Ισραηλινές εταιρείες και πολυεθνικές που στηρίζουν το καθεστώς Απαρτχάιντ του Ισραήλ

Η παρακάτω λίστα είναι ενδεικτική. Μια πλήρη λίστα Ισραηλινών εταιρειών που μποϋκοτάρουμε στην Ελλάδα και πολυεθνικών εταιρειών που εμπλέκονται με το Ισραηλινό απαρτχάιντ με διάφορους τρόπους μπορείτε να βρείτε στη σελίδα του Συλλόγου Αλληλεγγύης στον Παλαιαστινιακό λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ".

ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

Mc Donald's

Τα McDonald's είναι ο μεγαλύτερος συνεργάτης του Εβραϊκού ΕνωμένουΤαμείου (JUF), το οποίο εργάζεται για την διατήρηση της αμερικανικής στρατιωτικής, οικονομικής και διπλωματικής στήριξης προς το Ισραήλ। Παρακολουθεί και ανταποκρίνεται στην μιντιακή κάλυψη του Ισραήλ। Είναι ο μεγαλύτερος χρηματοδότης του Ισραήλ και μέσα από το πρόγραμμα «Συνεργασία με το Ισραήλ», διανέμει μεγάλα ποσά ετησίως για την ανάπτυξη των παράνομων εποικισμών στα κατεχόμενα εδάφη। Τα McDonald's έχουν μια ιδιαίτερη πολιτική να απολύουν τους Άραβες εργαζόμενους, αν αυτοί μιλούν Αραβικά την ώρα της εργασίας. http://www.inminds.co.uk/boycott-mcdonalds.php

Pizza Hut

Η Pizza Hut έχει παραχωρήσει τα δικαιώματα franchise στον ισραηλινό όμιλο Alon, στον οποίο ανήκει η Dor Alon, μια εταιρία πετρελαίου που ασκεί μονοπώλιο στην Λωρίδα της Γάζας. Επίσης είναι ιδιοκτήτης της αλυσίδας supermarket Blue Square, με υποκαταστήματα σε πολλούς εποικισμούς. Το κατάστημα της Pizza Hut βρίσκεται στον εποικισμό Pisgat Ze'ev. http://whoprofits.org/Company%20Info.php?id=491

Coca Cola

Η Coca Cola έχει υπάρξει μεγάλος υποστηρικτής του Ισραήλ από το 1966 και μετά. Το 1997, βραβεύτηκε από την Ισραηλινή κυβέρνηση για τα 30 χρόνια συνεχούς υποστήριξης, αλλά και επειδή αρνήθηκε να συμμετέχει στο αραβικό μποϋκοτάζ εναντίον του Ισραήλ. Το 2001 ήταν ο κύριος χορηγός του γκαλά του Αμερικανικού-Ισραηλινού Επιμελητηρίου. Το 2002, συνεργάστηκε με τους «Φίλους του Ισραήλ» στη συγχρηματοδότηση διάλεξης της γνωστής σιωνίστριας Linda Gradstein, στο πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Τον Ιούλιο του 2002, ανακοίνωσε πως θα φτιάξει νέα παραγωγική μονάδα στον εποικισμό Kiryat Gat. Το 2005, αύξησε τις επενδύσεις της στο Ισραήλ, αγοράζοντας το 51% των οινοποιών Tavor. http://www.inminds.com/boycott-coca-cola.html

Marks & Spencer

Τα Marks & Spencer, από την ίδρυση τους, έχουν συνδεθεί με τον Σιωνισμό. Για την ακρίβεια, ο Λόρδος Marcus Sieff, πρόεδρος επί χρόνια των M&S, δήλωνε ότι βασικός στόχος των M&S είναι να βοηθήσουν στην οικονομική ανάπτυξη του Ισραήλ. Τα M&S διοχετεύουν περίπου 233 εκατ. δολάρια το χρόνο στο Ισραήλ μέσα από το εμπόριο. Το 1988, η εταιρεία τιμήθηκε με το βραβείο Jubilee από τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Netanyahu για την προσφορά της στην Ισραηλινή οικονομία

Timberland

Τον Απρίλιο του 2002, λίγες μέρες μτά την σφαγή της Τζενίν, ο Jeffrey Swartz, πρόεδρος της Timberland και κάτοχος του 73% των μετοχών της, επισκέφτηκε το Ισραήλ, σε ένδειξη αλληλεγγύης και συμβούλεψε το Ισραήλ να στείλει 100 από τους στρατιώτες, που πήραν μέρος στην σφαγή, στις ΗΠΑ σαν πρεσβευτές, αφού ήταν «απλοί καθημερινοί άνθρωποι» που οι Αμερικανοί θα μπορούσαν να ταυτιστούν μαζί τους. Με αυτό τον τρόπο, η προπαγάνδα και τα ψέματα του Ισραήλ θα γίνονταν εύκολα αποδεκτά από το αμερικανικό κοινό και θα κινητοποιούσαν 100,000 Αμερικανούς Εβραίους να ενισχύσουν οικονομικά το Ισραήλ. Ο Jeffrey Swartz ανήκει στο ΔΣ του «Birthright Israel», το οποίο στέλνει περίπου 1000 Εβραίους το χρόνο στο Ισραήλ, προκειμένου να γνωρίσουν την πατρίδα που «δικαιωματικά τους ανήκει» και να εγκατασταθούν σε αυτή. Έχει επίσης δουλέψει σε προγράμματα που ενισχύουν την μετανάστευση των εβραίων προς το Ισραήλ από την Αιθιοπία και την πρώην Σοβιετική Ένωση. http://www.inminds.com/boycott-timberland.php

Starbucks

Ο Howard Shultz, πρόεδρος των Starbucks είναι γνωστός σιωνιστής και προπαγανδιστής του Ισραήλ. Το 1998 βραβεύτηκε από το Jerusalem Fund of Aish HaTorah με το «τιμητικό βραβείο των Φίλων του Σιωνισμού», για τον «σημαντικό ρόλο που έχει παίξει στην προώθηση της στενής συνεργασίας ΗΠΑ-Ισραήλ». Το συγκεκριμένο ίδρυμα είναι χορηγός σε εκθέσεις ισραηλινών όπλων, αλλά και του ιστοχώρου σιωνιστικής προπαγάνδας www.honestreporting.com/. Μετά τη σφαγή της Τζενίν, της Ναμπλούς και της Βηθλεέμ, κατηγόρησε τους Παλαιστίνιους για τρομοκρατία και αντί-σημιτισμό και κάλεσε σε υποστήριξη του Ισραήλ. Και ενώ εν μέσω της δεύτερης Ιντιφάντα, οι επιχειρήσεις, εξαιτίας της διεθνούς πίεσης για μποϋκοτάζ, απέσυραν τις επενδύσεις τους, τα Starbucks άνοιγαν καινούρια καταστήματα στο Ισραήλ. http://www.inminds.com/boycott-starbucks.html, http://resistencias2005.blogspot.com/2007/02/starbucks.html

Διαβάστε περισσότερα για την εμπλοκή των Starbucks και του προέδρου τους Howard Shultz με το ισραηλινό απαρτχάιντ: "Starbucks: Το "καφέ της χαράς" των σιωνιστών, των στρατευμάτων κατοχής και των βασανιστών του Γκουαντάναμο"

L'Oreal

(Giorgio Armani Perfumes, Lancome Paris, Vichy, La Roche Posay, Garnier, Biotherm , Helen Rubinstein, Maybelline, Ralph Lauren,Carson, Body Shop)

Φίρμα καλλυντικών και αρωμάτων, γνωστή για τις επενδύσεις και τις παραγωγικές της δραστηριότητες στο Ισραήλ, που περιλαμβάνουν παραγωγικές μονάδες στο Migdal Haemek – τη "Silicon Valley" του Ισραήλ – που έχει χτιστεί στη γη του Παλαιστινιακού χωριού Al-Mujaydil, στο οποίο έγινε εθνοκάθαρση το 1948. Το 1988 εκπρόσωπος της L’Oreal τιμήθηκε με το βραβείο Jubilee από τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Netanyahu για την προσφορά της εταιρείας στην Ισραηλινή οικονομία. http://www.inminds.com/boycott-l-oreal.html

Revlon

Ο Ronald Perelman της εταιρίας Revlon είναι ένας από τους πιο ισχυρούς σιωνιστές της Αμερικής, με μεγάλη επιρροή. Στον ίδιο ανήκει και η New World Entertainment και το περιοδικό Forbes. Είναι επίσης διοικητικό μέλος του Simon Wiesenthal Center, που χρησιμοποιεί το ολοκαύτωμα για να προωθήσει τον σιωνισμό και το Ισραήλ. http://www.inminds.com/boycott-revlon.html

Estee Lauder

(Hugo Boss, Calvin Klein, Aramis, Clinique, DKNY, MAC, La mEr, Tommy Hilfiger)

Ο πρόεδρος της εταιρείας Ronald Lauder είναι επίσης πρόεδρος του Εβραϊκού Εθνικού Ταμείου, μιας δήθεν μη κυβερνητικής οργάνωσης που ιδρύθηκε το 1901 με σκοπό την απόκτηση Παλαιστινιακής γης, και συνδέεται με τη συνεχιζόμενη οικοδομική δραστηριότητα στους παράνομους εποικισμούς। Γνωστές φίρμες της Estee Lauder είναι οι Clinique, MAC, Origins, Bumble & Bumble και Aveda και πολλές άλλες। Η εταιρεία αποτελεί στόχο της καμπάνιας «Estee προϊόντα σφαγέων δολοφόνων» της οργάνωσης QUIT।

General Mills

(Cheerios, Pillsbury, Haagen Dazs, Nature Valley, Old el Paso Mexican)

Η General Mills κατασκευάζει κυρίως καταψυγμένα αρτοπαρασκευάσματα, με τα πιο γνωστά στην Ελλάδα τα προϊόντα της Pillsbury. Μία από τις βασικές μονάδες παραγωγής της βρίσκεται στην βιομηχανική ζώνη Atarot, δηλαδή σε παράνομο εποικισμό στην Δυτική Όχθη. Εκεί παράγουν και εξάγουν στην παγκόσμια αγορά, προϊόντα Kosher. Συνεργάζεται επίσης με την Nestle στα προϊόντα δημητριακών, όπως τα Cheerios, Zucosos, Chocapic, Nesquik και Shreddies. http://www.generalmills.co.il/Gmi/Level1Page.aspx?PageNumber=86, http://www.generalmills.com.gr/Gmi/Level1Page.aspx?PageNumber=72

Nestle

(Nescafe, Perrier, Carnation, Nesquick , Maggi , KitKat, MilkyBar, Smarties)

Η σουηδική αυτή εταιρία διαθέτει το 50,1% των μερισμάτων της ισραηλινής εταιρίας με είδη διατροφής Osem Investments. Τον Δεκέμβριο του 2000, η Nestle ανακοίνωσε ότι θα επενδύσει εκατομμύρια δολάρια στο Ισραήλ για έρευνες. To 1988, o Peter Brabeck-Letmathe παρέλαβε το βραβείο Jubilee από τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Netanyahu για την προσφορά της εταιρείας στην Ισραηλινή οικονομία. http://www.inminds.co.uk/boycott-nestle.html, http://bodyontheline.wordpress.com/2009/06/15/on-boycotting-nestle/

Unilever

(AIM, ALGIDA, Altis, AXE, Becel , Pummaro, Rexona , Svelto, Timotei,Ultrex,Vaseline, Cajoline, Dove, Hellman's, Kleenex, Knorr, Lipton, Cif)

Πολυεθνική εταιρία με γνωστά προϊόντα ευρείας κατανάλωσης, καθαριστικών και ατομικής υγιεινής. Η Unilever διατηρεί το 51% των μετοχών της ισραηλινής εταιρίας Beigel and Beigel, με εργοστάσιο παραγωγής στην βιομηχανική ζώνη Barkan στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Το 2008, η Unilever ανακοίνωσε πως θα πουλήσει τις μετοχές της Beigel and Beigel, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο. www.unilever.gr

Danone

Evian, Jacobs, Activia, Danonito

Η Danone εγκατέστησε ένα κέντρο ερευνών και ανάπτυξης στο Ισραήλ το 1998. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το βραβείο Jubilee από τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Netanyahu για την προσφορά της εταιρείας στην Ισραηλινή οικονομία. http://www.inminds.co.uk/boycott-danone.html

Johnson & Johnson

Η Johnson & Johnson εξαγόρασε την Biosense, ισραηλινή εταιρία με έδρα στην Χάιφα για 400 εκατομμύρια δολάρια. Το 1998, ο Roger S. Fineon παρέλαβε εκ μέρους της εταιρίας το βραβείο Jubilee από τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Netanyahu για την προσφορά της εταιρείας στην Ισραηλινή οικονομία. http://www.inminds.co.uk/boycott-johnson-and-johnson.html

Disney

Η Έκθεση της Χιλιετίας στο πάρκο της Walt Disney στην Φλόριντα, αναδείκνυε την Ιερουσαλήμ σαν πρωτεύουσα του Ισραήλ. Η Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, είναι παράνομα κατεχόμενη (Ψηφίσματα 242, 237 και 405) και δεν μπορεί ποτέ να αποτελέσει πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ. Η έκθεση κόστισε 8 εκατομμύρια δολάρια και το Ισραήλ συνείσφερε 1,8 εκατομμύρια και συνεργάστηκε με την Disney για το περιεχόμενο της. Αυτή η κίνηση αποτελεί μέρος της εκστρατείας του Ισραήλ για την φυσική ιουδαιοποίηση της Ιερουσαλήμ και για να πείσει τον κόσμο να δεχτεί τους ισχυρισμούς του για την πόλη. Η Disney επίσης, έχει ιδρύσει την Shamrock Holdings που διατηρεί μετοχές αρκετών ισραηλινών επιχειρήσεων, όπως της AHAVA. http://www.inminds.co.uk/boycott-disney.html

Aldi SA

Γνωστή πολυεθνική αλυσίδα supermarket, η οποία τα τελευταία δύο χρόνια ανοίγει συνεχώς καινούρια καταστήματα και στην Ελλάδα. Τα supermarket στο εξωτερικό προμηθεύονται τα φρούτα και τα λαχανικά από το Ισραήλ και πολλές φορές χρησιμοποιούν παραπλανητικές ετικέτες για την χώρα προέλευσης τους. Στην Ελλάδα, η Aldi SA ήταν μία από τις 20 ελληνικές εταιρίες που βραβεύτηκαν από το Ισραήλ για την συμβολή τους στην αύξηση των διμερών εμπορικών συμφωνιών.

