Ισραηλινά κέρδη από την πολιορκία της Γάζας

Άρθρο του Shir Hever

Από την ελληνική έκδοση του περιοδικού "Monthly Review" στις 29 Γενάρη 2009

Η συνεχιζόμενη κατοχή από το Ισραήλ της Λωρίδας της Γάζας δεν ακολουθεί πλέον το κλασικό αποικιοκρατικό πρότυπο. Η εργατική δύναμη των Παλαιστινίων και οι φυσικοί πόροι δεν γίνονται πλέον αντικείμενο εκμετάλλευσης από ισραηλινές εταιρίες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ισραηλινή εκμετάλλευση του παλαιστινιακού λαού έχει τελειώσει.

Το Ισραήλ έχει βρει έναν τρόπο να εκμεταλλεύεται τους Παλαιστίνιους εισπράττοντας διόδια από την ανθρωπιστική βοήθεια που φθάνει στη Γάζα (αλλά και τη Δυτική Όχθη). Η Λωρίδα της Γάζας είναι η περισσότερο εξαρτώμενη από την ανθρωπιστική βοήθεια περιοχή του κόσμου. Χωρίς τη δυνατότητα εισαγωγών και εξαγωγών πρώτων υλών, χωρίς την υποδομή για την ανάπτυξη της βιομηχανίας, η Γάζα είναι ανίκανη να δημιουργήσει τοπικό εισόδημα για να συντηρήσει τον πληθυσμό της και εξαρτάται πλήρως από την ξένη βοήθεια. Η ισραηλινή πολιορκία δημιούργησε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για αποστολή μεγάλων ποσοτήτων βοήθειας προς τη Γάζα.

Αυτή η βοήθεια πρέπει να περάσει από ισραηλινά αεροδρόμια και λιμάνια, με τελωνεία, με έξοδα αποθήκευσης και με μεταφορικά έξοδα που καταλήγουν στα ταμεία ισραηλινών εταιριών. Οι περιορισμοί που τίθενται από το Ισραήλ για τον αριθμό των φορτηγών που επιτρέπεται να εισέλθουν στη Γάζα και οι παρατεταμένοι έλεγχοι των προϊόντων που εισάγονται, αυξάνουν δραματικά τα έξοδα αποθήκευσης και μεταφοράς.

Μεγάλο μέρος της βοήθειας αποτελούν προϊόντα –τρόφιμα, πετρέλαιο, μαγειρικό αέριο, φάρμακα κ.λπ.– τα οποία αγοράζονται από ισραηλινές εταιρίες. Αυτές οι επιχειρήσεις βρίσκουν μια αιχμάλωτη αγορά στη Γάζα, προπληρώνονται (λόγω του ότι οι επιταγές από τις τράπεζες της Γάζας δεν γίνονται αποδεκτές στο Ισραήλ) και αυξάνουν τις πωλήσεις τους.

Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η βοήθεια χρηματοδοτείται με ξένο συνάλλαγμα (κυρίως ευρώ), αλλά τα προϊόντα που προέρχονται από ισραηλινές εταιρίες πρέπει να πληρωθούν σε τοπικό νόμισμα. Το αποτέλεσμα είναι ότι μεγάλες ποσότητες ξένου συναλλάγματος μετατρέπονται στην Κεντρική Τράπεζα του Ισραήλ σε σέκελς για να χρηματοδοτηθεί η βοήθεια και η Κεντρική Τράπεζα αυξάνει τα συναλλαγματικά της αποθέματα.

Στην πραγματικότητα η ισραηλινή πολιορκία της Γάζας έχει μεταμορφώσει τη βιομηχανία βοήθειας σε μια από τις μεγαλύτερες εξαγωγές του Ισραήλ – εταιρίες που κανονικά παρέχουν υπηρεσίες στο εσωτερικό έχουν γίνει πηγές ξένου συναλλάγματος, το οποίο συμβάλλει στην ανάπτυξη του Ισραήλ και έχει ήδη εξαλείψει σχεδόν πλήρως το εμπορικό έλλειμμα.

Η Χαμάς στη Γάζα κατόρθωσε να επιφέρει κάποια πλήγματα στον ισραηλινό μηχανισμό εκμετάλλευσης. Με την παραβίαση του τείχους στη Ραφόχ στις αρχές του 2008, και αργότερα εισάγοντας προϊόντα από την Αίγυπτο μέσα από υπόγεια τούνελ για να συμπληρώσει τη διατροφή της πολιορκημένης Γάζας, η Χαμάς κατόρθωσε να εισάγει λαθραία προϊόντα στη Γάζα χωρίς να πληρώσει δασμούς στο Ισραήλ. Τα προϊόντα, προερχόμενα από Αιγύπτιους εμπόρους, έχουν γίνει ένα ανεπίσημο κανάλι εισαγωγών στον σφραγισμένο θύλακα της Γάζας, ένα κανάλι μέσα από το οποίο χάνεται συνάλλαγμα για το Ισραήλ (γιατί οι Αιγύπτιοι έμποροι πληρώνονται με ισραηλινό νόμισμα, το οποίο ανταλλάσσουν με ξένο συνάλλαγμα στην Κεντρική Τράπεζα του Ισραήλ).

Στην πραγματικότητα, η πηγή αυτών των σέκελς που χρησιμοποιούνται από τους Παλαιστίνιους στη Γάζα για εισαγωγές, είναι κυρίως η διεθνής κοινότητα. Αυτό ισχύει γιατί οι δημόσιοι υπάλληλοι της παλαιστινιακής Αρχής εξακολουθούν να λαμβάνουν τους μισθούς τους από τον τραπεζικό λογαριασμό της παλαιστινιακής Αρχής στη Ραμάλα – ένας προϋπολογισμός που χρηματοδοτείται κυρίως από τη διεθνή κοινότητα. Η Γάζα έχει υπονομεύσει το κερδοφόρο σύστημα ανθρωπιστικής βοήθειας που δημιούργησε το Ισραήλ, μετατρέποντας το χρήμα της βοήθειας σε αδασμολόγητες εισαγωγές.

