Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

Ισραηλινές δυνάμεις απήγαγαν έναν ακόμα αγωνιστή του Bil'in

Πηγή: Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ, 29 Γενάρη 2010

Στις δύο τα ξημερώματα της Πέμπτης, στρατιώτες των Ισραηλινών Δυνάμεων Κατοχής εισέβαλαν στο χωριό Μπιλαϊν και στο σπίτι του Μοχάμεντ Κατίμπ, συντονιστή του Συντονιστικού Λαϊκού Αγώνα και τον απήγαγαν για μια ακόμη φορά μπροστά στα μάτια της γυναίκας και των τεσσάρων παιδιών του. Μισή ώρα αργότερα επανήλθαν και χωρίς ένταλμα έψαξαν εξονυχιστικά το σπίτι για περίπου μιάμιση ώρα. Κατέσχεσαν το τηλέφωνο του Κατίμπ και διάφορα έγγραφα συμπεριλαμβανομένων αυτών για την προσφυγή του χωριού Μπιλαϊν στο Ανώτατο Δικαστήριο.

Ο Μοχάμεντ Κατίμπ που έχει επανειλημμένα συλληφθεί και ξυλοκοπηθεί από Ισραηλινούς στρατιώτες αλλά και εποίκους, είχε κρατηθεί και πάλι για δύο εβδομάδες τον περασμένο Αύγουστο αλλά οι κατηγορίες εναντίον του για επιθέσεις με πέτρες κατέρρευσαν αφού αποδείχτηκε ότι έλειπε στο εξωτερικό την εποχή που κατηγορούνταν ότι τις διέπραξε.

Ο Κατίμπ είναι ο 35ος κάτοικος του χωριού Μπιλαϊν που συλλαμβάνεται από τις 23 Ιουνίου.

Κυριότερη πηγή: http://palestinianprisoners.blogspot.com


George Habash
A great revolutionist – A wise leader

George Habash
(Αφιέρωμα για τα δύο χρόνια από το θάνατό του)

Ένας μεγάλος επαναστάτης
Ένας σοφός ηγέτης

Ο George Habash γεννήθηκε το 1925 στην πόλη Αλ-Λιντ, σε ελληνορθόδοξη παλαιστινιακή οικογένεια. Το 1948 είδε τον σιωνιστικό στρατό να περνά δια πυρός και σιδήρου την πόλη του, δολοφονώντας εκατοντάδες αμάχους. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Κινήματος Αράβων Εθνικιστών. Μετά τον καταστροφικό πόλεμο του 1967 στράφηκε στο μαρξισμό-λενινισμό και το Δεκέμβριο πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Στόχος, η απελευθέρωση της Παλαιστίνης και η συγκρότηση ενός λαϊκού δημοκρατικού κράτους με ίσα δικαιώματα για όλους. Από αυτούς τους στόχους δεν παρέκκλινε ποτέ, γι’ αυτό και ο λαός τον θεωρούσε πάντα τη συνείδηση της Παλαιστινιακής Επανάστασης. Το 1993 κατήγγειλε τις αμερικανόπνευστες συμφωνίες του Όσλο. Μέχρι το τέλος της ζωής του αρνήθηκε να επιστρέψει στην Παλαιστίνη, για να μην θεωρηθεί ότι αναγνωρίζει οποιαδήποτε συμφωνία δεν προβλέπει την επιστροφή όλων των προσφύγων.

