φωνή της Σάλουα να ρωτάει όταν οι βόμβες έπεφταν κοντά σε μας «Μαμά, θα σκοτώσουν κι εμάς;»

Νομίζω πως τότε όλοι ρώταγαν αυτό το πράγμα. Θα είμαστε εμείς οι επόμενοι; Θα σκοτώσουν κι εμάς;

Έχουμε μετακομίσει από τότε σε άλλη περιοχή της πόλης. Σε ένα νέο σπίτι χωρίς τις εφιαλτικές αναμνήσεις. Μας βοηθάει στο να ξεχάσουμε, παρόλο που οι εκρήξεις με κάνουν να παγώνω από φόβο. Ξέρω πως δεν έχει τελειώσει ακόμα, παρά τις προσπάθειες μου να επικεντρωθώ στους φίλους μου και στο σχολείο. Κάποια μέρα περιμένω να αρχίσουν ξανά οι εκρήξεις.

Ανεπιθύμητος ο δολοφόνος Μπάρακ στη χώρα μας!

2012-01-09T12:44:00.000-08:00

Πηγή: Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας 9/1/2011

Η αυριανή επίσκεψη του ισραηλινού υπουργού «άμυνας» Εχούντ Μπάρακ στην Αθήνα είναι ένα ακόμη βήμα στη δίχως αρχές και επικίνδυνη για το λαό μας «σύσφιξη των σχέσεων» της ελληνικής κυβέρνησης με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ. Συνιστά παραπέρα εμπλοκή στα σχέδια πολέμου που εξυφαίνονται στην περιοχή μας, και είναι πρόκληση που καταδικάζεται από τον ελληνικό λαό, ο οποίος στη μεγάλη πλειοψηφία του υποστηρίζει τον δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων.

Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας καταδικάζει την πλήρη υποταγή της κυβέρνησης στα κελεύσματα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που οδηγεί σε αυτό το νέο τυχοδιωκτισμό της συμμαχίας με το σιωνιστικό κράτος, και συμμετέχει στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που καλεί ο Σύλλογος Αλληλεγγύης «Ιντιφάντα» και άλλες συλλογικότητες στο Σύνταγμα αύριο Τρίτη 10/1, ώρα 6:00 μ.μ.

Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας

Έξω ο σφαγέας Μπάρακ από την Ελλάδα

2012-01-06T06:56:00.000-08:00

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα την Τρίτη 10 Γενάρη, 6μ.μ., απέναντι από τη Βουλή

3 χρόνια από τις σφαγές στη Γάζα – Προβολές του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ To shoot an elephant

2011-12-25T06:24:00.000-08:00

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό "ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ" 25 / 12 / 2011

Τετάρτη 28/12 7.30 μ.μ.: Στέκι των Μεταναστών, Τσαμαδού 13, Εξάρχεια, Αθήνα Πέμπτη 29/12 7.30 μ.μ. Χώρος κινημάτων- Στέκι Μεταναστών Ιωλκού 33, Βόλος

«Κατόπιν, φυσικά, έγιναν ατέλειωτες συζητήσεις για την εκτέλεση του ελέφαντα. Ο ιδιοκτήτης ήταν έξαλλος, αλλά ήταν απλώς ένας Ινδός και δεν μπορούσε να κάνει τίποτε. Επιπλέον, νομικά είχα κάνει τη σωστή πράξη, ένας αφηνιασμένος ελέφαντας πρέπει να θανατωθεί, όπως ένας λυσσασμένος σκύλος, αν ο ιδιοκτήτης του δεν μπορεί να τον ελέγξει».

Τζορτζ Όργουελ, Κυνηγώντας ελέφαντες, 1948

Στις 27 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται 3 χρόνια από την έναρξη των ισραηλινών σφαγών στη Λωρίδα της Γάζας, τη χειρότερη ίσως επίθεση που δέχτηκε ο παλαιστινιακός λαός μετά την εθνοκάθαρση του 1948. Επί τρεις βδομάδες οι Ισραηλινές Δυνάμεις Κατοχής σφυροκοπούσαν από ξηρά, θάλασσα και αέρα την αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας δολοφονώντας πάνω από 1400 Παλαιστίνιους, εκ των οποίων οι 1167 άμαχοι (ανάμεσά τους 318 παιδιά, 111 γυναίκες), τραυματίζοντας πάνω από 5.300 άτομα. Όποιος όμως κι αν ήταν ο σκοπός των Ισραηλινών, απέτυχε: η Γάζα δεν καταλήφθηκε, η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Χαμάς δεν ανατράπηκε, η ένοπλη αντίσταση αύξησε τους μαχητές και τις ρουκέτες της, τα τούνελ προς την Αίγυπτο συνέχισαν το ρόλο τους ως ο ομφάλιος λώρος επιβίωσης για το 1,5 εκατομμύριο αποκλεισμένου πληθυσμού (στην πλειονότητα παιδιά), ο ισραηλινός στρατιώτης παρέμεινε αιχμάλωτος (για να ανταλλαχθεί πρόσφατα με 1027 Παλαιστίνιους κρατούμενους-ες).