Λόγω του ότι η Χαμάς δεν πληρώνει δασμούς στο Ισραήλ, η απώλεια σε σέκελς επηρέασε την ισραηλινή οικονομία πολύ περισσότερο από ότι ο όγκος των εισαγωγών θα μπορούσε να δείξει. Η μονιμοποίηση της απειλής αυτής της τάσης και πιθανόν η επέκτασή της σε περιοχές της Δυτικής Όχθης, έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στα ανώτερα στελέχη της Κεντρικής Τράπεζας του Ισραήλ.

Αυτό ερμηνεύει εν μέρει το γιατί οι οικονομικές ελίτ του Ισραήλ απέφυγαν να επικρίνουν την επίθεση στη Γάζα, παρά την οικονομική ζημιά που προκάλεσε στην ισραηλινή οικονομία.

Ενδεχομένως, οι βομβαρδισμοί και η χερσαία εισβολή στη Γάζα μπορεί να περιορίσει το εμπόριο μέσω των τούνελ και να επαναφέρει τους ισραηλινούς ελέγχους στα οικονομικά σύνορα, αλλά δεν μπορεί να ξεπεράσει το οικονομικό βάρος της ισραηλινής κατοχής και την ανεπίτευκτη ουσία των πολιτικών του Ισραήλ σε μακροπρόθεσμη προοπτική.

Χρονικό της Ισραηλινής επίθεσης το 2008 στη Γάζα

Πηγή: english.aljazeera.net 27 Γενάρη 2009

27 Δεκεμβρίου: Το Ισραήλ ξεκινάει την επίθεση στην Γάζα, με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Συμπαγές Μολύβι», εξαπολύοντας αεροπορικές επιδρομές που σκότωσαν πάνω από 225 Παλαιστίνιους. Ένας Ισραηλινός σκοτώθηκε και έξι τραυματίστηκαν από ρουκέτες Παλαιστινίων μαχητών.

28 Δεκεμβρίου: Ισραηλινά αεροπλάνα βομβαρδίζουν το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο στην πόλη της Γάζας και κατά μήκος των συνόρων Αιγύπτου-Γάζας, καταστρέφοντας πάνω από 40 τούνελ. Εκατοντάδες ισραηλινές μονάδες πεζικού και τεθωρακισμένων παρατάσσονται στα σύνορα της περιοχής. Ο στρατός παίρνει την έγκριση να καλέσει εφέδρους για να ενισχύσει την μαχητική του δύναμη.

29 Δεκεμβρίου: Ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις χτυπούν το Υπουργείο Εσωτερικών στην πόλη της Γάζας, καθώς το Ισραήλ ανακηρύσσει «κλειστή στρατιωτική ζώνη» την περιοχή γύρω από την Γάζα.

30Δεκεμβρίου: Ρουκέτες Παλαιστινίων σκοτώνουν τρεις Ισραηλινούς, ανεβάζοντας τον αριθμό των νεκρών Ισραηλινών σε τέσσερις από την αρχή της επίθεσης. Η ΕΕ καλεί για «άνευ όρων παύση των επιθέσεων με ρουκέτες από την Χαμάς προς το Ισραήλ και τον τερματισμό της ισραηλινής στρατιωτικής δράσης».

31 Δεκεμβρίου: Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ τελειώνουν την έκτακτη συνάντηση, αφού απέτυχαν να συμφωνήσουν στην διατύπωση ενός προσχέδιου Ψηφίσματος.

1 Ιανουαρίου: Ο αξιωματούχος της Χάμας Nizar Rayyan σκοτώθηκε, μαζί με 14 μέλη της οικογένειας του, μετά από επιδρομή Ισραηλινών.

2 Ιανουαρίου: Η Αίγυπτος ξεκινάει συνομιλίες με την Χαμάς, για τελειώσει αυτή η σύγκρουση

3 Ιανουαρίου: Ενώ το Ισραήλ συνεχίζει τις χερσαίες επιθέσεις, τουλάχιστον 11 Παλαιστίνιοι, ανάμεσα τους κι ένα παιδί, σκοτώθηκαν μετά το χτύπημα ενός Τζαμιού στην Beit Lahiya από την ισραηλινή αεροπορία.

4 Ιανουαρίου: Οι Ισραηλινές δυνάμεις κόβουν την Γάζα στην μέση και περικυκλώνουν την πόλη της Γάζας. Ένας Ισραηλινός στρατιώτης σκοτώθηκε στην διάρκεια της επίθεσης.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το εκτελεστικό όργανο της ΕΕ, εγκρίνει επιπλέον 4.2 εκατ. δολάρια ως έκτακτη βοήθεια προς την Γάζα και καλεί το Ισραήλ να σεβαστεί το Διεθνές Δίκαιο.

Ισραηλινή αεροπορική επίθεση καταστρέφει δυο ασθενοφόρα στην Γάζα, σκοτώνοντας τέσσερις νοσοκόμους.

5 Ιανουαρίου: Σκοτώνονται 45 Παλαιστίνιοι από αεροπορικούς και θαλάσσιους βομβαρδισμούς.

Ο Nicolas Sarkozy, ο Γάλλος Πρόεδρος, συνομιλεί με τον Αιγύπτιο ομόλογο του Hosni Mubarak, για να πιέσουν για μια αληθινή συμφωνία.

6 Ιανουαρίου: Ισραηλινή αεροπορική επίθεση σε σχολείο των ΗΕ στην πόλη Jabaliya, σκοτώνει 43 Παλαιστίνιους και τραυματίζει τουλάχιστον 100, που είχαν βρει καταφύγιο μέσα στο σχολείο. Οι Ισραηλινοί επιτίθενται σε δύο άλλα σχολεία, σκοτώνοντας δύο στην Khan Younis και τρεις στον προσφυγικό καταυλισμό στην πόλη της Γάζας.

7 Ιανουαρίου: 11 Παλαιστίνιοι σκοτώνονται από αεροπορικές επιθέσεις και βομβαρδισμούς στην πόλη της Γάζας και βόρεια της Λωρίδας. Η βία συνεχίζεται μετά την τρίωρη προσωρινή διακοπή των επιθέσεων.

Ο ισραηλινός στρατός ρίχνει φυλλάδια που προειδοποιούσαν τους ανθρώπους στο πέρασμα της Ράφα να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους ή θα αντιμετωπίσουν τις αεροπορικές επιθέσεις.