Lidl

Η γνωστή αυτή γερμανική εταιρία, με πολλά καταστήματα και στην Ελλάδα, προμηθεύεται φρούτα και λαχανικά από το Ισραήλ, μέσω της Agrexco.

ΙΒΜ

Η IBM ήταν μία από τις τρεις αμερικανικές εταιρίες που τιμήθηκαν το 2001 στην εκδήλωση της «Αμερικανό-Ισραηλινής Λεγεώνας Συνεργασίας για Δημοκρατία», από τον Ariel Sharon. Το 2002 βραβεύτηκε από το Αμερικανικό-Ισραηλινό Επιμελητήριο «για την εξαιρετική συμβολή της στην ανάπτυξη της high-tech βιομηχανίας του Ισραήλ και στην προώθηση των εμπορικών σχέσεων του Ισραήλ με τις ΗΠΑ». Η IBM ήταν η πρώτη μεγάλη εταιρία των ΗΠΑ που έστησε εγκαταστάσεις στο Ισραήλ το 1949. Το εργαστήριο ερευνών της βρίσκεται στην Χάιφα. http://www.inminds.co.uk/boycott-ibm.html

Hewlett Packard (HP)

Η γνωστή εταιρία υπολογιστών και τεχνολογικής υποστήριξης, έχει προμηθεύσει το ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας με το Σύστημα Basel (σχεδιασμός, εγκατάσταση, συντήρηση και υποστήριξη), ένα αυτοματοποιημένο βιομετρικό σύστημα ελέγχου για τους Παλαιστίνιους εργάτες. Το σύστημα είναι εγκατεστημένο σε μεγάλα checkpoint όπως στο Erez, Sha'ar Ephraim και Βηθλεέμ. Η HP διατηρεί διάφορες εμπορικές συναλλαγές με τον ισραηλινό στρατό, όπως η διετής συμφωνία που υπέγραψαν τον Σεπτέμβριο του 2009 για την προμήθεια υπολογιστών στον στρατό. http://www.whoprofits.org/Company%20Info.php?id=624

INTEL

Η εταιρεία αυτή υψηλής τεχνολογίας που κατασκευάζει επεξεργαστές και άλλα εξαρτήματα υπολογιστών απασχολεί χιλιάδες Ισραηλινούς και οι εξαγωγές της από το Ισραήλ ξεπερνούν το 1 δις δολάρια το χρόνο. Είναι ένας από τους πιο παλιούς ξένους υποστηρικτές του Ισραήλ αφού ίδρυσε το πρώτο της, εκτός ΗΠΑ, αναπτυξιακό κέντρο στη Χάιφα το 1974. Η οργάνωση Al-Awda (Συνασπισμός για το Δικαίωμα των Παλαιστινίων στην Επιστροφή) έχει δραστηριοποιηθεί ενάντια στην Intel για την οικοδόμηση εγκαταστάσεων στη γη του χωριού Ιράκ αλ Μανσια το οποίο εκκενώθηκε το 1949.

Motorola

Πολλοί γνωρίζουμε την εταιρεία αυτή από τα στυλάτα κινητά της τηλέφωνα, όμως εκτός από αυτά αναπτύσσει και κατασκευάζει εξαρτήματα για βόμβες και συστήματα κατεύθυνσης πυραύλων. Τα εξαρτήματα που κατασκευάζει η Motorola χρησιμοποιούνται επίσης σε μη επανδρωμένα αεροπλάνα (UAVs ή "drones") και σε συστήματα επικοινωνιών και παρακολούθησης που χρησιμοποιούνται σε εποικισμούς, checkpoints και στα 490 μίλια του Τείχους του απαρτχάιντ. Στις ΗΠΑ η Καμπάνια για τον Τερματισμό της Ισραηλινής Κατοχής (US Campaign to End the Israeli Occupation) έχει ξεκινήσει την καμπάνια «Κλείστε το στη Motorola»

Caterpillar

Οι μπουλντόζες της θεωρούνται «όπλο κλειδί» για την ισραηλινή κατοχή και πωλούνται στον ισραηλινό στρατό μέσω του προγράμματος στρατιωτικών εξοπλισμών των ΗΠΑ. Χρησιμοποιούνται στην κατασκευή του Τείχους, στην καταστροφή αγροτικών εκτάσεων και υποδομών, στις κατεδαφίσεις σπιτιών, στην κατασκευή εποικισμών και σαν όπλα. Στις 16 Μαρτίου 2003, μπουλντόζα της Caterpillar που οδηγούσε ισραηλινός στρατιώτης, καταπλάκωσε και σκότωσε την ακτιβίστρια Ρέιτσελ Κόρι, που προσπαθούσε να εμποδίσει την κατεδάφιση ενός σπιτιού Παλαιστίνιου. Ο ισραηλινός στρατός χρησιμοποίησε τις μπουλντόζες D9 στην επίθεση στη Γάζα, τον Δεκέμβριο του 2008. Ενάντια στην εταιρία δραστηριοποιείται η αμερικανική Stop Cat Coallition, η οποία πραγματοποιεί ετήσια ημέρα δράσης στην έδρα της Caterpillar στο Ιλινόις, απαιτώντας «να σταματήσει τις πωλήσεις στον ισραηλινό στρατό και την κυβέρνηση». Η Caterpillar, εκτός από μπουλντόζες και μηχανήματα, κατασκευάζει παπούτσια, ρολόγια και ρούχα(cat). Στην Ελλάδα, μηχανήματα της Caterpillar εισάγει η Eltrack και παπούτσια η Alsinco, ενώ πωλούνται και από την La Redoute. http://www.whoprofits.org/Company%20Info.php?id=601, http://resistencias2005.blogspot.com/2007/02/veolia-caterpillar-agrexco.html, www.eltrak.gr

ALSTOM

Η Γαλλική αυτή πολυεθνική, δραστηριοποιείτε στους τομείς της Ενέργειας και των Μεταφορών. Είναι μία από τις εταιρίες που έχουν αναλάβει την κατασκευή σιδηροδρόμου, που θα συνδέει την Ιερουσαλήμ με τους παράνομους εποικισμούς, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου που απαγορεύει στη δύναμη κατοχής να αλλάζει δραστικά την υποδομή των εδαφών που κατέχει. Στην Ελλάδα η Alstom έχει υπογράψει σύμβαση με την Αττικό Μετρό ΑΕ, ύψους 15 εκατ. ευρώ, ενώ σε συνεργασία με την ΜΕΤΚΑ ΑΕ έχει αναλάβει την εγκατάσταση ηλεκτροστατικών φίλτρων λιγνίτη σε σταθμούς της ΔΕΗ. http://www.whoprofits.org/Company%20Info.php?id=580

Veolia Environment

Γαλλική πολυεθνική εταιρία που ειδικεύεται στους τομείς του νερού, διαχείρισης λυμάτων , ενέργειας και μεταφοράς. Είναι μία από τις εταιρίες που εμπλέκονται στην κατασκευή παράνομης γραμμής τραμ, που θα συνδέει την Ιερουσαλήμ με τους εποικισμούς στην Δυτική Όχθη. Επίσης, μέσω της θυγατρικής της στο Ισραήλ, εκμεταλλεύεται την περιοχή Tovlan στην κατεχόμενη κοιλάδα του Ιορδάνη, χρησιμοποιώντας τις φυσικές πηγές των Παλαιστινίων για να καλύψει τις ανάγκες των ισραηλινών εποικισμών. Τον Αύγουστο 2006, η Ιρλανδική Εκστρατεία Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, κατάφερε να ακυρώσει συμφωνία της Veolia Transport Ireland, που προέβλεπε την εκπαίδευση ισραηλινού προσωπικού για την λειτουργία του τραμ στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Επιπλέον, η ολλανδική τράπεζα ASN Bank διέκοψε τις επενδυτικές της σχέσεις με την εταιρία γιατί «οι δραστηριότητες της Veolia στην Ιερουσαλήμ, βρίσκονται σε σύγκρουση με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ». Στην Ελλάδα, η Veolia προχώρησε σε σύσταση κοινοπραξίας με την Marfin Invstment Group (MIG –όμιλος Βγενόπουλου), για την διαχείριση υδάτων, υδατολυμάτων και απορριμμάτων, ενώ έχει συνάψει και συμφωνία συνεργασίας με την ΕΥΔΑΠ.http://whoprofits.org/Company%20Info.php?id=581, http://www.inminds.co.uk/article.php?id=10047, http://resistencias2005.blogspot.com/2007/02/veolia-caterpillar-agrexco.html

ΙΣΡΑΗΛΙΝΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

Agrexco Agricultural

Εξάγει φρούτα, λαχανικά και λουλούδια από το Ισραήλ/Παλαιστίνη, μερικά από τα οποία καλλιεργούνται σε ισραηλινούς εποικισμούς στη Δυτική Όχθη. Η εταιρία έχει γραφεία στην κατεχόμενη Κοιλάδα του Ιορδάνη. Ο Γενικός Διευθυντής της Agrexco στο ΗΒ, έχει δηλώσει ότι το 60-70% των προϊόντων της Agrexco παράγονται σε εποικισμούς στα κατεχόμενα εδάφη. Το 50% της εταιρείας ελέγχει η ισραηλινή κυβέρνηση, το 25% οι παραγωγοί και το υπόλοιπο 25% η Tnuva, που βασικός της μέτοχος είναι η Apax Partners. Γνωστές μάρκες είναι: Carmel, Carmel Bio Top (οργανικά τρόφιμα), Jaffa, Jordan Plains και Alesia.

AHAVA DEAD SEA

Τα καλλυντικά αυτής της φίρμας παράγονται με τη χρήση αλατιού, μεταλλικών στοιχείων και άργιλου από τη Νεκρά Θάλασσα, που εξορύσσονται στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Τα προϊόντα της παράγονται στον παράνομο ισραηλινό εποικισμό Mitzpe Shalem. Η AHAVA αποτελεί στόχο της καμπάνιας «Κλεμμένη Ομορφιά» της οργάνωσης CODEPINK

Delta Galil

(Carrefour, Victoria's Secret, GAP, DIM, DKNY, Raulph Lauren, Hugo Boss, Calvin Klein)

Η μεγαλύτερη Ισραηλινή βιομηχανία υφαντουργίας διαθέτει ρουχισμό και εσώρουχα για διάσημες φίρμες όπως οι Gap, J-Crew, J.C. Penny, Calvin Klein, Playtex, Victoria's Secret και πολλές άλλες. Ο ιδρυτής και διευθυντής της Dov Lautman είναι στενός συνεργάτης του πρώην Ισραηλινού προέδρου Ehud Barak και έχει επίσης κατηγορηθεί από το συνασπισμό οργανώσεων Sweatshop Watch για εργατική εκμετάλλευση σε άλλες χώρες όπως η Αίγυπτος, η Ιορδανία και η Τουρκία.