Με το θάνατό του George Habash στις 26 Γενάρη του 2008 το Παλαιστινιακό εθνικό κίνημα έχασε έναν κορυφαίο ηγέτη που η πορεία της ζωής του ταυτίστηκε με την ίδια την ιστορία της Παλαιστίνης, έναν αταλάντευτο επαναστάτη που ταύτιζε αναπόσπαστα την εθνική με την κοινωνική απελευθέρωση, έναν ηγέτη που έδωσε ώθηση στον Παλαιστινιακό αγώνα εντάσσοντάς τον στο πλαίσιο του παγκόσμιου αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Στην κηδεία του, στις 28 Γενάρη στο Αμμάν της Ιορδανίας, την ίδια ώρα που συμβολικές κηδείες-συγκεντρώσεις οργανώνονταν στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, χιλιάδες Άραβες και Παλαιστίνιοι, με φωτογραφίες του, σημαίες του Λαϊκού Μετώπου και συνθήματα αποχαιρέτησαν για πάντα τον «σοφό», τον μεγάλο επαναστάτη και χαρισματικό ηγέτη με μία υπόσχεση: Οι μεγάλοι επαναστάτες δεν πεθαίνουν ποτέ, ζουν στις καρδιές μας και στους αγώνες που συνεχίζονται!













Ο Αλ-Χακίμ (σοφός), όπως τον αποκαλούσε ο λαός του, έφυγε σε μια στιγμή δύσκολη για τον Παλαιστινιακό λαό. Την ώρα που εντείνεται ο εθνικός διχασμός που ο ίδιος πάντα θεωρούσε καταστροφικό. Την ώρα που προετοιμάζονται και πάλι λύσεις και συμβιβασμοί που ο ίδιος είχε καταδικάσει με όλη τη δύναμη της φωνής του.

Στο μικρό αφιέρωμα που ετοιμάσαμε με αφορμή τα δύο χρόνια από το θάνατό του μεγάλου αυτού ηγέτη του Παλαιστινιακού και Αραβικού λαού μπορείτε να διαβάσετε:



Και επειδή το να είναι κάποιος μεγάλος επαναστάτης δεν σημαίνει πως παύει να είναι και ένας απλός άνθρωπος που αισθάνεται, αγαπά και ερωτεύεται, διαβάστε ένα γράμμα που έστειλε ο George Habash στη γυναίκα του Hilda, από τα βουνά της Ιορδανίας όπου βρίσκονταν το 1971


"...Αυτός ο λαός!
Οι εργάτες μας! Οι αγρότες μας!
Μ' αυτά τα όπλα!
Ξέρουν πως να μετατρέψουν την ήττα σε νίκη
"








1969 Ιορδανία











1970: Συνέντευξη τύπου στην Ιορδανία
Ανακοινώνει την απελευθέρωση
65 Δυτικών ομήρων












Αριστερά: Ahmed Boutari του Λιβανέζικου Αραβικού στρατού, George Habash, Yasser Arafat, Ahmed Khatib (1976)
Δεξιά: Με τον Καντάφι και τον Αραφάτ (1977)















Αριστερά: 1978 Βηρυττός, με τον Γιάσερ Αραφάτ, εορτασμός της Ημέρας της Γης

Δεξιά: 1980 Συρία, με τον Μαχμούντ Νταρβίς και τον Γιάσερ Αραφάτ




























George Habash: Ένας μεγάλος επαναστάτης-Ένας σοφός ηγέτης

George Habash
(Αφιέρωμα για τα δύο χρόνια από το θάνατό του)

Ένας μεγάλος επαναστάτης
Ένας σοφός ηγέτης

Ο George Habash γεννήθηκε το 1925 στην πόλη Αλ-Λιντ, σε ελληνορθόδοξη παλαιστινιακή οικογένεια. Το 1948 είδε τον σιωνιστικό στρατό να περνά δια πυρός και σιδήρου την πόλη του, δολοφονώντας εκατοντάδες αμάχους. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Κινήματος Αράβων Εθνικιστών. Μετά τον καταστροφικό πόλεμο του 1967 στράφηκε στο μαρξισμό-λενινισμό και το Δεκέμβριο πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Στόχος, η απελευθέρωση της Παλαιστίνης και η συγκρότηση ενός λαϊκού δημοκρατικού κράτους με ίσα δικαιώματα για όλους. Από αυτούς τους στόχους δεν παρέκκλινε ποτέ, γι’ αυτό και ο λαός τον θεωρούσε πάντα τη συνείδηση της Παλαιστινιακής Επανάστασης. Το 1993 κατήγγειλε τις αμερικανόπνευστες συμφωνίες του Όσλο. Μέχρι το τέλος της ζωής του αρνήθηκε να επιστρέψει στην Παλαιστίνη, για να μην θεωρηθεί ότι αναγνωρίζει οποιαδήποτε συμφωνία δεν προβλέπει την επιστροφή όλων των προσφύγων.