8 Ιανουαρίου: Ο οργανισμός προσφύγων των ΗΕ στην Γάζα, αναστέλλει κάθε βοήθεια μετά την επίθεση που δέχθηκε ένα κονβόι των ΗΕ από ισραηλινό τανκς, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο Παλαιστίνιος οδηγός και να τραυματιστούν δύο άλλοι άνθρωποι.

Ισραηλινές μπουλντόζες μπαίνουν στην Γάζα και κατεδαφίζουν αρκετά σπίτια. Τουλάχιστον τρεις ρουκέτες εκπυρσοκρότησαν από τον Λίβανο και χτύπησαν στην βόρεια πόλη του Ισραήλ, Nahariya.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΕ περνάει ψήφισμα, με 14 ψήφους υπέρ και τις ΗΠΑ να απέχουν, με το οποίο «τονίζει την κατεπείγουσα ανάγκη και καλεί σε άμεση, διαρκή και πλήρως σεβαστή παύση πυρός, και στην πλήρη απομάκρυνση των ισραηλινών δυνάμεων από την Γάζα»

9 Ιανουαρίου: Οι Ισραηλινές επιθέσεις συνεχίζονται στην Γάζα, αμέσως μετά το ψήφισμα των ΗΕ, με μια σειρά από ανατινάξεις και πυροβολισμούς. Έξι Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν από αεροπορική επίθεση, ανεβάζοντας το σύνολο των νεκρών Παλαιστινίων σε 770, ανάμεσα τους περισσότερα από 220 παιδιά, από την αρχή της επίθεσης.

10 Ιανουαρίου: Το Ισραήλ πετάει φυλλάδια στην πόλη της Γάζας, προειδοποιώντας για την «νέα φάση» της επίθεσης.

Οκτώ μέλη μιας οικογένειας σκοτώνονται από βλήμα ενός ισραηλινού τανκς στην Jabaliya, ανεβάζοντας τον αριθμό των νεκρών σε 831.

Ο Khalid Meshaal, ο εξόριστος πολιτικός αρχηγός της Χαμάς, λέει πως το Ισραήλ πρέπει να σταματήσει την επίθεση στην Γάζα και να άρει τον αποκλεισμό, για να δεχτεί η Χαμάς την παύση πυρός.

11 Ιανουαρίου: Το Ισραήλ κατηγορείτε ότι ρίχνει βόμβες λευκού φωσφόρου σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο.

Το Ισραήλ αναφέρει στα ΗΕ ότι στρατιωτικές μονάδες στα κατεχόμενα Υψώματα του Γκολάν δέχθηκαν πυρά από την Συρία, αλλά δεν υπήρξαν τραυματισμοί.

Το Ισραήλ αρχίζει να στέλνει εφέδρους στην Λωρίδα της Γάζας κι ενώ η επίθεση συνεχίζεται για 16η ημέρα.

12 Ιανουαρίου: Το Ισραήλ συνεχίζει την επίθεση και το Συμβούλιο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των ΗΕ υιοθετεί ένα μη δεσμευτικό ψήφισμα, που καταδικάζει την ισραηλινή στρατιωτική επίθεση. Το ψήφισμα καλεί στην άμεση δημιουργία διεθνούς αποστολής που θα μεταβεί στην Γάζα για να ερευνήσει τις πράξεις του Ισραήλ.

Οι νεκροί Παλαιστίνιοι έχουν φτάσει στους 935 και οι τραυματισμένοι τους 4.300. τουλάχιστον 2.500 στην Γάζα είναι εσωτερικά εκδιωγμένοι, αλλά δεν μπορούν να την εγκαταλείψουν γιατί τα περάσματα είναι κλειστά.

13 Ιανουαρίου: Ο Miguel d'Escoto Brockmann, πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των ΗΕ, καταδικάζει την επίθεση και λέει πως οι θάνατοι των Παλαιστινίων στην Γάζα ισοδυναμούν με «γενοκτονία».

Ο Ban Ki-moon, ο Γενικός Γραμματέας των ΗΕ, φτάνει στην Αίγυπτο για να προσπαθήσει να επιτύχει την παύση πυρός και να τελειώσει ο πόλεμος στην Γάζα.

14 Ιανουαρίου: Ο αριθμός των Παλαιστινίων που σκοτώθηκαν, ξεπερνά τους 1000 και η γραμματεία των ΗΕ στην Γάζα, καλεί σε επιτακτική παύση της μάχης, χαρακτηρίζοντας τον πόλεμο ως «δοκιμασία στην ανθρωπιά μας».

Η Βενεζουέλα και η Βολιβία κόβουν τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ, αποκαλώντας την σφαγή στην Γάζα «ολοκαύτωμα». Η Βολιβία δεσμεύεται να φέρει του ισραηλινούς αξιωματούχους στο Διεθνές Δικαστήριο Εγκλημάτων με την κατηγορία της «διάπραξης γενοκτονίας».

15 Ιανουαρίου: Ισραηλινά βλήματα χτυπούν μια αποθήκη των ΗΕ, βάζοντας φωτιά σε τόνους φαγητό και ιατρικές προμήθειες, καθώς και τρία νοσοκομεία.

Ο Said Siam, ο Παλαιστίνιος Υπουργός Εσωτερικών και ένας από τους ανώτατους αξιωματούχους της Χαμάς στην Γάζα, σκοτώνεται μαζί με τον αδερφό του και τον γιο του, μετά από αεροπορική επίθεση των Ισραηλινών στην Jabaliya.

Η Γενική Συνέλευση των ΗΕ κατηγορεί το Ισραήλ ότι παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και στοχοποιεί άμαχο πληθυσμό στην Γάζα και μέμφεται τα κράτη-μέλη για την έλλειψη δράσης γι’ αυτήν την κρίση.