Ο Συλλογος Ιντιφάντα τιμά τα θύματα των σφαγών και την ηρωική παλαιστινιακή αντίσταση με προβολές του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ To shoot an elephant των Alberto Arce και Mohammad Rujailah. Πρόκειται για μια συγκλονιστική μαρτυρία των γεγονότων μέσα από τα μάτια των ξένων ακτιβιστών του ISM (μεταξύ των οποίων και ο πρόσφατα αδικοχαμένος Βικ Αριγκόνι) που συνόδευαν τους ηρωικούς Παλαιστίνιους διασώστες και τον άμαχο πληθυσμό. Ένα μοναδικό ντοκουμέντο των ισραηλινών εγκλημάτων πολέμου με τα δολοφονημένα παιδιά, τη χρήση λευκού φωσφόρου ως εμπρηστικού όπλου σε κατοικημένες περιοχές, τις επιθέσεις σε ασθενοφόρα, νοσοκομεία, κηδείες, εγκαταστάσεις του ΟΗΕ.

Το ντοκιμαντέρ έχει βραβευτεί στο 12ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI.

Στις προβολές θα παραβρίσκεται μέλος του Συλλόγου Ιντιφάντα που συμμετείχε τότε στην ομάδα του ISM. Στην Αθήνα θα βρίσκονται και μέλη του Συλλόγου που συμμετείχαν στην ελληνική αποστολή που είχε εισέλθει στη βομβαρδιζόμενη Λωρίδα της Γάζας.

Palestine Celebrating Hope

2011-12-24T06:45:00.000-08:00

Μεροκάματο του τρόμου για τους Παλαιστίνιους εργάτες

2011-12-23T07:17:00.000-08:00

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό "Ιντιφάντα" 23/12/2011

Η παλαιστινιακή εργατική τάξη δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την εκμετάλλευση και τα εργατικά ατυχήματα (όπως αυτό στη Ράφα κατά το οποίο τραυματίστηκαν 4 εργάτες που δούλευαν σε κατασκευή τζαμιού – Maan). Ατυχήματα που πολλές φορές είναι αποτέλεσμα του παράνομου ισραηλινού αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας, αφού αφορούν τους εργάτες που δουλεύουν στα τούνελ προσπαθώντας να τροφοδοτήσουν με τα αναγκαία αγαθά το 1,5 εκατομμύριο πληθυσμού, στην πλειονότητά του παιδιά. Στις 6 Δεκεμβρίου 4 εργάτες τραυματίστηκαν σε ένα τέτοιο τούνελ στη Ράφα. (Maan , Al Mezan). Άλλος ένας εργάτης είχε τραυματιστεί σε τούνελ την ίδια μέρα και είχε χάσει το δάχτυλό του. (Al Mezan)

Αυτό που κυρίως έχουν να αντιμετωπίσουν οι Παλαιστίνιοι εργάτες είναι οι ισραηλινές επιθέσεις. Στις 13 Δεκεμβρίου οι Ισραηλινοί πυροβόλησαν και τραυμάτισαν στο μπράτσο τον 14χρονο Παλαιστίνιο Νιντάλ Χαλίλ Χαμπντάν που μαζί με άλλους ανήλικους δούλευε στη συλλογή μετάλλων στην βομβαρδισμένη περιοχή της βόρειας Λωρίδας της Γάζας. Ο 14χρονος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου του αφαιρέθηκε η σφαίρα. (Farming Under Fire από il blog di Oliva , Al Mezan , DCI Palestine)

Την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου οι Ισραηλινές δυνάμεις που σταθμεύουν στην Πράσινη Γραμμή στα όρια της Λωρίδας της Γάζας άνοιξαν πυρ. Ο 39χρονος φύλακας της περιοχής των λυμάτων, Μάτζεντ Μαχμούντ Αλ Ναμπαχίν, προσπάθησε να σωθεί από τα πυρά διαφεύγοντας με μηχανή με αποτέλεσμα να πέσει και να σκοτωθεί. (Farming Under Fire από PCHR )

Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου ένας 30χρονος Παλαιστίνιος εργάτης, ο Ναζίρ Μπάνι Όντεχ πέθανε από καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια καταδίωξη της ισραηλινής αστυνομίας στην πόλη Τάμρα των εδαφών του 1948 – Ισραήλ. (PIC). Το Ισραήλ έχει μειώσει στο ελάχιστο τον αριθμό των αδειών εργασίας σε Παλαιστίνιους από τη Δυτική Όχθη και τις έχει καταργήσει εντελώς σε ότι αφορά τη Λωρίδα της Γάζας, με αποτέλεσμα οι Παλαιστίνιοι να εισέρχονται και να δουλεύουν παράνομα και να γίνονται αντικείμενο ακόμα μεγαλύτερης εκμετάλλευσης.