Με το θάνατό του George Habash στις 26 Γενάρη του 2008 το Παλαιστινιακό εθνικό κίνημα έχασε έναν κορυφαίο ηγέτη που η πορεία της ζωής του ταυτίστηκε με την ίδια την ιστορία της Παλαιστίνης, έναν αταλάντευτο επαναστάτη που ταύτιζε αναπόσπαστα την εθνική με την κοινωνική απελευθέρωση, έναν ηγέτη που έδωσε ώθηση στον Παλαιστινιακό αγώνα εντάσσοντάς τον στο πλαίσιο του παγκόσμιου αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Στην κηδεία του, στις 28 Γενάρη στο Αμμάν της Ιορδανίας, την ίδια ώρα που συμβολικές κηδείες-συγκεντρώσεις οργανώνονταν στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, χιλιάδες Άραβες και Παλαιστίνιοι, με φωτογραφίες του, σημαίες του Λαϊκού Μετώπου και συνθήματα αποχαιρέτησαν για πάντα τον «σοφό», τον μεγάλο επαναστάτη και χαρισματικό ηγέτη με μία υπόσχεση: Οι μεγάλοι επαναστάτες δεν πεθαίνουν ποτέ, ζουν στις καρδιές μας και στους αγώνες που συνεχίζονται!













Ο Αλ-Χακίμ (σοφός), όπως τον αποκαλούσε ο λαός του, έφυγε σε μια στιγμή δύσκολη για τον Παλαιστινιακό λαό. Την ώρα που εντείνεται ο εθνικός διχασμός που ο ίδιος πάντα θεωρούσε καταστροφικό. Την ώρα που προετοιμάζονται και πάλι λύσεις και συμβιβασμοί που ο ίδιος είχε καταδικάσει με όλη τη δύναμη της φωνής του.

Στο μικρό αφιέρωμα που ετοιμάσαμε με αφορμή τα δύο χρόνια από το θάνατό του μεγάλου αυτού ηγέτη του Παλαιστινιακού και Αραβικού λαού μπορείτε να διαβάσετε:



Και επειδή το να είναι κάποιος μεγάλος επαναστάτης δεν σημαίνει πως παύει να είναι και ένας απλός άνθρωπος που αισθάνεται, αγαπά και ερωτεύεται, διαβάστε ένα γράμμα που έστειλε ο George Habash στη γυναίκα του Hilda, από τα βουνά της Ιορδανίας όπου βρίσκονταν το 1971


"...Αυτός ο λαός!
Οι εργάτες μας! Οι αγρότες μας!
Μ' αυτά τα όπλα!
Ξέρουν πως να μετατρέψουν την ήττα σε νίκη
"








1969 Ιορδανία











1970: Συνέντευξη τύπου στην Ιορδανία
Ανακοινώνει την απελευθέρωση
65 Δυτικών ομήρων












Αριστερά: Ahmed Boutari του Λιβανέζικου Αραβικού στρατού, George Habash, Yasser Arafat, Ahmed Khatib (1976)
Δεξιά: Με τον Καντάφι και τον Αραφάτ (1977)















Αριστερά: 1978 Βηρυττός, με τον Γιάσερ Αραφάτ, εορτασμός της Ημέρας της Γης

Δεξιά: 1980 Συρία, με τον Μαχμούντ Νταρβίς και τον Γιάσερ Αραφάτ




























Επιστολή του George Habash στη γυναίκα του

Επειδή ακόμα και οι μεγάλοι επαναστάτες ηγέτες παραμένουν άνθρωποι και εξακολουθούν να αγαπούν, παραθέτουμε ένα χειρόγραφο γράμμα του George Habash προς την γυναίκα του Hilda, σταλμένο από το Jarash της Ιορδανίας τον Ιανουάριο του 1971. Πηγή: http://angryarab.net/2010/01/27/