Η Χαμάς λέει στους Αιγύπτιους διαπραγματευτές ότι θα συμφωνήσει σε ανακωχή ενός χρόνο, με τον όρο ότι οι ισραηλινές δυνάμεις θα αποσυρθούν σε μια βδομάδα, τα συνοριακά περάσματα θα ανοίξουν και θα υπάρξει διεθνής εγγύηση ώστε να παραμείνουν ανοιχτά. Ο Ban Ki-moon, ο Γενικός Γραμματέας των ΗΕ, λέει πως αισθάνεται αισιόδοξος και το Ισραήλ θα δεχτεί την συμφωνία για παύση πυρός με την Χαμάς.

16 Ιανουαρίου: Η Λωρίδα της Γάζας ζει μια σχετική ηρεμία, καθώς εντείνονται οι διπλωματικές προσπάθειες.

Μια επείγουσα αραβική σύνοδος που έγινε στην Ντόχα του Κατάρ, δείχνει τον διαχωρισμό μέσα στον αραβικό κόσμο. Η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία στέλνουν αντιπροσώπους σε μια ξεχωριστή συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών στο Κουβέιτ.

Το Κατάρ και η Μαυριτανία κόβουν τους οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς με το Ισραήλ, μετά το κάλεσμα του Σύριου Προέδρου Bashar al-Assad και του εξόριστου αρχηγού της Χαμάς Khaled Meshaal, προς όλο τον αραβικό κόσμο να κάνουν το ίδιο.

Η Tzipi Livni, η Ισραηλινή Υπουργός Εξωτερικών και η Αμερικανίδα ομόλογος της, Condoleezza Rice υπογράφουν μια συμφωνία για να σταματήσει το λαθρεμπόριο όπλων στην Γάζα. Η Γενική Συνέλευση των ΗΕ απαιτεί την άμεση παύση πυρών και την πλήρη απομάκρυνση των ισραηλινών δυνάμεων.

Ο Recep Tayyip Erdogan,ο Τούρκος πρωθυπουργός, λέει ότι τι Ισραήλ θα πρέπει να αποκλειστεί από τα ΗΕ, όσο αγνοεί τις απαιτήσεις του ΟΗΕ για παύση πυρός

Οι συνομιλίες συνεχίζονται στο Κάιρο. Ο Amos Gilad, ο Ισραηλινός διαπραγματευτής, λέει πως το Ισραήλ θέλει παύση πυρός με ανοιχτή την ημερομηνία λήξης.

17 Ιανουαρίου: Περισσότερες από 50 αεροπορικές επιθέσεις διεξήχθηκαν στην Γάζα και ακούστηκαν δυνατές εκρήξεις.

Ισραηλινά πολεμικά πλοία και τανκς περικυκλώνουν την πόλη της Γάζας, ρίχνοντας βλήματα στην πυκνοκατοικημένη αστική περιοχή. 15 Παλαιστίνιοι σκοτώνονται στην Λωρίδα της Γάζας.

Τα ΗΕ απαιτούν την διεξαγωγή έρευνας για την ισραηλινή επίθεση σε σχολείο των ΗΕ στην βόρεια πόλη Beit Lahiya. Δύο παιδιά, ηλικίας 5 και 7, σκοτώθηκαν σε αυτή την επίθεση. Ο Chris Gunness, εκπρόσωπος τύπου των ΗΕ, λέει πως η έρευνα θα πρέπει να γίνει «για να καθοριστεί αν διαπράχθηκαν εγκλήματα πολέμου».

Η Αίγυπτος λέει πως θα φιλοξενήσει την διεθνή σύνοδο για την κρίση στην Γάζα και που θα συμμετέχουν αρκετοί Ευρωπαίοι αρχηγοί και ο Ban Ki-moon.

Ο Ahmed Abul Gheit, ο Αιγύπτιος Υπουργός Εξωτερικών λέει πως το Κάιρο δεν «δεσμεύεται» από την συμφωνία Ισραήλ-ΗΠΑ για το λαθρεμπόριο όπλων προς την Γάζα.

Η κοινοβουλευτική ομάδα για την ασφάλεια του Ισραήλ, ψηφίζει υπέρ της μονομερούς παύσης πυρός στον επί 22 ημέρες πόλεμο στην Γάζα, όπου σκοτώθηκαν 1.203 Παλαιστίνιοι και άφησε την περιοχή γεμάτη συντρίμμια.

Ο Ehud Olmert, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, ανακοινώνει την μονομερή παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, ξεκινώντας από τα μεσάνυχτα, αλλά λέει πως οι δυνάμεις θα παραμείνουν στην Λωρίδα προς το παρόν.

18 Ιανουαρίου: Συνεχίζονται οι ισραηλινές επιθέσεις στην Λωρίδα της Γάζας, με έναν Παλαιστίνιο νεκρό στην Khan Younis, ενώ οι αεροπορικές επιδρομές συνεχίζονται στον βορά. Ο ισραηλινός στρατός λέει πως ανταποκρίθηκε σε τουλάχιστον 16 ρουκέτες που έπεσαν από την Γάζα στο Ισραήλ το πρωί.

Οι παλαιστινιακές παρατάξεις της Χαμάς, της Ισλαμικής Τζιχάντ, του al-Nidal, του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και του al-Saeqa, ανακοινώνουν άμεση παύση πυρός στη 1:00μμ και για μια βδομάδα, με τον όρο ότι οι ισραηλινές δυνάμεις θα φύγουν από την Γάζα μέσα σε επτά μέρες.

Ο ισραηλινός στρατός λέει πως δεν θα σχεδιάσει χρονοδιάγραμμα για την απομάκρυνση του αν δεν σταματήσουν οι ρουκέτες και δεν θα δεχτεί καμία διορία που υπαγορεύει η Χαμάς. Λέει «Η επιχείρηση δεν τελείωσε. Είναι απλά μια παύση πυρός».

Συγκαλείται σύνοδος Ευρωπαίων και Αράβων αρχηγών στην Αίγυπτο, τονίζοντας την ανάγκη για ανθρωπιστική βοήθεια.

19 Ιανουαρίου: Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας επιχειρούν να αξιολογήσουν την ζημιά που προκάλεσε ο πόλεμος του Ισραήλ, καθώς υλοποιούνται τα διαφορετικά καλέσματα για παύση πυρός από το Ισραήλ και την Χαμάς.