Τη νύχτα της 19^ης προς 20^η Δεκέμβρη, ισραηλινοί στρατιώτες συνέλαβαν τρεις Παλαιστίνιους από την αποκλεισμένη και με μεγάλα ποσοστά ανεργίας Λωρίδα της Γάζας, που φέρεται να προσπάθησαν να περάσουν το φράχτη στην Πράσινη Γραμμή για να αναζητήσουν δουλειά στο Ισραήλ. (Maan)

Στις 21/12 άλλος ένας νεαρός Παλαιστίνιος εργάτης, ο Χάμζα Τζαμάλ Μπαρακάτ 19 ετών, τραυματίστηκε από ισραηλινά πυρά στον ώμο και στο πόδι, καθώς δούλευε στη συλλογή οικοδομικών υλικών κοντά στο χωριό Βεδουίνων στη Μπέιτ Λάχια, στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας. (Maan , Farming Under Fire από PCHR)

Πολιτική κρίση στην Αίγυπτο

2011-11-29T06:36:00.000-08:00

Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς, 28/11/2011

Η αντίφαση ανάμεσα στη λαϊκή επαναστατικότητα και τη «δημοκρατική μετάβαση»

Στην Αίγυπτο δεν λέει να υποχωρήσει το «επαναστατικό πνεύμα». Μόνο αν συλλάβει κανείς αυτή τη δυναμική και τις συνέπειές της στην αλλαγή της πολιτικής, μπορεί να κατανοήσει σε βάθος τι συμβαίνει στην Πλατεία Ταχρίρ. Αυτό υποστηρίζει ο Λαρμπί Σαντίκι του Πανεπιστημίου του Έξετερ, που ασχολείται με τη μεσανατολική πολιτική (Al Jazeera, 24/11/2011 από άρθρο του οποίου παραθέτουμε αποσπάσματα). Ιδίως η ανικανότητα των ελίτ να ανταποκριθούν, πολλώ δε μάλλον να προσαρμοστούν, σ' αυτό το επαναστατικό πνεύμα αποτελεί τον πυρήνα της επιστροφής των «οργισμένων» της Αιγύπτου στον μόνο τόπο που σηματοδοτεί τον αγώνα των «κάτω» και εκεί που ορίζουν οι ίδιοι τη συμμετοχή τους στην πολιτική.

«Από την πρώτη ημέρα των λαϊκών εξεγέρσεων τα πολιτικά υπολείμματα των καθεστώτων σχεδίαζαν τον αφανισμό των αποκλεισμένων και την ανάσχεση των επαναστάσεων στην αραβική Μ. Ανατολή, τρέμοντας μπροστά στην οργή, το πάθος και την επιμονή με την οποία παρουσιαζόταν ο κόσμος στο δημόσιο χώρο. Στην Αίγυπτο και την Τυνησία, η ανάσχεση των επαναστατικών διαθέσεων επιχειρήθηκε μέσω της υποταγής του επαναστατικού πνεύματος στη λεγόμενη δημοκρατική μετάβαση. Στη βάση αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η αντίληψη ότι αυτά τα δύο αλληλοαποκλείονται. Δηλαδή, ότι η μετάβαση στη δημοκρατία ολοκληρώνεται με τον τερματισμό της επανάστασης και τερματισμός της επανάστασης σημαίνει εξάλειψη των επαναστατών.

«Μπορεί να φαίνεται παράξενο, αλλά είναι αληθινό: Ο ανασχηματισμός της πολιτικής μέσω της δημοκρατικής μετάβασης είναι το πρώτο βήμα για τη δίωξη των επαναστατών και της ηθικής τους, των αποκλεισμένων, των Μπουαζίζι αυτού του κόσμου.