Αγαπημένη μου Umm Maysa*,

Σου στέλνω τους χαιρετισμούς μου, τη νοσταλγία και την αγάπη μου

Έλαβα το γράμμα σου. Σου έχω στείλει, αγαπημένη μου, ένα πρώτο γράμμα με τον Widad. Πιστεύω πως το πήρες. Αυτό είναι το δεύτερο. Είμαι εδώ μόνο δύο βδομάδες.

Θα σου γράφω κάθε βδομάδα, όπως έχουμε συμφωνήσει. Όπως γνωρίζεις, είμαι πολύ πειθαρχημένος και αφοσιωμένος στη σχέση μας.

Hilda, ο πόθος μου για σένα με καίει. Η ζωή στα βουνά είναι υπέροχη. Όλη μου η ύπαρξη είναι αφιερωμένη στην δουλειά και στην ενότητα του αγώνα. Δεν σκέφτομαι τίποτα το προσωπικό. Εδώ, τίποτα δεν έχει αξία, εκτός από τον αγώνα. Το κοτόπουλο έχει την ίδια γεύση με το ξερό ψωμί. Το παλάτι είναι το ίδιο με την σκηνή. Τα πιο όμορφα ρούχα της οδού Hamra, είναι το ίδιο με τα χακί. Το να κάνεις μπάνιο κάθε μέρα είναι το ίδιο με το να κάνεις μπάνιο μια φορά τον μήνα. Σου ορκίζομαι, Hilda, το εννοώ αυτό. Έχω απελευθερωθεί από τα πάντα, εκτός από ένα πράγμα από το οποίο δεν μπορώ, και ίσως και να μην θέλω να απελευθερωθώ. Αυτό είσαι εσύ, αγαπημένη μου. Είσαι μαζί μου κάθε μέρα. Είσαι μαζί μου κάθε ώρα. Σε σκέφτομαι, σκέφτομαι την μοναξιά σου, τις ανησυχίες σου, τις ευθύνες σου. Σκέφτομαι τα μαλλιά σου, το χαμόγελο σου, όλα επάνω σου. Σκέφτομαι τα όμορφα ρούχα σου, την γεύση σου, το ενδιαφέρον σου, την καλοσύνη σου, την αγάπη σου, το δέσιμο μας, όλα όσα έχουν να κάνουν με σένα.

Αυτός είναι ο μόνος δεσμός, που με περιορίζει. Αληθινά, ένας οδυνηρός δεσμός Hilda. Αλλά τον αγαπώ και τον επιθυμώ και αισθάνομαι σχεδόν σα να του έχω παραδοθεί.

Πως είσαι αγαπημένη μου; Πως είναι η ζωή στον Λίβανο; Πραγματικά συγκινήθηκα την νύχτα που μου είπες ότι η Lama με σκέφτεται. Έχω περάσει πολλές νύχτες να σκέφτομαι εσένα, την Maysa και την Lama. Θέλω τα κορίτσια να με αγαπούν, Hilda. Σε παρακαλώ. Δεν έχω τίποτα δικό μου σε αυτό τον κόσμο, εκτός από σένα και τα κορίτσια και λίγους άντρες που ζουν μαζί μου.

Πότε θα έρθεις να με βρεις στα βουνά; Σαν επαναστάτρια φυσικά, όχι σαν επισκέπτρια. Πάντα με ρωτάς πότε θα συναντηθούμε. Για να είμαι ειλικρινής, δεν μπορώ να σου πω πότε. Θέλω μόνο να ξέρεις, και το εννοώ, ότι εγώ το σκέφτομαι περισσότερο από σένα.

Σ’ ευχαριστώ

Μέχρι να συναντηθούμε

*Umm Maysa σημαίνει στην κυριολεξία «η μητέρα της Maysa». Η προσφώνηση αυτή είναι ένδειξη σεβασμού στην αραβική κουλτούρα.