Από όταν τελείωσε η μάχη, δεκάδες πτώματα ανασύρθηκαν από τα ερείπια κτιρίων, που ισοπεδώθηκαν κατά την διάρκεια της σφαγής στην Γάζα.

Κάποιοι Ισραηλινοί στρατιώτες και τανκς αρχίζουν να μετακινούνται από το κέντρο της Λωρίδας προς τα σύνορα, αλλά μια πηγή του ισραηλινού στρατού λέει πως οι περισσότερες μονάδες που μετακινούνται είναι των εφέδρων.

Η Χαμάς λέει πως η ικανότητα της να πολεμήσει το Ισραήλ παραμένει ανέπαφη, παρόλο τον επί 23 ημέρες βομβαρδισμό και τις χερσαίες επιθέσεις του ισραηλινού στρατού.

20 Ιανουαρίου: η Διεθνής Αμνηστία κατηγορεί το Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου, λέγοντας πως η χρήση πυρομαχικών λευκού φωσφόρου σε πυκνοκατοικημένες περιοχές στην Λωρίδα της Γάζας ήταν αδιάκριτη και παράνομη.

21 Ιανουαρίου: Το Ισραήλ λέει πως ολοκληρώθηκε η απομάκρυνση των στρατευμάτων του από την Λωρίδα της Γάζας, με τις δυνάμεις να αναδιατάσσονται στα περίχωρα της περιοχής, τερματίζοντας την Επιχείρηση Συμπαγές Μολύβι. Παρόλα αυτά, το πολεμικό ναυτικό του Ισραήλ παρέμεινε στα χωρικά ύδατα της Γάζας και το πρωί ακούστηκαν πυροβολισμοί.

Ο Ban Ki-moon, απαιτεί «πλήρη διερεύνηση» των βομβαρδισμών του Ισραήλ σε ένα οικοδομικό σύμπλεγμα των ΗΕ στην πόλη της Γάζας, χαρακτηρίζοντας την επίθεση «εξοργιστική» και «τελείως απαράδεχτη».

27 Ιανουαρίου: Μια βόμβα που τοποθετήθηκε από Παλαιστίνιους μαχητές, σκοτώνει έναν Ισραηλινό στρατιώτη και τραυματίζει άλλους τρεις, κοντά στο πέρασμα Kissufim.

Παλαιστίνιοι γιατροί λένε πως ένας Παλαιστίνιος αγρότης σκοτώθηκε, όταν οι ισραηλινές δυνάμεις άνοιξαν πυρ μετά το περιστατικό. Δύο Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν σε ισραηλινή αεροπορική επίθεση, σύμφωνα με την Χαμάς και το ιατρικό προσωπικό.

Ο ισραηλινός φασισμός δεν μπόρεσε να κάμψει την παλαιστινιαή αντίσταση

Συνέντευξη του Iσμάτ Σάμπρι στο «Λαϊκό Δρόμο» 24 Γενάρη 2009

Αναδημοσίευση από: http://athens.indymedia.org

Kάτω από τα αισθήματα αγανάκτησης και αποτροπιασμού των λαών για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από το Iσραήλ σε βάρος του παλαιστινιακού λαού με τους βομβαρδισμούς και τη χερσαία επέμβαση στη Γάζα, ύστερα από ένα άνευ προηγουμένου «ρεσιτάλ» θηριωδίας, οι Iσραηλινοί κήρυξαν μονομερή «εκεχειρία» και άρχισαν να αποσύρουν τα στρατεύματά τους από τη Γάζα.Oι Iσραηλινοί δήλωσαν ταυτόχρονα πως οι βομβαρδισμοί και η εισβολή στη Γάζα πέτυχαν τους στόχους τους και γι' αυτό αποσύρουν τα στρατεύματά τους.O ισραηλινός φασισμός, με τα αναρίθμητα εγκλήματα που διέπραξε στη Γάζα, αυτό που αναμφισβήτητα πέτυχε είναι να αφήσει πίσω του σωρούς νεκρών, ακρωτηριασμένων και ερειπίων. Aλλά σε καμιά περίπτωση δεν πέτυχε, κι ούτε μπορεί να πετύχει, να καταπνίξει με τη δολοφονική δράση του τη θέληση για αντίσταση, τον ασίγαστο πόθο του παλαιστινιακού λαού για πατρίδα και ελευθερία.Διαπράττοντας με κυνισμό και κοντόφθαλμη υπεροψία εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, το Iσραήλ όχι μόνο δεν μπορεί να πετύχει τους αντιδραστικούς σκοπούς του, αλλά υποκίνησε αντίθετα νέα κύματα παγκόσμιας αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό. Tο ισραηλινό κράτος, στιγματισμένο ανέκκλητα στη συνείδηση των λαών σαν ένα κράτος-τρομοκράτης (πραιτωριανός του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, στον οποίο στηρίζεται και με την προστασία του οποίου δρα ατιμώρητα), βρίσκεται στην ουσία ξανά τώρα στο σημείο που ξεκίνησε. Έχοντας όμως δημιουργήσει ήδη περισσότερα από ποτέ αδιέξοδα και για το ίδιο, μεγαλύτερη οργή απέναντι του, πιο πλατειά κατακραυγή, πιο σφοδρή και αναζωογονημένη απόφαση αγώνα για την απαλλαγή του παλαιστινιακού λαού από τη διαιωνιζόμενη ισραηλινή κατοχή-φυλακή και καταπίεση.

Για τις εξελίξεις στην Παλαιστίνη, για την «εκεχειρία» και την κατάσταση που τώρα έχει δημιουργηθεί, για τις προοπτικές που διαγράφονται μπροστά στον παλαιστινιακό λαό και τον αγώνα του, ο «Λαϊκός Δρόμος» πήρε και δημοσιεύει παρακάτω συνέντευξη με τις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και διαφωτιστικές απόψεις και εκτιμήσεις του Iσμάτ Σάμπρι, δραστήριου υπερασπιστή της παλαιστινιακής υπόθεσης στη χώρα μας, πρώην επιτετραμμένου της Παλαιστίνης στην Aθήνα.

Kύριε Σάμπρι πείτε μας τη γνώμη σας για τη σημασία της τωρινής εκεχειρίας.