Matimli ML

Εταιρία ενδυμάτων με ρούχα σε μεγάλα μεγέθη και εγκυμοσύνης που εμφανίζεται ως ισπανική με εκπρόσωπο τον Ιωσήφ Μεβοράχ. Παρόλα αυτά, σε άρθρο της Hellenic Business, που κάνει αναφορά σε έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών, η εταιρία παρουσιάζεται ως ισραηλινών συμφερόντων με επενδύσεις την Ελλάδα. Η ML διατηρεί υποκαταστήματα στους εποικισμούς Ma'ale Edomim και Pisgat Ze'ev. Στην Ελλάδα τα δικαιώματα franchise έχει η Ι. ΣΑΛΤΙΕΛ & ΣΙΑ ΟΕ και καταστήματα λειτουργούν στο Χαλάνδρι, τον Άλιμο, τον Κορυδαλλό, την Λειβαδιά και την Κομοτηνή. Επίσης λειτουργούν και τα shop in shop “for2 στα πολυκαταστήματα «ΛΗΤΩ». http://whoprofits.org/Company%20Info.php?id=519 http://fcd.gr/pegasus/bin/pegweb3.dll?method=../h901/faq0011&code=468&temp=1

Keter

Ισραηλινή εταιρία πλαστικών επίπλων εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, εργαλειοθηκών και πλαστικών χώρων αποθήκευσης με 29 καταστήματα σε Ισραήλ, Ευρώπη και ΗΠΑ. Στην Ελλάδα μπορείτε να τα βρείτε σε όλα τα καταστήματα με είδη σπιτιού και στο internet. http://www.keter.com/categories/about-keter/, http://israel-business.dundb.co.il/CompanyPage.aspx?Duns=600016240

El Al

Η ισραηλινή εταιρίας «πολιτικής αεροπορίας», η οποία μεταφέρει και πολεμικό εξοπλισμό από τις ΗΠΑ, μέσω Βελγίου. Πρόσφατα στην Τουριστική Έκθεση των Βρυξελλών, συνελήφθησαν 8 ακτιβιστές που διαμαρτυρήθηκαν για την ανάμειξη της El Al στην μεταφορά όπλων. Οι υπάλληλοι της El Al επίσης, έχουν κατηγορηθεί για παράνομη συμπεριφορά και για πολιτικές ρατσιστικών διακρίσεων, ακόμα και σε διεθνή αεροδρόμια. Στην Ελλάδα είναι η μοναδική εταιρία μαζί με την Aegean, που πραγματοποιεί απευθείας πτήσεις προς και από το Ισραήλ. Τα γραφεία της βρίσκονται στο Παλαιό Φάληρο.

Πρόσφατες επιτυχίες του κινήματος BDS

Ακολουθούν μερικά μόνο παραδείγματα από τις πρόσφατες επιτυχίες του κινήματος BDS

25/2/2010 – 500 Καναδοί καλλιτέχνες εκφράζουν της υποστήριξή τους και δηλώνουν τη συμμετοχή τους στη διεθνή καμπάνια BDS. http://www.tadamon.ca/post/5824

25/2/2010 – Το Ανώτατο Δικαστήριο της ΕΕ εκδίδει απόφαση σύμφωνα με την οποία τα ισραηλινά προϊόντα που παράγονται στη Δυτική Όχθη (δηλαδή στους εποικισμούς) δεν εμπίπτουν στη συμφωνία απαλλαγής φόρων ΕΕ-Ισραήλ. http://finance.yahoo.com/news/EU-court-West-Bank-goods-are-apf-3526556346.html?x=0&.v=2

Νοέμβριος 2009 – Το δεύτερο μεγαλύτερο συνταξιοδοτικό Ταμείο της Δανίας PFZW αποσύρει τις επενδύσεις τους από την εταιρεία Africa-Israel. http://www.bdsmovement.net/?q=node/608

16&17/10/2009 – Ακτιβιστές σε όλο τον κόσμο συμμετέχουν στον πρώτο μαραθώνιο BDS "Αν θέλετε να συλλάβετε το κίνημα BDS, πρέπει να μας πιάσετε όλους!" Δράσεις οργανώθηκαν σε Καναδά, ΗΠΑ, Νότια Αφρική, Νορβηγία, Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία, Ιαπωνία, Ισπανία, Ελλάδα και Παλαιστίνη. Φώτο από τις δράσεις http://www.flickr.com/photos/stopthewall/sets/72157622620026150/show/?utm_source=MailingList&utm_medium=email&utm_content=Regular+Updates+-+Newsletter%2313

17/9/2009 – Εργατικά Συνδικάτα στη Βρετανία δεσμεύονται να αναλάβουν ευρεία δράση για την υποστήριξη του μποϋκοτάζ. Η απόφαση λήφθηκε στο 2009 TUC Annual Congress στο Liverpool. http://stopthewall.org/worldwideactivism/2072.shtml?utm_source=MailingList&utm_medium=email&utm_content=BDS+Newsletter+%2319

14/9/2009 – Ακύρωση της συμμετοχής του Κολλεγίου Αριέλ στο Solar Decathlon Μαδρίτη 2010. http://bdsmovement.net/?q=node/544

3/9/2010 – Το Νορβηγικό Συνταξιοδοτικό Ταμείο αποσύρει τη χρηματική του επένδυση από την εταιρεία Elbit Systems, μετά από μήνες κινητοποιήσεων. Η εταιρεία Elbit παρέχει εξοπλισμό στις Ισραηλινές Δυνάμεις για το Τείχος και τους εποικισμούς. http://stopthewall.org/latestnews/2062.shtml?utm_source=MailingList&utm_medium=email&utm_content=BDS+Newsletter+%2319

23/8/2010 – Η βρετανική επενδυτική τράπεζα BlackRock, τμήμα της παγκόσμιας επενδυτικής τράπεζας BlackRock Inc. πούλησε όλες τις μετοχές που κατείχε στην εταιρεία Africa-Israel Investments Ltd. ως αποτέλεσμα πίεσης από τρεις σκανδιναβικές τράπεζες σχετικά με την οικοδομική δραστηριότητα που έχει η Africa-Israel στους ισραηλινούς εποικισμούς. Η BlackRock αρνήθηκε ότι αυτή η απόσυρση ήταν αποτέλεσμα πίεσης, αλλά αρνήθηκε επίσης να δώσει άλλες εξηγήσεις για την απόσυρση αυτής της βασικής της επένδυσης. http://www.globes.co.il/serveen/globes/docview.asp?did=1000492018&fid=942

Ιούλιος 2009 – Η γαλλική επιχείρηση Veolia ανακοινώνει ότι θα αποχωρίσει από το έργο κατασκευής και τη λειτουργία του τραμ που συνδέει τα Ιεροσόλυμα με τους Ισραηλινούς εποικισμούς στη Δυτική Όχθη μετά από μήνες κινητοποιήσεων. Αν και η συμμετοχή της στο έργο παραμένει θολή με το πρόσχημα ότι η επιχείρηση που ανέλαβε να την αντικαταστήσει «δεν έχει εμπειρία» η αποχώρηση αυτή έχει καταγραφεί ως μια από τις επιτυχίες του κινήματος. http://electronicintifada.net/v2/article10782.shtml?utm_source=MailingList&utm_medium=email&utm_content=BDS+Newsletter+%2319

3/2/2009 – Η Νοτιοαφρικανική ομοσπονδία South African Transport and Allied Workers Union (SATAWU), μέλος της συνομοσπονδίας COSATU, αποφάσισε να μην ξεφορτώσει ένα ισραηλινό πλοίο που θα έφτανε στο Durban της Νότιας Αφρικής στις 8 Φεβρουαρίου. http://bdsmovement.net/?q=node/286

2/5/2009 – Η Καναδική Ένωση Εργαζομένων Ταχυδρομείων (CUPW) αποφάσισε να υποστηρίξει τη διεθνή καμπάνια BDS ενάντια στο ισραηλινό απαρτχάιντ. http://bdsmovement.net/?q=node/138

Συνέντευξη με την Χιντ Άουαντ, συντονίστρια της Εθνικής Καμπάνιας BDS-BNC

Τη συνέντευξη πήρε στις 27 Φλεβάρη η Άννα Λουβίου

Χιντ μπορείς να μας πεις μερικά πράγματα για τον εαυτό σου;

Με λένε Χιντ Άουαντ, είμαι Παλαιστίνια και συντονίστρια της Εθνικής Καμπάνιας BDS- BNC www.BDSmovement.net

Μόνο αυτά μας είπε, οπότε να συμπληρώσω ότι η Χιντ είναι μια πολύ νεαρή κοπέλα, με σπουδές στις ΗΠΑ. Είναι ένας από τους ανθρώπους που έχει αναλάβει το έργο του συντονισμού και υποστήριξης μιας καμπάνιας που περιλαμβάνει πάρα πολλές Παλαιστινιακές οργανώσεις, που λειτουργεί με ανοιχτό και δημοκρατικό τρόπο και στην οποία συμμετέχουν όλο και περισσότερες οργανώσεις από το εξωτερικό. Δύσκολη δουλειά λοιπόν. Είναι μια γλυκιά και σοβαρή κοπέλα, πολύ προσηλωμένη στο καθήκον της.

Τους τελευταίους μήνες είδαμε την αυξανόμενη επίθεση της ισραηλινής κατοχής ενάντια σε ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανάμεσά τους σε ορισμένους που προωθούν το BDS. Αυτό σίγουρα είναι ένα πρόβλημα για το κίνημα αλλά την ίδια στιγμή δείχνει και την αυξανόμενη δύναμή του. Πως στέκεστε απέναντι σε αυτή την κατάσταση.

Έχεις απόλυτο δίκιο Άννα, τους τελευταίους μήνες υπάρχει μια γενικευμένη επίθεση ενάντια στο λαϊκό κίνημα στην Παλαιστίνη και ένα καλό παράδειγμα της επίθεσης αυτής των ισραηλινών ΜΜΕ είναι η έκθεση της οργάνωσης Reut που παρουσιάστηκε στο Συνέδριο της Χερτζιλίγια (Συνέδριο για την ασφάλεια και τις στρατηγικές απειλές κατά του Ισραήλ). Η έκθεση αυτή λεει ότι το Ισραήλ αντιμετωπίζει μια διεθνή καμπάνια απονομιμοποίησης και απαριθμεί με λεπτομέρειες κάποιες από τις πιο σημαντικές επιτυχίες του BDS, ανάμεσα σε αυτές την αποεπένδυση του Συνταξιοδοτικού Ταμείου της Νορβηγικής κυβέρνησης από την Elbit και τον αποκλεισμό του Κολεγίου Αριέλ από Ισπανικό Πανεπιστημιακό Διαγωνισμό Ηλιακής ενέργειας και πολλές άλλες.

Η απάντηση του Ισραήλ σε αυτή την καμπάνια απονομιμοποίησης, όπως τη χαρακτηρίζουν, πρέπει να είναι «σαμποτάζ» και «επίθεση» λεει η έκθεση (δείτε σχετικά http://r-freepalestine.blogspot.com/2010/02/blog-post_23.html) και αυτό έχει αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα. Πρόκειται λοιπόν για καθαρή επιτυχία του κινήματος BDS γιατί ένας από τους στόχους του κινήματος είναι να δείξει το πραγματικό πρόσωπο του Ισραήλ, της αποικιοκρατίας, της κατοχής και του Απαρτχάιντ και αυτή η έκθεση είναι ένα δείγμα πως αυτό έχει αρχίσει να φαίνεται στη διεθνή σκηνή.. Δεν έχουμε ακόμα απάντηση για το πως θα αντιμετωπίσουμε αυτή την επίθεση.

Επομένως το BDS έχει χαρακτηριστεί ως μια στρατηγική απειλή για το Ισραήλ. Τί σημαίνει αυτό για το κίνημα;

Είναι ένα δείγμα επιτυχίας αλλά ανησυχούμε για το πως θα επιλέξουν να απονομιμοποιήσουν και να σαμποτάρουν την καμπάνια. Αν και στην έκθεση δεν αναφέρει τίποτα για τους Παλαιστίνιους. Δεν αναφέρουν ότι είναι ένα κίνημα που έχει το κέντρο του στην Παλαιστίνη, ούτε ότι Παλαιστίνιοι παίρνουν μέρος σε αυτό. Όμως το γεγονός ότι το Ισραήλ θεωρεί το BDS στρατηγική απειλή είναι μόνο δείγμα της επιτυχίας του κινήματος.