Το PFLP για τον al-Hakim:Οι επαναστάτες δεν πεθαίνουν ποτέ

Πηγή: www.pflp.ps/english/ 26 Γενάρη 2010

Με αφορμή τη δεύτερη επέτειο από το θάνατο του of Al-Hakim, Δρ. George Habash, ιδρυτή του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και του Αραβικού Εθνικιστικού κινήματος, το Λαϊκό Μέτωπο δεσμεύεται να παραμείνει στο δρόμο που εκείνος χάραξε και να εκπληρώσει τους στόχους που έθεσε ο Al-Hakim και όλοι οι μάρτυρες του λαού και του έθνους μας, μέχρι την επιστροφή και την απελευθέρωση, στο δρόμο της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της ενότητας. Οι επαναστάτες δεν πεθαίνουν ποτέ! Το Λαϊκό Μέτωπο δεσμεύεται πως το παράδειγμα του Al-Hakim ως διανοητή, οργανωτή και επαναστάτη ηγέτη θα ζει για πάντα στην Παλαιστίνη, το Αραβικό έθνος και ολόκληρο τον κόσμο.

Σε δήλωσή του, το PFLP αναφέρει πως ο Al-Hakim ήταν ένας ιστορικός ηγέτης που άναψε μια φλόγα στο σκοτάδι της κατοχής και της καταπίεσης, τη φλόγα της λαϊκής επανάστασης, και χάραξε το δρόμο της ελευθερίας που συντρίβει τα δεσμά της εξάρτησης και της ηγεμονίας υψώνοντας το λάβαρο της αντίστασης και της ενότητας ως μοναδικό δρόμο για την απόκτηση της γης και της ελευθερίας του Παλαιστινιακού λαού.

Το Λαϊκό Μέτωπο υπενθυμίζει, τη συνείδηση και την τιμή του Al-Hakim και την απόλυτη αφοσίωσή του στο σκοπό και στην επανάσταση του λαού και του έθνους του, στα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά του Παλαιστινιακού λαού. Καλεί όλους να εμπνευστούν από τον ιστορικό και πρωτοπόρο ρόλο του στην επανάσταση ενάντια στην αδικία και την καταπίεση, όπως και από την ικανότητά του να διατυπώνει τη στρατηγική και τις τακτικές του κόμματος, να προφυλάσσει την επανάσταση, να ενδυναμώνει το κόμμα, να διατηρεί την ενότητά τη σταθερότητα και την αντοχή του, να οικοδομεί την εμπροσθοφυλακή του αγώνα του λαού και μια προωθημένη παράταξη στον εθνικό και διεθνή αγώνα που να διατηρεί την αποφασιστικότητα να αγωνίζεται παρά τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες.

Στη ανακοίνωσή του το Λαϊκό Μέτωπο επικαλείται το πνεύμα της αφοσίωσης και της σταθερότητας που εκφράστηκε χαρακτηριστικά από τον Al-Hakim και τους άλλους σοφούς ηγέτες της επανάστασης και τους ιστορικούς ηγέτες του Παλαιστινιακούλαού, όπως οι Abu Ammar, Abu Ali Mustafa, Sheikh Yassin, Fathi Shiqaqi και πολλοί άλλοι. Υπενθυμίζει το πνεύμα αλληλεγγύης που χαρακτήριζε τον Al-Hakim και τη δέσμευσή του στη συλλογική ηγεσία όπως αυτή εκφράστηκε και μέσα από την εθελοντική παραίτησή του από τη θέση του Γενικού Γραμματέα του κόμματος προκειμένου να υποστηρίξει μια νέα ηγεσία κόντρα στη γραφειοκρατία και την προσωπολατρία.