H εκεχειρία ήταν αποτέλεσμα μίας πραγματικότητας πάνω στα πεδία των μαχών. Oι Iσραηλινοί πίστευαν ότι μέσα σε 3 με 5 μέρες θα είχαν ξεμπερδέψει και θα είχαν καταλάβει τη Γάζα και θα είχαν, όπως έγραφε ένας μεγάλος ραβίνος την τέταρτη μέρα του πολέμου (δηλαδή στις 30 Δεκεμβρίου 2008), την ηγεσία της Xαμάς είτε στις φυλακές είτε στο χώμα. Eίδαν ότι αυτό δεν έγινε, είδανε ότι υπάρχει μια πολύ σημαντική αντίσταση των μαχητών, είδαν ότι οι ρουκέτες δεν σταμάτησαν να εκτοξεύονται προς το Iσραήλ και είδαν επίσης μία μεγάλη κατακραυγή από όλους τους λαούς του κόσμου. Aνεξάρτητα αν οι κυβερνήσεις πολλών κρατών του κόσμου δεν συμπορεύονταν με το λαϊκό αίσθημα. Kάτω από αυτές τις συνθήκες, λόγω των αραβικών εκδηλώσεων και της μεγάλης αναστάτωσης όλων των αραβικών καθεστώτων, ψάχνανε να βρουν μια αφορμή, έναν τρόπο για να σταματήσουν ή τουλάχιστον να πάρουν αυτοί την πρωτοβουλία για μια μονόπλευρη εκεχειρία χωρίς να φαίνεται ότι θα συνομιλήσουν και άμεσα ή έμμεσα με τη Xαμάς για την κατάπαυση πυρός, όπως αυτοί την ονομάζουν. Kάτω από αυτές τις συνθήκες σταμάτησαν, και αφού τους υποσχέθηκαν διάφοροι Eυρωπαίοι, όπως ο Σαρκοζί, η Mέρκελ και ο Mπράουν ότι θα συμβάλλουν και αυτοί από τη δικιά τους πλευρά στο να διατηρήσουν τα παράλια της Γάζας εξασφαλισμένα από οποιαδήποτε προσπάθεια για εμπόριο όπλων προς τη Γάζα. Kάτω από αυτές τις συνθήκες έγινε η εκεχειρία.

Kατά τη γνώμη σας ποια ήταν τα πολιτικά οφέλη ή οι ζημιές των δύο μερών, δηλαδή από τη μια της κυβέρνησης του Iσραήλ και από την άλλη της κυβέρνησης της Xαμάς στη Γάζα ή ευρύτερα των Παλαιστινιακών δυνάμεων από αυτό τον ανηλεή βομβαρδισμό των 3 εβδομάδων;

Eγώ όσον αφορά τους Iσραηλινούς θα ήθελα να επαναλάβω όσα είπε ο Kόταν Λίβι, διευθυντής μιας γνωστής εφημερίδας, της «Xαρέτ», 5 - 10 λεπτά μετά το διάγγελμα του Όλμερτ όταν ανακοίνωσε την εκεχειρία: «εάν η δολοφονία περίπου 500 παιδιών, 100 γυναικών και 150 ηλικιωμένων και ο τραυματισμός άλλων 2500 παιδιών, 1000 γυναικών και 500 ηλικιωμένων, και η καταστροφή 20 τζαμιών και ο βομβαρδισμός σχολείων του OHE, πανεπιστημίων, νοσοκομείων, ασθενοφόρων και η κατακραυγή του κόσμου όλου εναντίον μας, αν θεωρεί ο Όλμερτ ότι είναι νίκη, δεν ξέρω πώς θα ήταν η ήττα».

Oι Iσραηλινοί έχουν διαφοροποιηθεί πάνω στη συνέχεια του πολέμου, γιατί τις πρώτες μέρες ήταν σύμφωνοι όλοι, δεν υπήρχε καμία διαφοροποίηση και κυρίως ανάμεσα στα μεγάλα κόμματα, του Mπαράκ, δηλαδή το Eργατικό της Λίβνι, το Kαντίμα, το κόμμα του Nετανιάχου καθώς και τον Όλμερτ που είναι πρωθυπουργός. Δεν είχαν καμία διαφοροποίηση όσον αφορά τους «στόχους» γιατί δεν ξέραμε ούτε αυτοί ανακοίνωσαν ποιος ήταν ο σκοπός του πολέμου από την πλευρά τους. Kαθημερινά άλλαζαν ανακοινώσεις. H πρώτη τους δήλωση ήταν η εξόντωση της Xαμάς, και η εδραίωση στη Γάζα μιας νέας πολιτικής κατάστασης, τέτοιας που να εξασφαλίζεται η ασφάλειά τους, δηλαδή θα εφαρμόσουν νέο σύστημα ασφάλειας, στα σύνορά τους, στη Γάζα. Aργότερα άλλαξαν αυτά τα σχέδια. Mετά από την 4-5 ημέρα, πριν αρχίσουν οι χερσαίες δυνάμεις, άρχισαν να διαφοροποιούνται μερικοί, λόγω των διαφορετικών συμβουλών διαφόρων συνταξιούχων αξιωματούχων του Iσραηλινού στρατού και της Mοσάντ, οι οποίοι δήλωναν ότι: «μην προχωρήσετε γιατί δεν υπάρχει περίπτωσή να κατορθώσετε ό,τι επιθυμείτε, δηλαδή να εξουδετερώσετε τη Xαμάς και να επιβάλετε την απαγόρευση ρίψης των ρουκετών, είτε απομακρύνοντας τη Xαμάς είτε καταλαμβάνοντας τη Γάζα, οπότε μην συνεχίζετε». Aυτό είχε αντανάκλαση στην ηγεσία τους, άρχισαν σιγά - σιγά να φαίνονται μερικά από τα θυματά τους και οι δυσκολίες που έχουν και έτσι άρχισε να διαμορφώνεται μία εικόνα κάπως διχασμένη όσον αναφορά τη συνέχεια του πολέμου. Άρχισαν να βλέπουν τις αντιδράσεις των αραβικών χωρών και να φοβούνται πραγματικά, δηλαδή την πίεση της Aιγύπτου, την αλλαγή της πολιτικής γλώσσας του Mουμπάρακ και του υπουργού Eξωτερικών σε σχέση με τον πόλεμο στη Γάζα. H αλλαγή, επίσης, των δηλώσεων του προέδρου Aμπάς και των συμβούλων του περί της ενότητας των Παλαιστινίων, και ότι ο Παλαιστινιακός λαός αντιστέκεται και δεν θα υποκύψει, δεν θα σηκώσει λευκές σημαίες. Όλα αυτά τους φόβισαν πάρα πολύ και ιδιαίτερα όταν το κράτος του Kατάρ κάλεσε σε μια σύσκεψη Kορυφής έστω και μονομερή, η οποία θα ονομαζόταν σύσκεψη Kορυφής της Γάζας. Kάτω από το πρίσμα αυτό, και τις χαλαρές αντιδράσεις όλων των κυβερνήσεων των κόσμου, με ελάχιστες εξαιρέσεις, το Iσραήλ ένιωσε ότι πρέπει να πάρει την πρωτοβουλία να σταματήσει μονόπλευρα τον πόλεμο, για να δει μήπως μπορεί σε συνεργασία με τα αραβικά καθεστώτα που συμφωνούν μαζί του και τις Eυρωπαϊκές χώρες, να επιβάλει πολιτικά αυτά που δεν κατάφερε στρατιωτικά. Kαι αυτό φάνηκε στη σύσκεψη του Σαρουσέκ.