Θεωρούμε το BDS όχι μόνο μια αποτελεσματική στρατηγική για την υπεράσπιση της Παλαιστινιακής υπόθεσης αλλά και υποχρέωση καθώς σε αυτή τη φάση δεν μπορούμε να μιλάμε πλέον για το ζήτημα της Παλαιστίνης γενικά. Για παράδειγμα στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη «γενική υποστήριξη» στους Παλαιστίνιους αλλά οι προσπάθειες για σαφή και αποτελεσματικό τρόπο αλληλεγγύης δεν είναι συστηματικές. Ποιό μήνυμα θα έστελνες στους Έλληνες ακτιβιστές;

Το κάλεσμα BDS είναι ένα κάλεσμα που υποστηρίζεται από όλο το φάσμα των Παλαιστινιακών οργανώσεων στους τρεις διαφορετικούς τόπους 1967, 1948 και τη διασπορά όπου βρίσκεται και η πλειοψηφία των Παλαιστίνων. Μέσω αυτού του καλέσματος η Παλαιστινιακή κοινωνία των πολιτών δείχνει στην παγκόσμια κοινωνία των πολιτών έναν τρόπο αποτελεσματικής αλληλεγγύης, για την παύση της καταπίεσης από το Ισραήλ αλλά και της συνενοχής των δυτικών κυβερνήσεων με την ισραηλινή κατοχή, αποικιοκρατία και Απαρτχάιντ. Κυρίως μετά από τον πρόσφατο πόλεμο στη Γάζα, έγινε πολύ καθαρό ότι η αλληλεγγύη δεν ήταν πια αρκετή. Ήταν φανερό ότι διαδηλώσεις, ομιλίες, συγκεντρώσεις δεν επαρκούν πια ως δείγμα διεθνούς αλληλεγγύης. Οπότε το BDS έγινε ένας από τους μόνους τρόπους για να υπάρξει προχώρημα. Όπως λεει και ο Omar Bargouthi «αν όχι τώρα πότε;». Αν δεν είναι τώρα ο καιρός να αναγκαστεί το Ισραήλ να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και να σταματήσει την καταπίεση των Παλαιστινίων τότε πότε θα είναι; 1400 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε 22 ημέρες. Η έκθεση Goldstone κατηγορεί το Ισραήλ για διάπραξη εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου στη διάρκεια της επίθεσης στη Γάζα. Τώρα είναι η ώρα για το BDS. Το BDS δεν μπορεί να περιμένει άλλο.

Όπως είπες το κάλεσμα BDS στο οποίο βασίζονται οι καμπάνιες στις διάφορες χώρες είναι μια παλαιστινιακή έκκληση. Ποιά είναι η σημασία αυτού του γεγονότος και επίσης ποιά είναι η σημασία του συντονισμού στο κίνημα αυτό;

Είναι πολύ σημαντικό σημείο. Ένα από τα δυνατά σημεία του καλέσματος BDS είναι ότι έρχεται από την Παλαιστινιακή κοινωνία πολιτών, έρχεται από μια πολύ αντιπροσωπευτική ομάδα της κοινωνίας των πολιτών που μπορεί να μιλάει στο όνομα του παλαιστινιακού λαού. Είναι η μεγάλη πλειοψηφία οργανώσεων που αντιπροσωπεύονται σε αυτή και υποστηρίζουν το κάλεσμα BDS. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί με αυτό τον τρόπο μπορεί να λειτουργήσει η αποτελεσματική αλληλεγγύη. Ακούς τις φωνές των καταπιεσμένων και αυτό που ζητάνε και μετά δρας ανάλογα και σύμφωνα με τις ικανότητές σου φυσικά. Δηλαδή η έκκληση καλεί σε απόλυτο μποϋκοτάζ αποεπένδυση και κυρώσεις εις βάρος του Ισραήλ, αλλά μπορεί κανείς να αρχίσει με μια δράση μποϋκοτάζ και λίγη προσπάθεια αποεπένδυσης, αυτό είναι απόλυτα κατανοητό. Η ατζέντα όμως έχει τεθεί από την εθνική παλαιστινιακή επιτροπή BDS.

Όσον αφορά το συντονισμό, έχουν δημιουργηθεί εξαιρετικά δίκτυα BDS σε όλο τον κόσμο και ένα καλό παράδειγμα είναι ο συνασπισμός που πρόσφατα συγκροτήθηκε στη Γαλλία ενάντια στα προϊόντα Agrexco της ισραηλινής εταιρείας εξαγωγής των περισσότερων αγροτικών προϊόντων από το Ισραήλ και τους εποικισμούς. Ο συνασπισμός που συγκροτήθηκε περιλαμβάνει 85 ΜΚΟ στη Γαλλία και πέντε πολιτικά κόμματα με τη συμμετοχή και του δεύτερου μεγαλύτερου Σωματείου αγροτών. Είναι πολύ καλή προσπάθεια γιατί είναι τόσο πλατύ και βρέθηκαν σημεία που είναι αμοιβαία επωφελή. Για παράδειγμα η Agrexco βλάπτει του αγρότες επομένως το Σωματείο αγροτών θέλει να συμμετέχει και αυτό κάνει την καμπάνια πιο δυνατή. Και φυσικά για όλες αυτές τις καμπάνιες η αναφορά είναι η Εθνική Παλαιστινιακή Επιτροπή BDS. Εκεί υπάρχουν οι αναφορές και οι κινήσεις αλληλεγγύης χτίζουν πάνω σε αυτές.

Μια καμπάνια BDS είναι πολύ σημαντική από μόνη της γιατί δίνει την ευκαιρία να προβληθούν πολλά θέματα ακόμα και αν δεν έχει μεγάλο αντίκτυπο για παράδειγμα στο προϊόν που είναι ο στόχος του μποϋκοτάζ. Αλλά είναι αλήθεια ότι τα αποτελέσματα μετράνε. Ποιά θα έλεγες, από την εμπειρία σου, ότι είναι τα «συστατικά» μια επιτυχημένης καμπάνιας BDS;

Πρώτο πράγμα ειδικά αν πρόκειται για καινούρια καμπάνια είναι να υπάρχει ένας στόχος όπου να μπορεί να υπάρξει μια νίκη. Δεν μπορεί να ξεκινήσει κανείς βάζοντας σαν στόχο το κράτος του Ισραήλ, γιατί αυτή η μάχη μάλλον θέλει πολύ χρόνο....Μπορεί κανείς να ξεκινήσει με κάτι πιο συγκεκριμένο είτε τα προϊόντα AHAVA ή την Agrexco. Κάτι συγκεκριμένο και κάτι κατάλληλο για τη χώρα. Δεν μπορείς να κάνεις καμπάνια για την AHAVA αν δεν υπάρχει το προϊόν στην αγορά, είναι προφανές. Ειδικά στην αρχή καλό είναι να υπάρχει κάποια νίκη ώστε η καμπάνια να αναπτυχθεί.

Το δεύτερο σημείο είναι ότι πρέπει να πείσεις του ανθρώπους γιατί. Οπότε για να επιλεγεί ένα προϊόν πρέπει να έχει γίνει έρευνα και καταγραφή του με ποιο τρόπο αυτό το προϊόν ή η εταιρεία κάνει ενέργειες αντίθετες στο διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα και επομένως γιατί οι άνθρωποι πρέπει να την μποϋκοτάρουν ή να αποεπενδύσουν. Οπότε μια αναλυτική έρευνα για ποιό λόγο στοχεύεις αυτή την επιχείρηση και όχι κάποια άλλη είναι πολύ σημαντική. Συχνά είναι χρήσιμη η συμμετοχή σε υπάρχουσες καμπάνιες. Υπάρχουν αρκετά παραδείγματα από πολύ επιτυχημένες καμπάνιες BDS κατά της Veolia και των Alstom, Elbit. Σε αυτές τις καμπάνιες η έρευνα ήδη υπάρχει οπότε μπορεί δημιουργηθεί ένα παράρτημα της καμπάνιας.

Ένας τρίτος σημαντικός παράγοντας είναι ποιος μπορεί να συμμετέχει. Όπως είπαμε και για τον συνασπισμό στη Γαλλία κατά της Agrexco, οι Γάλλοι αγρότες βλάπτονται από την Agrexco γι αυτό και συμμετείχαν στην καμπάνια για μποϋκοτάζ των προϊόντων της. Οπότε αν μπορεί να βρεθεί κάποιος που έχει τα ίδια συμφέροντα με την καμπάνια ίσως αρχικά να μην ενδιαφέρεται για το BDS αλλά μπορεί να συμμετέχει στην καμπάνια και να την κάνει πιο δυνατή. Αυτό είναι λοιπόν ένα σημαντικό σημείο που καλό είναι να έχει κανείς υπόψη του.

Μέχρι τώρα δεν είχαμε στην Ελλάδα δυνατές καμπάνιες BDS οπότε δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε αντεπιχειρήματα ή επιθέσεις που πολλές φορές ανακύπτουν. Αλλά ωστόσο πολλές κινήσεις αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη συχνά αντιμετωπίζουν επιχειρήματα ότι είναι προσβλητικές για τους Ισραηλινούς γενικά και μερικές φορές για τους Εβραίους ή ότι απλά δεν βοηθάνε την «επίτευξη ειρήνης». Επίσης ξέρουμε ότι καμπάνιες BDS σε διάφορες χώρες έχουν να αντιμετωπίσουν διάφορες κατηγορίες και επιθέσεις Πως απαντάει η καμπάνια σε αυτό;

Για να απαντήσουμε αυτή την ερώτηση καλό είναι να πάμε πίσω στο κάλεσμα BDS, που είναι το κείμενο αναφοράς της καμπάνιας και να δούμε γιατί είναι τόσο σημαντικό και γιατί αυτές οι κατηγορίες δεν είναι βάσιμες. Το κάλεσμα BDS εκδόθηκε στις 9 Ιουλίου του 2005 στην επέτειο ενός χρόνου από την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου ότι το Ισραηλινό Τείχος είναι παράνομο, και υποστηρίχτηκε αρχικά από 170 παλαιστινιακές κοινωνικές οργανώσεις, δίκτυα και συνασπισμούς, ανάμεσα σε αυτές το Συμβούλιο των Εθνικών και Ισλαμικών Δυνάμεων, που σημαίνει ότι είχε την υποστήριξη όλων των Παλαιστινιακών πολιτικών κομμάτων και επίσης οργανώσεων από τα εδάφη του 48, και τη Διασπορά. Το κάλεσμα BDS έχει δύο βασικά σημεία αναφοράς που είναι το Διεθνές Δίκαιο και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα οπότε σε αυτά βασίζεται. Είναι ένας μη-βίαιος αποτελεσματικός τρόπος για να λογοδοτήσει το Ισραήλ. Επίσης καλεί Ισραηλινούς με συνείδηση να συμμετέχουν στο κάλεσμα και πραγματικά υπάρχει π.χ. μια ομάδα που λέγεται «Μποϋκοτάζ από μέσα», από Ισραηλινούς μέσα από το Ισραήλ, που υποστηρίζει το κάλεσμα BDS. Το BDS είναι μια μορφή αντίστασης που είναι μη βίαιη, βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο και συμμετέχουν σε αυτό και κάποιοι Ισραηλινοί. Οπότε δεν υπάρχει τίποτα αντι-εβραϊκό σε αυτό. Ακόμα και αν οι κατακτητές και αποικιοκράτες ήταν Έλληνες και τότε θα είχαμε κάλεσμα BDS. Σημασία δηλαδή έχει ποιος είναι ο αποικιοκράτης. Οπότε αν έχουμε στο μυαλό μας ότι το BDS καλεί για την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και το τέλος της ισραηλινής ατιμωρησίας και της ιδέας ότι το Ισραήλ είναι πάνω από το νόμο, όλες αυτές οι κατηγορίες μπορούν εύκολα να αντιμετωπιστούν γιατί είναι αβάσιμες.

Διάβασα στην ιστοσελίδα σας στο σημείο που ζητάτε από όσους δημοσιεύουν άρθρα και σχόλια, να δίνουν έμφαση στην ακρίβεια των στοιχείων και τον τρόπο με τον οποίο τα εκφράζουν, ότι στα 4 χρόνια ύπαρξης του BNC δεν δεχτήκατε καμία κατηγορία για ρατσισμό ή για ανακρίβειες. Με βάση τη δυναμική του BDS, τις πολλές δεκάδες έρευνες και ανακοινώσεις που εκδόθηκαν αυτά τα χρόνια αλλά και την ανησυχία που δημιουργεί η αυξανόμενη δυναμική του κινήματος στην απέναντι πλευρά, μου φάνηκε αυτό το στοιχείο εντυπωσιακό.

Είναι αλήθεια, δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στην ακρίβεια των στοιχείων, στην προσήλωση στους στόχους της καμπάνιας και στο τρόπο με τον οποίο εκφράζουμε τα επιχειρήματα. Δηλαδή όταν γράφουμε κάτι για μια εταιρεία και τη σχέση της με το Ισραηλινό Απαρτχάιντ, ή όταν καλούμε σε μια δράση, είμαστε απόλυτα σίγουροι για αυτό που λέμε. Επίσης είναι αλήθεια ότι οι ανάγκες για επιστολές, πληροφορίες, απαντήσεις προς το διεθνές κίνημα είναι μεγάλες, γι αυτό αυτές τις μέρες ζητάμε εθελοντές να βοηθήσουν στην έρευνα και στη σύνταξη κειμένων.