Τo PFLP, εγκωμιάζει τη βαθιά πίστη του συντρόφου Δρ. Habash στην ενότητα του εθνικού, του Αραβικού και διεθνούς αγώνα, στην ανάγκη για ανάτπυξη δημοκρατικών κοινωνικών και πολιτικών θεσμών, και τονίζει τη δέσμευσή του για την ισότητα των γυναικών που θα εξασφαλίζει το θρίαμβο του Παλαιστινιακού και Αραβικού σκοπού. Εγκωμιάζει επίσης την αυστηρή επιστημονική σκιαγράφηση που έκανε ο Al-Hakim για τα στρατόπεδα των συμμάχων και των εχθρών του λαού, όπως και την σαφή του αντίληψη για την ανάγκη ρητής και συγκεκριμένης προσπάθειας στις γραμμές του κόμματος για αποφυγή των ταλαντεύσεων της αστικής τάξης που υπονομεύουν τον Παλαιστινιακό σκοπό. Η ανακοίνωση αναφέρεται ακόμα, στην έμφαση που έδινε ο Al-Hakim στην ανάγκη να κατανοηθεί το Σιωνιστικό κίνημα και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ως εχθρός ολόκληρου του Αραβικού λαού, όπως και ο ρόλος του Παλαιστινιακού και του Αραβικού λαού στον διεθνή αγώνα. Το Λαϊκό Μέτωπο καλεί να ξεδιπλωθεί και σήμερα μια τέτοια ξεκάθαρη εξέταση των ζητημάτων αυτών και υπενθυμίζει πως ο Al-Hakim τόνιζε ιδιαίτερα την κεντρική σημασία της ανεξαρτησίας του Παλαιστινιακού αγώνα για εθνική απελευθέρωση, και το ρόλο του Αραβικού εθνικού κινήματος και του παγκόσμιου κινήματος για ελευθερία και πρόοδο, ως προϋπόθεση για τη νίκη του Παλαιστινιακού λαού. Τέλος, η ανακοίνωση, αναγνωρίζει τη διαύγεια του οράματος του Al-Hakim που απέρριπτε εντελώς την ομαλοποίηση και κάθε παραχώρηση στις ΗΠΑ και τις πλαστές «λύσεις» τους, και ιδιαίτερα απέρριπτε εντελώς την φρικτή πραγματικότητα της διαδικασίας του Όσλο όπως αυτή φάνηκε από την αρχή.

Το Λαϊκό Μέτωπο, τέλος, χαιρετίζει τον Al-Hakim, γιο της Παλαιστίνης και του Αραβικού έθνους, ηγέτη της εργατικής τάξης και των λαϊκών τάξεων στην Παλαιστίνη και τον Αραβικό κόσμο, σύμβολο για όλους τους περιθωριοποιημένους και καταπιεσμένους λαούς που βαδίζουν στο δρόμο της απελευθέρωσης και της επιστροφής.

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

Naji al-Ali: Ένα παιδί στην Παλαιστίνη

Ο Hanthala είναι ένα δεκάχρονο αγόρι της Παλαιστίνης –όπως 10χρονος ήταν και ο δημιουργός του Naji al-Ali όταν διώχτηκε από τη γενέτειρά του– και θα παραμείνει 10χρονος μέχρι να καταφέρει να γυρίσει στην πατρίδα του. Δεν είναι όμορφος ή καλοταϊσμένος, αλλά ξυπόλυτος και ρακένδυτος όπως τα παιδιά των προσφυγικών στρατοπέδων. Στέκεται πάντα με την πλάτη γυρισμένη στον αναγνώστη και τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη συμβολίζοντας σύμφωνα με τον δημιουργό του την απόρριψη των αμερικανόφερτων λύσεων, και παραμένει σιωπηλός μάρτυρας των όσων υποφέρει η Παλαιστίνη, της αγριότητας και της πολιτικής προδοσίας. Πρόκειται για έναν ήρωα που παραμένει και σήμερα επίκαιρο σύμβολο της συλλογικής οδύνης αλλά και του ακλόνητου αγώνα του Παλαιστινιακού λαού (Διαβάστε τη συνέχεια)