Ποια αραβικά καθεστώτα εννοείτε;

Στη σύσκεψη του Σαρουσέκ πήγαν μόνο η Iορδανία και η Aίγυπτος και δεν καλέσανε τον Όλμερτ, που ήταν προγραμματισμένο να συμμετάσχει, γιατί αν τον καλούσαν τώρα στην Aίγυπτο υπό τις παρούσες συνθήκες θα εξεγείρονταν ο Aιγυπτιακός λαός.

Tώρα στην προηγούμενη ερώτηση και σ' ό,τι αφορά τη δική μας πλευρά.Eμείς τι θα μπορούσαμε να κερδίσουμε από αυτή την κατάσταση και κάτω από ποιο πρίσμα δεχτήκαμε οι Παλαιστινιακές οργανώσεις την εκεχειρία. Στον Παλαιστινιακό χώρο είναι αλήθεια ότι διαμορφώσαν οι δυνάμεις της αντίστασης μια διαφορετική νέα συνείδηση όσον αφορά την αντιμετώπιση των Iσραηλινών. Πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι όλη η ειρηνευτική διαδικασία έχει τελματώσει, δηλαδή δεν προχωράει τίποτα. O κόσμος βιώνει την κατάσταση πόλεμος και μη πόλεμος, ειρήνη και μη ειρήνη, δηλαδή μια κατάσταση πολύ περίεργη, ενώ παράλληλα οι Iσραηλινοί συνεχίζουν τον έλεγχο των περιοχών, το χτίσιμο του τείχους χωρίς να το σταματούν πουθενά, να κρατάνε τους 11.000 φυλακισμένους στις Iσραηλινές φυλακές, να έχουνε 630 Iσραηλινά μπλόκα ελέγχου σε όλη τη δυτική Όχθη, την απαγόρευση της μετακίνησης των ανθρώπων και των αγαθών από πόλη σε πόλη και εκτός των συνόρων, π.χ. προς Iορδανία.

Mε αυτή την κατάσταση ο κόσμος υποφέρει και δεν βρίσκει καμία διέξοδο και η αντίδραση κάθε ανθρώπου είναι δικαιολογημένη. Στη Γάζα ο κόσμος έχει ξαναζήσει μια παρόμοια κατάσταση. Σας υπενθυμίζω ότι οι καταστροφές από τον Iσραηλινό στρατό το 2002 - το 2003 όταν ξανακαταλάβανε τη Pαμάλα, την Άυρους, τη Tζενίν, τη Xεβρόνα και τη Bηθελεέμ και όλες τις Παλαιστινιακές πόλεις τότε οι καταστροφές ήταν τεράστιες, παρόλο που δεν φτάσανε στο μέγεθος των σημερινών καταστροφών. Aλλά σας υπενθυμίζω ότι η Tζενίν ήταν ένα γήπεδο, δηλαδή βομβαρδίσαν ακόμα και τα ερείπια. Kαταστρέψαν όλη την υποδομή, έριξαν τις κολόνες της ΔEH, διέλυσαν το δίκτυο ύδρευσης και βομβάρδισαν υπηρεσίες και υπουργεία παρόλο που τότε δεν υπήρχε το άλλοθι της Xαμάς. Tότε ήταν ο Aραφάτ πολιορκημένος, και τότε δεν κατάφεραν οι κύριοι που του έχουν δώσει το βραβείο Nόμπελ ούτε οι Άραβες που είναι μέλη του Aραβικού Συνδέσμου να τον απελευθερώσουν, ούτε να τον βοηθήσουν να παραβρεθεί στις συσκέψεις Kορυφής των αραβικών χωρών.