Και μια τελευταία ερώτηση. Το παλαιστινιακό απελευθερωτικό κίνημα έχει μια μεγάλη ιστορία, και χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί διάφορες μορφές αγώνα. Βλέπεις το BDS ως μέρος του απελευθερωτικού κινήματος, ή το πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή, μια τακτική επιλογή;

Νομίζω ότι το κίνημα BDS, αν και έχει ζωή λιγότερο από 5 χρόνια έχει δείξει μεγάλες επιτυχίες, που οι διαπραγματεύσεις και η λεγόμενη «ειρηνευτική διαδικασία» δεν έχουν δώσει. Δεν υποτιμώ καθόλου άλλες μορφές αντίστασης και κυρίως τις δυνατότητες της λαϊκής αντίστασης βάσης (μην ξεχνάμε όμως ότι η καμπάνια BDS στην οποία αναφερόμαστε είναι μια στρατηγική για το διεθνές κίνημα). Αλλά λεω ότι το BDS είναι σίγουρα ένα από τα κύρια στοιχεία που θα συμβάλλει στην απελευθέρωση της Παλαιστίνης και την απόδοση των Παλαιστινιακών δικαιωμάτων. Κυρίως γιατί είναι η φωνή των Παλαιστίνιων, οι Παλαιστίνιοι λένε αυτό θέλουμε, το BDS είναι αυτό που ζητάμε από τους ανθρώπους στις άλλες χώρες γιατί στοχεύει στη δύναμη του Ισραήλ εκεί που βρίσκεται. Η πολιτική και οικονομική δύναμη του Ισραήλ δεν είναι στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, είναι στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Οπότε αν παύσει η ατιμωρησία του Ισραήλ, αν αλλάξει η πολιτική εικόνα του Ισραήλ σε αυτό που πραγματικά είναι, «το κράτος του Απαρτχάιντ», στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αν διακυβευτεί η οικονομική του θέση στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, τότε η απελευθέρωση της Παλαιστίνης θα είναι πιο κοντά. Αυτός είναι και ένας άλλος λόγος που το BDS είναι αποτελεσματικό. Ότι στοχεύει εκεί που βρίσκεται η δύναμη του Ισραήλ.

Omar Barghouti:"Το μποϋκοτάζ πετυχαίνει"

Πηγή: http://electronicintifada.net/v2/article10562.shtml 1 Ιούνη 2009

Ο Omar Barghouti είναι ένας ανεξάρτητος ερευνητής, σχολιαστής και ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και υπεύθυνος για την παλαιστινιακή εκστρατεία μποϋκοτάζ, από-επένδυση και κυρώσεις, που έχει ως σκοπό να εξαναγκάσει το Ισραήλ να συμμορφωθεί με το Διεθνές Δίκαιο και τα οικουμενικά ανθρώπινα δικαιώματα. Η συνέντευξη δόθηκε στον Ali Mustafa και το The Electronic Intidafa.

Ali Mustafa: Γιατί χαρακτηρίζετε το Ισραήλ σαν κράτος απαρτχάιντ και πόσο μοιάζει ή διαφέρει από το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής;

Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε ότι το Ισραήλ είναι ακριβώς ίδιο με το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής για να δικαιολογήσουμε τον χαρακτηρισμό «απαρτχάιντ». Το Απαρτχάιντ είναι ένα γενικευμένο έγκλημα σύμφωνα με τις αποφάσεις των ΗΕ και υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια που μπορεί να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν σε μία συγκεκριμένη κατάσταση. Άρα κρίνουμε μια κατάσταση με τις δικές της αξίες και με το αν πληρεί ή όχι τις προϋποθέσεις ώστε να χαρακτηρίζεται απαρτχάιντ. Σύμφωνα με τις βασικές αποφάσεις των ΗΕ που ορίζουν το έγκλημα απαρτχάιντ, το Ισραήλ πληρεί σχεδόν όλες τις προϋποθέσεις ώστε να του αποδοθεί ο χαρακτηρισμός αυτός. Εκτός από τον φανερό φυλετικό διαχωρισμό στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη ανάμεσα σε Εβραίους και μη-Εβραίους (γηγενείς Παλαιστίνιοι) –χωριστοί δρόμοι, χωριστά σπίτια, διαχωρισμός στα πάντα- το απαρτχάιντ είναι ζωντανό και καλά εδραιωμένο στο εσωτερικό του Ισραήλ, ανεξάρτητα από ότι φαίνεται. Σε αντίθεση με την Νότια Αφρική, το Ισραήλ είναι πιο πολύπλοκο, μια εξελιγμένη μορφή απαρτχάιντ. Το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής ήταν στοιχειώδες, πρωτόγονο-άσπροι και μαύροι, ξεκάθαρος διαχωρισμός, χωρίς δικαιώματα. Οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ έχουν δικαίωμα ψήφου, που είναι και η μεγαλύτερη διαφορά με την Νότια Αφρική. Ωστόσο, σε οποιαδήποτε άλλο ζωτικό ζήτημα αντιμετωπίζουν διακρίσεις όχι μόνο από την αστυνομία, αλλά και από τον νόμο. Άρα πρόκειται για θεσμοθετημένο και νόμιμο ρατσισμό και αυτό είναι απαρτχάιντ. Υπάρχει ρατσισμός στον Καναδά και σε άλλες δημοκρατίες της Δύσης, αλλά η διαφορά είναι ότι δεν είναι νόμιμος και θεσμοθετημένος, τουλάχιστον όχι πια.

Στο Ισραήλ υπάρχει το βασικό δίκαιο, που είναι ισοδύναμο με το σύνταγμα, μιας και το Ισραήλ δεν έχει. Στο βασικό δίκαιο υπάρχουν φανεροί νόμοι διάκρισης ανάμεσα σε Εβραίους και μη-Εβραίους. Το πιο σημαντικό δικαίωμα που δίνεται σε Εβραίους πολίτες και δεν δίνεται σε μη-Εβραίους είναι το αυτοδίκαιο δικαίωμα της υπηκοότητας και ιθαγένειας για κάθε Εβραίο μετανάστη που έρχεται από το εξωτερικό στο Ισραήλ. Δεν υπάρχει «Ισραηλινή» εθνικότητα, αλλά υπάρχει η «Εβραϊκή» εθνικότητα. Οι Παλαιστίνιοι σαν πολίτες του Ισραήλ δεν μπορούν ποτέ να αποκτήσουν ιθαγένεια στο Ισραήλ, γιατί δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Άρα οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες που έζησαν την εθνοκάθαρση του ’48 από το Ισραήλ, δεν μπορούν να επιστρέψουν στους τόπους καταγωγής τους όπως ορίζεται από το διεθνές δίκαιο, επειδή δεν είναι Εβραίοι. Αυτό το απαρτχάιντ έχουμε.

Άλλο σημαντικό σημείο είναι ότι στο 93% της γης του Ισραήλ, σύμφωνα με τον νόμο, απαγορεύεται η πρόσβαση στους «μη-Εβραίους» πολίτες. Το 93% της γης δηλαδή είναι μόνο προς όφελος των Εβραίων πολιτών του κράτους του Ισραήλ. Αν αυτό δεν είναι απαρτχάιντ, τότε δεν ξέρω τι είναι. Ακόμα και στην Νότια Αφρική, το ποσοστό της γης που ήταν απαγορευτικό για τους μαύρους ήταν 86%, πιο μικρό από του Ισραήλ. Φυσικά πολλοί αναλυτές θα έλεγαν ότι η ισραηλινή κατοχή και η άρνηση στο δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων είναι πολύ χειρότερη από ότι και αν είχε η Νότια Αφρική, το οποίο είναι και αλήθεια. Στην Νότια Αφρική δεν βομβάρδισαν ποτέ τα Μπατουστάν με F16, δεν είχαν ποτέ τέτοια επίπεδα βίας και σφαγές. Φυσικά υπήρχαν το Sharpeville, οι σφαγές στο Soweto και άλλα, αλλά πραγματικά ωχριούν μπροστά σε αυτά που έχει κάνει το Ισραήλ στους Παλαιστίνιους και αυτό το λένε και ο Αιδεσιμότατος Tutu, ο Ronnie Kasrils και πολλοί Νότιο-Αφρικανοί ηγέτες, που κάτι θα ξέρουν.

AM: Μία από τις πλευρές του μποϋκοτάζ, από-επένδυση και κυρώσεις, που εγείρει και τις πιο πολλές αντιδράσεις είναι το ακαδημαϊκό μποϋκοτάζ. Μπορείτε να μας εξηγήσετε τι σημαίνει αυτό ακριβώς και γιατί τα ισραηλινά ακαδημαϊκά ιδρύματα, όπως λέτε, αποτελούν προέκταση του ισραηλινού κράτους και των πολιτικών του;

Το Ακαδημαϊκό μποϋκοτάζ, στο οποίο κάλεσε η Παλαιστινιακή Εκστρατεία για Ακαδημαϊκό και Πολιτιστικό Μποϋκοτάζ του Ισραήλ το 2004, είναι ένα μποϋκοτάζ των ιδρυμάτων. Είναι ένα κάλεσμα προς κάθε συνειδητοποιημένο ακαδημαϊκό ή ακαδημαϊκό ίδρυμα να μποϋκοτάρει κάθε ισραηλινό ακαδημαϊκό ίδρυμα, επειδή αποτελεί συνεργό και διαιωνίζει την ισραηλινή κατοχή και άλλες μορφές καταδυνάστευσης. Η συνέργια στην περίπτωση του Ισραήλ είναι διαφορετική από την ακαδημαϊκή συνεργία οπουδήποτε αλλού. Στον Καναδά για παράδειγμα, τα πανεπιστήμια σίγουρα ακολουθούν την πολιτική της κυβέρνησης, ειδικά από την στιγμή που είναι όλα κρατικά, όπως και στο Ισραήλ. Αλλά η διαφορά είναι ότι στο Ισραήλ, έχουν πλήρη συνεργασία με το στρατό και τα σώματα ασφαλείας. Τα περισσότερα όπλα που ανέπτυξε ο ισραηλινός στρατός έχουν γίνει μέσα από τα πανεπιστήμια, οι περισσότερες έρευνες που δικαιολογούν την καταδυνάστευση των Παλαιστινίων και την στέρηση των δικαιωμάτων τους έχουν γίνει από ακαδημαϊκούς σε πανεπιστήμια μέσα από ακαδημαϊκά προγράμματα, πολλά από τα αποικιοκρατικά προγράμματα που έχουν κριθεί από το διεθνές δίκαιο ως εγκλήματα πολέμου, έχουν εκπονηθεί από πανεπιστήμια. Το Τείχος στην Δυτική Όχθη για παράδειγμα σχεδιάστηκε σε πανεπιστήμιο. Ένας ακαδημαϊκός στο Πανεπιστήμιο της Χάιφα ισχυρίζεται πως αυτό το σχέδιο είναι δικό του προϊόν και δεν υπάρχει λόγος να μην τον πιστέψω, γιατί έχει σχεδιάσει και αλλά προγράμματα που είχαν τρομερή ανάμειξη στην εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων, ακόμα και μέσα στο Ισραήλ. Σε κάθε επίπεδο υπάρχει μια βαθιά και περιχαρακωμένη συνέργια μεταξύ της Ισραηλινής Ακαδημίας και του στρατιωτικού καθεστώτος.

Επίσης, όλοι οι Ισραηλινοί ακαδημαϊκοί, όπως και όλοι οι Ισραηλινοί μιας συγκεκριμένης ηλικίας, με λίγες εξαιρέσεις, έχουν υπηρετήσει στον στρατό κατοχής. Υπηρετούν σαν part-time στρατιώτες κατοχής για τρεις μήνες κάθε χρόνο. Αφήνεις την ακαδημία, την έρευνα σου, αφήνεις τα πάντα και υπηρετείς σε ένα checkpoint ή κάπου χειρότερα, άρα ή συμμετέχεις στην παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων και σε εγκλήματα πολέμου ή το λιγότερο, τα παρακολουθείς σαν θεατής με απάθεια. Και στις δύο περιπτώσεις θεωρείσαι συνεργός, ακόμα και σε ατομικό επίπεδο. Τα πανεπιστήμια όχι μόνο ανέχονται κάτι τέτοιο, αλλά και το προβάλλουν σαν μέρος του συστήματος. Ανεξάρτητα από αυτό, εμείς δεν καλούμε σε μποϋκοτάζ μεμονωμένων ανθρώπων, αλλά ιδρυμάτων. Ο μόνος λόγος που το μποϋκοτάζ δεν αφορά μεμονωμένους είναι γιατί διαφορετικά θα ήταν μακαρθισμός-θα περιείχε στοιχεία μακαρθισμού ή πολιτικού τεστ: ποιος είναι καλός, ποιος είναι κακός και ποιος αποφασίζει; Δεν θέλουμε να μπλέξουμε σε μια τέτοια προβληματική κατάσταση, να έχουμε πολιτικά τεστ, γιατί εξαρχής είμαστε ενάντια σε αυτά. Γι’ αυτό και καλούμε σε μποϋκοτάζ των ιδρυμάτων και όχι μεμονωμένων προσώπων.