Ο «αραβικός δρόμος»

«Ίσως υπάρχει ένας «τέταρτος δρόμος» - ο αναπροσδιορισμός του πολιτικού σε κάποια μετα-αυταρχική φάση, έτσι ώστε η επαναστατικότητα του κόσμου και οι τυπικοί δημοκρατικοί κανόνες να συμπίπτουν, να μην αλληλοαποκλείονται. Οι τυπικοί δημοκρατικοί κανόνες προσδιορίζουν την «επίσημη» και «συστημική» πολιτική, το επαναστατικό πνεύμα δημιουργεί το χώρο του «άτυπου» που αναπαράγει και ανανεώνει την επαναστατικότητα. Η επίσημη πολιτική αποτελεί την επικράτεια των συμβατικών καταστάσεων, τον πολιτικό ανταγωνισμό των απόψεων και των πολιτικών δυνάμεων. Η μη «επίσημη» είναι ο τόπος των μη τυπικά ανταγωνιστικών πολιτικών αγώνων που λειτουργούν ως επανεπινόηση του πολιτικού. Η επανεπινόηση του πολιτικού αποτελεί μια συνεχή άσκηση της δύναμης του λαού που διαρκώς εγκαλεί την επίσημη πολιτική ώστε να ενεργεί «έντιμα». Μπορεί να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια πολιτική ανατροπή. Αυτό φάνηκε στις περιπτώσεις της Αιγύπτου, της Τυνησίας, της Λιβύης και της Υεμένης.Η δημοκρατία [με την έννοια των τυπικών κανόνων της κοινοβουλευτικής διαδικασίας] θα μπορούσε να σκοτώσει την επανάσταση στον αραβικό κόσμο, ενώ το επαναστατικό πνεύμα που επέδειξε ο λαός στην Αίγυπτο και την Τυνησία, αναφέρει ο Σαντίκι, μπορεί να αποτελέσει το αντίβαρο ώστε να οδηγήσει την πολιτική σε μια διέξοδο. Και εδώ εμφανίζεται το δίλημμα της δημοκρατικής αναδόμησης.

Επανάσταση και δημοκρατία

«Η ανάφλεξη της επαναστατικότητας μέσω της επιστροφής στην Πλατεία Ταχρίρ είναι εντυπωσιακή. Στην κορύφωση των διαδικασιών προς τις εκλογές οι οποίες σχεδιάζονταν να γίνουν, μέσα από πολλά στάδια, στις 28 Νοεμβρίου, αυτή η επανάκαμψη στην Ταχρίρ δεν διέκοψε την επίσημη μετάβαση, αλλά ξέσπασε ως «φωνή λαού».

Αν αυτά όλα είχαν απορροφηθεί από την κομματική πολιτική, τότε η επαναστατικότητα θα είχε σβήσει».

Το δίλημμα στη σημερινή Αίγυπτο, επισημαίνει ο Σαντίκι, είναι ότι ενώ οι κατεστημένες ελίτ ανταγωνίζονται για να παρακάμψουν και να υπερβούν την επανάσταση, οι αποκλεισμένοι επαναστατούν και αυτό αποτελεί τη δική τους δημοκρατία. Αυτές οι ελίτ μαζί με το στρατό (το ανώτατο στρατιωτικό συμβούλιο) ευθύνονται για την αποτυχία της επανάστασης στην Αίγυπτο. Δεν σχεδιάστηκε μια αυθεντική δημοκρατική πορεία, απλώς μια εκλογική διαδικασία, όπου όλοι οι θεσμοί και οι δομές του παλιού καθεστώτος μένουν εν πολλοίς ανέγγιχτοι, ο στρατός, τα ΜΜΕ, ακόμη και οι εκλογικοί κατάλογοι. Αυτό βρίσκεται στον πυρήνα της τρέχουσας πολιτικής κρίσης στην Αίγυπτο, όπου η λαϊκή παρουσία και επαναστατικότητα δεν εκφράστηκε στην εκλογική διαδικασία και γενικότερα στις «επίσημες» πολιτικές διαδικασίες, ενώ η καταστολή και οι διώξεις των πιο αγωνιστικών λαϊκών στοιχείων συνεχίζονται αμείωτα.

Ο λαός διεκδικεί το δικό του, ξεχωριστό ρόλο σε μια συνεχή και εντεινόμενη πολιτική πάλη από τα «κάτω». Η κρατική καταστολή με τις δολοφονίες και τους τραυματισμούς, η πτώση της κυβέρνησης και στο παρασκήνιο ο στρατός, που συνεχίζει να κρατά τα ηνία της πραγματικής εξουσίας, δεν μπορεί παρά να οξύνουν αυτή την πολιτική κρίση. Η «δημοκρατική πολιτική» στην Αίγυπτο δεν φαίνεται να μπορεί να υπερβεί τα εσκαμμένα.