AM: Ένα κοινό επιχείρημα ενάντια στην εκστρατεία για μποϋκοτάζ, από-επένδυση και κυρώσεις είναι ότι ο διάλογος είναι πιο εποικοδομητικός από το μποϋκοτάζ. Τι απαντάτε σε αυτό;

Αυτό είναι λάθος και στην εφαρμογή και στην λογική του. Στην εφαρμογή, από το 1993 έχουν γίνει άπειρες προσπάθειες διαλόγου, όταν η λεγόμενη ειρηνευτική διαδικασία ανακοινώθηκε στο Όσλο. Ιδρύθηκαν πολλοί οργανισμοί για τον διάλογο και πάρθηκαν πρωτοβουλίες-εμείς το λέμε η βιομηχανία της ειρήνης. Μπορείς να γίνεις πλούσιος πολύ γρήγορα αν αναμειχθείς σε μια από αυτές τις ομάδες διαλόγου, να ταξιδεύεις σε όλη την Ευρώπη, να μένεις σε πολυτελή ξενοδοχεία και να παίρνεις πολλά χρήματα σε αντάλλαγμα, αλλά στην πραγματικότητα δεν θα παράγεις κανένα υπαρκτό αποτέλεσμα. Η βασική αιτία είναι ότι αυτές οι ομάδες είναι ηθικά διάτρητες και βασίζονται στον λανθασμένο συλλογισμό ότι η λεγόμενη διαμάχη οφείλεται κυρίως στο αμοιβαίο μίσος και γι’ αυτό χρειάζεται μια μορφή διαλόγου ή θεραπείας ανάμεσα σε αυτά τα δύο ισοδύναμα, συμμετρικά αντιμαχόμενα μέρη. Βάλτους σε ένα δωμάτιο, ανάγκασε τους να μιλήσουν ο ένας στον άλλον, μετά θα αγαπηθούν, θα εξαφανιστεί το μίσος και θα έχεις την δική σου ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Φυσικά και κάτι τέτοιο είναι διαστρεβλωτικό και ηθικά διεφθαρμένο, γιατί πρόκειται για μια αποικιοκρατική διαμάχη και όχι για μια διαφωνία ανάμεσα σε ένα αντρόγυνο. Είναι μια αποικιοκρατική διαμάχη που βασίζεται στην εθνοκάθαρση, το ρατσισμό, την αποικιοκρατία και το απαρτχάιντ. Αν δεν ξεριζώσεις τα αίτια της διαμάχης, δεν μπορείς να έχεις καμία συνύπαρξη, τουλάχιστον καμία εθνική συνύπαρξη.

Υπάρχουν και άλλα θέματα που σχετίζονται με την βιομηχανία διαλόγου, όπως ότι δεν έχεις διάλογο ανάμεσα σε ασύμμετρα μέρη, έχεις διαπραγματεύσεις. Για να κάνεις διάλογο θα πρέπει να έχεις έναν συγκεκριμένο, ελάχιστο κοινό παρονομαστή που θα βασίζεται σε ένα κοινό όραμα της τελικής λύσης για ισότητα και τερματισμό της αδικίας. Αν δεν υπάρχει αυτός ο κοινός παρονομαστής, τότε μιλάμε για διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον δυνατό και τον αδύναμο και όπως έχω πει και αλλού, δεν μπορείς να έχεις μια γέφυρα που να τους ενώνει, μόνο μια σκάλα που θα πηγαίνει πάνω και κάτω. Εγώ το λέω συνύπαρξη του τύπου αφέντης/σκλάβος. Ο αφέντης με τον σκλάβο μπορούν να φτάσουν σε μια συμφωνία, που αυτή είναι η πραγματικότητα και δεν μπορείς να την προκαλέσεις και προσπαθείς να κάνεις το καλύτερο δυνατό. Δεν υπάρχει πόλεμος, καμία διαμάχη, κανένας δεν σκοτώνει κανέναν, αλλά ο αφέντης παραμένει αφέντης και ο σκλάβος παραμένει σκλάβος. Αυτού του είδους ειρήνης, εμείς οι καταπιεσμένοι δεν την θέλουμε. Το ελάχιστο είναι να έχουμε δίκαιη ειρήνη. Μόνο με δικαιοσύνη μπορούμε να έχουμε ειρήνη που θα διαρκέσει. Άρα ο διάλογος δεν δουλεύει. Δεν έχει δουλέψει στην πραγματικότητα και δεν μπορεί να δουλέψει εξαρχής. Τα μποϋκοτάζ έχουν πετύχει και στην εφαρμογή και στις αρχές τους, άρα δεν υπάρχει λόγος να μην πετύχουν, γιατί το Ισραήλ απολαμβάνει πλήρη ατιμωρησία, που του δίνει η επίσημη στήριξη της Δύσης σε όλα τα επίπεδα (οικονομικό, πολιτιστικό, ακαδημαϊκό κλπ). Αν δεν αντιμετωπίσει το τίμημα της κατοχής του, δεν θα παραιτηθεί ποτέ και δεν θα παραχωρήσει κανένα από τα δικαιώματα μας.

AM: Υπάρχει το ιστορικό παράδειγμα του απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής. Υπάρχουν όμως κάποιες άλλες μορφές μη βίαιης αντίστασης -όχι απαραίτητα μποϋκοτάζ- από τις οποίες αντλεί την έμπνευση της η Παλαιστινιακή Εκστρατεία για Ακαδημαϊκό και Πολιτιστικό Μποϋκοτάζ (PACBI);

Ναι, από την παλαιστινιακή μη βίαιη αντίσταση. Για εκατοντάδες χρόνια, πριν την έμπνευση της Νότιας Αφρικής, αντλούσαμε την έμπνευση κυρίως από την δική μας ιστορία και από τις δικές μας ρίζες λαϊκής αντίστασης. Στα 100 χρόνια διαμάχης με την αποικιοκρατική κατάκτηση του σιωνισμού, έχουμε αντισταθεί κυρίως με μη-βίαιες και άοπλες μορφές αντίστασης, σε αντίθεση με τον μύθο ότι η αντίσταση των Παλαιστινίων είναι μόνο ένοπλη. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Για περισσότερα από 100 χρόνια οι Παλαιστίνιοι εναντιώνονται με πολιτιστικές και καλλιτεχνικές μορφές αντίστασης, απεργίες και διαδηλώσεις, με οργανώσεις σωματείων γυναικών και εμπορικών και άλλων σωματείων. Η πλειοψηφία των ανθρώπων είχαν εμπλακεί στην μη βίαιη αντίσταση πολύ πριν την έμπνευση του Γκάντι ή της Νότιας Αφρικής.

AM: Πολλοί ακαδημαϊκοί, ακόμα και αυτοί που συμπαραστέκονται στον παλαιστινιακό αγώνα, θεωρούν πως το κάλεσμα σε ακαδημαϊκό μποϋκοτάζ θέτει σε κίνδυνο την ακαδημαϊκή ελευθερία. Υπάρχει κάποιο ίχνος αλήθειας σε αυτή την δήλωση;

Ο ισχυρισμός αυτός βασίζεται στην προκατάληψη ότι η ισραηλινή ακαδημαϊκή ελευθερία απολαμβάνει περισσότερων προνομίων έναντι οποιασδήποτε άλλης μορφής ελευθερίας, έτσι αγνοούν ότι με το να αρνούνται στους Παλαιστίνιους τα βασικά τους δικαιώματα – τις ελευθερίες μας – το Ισραήλ παραβιάζει και την ακαδημαϊκή μας ελευθερία. Αλλά μάλλον αυτό δεν μετράει. Δεν ακούσαμε αυτές τις φιλελεύθερες φωνές όταν το Ισραήλ έκλεισε τα παλαιστινιακά πανεπιστήμια κατά την πρώτη Ιντιφάντα. Για παράδειγμα το πανεπιστήμιο Birzeit έμεινε κλειστό για τέσσερις συνεχόμενες χρονιές. Δεν ακούσαμε ούτε μια κατακραυγή από αυτούς τους φιλελεύθερους που τώρα φωνάζουν για την ακαδημαϊκή ελευθερία. Είναι μήπως προνόμιο μόνο των λευκών; Εμείς οι Νότιοι της υφηλίου αξίζουμε ακαδημαϊκή ελευθερία; Είμαστε ίσοι ως άνθρωποι ή όχι; Άρα, όσοι φωνάζουν για ακαδημαϊκή ελευθερία είναι υποκριτές ή ρατσιστές. Λυπάμαι που το θέτω έτσι. Είναι υποκριτές που ενδιαφέρονται για την ακαδημαϊκή ελευθερία των Ισραηλινών, που τους θεωρούν λευκούς, ευρωπαίους, πολιτισμένους Εβραίους και όχι για την δική μας, που είμαστε οι νότιοι και μελαμψοί. Αυτά σε θεωρητικό επίπεδο. Το ακαδημαϊκό μποϋκοτάζ που κάλεσε το PACBI αφορούσε εξαρχής σε ιδρύματα και αυτό έχουν υιοθετήσει οι συνεργάτες μας. Γι’ αυτό και δεν παραβιάζει τα δικαιώματα και τα προνόμια των ισραηλινών ακαδημαϊκών να συμμετέχουν σε συνέδρια στο εξωτερικό, αρκεί αυτά να μην αποτελούν προϊόν κάποιου ιδρύματος. Καλούμε για να σταματήσουν οι δεσμοί με όλα τα ιδρύματα, όχι για να εμποδίσουμε τις επισκέψεις μεμονωμένων ακαδημαϊκών, καλλιτεχνών ή πολιτιστικών ομάδων να συμμετέχουν σε εκδηλώσεις. Μπορούν να το κάνουν και το κάνουν και αυτό δεν θα σταματήσει. Είναι λοιπόν μεγάλη υποκρισία και διαστρέβλωση να χαρακτηρίζουν το κάλεσμα σε ακαδημαϊκά μποϋκοτάζ ως εμπόδιο στην ακαδημαϊκή ελευθερία.

AM: Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ένα τέτοιο ακαδημαϊκό μποϋκοτάζ στην πραγματικότητα ενισχύει την ελευθερία των ισραηλινών ακαδημαϊκών. Μπορείτε να μας το περιγράψετε αυτό;

Ο καθηγητής Oren Ben-Dor, ένας Βρετανό-Ισραηλινός φιλόσοφος, επιχειρηματολόγησε επί του θέματος πριν λίγα χρόνια σε ένα άρθρο του. Είπε πως στο Ισραήλ δεν υπάρχει πραγματική ακαδημαϊκή ελευθερία όταν πρόκειται για θέματα ταμπού, όπως είναι η ιστορία της διαμάχης: η εθνοκάθαρση, η Νάκμπα, οι διαφορετικοί νόμοι για τους Άραβες και Ισραηλινούς μέσα στο κράτος του Ισραήλ. Υπάρχουν συγκεκριμένα ταμπού που μένουν ανέγγιχτα στην ισραηλινή ακαδημία. Το επιχείρημα του Oren Ben-Dor ήταν πως το ακαδημαϊκό μποϋκοτάζ θα ανάγκαζε τους ισραηλινούς ακαδημαϊκούς και τα ιδρύματα να ανοίξουν αυτά τα θέματα -και τελικά τα συζητάνε. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο το μποϋκοτάζ προωθεί κάποιο επίπεδο ακαδημαϊκής ελευθερίας στο Ισραήλ, που έλειπε.

AM: Ένα άλλο συνηθισμένο επιχείρημα από του επικριτές του BDS είναι ότι μόλις σταματήσει η Χαμάς να εξαπολύει ρουκέτες στο Ισραήλ, τότε η ειρήνη θα είναι εφικτή. Πως απαντάτε σε αυτόν τον ισχυρισμό;

Στην Δυτική Όχθη υπάρχει μια μεγάλη κυβέρνηση δοσίλογων, που υποστηρίζει απόλυτα το Ισραήλ σε ότι θέλει να κάνει. Έχουν την άμεση στήριξη της Παλαιστινιακής Αρχής στη Ραμάλα, που είναι μια μη εκλεγμένη αρχή που επέβαλε ένας Αμερικανός στρατηγός. Παρόλα αυτά, το Ισραήλ δεν έχει σταματήσει την κατασκευή του Τείχους (που είναι παράνομο σύμφωνα με το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης) ή την κατασκευή των εποικισμών (που επίσης είναι παράνομοι και αποτελούν εγκλήματα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο) ή τα checkpoints (υπάρχουν περίπου 700 εμπόδια και checkpoints που εμποδίζουν την ελεύθερη μετακίνηση των Παλαιστινίων) ή την δήμευση της γη ή τους αδιάκριτους σκοτωμούς (ακόμα και παιδιών) ή την φυλάκιση πολιτικών κρατουμένων ή τα άλλα μέτρα καταδυνάστευσης της κατοχής, που έχουν σχεδιαστεί για την εθνοκάθαρση των γηγενών Παλαιστινίων με αργό, προοδευτικό και επίμονο τρόπο. Δεν έχουμε δει καμία διαφορά στην καταστολή της Δυτικής Όχθης και της Γάζας, πριν τον πόλεμο φυσικά, που θα μπορούσε να σχετίζεται με την Χαμάς. Στην Δυτική Όχθη κυβερνάει η ΠΑ και όχι η Χαμάς, άρα μιλάμε καθαρά για πολιτική του κράτους του Ισραήλ. Είναι άσχετο αν η Χαμάς δεχθεί το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ ή αν θα αποδεχτεί τα σύνορα του 1967. Το Ισραήλ δεν θα δεχθεί τα δικαιώματα μας, εκτός και αν αναγκαστεί. Τα 60 χρόνια εμπειρίας μας με την σιωνιστική αποικιοκρατική καταπίεση και το απαρτχάιντ, μας έχουν δείξει ότι αν δεν αντισταθούμε με κάθε τρόπο – και ειδικά με μη βίαιο – για να καταστήσουμε το Ισραήλ παρία του πλανήτη, όπως έγινε με τη Νότια Αφρική το’80, δεν υπάρχει καμία ελπίδα για δίκαιη ειρήνη.

AM: Έχετε επιχειρηματολογήσει αρκετές φορές στα δημοσιεύματα σας ότι θα θέλατε να δείτε στην ιστορική Παλαιστίνη ένα κοσμικό δημοκρατικό κράτος δύο εθνών.

Όχι ένα κράτος δύο εθνών-είμαι απόλυτα αντίθετος σε αυτό. Ένα κοσμικό, δημοκρατικό κράτος, ναι, αλλά όχι δύο εθνών. Υπάρχει μεγάλη διαφορά σε αυτό.

AM: Ποια ακριβώς είναι τα συναισθήματα των Παλαιστινίων σε αυτή την ερώτηση;

Πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι το κίνημα BDS δεν παίρνει θέση για τον σχηματισμό πολιτικής λύσης. Υιοθετεί μια προσέγγιση που βασίζεται στα δικαιώματα και όχι στις λύσεις. Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος στην λύση δύο εθνών, γιατί υπονοεί ότι θα υπάρχουν δύο έθνη με ίσες ηθικές αξιώσεις επί της γης και γι’ αυτό θα πρέπει να εξυπηρετήσουμε τα δικαιώματα και των δύο εθνών. Είμαι ενάντια σε αυτό, αλλά θα πάρει χρόνο να εξηγήσω το γιατί, γι’ αυτό θα μείνω στο μοντέλο που υποστηρίζω, το ένα δημοκρατικό, κοσμικό κράτος: ένας άνθρωπος, μία ψήφος-ανεξάρτητα από την εθνικότητα, την θρησκεία, το φύλο κλπ. Πλήρη ισότητα έναντι του νόμου, συνυπολογίζοντας και τους πρόσφυγες. Και θα πρέπει να βασίζεται στο δικαίωμα επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων. Με άλλα λόγια, ένα κοσμικό, δημοκρατικό κράτος που θα εξυπηρετεί τα αναφαίρετα δικαιώματα μας σαν Παλαιστίνιους και με ισοδύναμα δικαιώματα των Ισραηλινών Εβραίων ως έποικους. Γιατί θεωρώ ότι αυτή είναι η βασική λύση; Είναι φανερό πως είναι η πιο ηθική λύση, αφού τους αντιμετωπίζει όλους σαν ίσους. Η λύση των δύο κρατών όχι μόνο είναι απίθανη πλέον – πλέον το Ισραήλ την έχει μετατρέψει σε ένα άπιαστο όνειρο αλλά είναι και ανήθικη. Στην καλύτερη περίπτωση, ίσως να επιτρέψει κάποια δικαιώματα των Παλαιστινίων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και την Γάζα, αλλά θα αφήσει απ’ έξω την πλειοψηφία – τους εξόριστους, τους πρόσφυγες και τους Παλαιστίνιους στο Ισραήλ. Αυτά είναι τα τρία τμήματα του παλαιστινιακού λαού. Αν οι βασικές αξιώσεις για δικαιοσύνη δεν εφαρμοστούν και στα τρία τμήματα, δεν θα μπορούμε να ασκήσουμε το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Ο μόνος τρόπος να ασκήσουμε αυτό το δικαίωμα, χωρίς να είμαστε άδικοι με τους δυνάστες μας, είναι να έχουμε ένα κοσμικό, δημοκρατικό κράτος, όπου κανένας δεν θα πετιέται στην θάλασσα, κανένας δεν θα διώχνεται πίσω στην Πολωνία και κανένας δεν θα μένει σε προσφυγικούς καταυλισμούς. Μπορούμε να συνυπάρξουμε, αν μας δώσουν πίσω τα δικαιώματα μας.

Τώρα, για να επιστρέψω στην ερώτηση σας, δεν υπάρχει κανένα πολιτικό κόμμα στην Παλαιστίνη ή στο εξωτερικό που να καλεί για ένα κοσμικό, δημοκρατικό κράτος. Παρόλα αυτά, δημοσκοπήσεις στην Δυτική Όχθη και την Γάζα δείχνουν πως το 25-30% υποστηρίζει αυτή την ιδέα. Σε δύο δημοσκοπήσεις του 2007 τα 2/3 της πλειοψηφίας υποστήριζαν την λύση του ένα κράτους σε όλες τις εκφράσεις –κάποιοι από αυτούς ήθελαν ένα καθαρά παλαιστινιακό κράτος χωρίς εβραίους. Στην εξορία, το ποσοστό είναι μεγαλύτερο, γιατί οι πρόσφυγες και όσοι παλεύουν για τα δικαιώματα των προσφύγων, όπως εγώ, γνωρίζουμε ότι δεν μπορείς να διευθετήσεις το ζήτημα της επιστροφής τους στην λύση των δύο κρατών. Αυτός είναι ο μεγάλος λευκός ελέφαντας στο δωμάτιο που οι άνθρωποι τον αγνοούν. Η επιστροφή των προσφύγων θα σήμαινε και τον τερματισμό του Ισραήλ, σαν εβραϊκό κράτος. Το δικαίωμα στην επιστροφή είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα και δεν πρέπει να παραιτηθούμε. Είναι αδιαπραγμάτευτο. Η λύση των δύο κρατών δεν ήταν ποτέ ηθική και πλέον δεν είναι εφαρμόσιμη. Είναι αδύνατη με όλους αυτούς τους ισραηλινούς εποικισμούς. Πρέπει να προσχωρήσουμε σε πιο σωστές λύσεις, που θα αντιμετωπίζουν όλους σας ίσους μπροστά στον νόμο, είτε είναι Εβραίοι-Ισραηλινοί είτε είναι Παλαιστίνιοι.

AM: Θα έχετε ακούσει αρκετούς ακαδημαϊκούς και διανοούμενους όπως ο Noam Chomsky και ο Norman Finkelstein, να λένε ότι η λύση των δύο κρατών αντιπροσωπεύει την παγκόσμια συνείδηση και ότι η λύση του ενός κράτους, όπως το περιγράφεται, είναι ουτοπική.

Ο αποκλεισμός της Γάζας είναι επίσης μια έκφραση της παγκόσμιας συνείδησης, αλλά δεν σημαίνει ότι είναι και σωστή. Είναι μια διεθνή συνομωσία, ένα έγκλημα πολέμου-ένα έγκλημα ενάντια στην ανθρωπότητα με την υποστήριξη των ΗΕ και όλων των δυνάμεων. Είναι εκπληκτικό πως οι ακτιβιστές και οι διανοούμενοι που θέλουν να περνούν για ακτιβιστές, υποστηρίζουν την παγκόσμια συνείδηση όταν τους συμφέρει και σε άλλες περιπτώσεις είναι εναντίον της. Όταν ο καθηγητής Chomsky εναντιώθηκε στην Ινδονησιακή κατοχή του Ανατολικού Τιμόρ, η παγκόσμια συνείδηση υποστήριζε την Ινδονησία. Κανείς δεν είχε αναδείξει πριν τον Chomsky το ζήτημα της ελευθερίας στο Ανατολικό Τιμόρ. Πρώτος ο Chomsky ανέδειξε και προώθησε το θέμα στην πολιτική ατζέντα και μιλάμε τώρα για την αυτονομία και ημιανεξαρτησία του Ανατολικού Τιμόρ. Άρα, παγκόσμια συνείδηση συχνά σημαίνει ότι οι μεγάλες δυνάμεις συχνά συμφωνούν στην αδικία, γιατί εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς πρέπει να το δεχτούμε. Πρέπει να παλέψουμε για να την αλλάξουμε. Προτείνοντας την πιο ηθική λύση λέμε ότι μπορούμε να κινητοποιήσουμε την στήριξη όλου του κόσμο, εκτός από αυτών που έχουν συμφέρον να διατηρήσουν το Ισραήλ σαν ένα ρατσιστικό, εθνοκεντρικό κράτος.

Συχνές ερωτήσεις για την εκστρατεία BDS

Πηγή: http://www.bdsmovement.net/?q=node/73

Τι είναι το κάλεσμα για Μποϋκοτάζ, Από-επένδυση και Κυρώσεις (BDS);

Στις 9 Ιουλίου του 2005, ένα χρόνο μετά την ιστορικής σημασίας Συμβουλευτική Γνωμοδότηση του Διεθνές Δικαστηρίου, που έκρινε παράνομο το Τείχος που κατασκευάζουν οι Ισραηλινοί στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, μια μεγάλη πλειοψηφία Παλαιστινίων κάλεσε τη διεθνή κοινωνία των πολιτών και τους ευσυνείδητους ανθρώπους από όλο τον κόσμο να ξεκινήσουν ένα ευρύ μποϋκοτάζ και να πάρουν πρωτοβουλίες από-επένδυσης εναντίον του Ισραήλ, όπως είχε γίνει και εις βάτος της Νότιας Αφρικής την περίοδο του απαρτχάιντ, έως ότου το Ισραήλ να αναγνωρίσει το αναφαίρετο δικαίωμα των Παλαιστίνιων για αυτοδιάθεση και να εναρμονιστεί πλήρως με το διεθνές δίκαιο. Η καμπάνια BDS υποστηρίζεται από περισσότερα από 170 παλαιστινιακά κόμματα, οργανισμούς, εργατικά σωματεία και κινήματα, που αντιπροσωπεύουν τον Παλαιστινιακό λαό που ζει στα εδάφη του 1967 και του 1948, αλλά και στην διασπορά. Στις 13 Ιουλίου 2005, το Συνέδριο της Διεθνούς Κοινότητας των ΗΕ, υιοθέτησε το κάλεσμα των Παλαιστινίων για την καμπάνια BDS.

Πως μπορώ να ξέρω ποια προϊόντα πρέπει να μποϋκοτάρω;

Αν οι τρεις πρώτοι αριθμοί στο bar code του προϊόντος είναι 729, το προϊόν αυτό έχει κατασκευαστεί στο Ισραήλ ή στην Πράσινη Γραμμή ή σε κάποια από τις βιομηχανικές ζώνες που ελέγχει το Ισραήλ και βρίσκονται παράνομα στην Δυτική Όχθη. Ωστόσο υπάρχουν και άλλα προϊόντα που κατασκευάζονται στο Ισραήλ και δεν έχουν bar code ή έχουν άλλο αριθμό. Αυτά είναι κυρίως εξαρτήματα προϊόντων που κατασκευάζονται στο Ισραήλ και δεν έχουν το 729, όπως υπολογιστές και ρούχα. Αν πιστεύετε πως ένα προϊόν χωρίς τον κωδικό 729, έχει κατασκευαστεί στο Ισραήλ ή σε παράνομους εποικισμούς, επικοινωνήστε με την κατασκευάστρια εταιρία για να ενημερωθείτε για την χώρα προέλευσης του.

Πολλοί Ισραηλινοί που υποστηρίζουν τον παλαιστινιακό αγώνα είναι αντίθετοι με το BDS. Με το κάλεσμα σε μποϋκοτάζ δεν τους αποξενώνουμε;

Αν και οι απόψεις των Ισραηλινών υποστηρικτών για τις μεθόδους της πάλης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, ωστόσο οι Παλαιστίνιοι έχουν το τελικό δικαίωμα να αποφασίσουν για το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να διεκδικήσουν την ελευθερία τους από την παράνομη κατοχή και το καθεστώς καταπίεσης. Οι υποστηρικτές του παλαιστινιακού αγώνα στην διεθνή κοινότητα και στο Ισραήλ θα πρέπει να σταματήσουν να υπαγορεύουν τους όρους του αγώνα και να υποστηρίζουν το δικαίωμα των Παλαιστινίων να αντιστέκονται στην παράνομη κατοχή, ειδικά όταν ο αγώνας είναι μη-βίαιος, όπως συμβαίνει στο BDS. Το BDS είναι ένα κάλεσμα ηθικής, ένας αποτελεσματικός τρόπος πάλης που προκαλεί τον κόσμο να πιέσει το Ισραήλ να τηρήσει τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Με αυτό τον τρόπο υποστηρίζουν τον αγώνα για τον τερματισμό της κατοχής και βοηθούν στην εδραίωση μιας δίκαιης και βιώσιμης ειρήνης. Αυτό πρέπει να λάβουν υπόψη τους όλοι οι ηθικοί και ευσυνείδητοι άνθρωποι που υποστηρίζουν την πραγματική ειρήνη.

Πως συνδέονται τα ζητήματα του μποϊκοτάζ, της απο-επένδυσης και των κυρώσεων εις βάρος του Ισραήλ;

Το Μποϋκοτάζ, η από-επένδυση και οι κυρώσεις είναι τρία σημεία πίεσης που έχουν κοινά κίνητρα και στόχους.

Το κάλεσμα του BDS ξεκινά από το γεγονός ότι ήδη οι κυβερνήσεις και τα ΗΕ έχουν εκδώσει Ψηφίσματα και αποφάσεις, που ζητούν από το Ισραήλ να σεβαστεί τα θεμελιώδη δικαιώματα των Παλαιστινίων, όπως έκανε και το Διεθνές Δικαστήριο. Ωστόσο, εδώ και 60 χρόνια η διεθνής κοινότητα δεν υπήρξε ιδιαίτερη πρόθυμη να επιβάλλει την τήρηση των ίδιων των αποφάσεων της. Γι’ αυτό καλούμε τους ανθρώπους όλου του κόσμου να πιέσουν την δική τους κυβέρνηση να φέρει την πραγματική αλλαγή. Οι πολίτες του κόσμου πρέπει να απαιτήσουν από τις κυβερνήσεις τους και τα όργανά τους, να εφαρμόσουν επιτέλους τις δικές τους αποφάσεις και ψηφίσματα, με την επιβολή κυρώσεων.

Οι εκστρατείες μποϋκοτάζ είναι η πιο άμεση μορφή δράσης. Η δύναμη του μποϋκοτάζ είναι στα χέρια του καθενός και μπορεί να εφαρμοστεί στην καθημερινή ζωή. Οι εκστρατείες μποϋκοτάζ βοηθούν στην ευαισθητοποίηση του κόσμου στους δρόμους, στα μαγαζιά και στα σπίτια μας. Απευθύνονται σε όλους. Επιτυχημένο μποϋκοτάζ δεν είναι μόνο αυτό που θα αναγκάσει το ισραηλινό απαρτχάιντ να πληρώσει ένα τίμημα, αλλά και αυτό που θα δώσει ένα σαφές μήνυμα στους πολιτικούς εκπροσώπους ότι οι πολίτες περιμένουν συγκεκριμένο τρόπο δράσης από αυτούς. Η μεμονωμένη δράση δεν πρέπει όμως να λειτουργεί ως υποκατάστατο της οργάνωσης και της μαζικής κινητοποίησης προκειμένου να σταματήσει η στήριξη προς το απαρτχάιντ από τους θεσμούς και τις επιχειρήσεις, μιας και αυτό που επιτρέπει στο ισραηλινό απαρτχάιντ να υπάρχει ακόμα είναι οι πολιτικοί και οικονομικοί δεσμοί του με τις κυβερνήσεις.

Οι εκστρατείες από-επένδυσης εμπλέκουν οργανισμούς, ομάδες και κινήματα σε συντονισμένες δράσεις προκειμένου να ασκήσουν πίεση σε επιχειρήσεις και ιδρύματα να αποσύρουν τις επενδύσεις τους από το Ισραηλινό Απαρτχάιντ. Οι εκστρατείες περιλαμβάνουν την δικτύωση και την κινητοποίηση προς ένα κοινό στόχο: να ευαισθητοποιήσουν και να εμπλέξουν τους πολίτες σε διάφορα επίπεδα πολιτικού ακτιβισμού και μέσα από διαφορετικές θεσμικές μορφές. Αυτό σημαίνει την δημιουργία δεσμών με κοινωνικά κινήματα και άλλους οργανισμούς στην περιοχή σας και το συνεχές κάλεσμα για όλο και μεγαλύτερη ανάμειξη και στήριξη από την κυβέρνηση σας να επιβάλλει κυρώσεις στο Ισραήλ.

Οι εκστρατείες κυρώσεων απευθύνονται άμεσα στις κυβερνήσεις και στους διεθνείς οργανισμούς. Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την λαϊκή πίεση μέσα από τις εκστρατείες μποϋκοτάζ και από-επένδυσης, ώστε το κάλεσμα για κυρώσεις να αποκτήσει μεγάλο βάρος και να αναγκάσει την διεθνή κοινότητα να σταματήσει να ανέχεται τα εγκλήματα των Ισραηλινών. Οι κυρώσεις μπορεί να σημαίνουν από την αναστολή των Συμφωνιών για το Ελευθέριο Εμπόριο και το εμπάργκο όπλων μέχρι το πλήρες πάγωμα κάθε μορφής εμπορίου με το Ισραήλ.

Ποια είναι η σημασία του BDS;

Είναι πλέον αποδεκτό πως το Ισραήλ εδώ και δεκαετίες καταδυναστεύει τον λαό της Παλαιστίνης με πολλές μορφές: κατοχή, αποικιοκρατία, εθνοκάθαρση, φυλετικές διακρίσεις, στέρηση από τους Παλαιστίνιους των θεμελιωδών δικαιωμάτων της ελευθερίας, της ισότητας και της αυτοδιάθεσης. Πα’ όλες τις καταδίκες των ισραηλινών πρακτικών από τα ΗΕ και από όλα τα σχετικά Διεθνή Συμβούλια, η κοινότητα των Εθνών έχει αποτύχει να φέρει αντιμέτωπο το Ισραήλ με τις υποχρεώσεις του βάσει του Διεθνές δικαίου και να το αναγκάσει να σεβαστεί τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Τα εγκλήματα του Ισραήλ συνεχίζονται με πλήρη ατιμωρησία. Ήρθε η ώρα για πράξεις, όχι μόνο λόγια. Το BDS είναι η πιο αποτελεσματική, μη-βίαιη και ηθική μορφή αγώνα για να πετύχουμε δίκαιη και διαρκή ειρήνη με την βοήθεια της διεθνούς πίεσης, ανάλογη με εκείνη που είχε εφαρμοστεί στο Απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής.

Το BDS έρχεται σε αντίθεση ή εμποδίζει τις υπάρχουσες «ειρηνευτικές προτάσεις»;

Οι «ειρηνευτικές»προτάσεις μπορούν να φέρουν την Δικαιοσύνη και την Ειρήνη μόνο αν βασίζονται στον σεβασμό των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, στο Διεθνές Δίκαιο και στα Ψηφίσματα των ΗΕ. Το κάλεσμα για Μποϋκοτάζ, Από-Επένδυση και Κυρώσεις στοχεύει στο να δημιουργήσει μια αποτελεσματική μορφή πίεσης προς το Ισραήλ και να εξαναγκάσει ένα καθεστώς που από την αρχή του παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, να υπακούσει στους διεθνείς νόμους και να παραχωρήσει τους Παλαιστίνιους τα δικαιώματα πάνω στα οποία θα μπορεί να εδραιωθεί η ειρήνη. Το Ισραήλ είναι αποφασισμένο να χρησιμοποιεί την στρατιωτική και οικονομική του δύναμη προκειμένου να καταστρέψει την γη και τις ζωές των Παλαιστινίων μέρα με την μέρα και να επιβάλλει διαπραγματεύσεις που εξαναγκάζουν τους Παλαιστίνιους να αρνούνται τα νόμιμα δικαιώματα τους, για να σιγουρέψει ότι καμία πραγματική ειρήνη δεν θα μπορεί να επιτευχθεί. Η αποτελεσματική διεθνής πίεση, που υποστηρίζει τον αγώνα των Παλαιστινίων για τα δικαιώματα τους, μπορεί να θέσει τις βάσεις για μια δίκαιη και διαρκή λύση.

Έχουμε αρκετή δύναμη για να είναι η καμπάνια BDS αποτελεσματική;

Το κίνημα Μποϋκοτάζ ενάντια στο Απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’50 από μικρές ομάδες ακτιβιστών και από εξόριστους στην Βρετανία και τη Σουηδία. Πήρε χρόνια, αν όχι δεκαετίες, πριν μετασχηματίσει σε διεθνές κίνημα και προτού εμπλακούν ενεργά σ’ αυτό εκκλησίες, εμπορικά σωματεία και πολιτικές παρατάξεις. Αλλά από την στιγμή που ξεκίνησε, το κίνημα βοήθησε στο να συντρίβει το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής.

Οι υποστηρικτές των Παλαιστινίων σήμερα μπορούν ήδη να αριθμήσουν τις υπάρχουσες εκστρατείες μποϋκοτάζ σε πολλές χώρες του κόσμου, τις εκστρατείες από-επένδυσης που στοχεύουν σε διάφορες εταιρίες και ιδρύματα και τα καλέσματα κυρώσεων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Είναι όμως σημαντικό για το κίνημα να βοηθηθεί από τις περασμένες εμπειρίες του αγώνα κατά του απαρτχάιντ για να προχωρήσει μπροστά, χάρη στην ενεργή στήριξη των κινημάτων της Νότιας Αφρικής και πολλών εκπροσώπων του παγκόσμιου κινήματος κατά του απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής.

Δεκάδες sites προσφέρονται για έρευνα και πληροφόρηση για διάφορες εκστρατείες ενάντια στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ. Πρωτοβουλίες και εκστρατείες ήδη υπάρχουν στον Αραβικό κόσμο, την Ευρώπη, την Αμερική, την Αφρική και την Ασία και καλούν σε μποϋκοτάζ και από-επένδυση.

Στην πραγματικότητα, οι προοπτικές αυτού του κινήματος έχουν ήδη αρχίσει να ανησυχούν την ισραηλινή κυβέρνηση και τα λόμπυ των Ισραηλινών, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που εισήγαγαν ένα σχέδιο νόμου στον Αμερικανικό Κογκρέσο που απαγορεύει την από-επένδυση και συνεργάζονται με ιδρύματα και sites για να σταματήσουν «τον κίνδυνο στον οποίο θα εκτεθούν με το διεθνές μποϋκοτάζ, όπως έγινε και στο καθεστώς της Νότιας Αφρικής πριν αυτό πέσει». Τα λόγια αυτά προέρχονται από τον Ισραηλινό Υπουργό Δικαιοσύνης Tommy Lapid. (BBC, 4 Ιανουαρίου 2004).

Άρα λοιπόν, η δύναμη μας βρίσκεται στις ενωμένες και συντονισμένες προσπάθειες που θα επιτρέψουν σε όλες αυτές τις πρωτοβουλίες να συνυπάρξουν και να ενισχύσουν η μία την άλλη, να ακουστούν σε όλες τις κοινωνίες για να ξεσκεπάσουν τις πολιτικές του ισραηλινού απαρτχάιντ και να ασκηθεί λαϊκή πίεση προς τις κυβερνήσεις και τις εταιρίες να σταματήσουν την στήριξη τους προς το Ισραήλ.

Το Ακαδημαϊκό Μποϋκοτάζ παραβιάζει την ακαδημαϊκή ελευθερία;

Πιθανόν, αλλά σε ποιανού την ακαδημαϊκή ελευθερία αναφερόμαστε; Αυτή των ισραηλινών ακαδημαϊκών. Πρέπει να θεωρούμε ότι μόνο η ακαδημαϊκή ελευθερία των Ισραηλινών αξίζει; Εξάλλου, το προνόμιο της ακαδημαϊκής ελευθερίας σαν υπεραξίας, πάνω από οποιαδήποτε άλλη μορφή ελευθερίας είναι αντίθετο στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Το γεγονός ότι οι Παλαιστίνιοι στερούνται βασικών δικαιωμάτων όπως και ακαδημαϊκής ελευθερίας από την ισραηλινή στρατιωτική κατοχή, αγνοείται. Το γεγονός ότι, πλην ελαχίστων και σημαντικών εξαιρέσεων, οι Ισραηλινοί ακαδημαϊκοί υποστηρίζουν την καταδυνάστευση που ασκεί το κράτος τους ή σιωπούν ενοχικά απέναντι του, αγνοείται. Το γεγονός ότι τα ακαδημαϊκά ιδρύματα ήταν και συνεχίζουν να είναι συνεργοί των συνεχών επιθέσεων εναντίον της παλαιστινιακής κοινωνίας, αγνοείται. Το γεγονός ότι τα ισραηλινά ακαδημαϊκά ιδρύματα εμπλέκονται άμεσα στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων και του διεθνές δικαίου, αγνοείται.