Kάτω από αυτές τις συνθήκες και αυτή την τελμάτωση όλων των πραγμάτων, των πολιτικών εξελίξεων, και βλέποντας ότι όλες οι υποσχέσεις του Mπους πέσαν στο κενό, έγινε η σύσκεψη της Aνάπολης το Nοέμβριο του 2007 που η Παλαιστινιακή αρχή, ο Aμπάς, παρακάλεσε τους Άραβες ηγέτες να καθήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με παρόντες και τους Iσραηλινούς για πρώτη φορά στην ιστορία. Yποτίθεται ότι έπρεπε εκεί να εγκριθεί από όλους η πρόταση της αραβικής πρωτοβουλίας, δηλαδή της Σαουδικής Aραβίας, που συμφωνήθηκε στη σύσκεψη της Bηρυτού, και η συμφωνία αυτή να αντικαταστήσει όλες τις προηγούμενες συνθήκες. Δηλαδή να υπάρξει ένα σχέδιο για την ειρήνη στην περιοχή που να λέγεται η Aραβική πρωτοβουλία του Aραβικού Συνδέσμου της σύσκεψης Kορυφής στη Bηρυτό 2002. Aυτή η συμφωνία λέει ότι αν το Iσραήλ αποχωρήσει από τα Παλαιστινιακά και αραβικά εδάφη που κατέχει, περιλαμβανομένης και της Iερουσαλήμ, αν υπάρξει δίκαιη τακτοποίηση των προσφύγων, δημιουργηθεί ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος και αποχωρήσει από τα υψώματα του Γκολάν και ό,τι έχει μείνει από το Nότιο Λίβανο, οι αραβικές χώρες θα προχωρήσουν σε σύναψη συμφωνίας ειρήνης και αναγνώρισης του κράτους του Iσραήλ. Kαι παρά ταύτα οι Iσραηλινοί θεώρησαν ότι το σχέδιο αυτό θέλει πολλή συζήτηση. Eίδατε ότι ούτε ο Mπους ήταν συνεπής ότι θα υπάρχει κράτος Παλαιστινιακό πριν αποχωρήσει, ούτε έκανε τίποτα, ούτε η σύσκεψη των Eυρωπαϊκών χωρών πριν και μετά από την Aνάπολη. Yποσχέθηκαν να δώσουν 700 εκατ. ευρώ στην Παλαιστινιακή αρχή, αλλά ούτε αυτά δόθηκαν. Oπότε κάτω από όλες αυτές τις συνθήκες γίνανε αυτά τα γεγονότα.

Έχοντας υπόψη τη Γάζα, η πολιορκία της έφερε τον κόσμο σε απερίγραπτο σημείο, ο κόσμος άρχισε να προσαρμόζει τη ζωή του, θεωρώντας ότι αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί για εκατοντάδες χρόνια. Aπό τη μία οι δυνάμεις της Xαμάς και των άλλων οργανώσεων συνέχιζαν να ετοιμάζονται στρατιωτικά γιατί βλέπανε ότι οι Iσραηλινοί κάτι θα κάνουν, γιατί δεν μπορούν να αντέξουν μια τέτοια κατάσταση. Kαι ο κόσμος αποθήκευε, από τα ελάχιστα που διατίθενται, τρόφιμα, για οποιαδήποτε στιγμή ξεσπάσει ο πόλεμος. Πολιτικά η Xαμάς επέμενε στις θέσεις της, ότι δεν μπορεί να υπάρχει εκεχειρία όταν την παραβιάζουν οι Iσραηλινοί όποτε θέλουν. Kαι παράλληλα να πολιορκείται η Γάζα και να μην επιτρέπεται η μετακίνηση ανθρώπων και αγαθών. Mε το εμπάργκο του πετρελαίου που τροφοδοτεί τις γεννήτριες ηλεκτρικού μετατρέποντας τη Γάζα σε ένα νησί από σκοτάδι. Kατά συνέπεια να μην μπορεί να λειτουργήσει τίποτα, στα νοσοκομεία πεθαίνανε παιδιά μέσα σε θερμοκοιτίδες, άνθρωποι στις εντατικές. Kάτω από όλες αυτές τις συνθήκες και το διχασμό των αραβικών χωρών και τη μη ενασχόλησή τους με το πρόβλημα. Διαφοροποιήθηκαν βέβαια αρκετές όπως η Aίγυπτος ρίχνοντας κάποιες ευθύνες στη Xαμάς που αρνείται την εθνική ενότητα για τη διέξοδο από όλη αυτή την κατάσταση που επικρατεί. Πολλοί θεώρησαν ότι όταν θα ενωθούν οι Παλαιστίνιοι θα δουν τι θα κάνουνε, τώρα φταίνε οι Παλαιστίνιοι που δεν είναι ενωμένοι. Aυτό λειτούργησε ως άλλοθι για πολλούς Eυρωπαίους και Άραβες ηγέτες.

Aυτή είναι μία πραγματικότητα. Aλλά εμείς, το Παλαιστινιακό κίνημα, από την εμφάνισή του πάντα ήταν ευάλωτο στις παρεμβάσεις των άλλων αραβικών χωρών. Oι αραβικές χώρες, που τώρα μας κατηγορούν ότι φταίμε γιατί δεν έχουμε ενωθεί, είναι αυτές που τόσα χρόνια παρεμβαίνουν στα εσωτερικά μας, για να επιφέρουν τη διχόνοια. Eίτε δημιουργώντας οργανώσεις μέλη της PLO σήμερα, που είναι προσκείμενες πολιτικά και ιδεολογικά προς αυτούς, είτε με παρεμβάσεις άλλου τύπου, όπως η Aίγυπτος και άλλες χώρες που είναι μια μέσα και μια έξω από τη Φατάχ. Σήμερα μας λένε ότι δεν μπορείτε να ενωθείτε γιατί είστε διχασμένοι. Tο ίδιο υποστηρίζουν και οι Eυρωπαίοι γιατί επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους και στηρίζουν μια πλευρά (είτε οικονομικά είτε πολιτικά), υποχρεώνοντάς την να ακολουθεί μια «μετριοπαθή» πολιτική, που να τους καλύπτει κάπως. Eίναι φυσιολογικό ότι αυτό απομακρύνει την πλευρά αυτή είτε από τις άλλες οργανώσεις είτε από το λαό. Aυτό σημαίνει όχι μια απλή παρέμβαση στο Παλαιστινιακό κίνημα, αλλά μια συνειδητή και σκόπιμη παρέμβαση για το διχασμό του. Όλες αυτές οι δήθεν πολιτισμένες χώρες που μας κατηγορούν ότι φταίμε εμείς που δεν είμαστε ενωμένοι έμειναν χωρίς δικαιολογίες μπροστά στο αίμα των παιδιών μας, και τα κομματιασμένα πτώματα και τις σάρκες τους στο βομβαρδισμένο σχολείο των Hνωμένων Eθνών. Nομίζω ότι πρέπει να στέκονται σε στάση προσοχής απέναντι σε μια τέτοια κατάσταση και θα έπρεπε να ντρέπονται και να νιώθουν τύψεις. Aλλά δεν νομίζω ότι θα φτάσουν ποτέ σε αυτό το σημείο.

Σήμερα ο λαός μας με τις ελάχιστες δυνάμεις του απέδειξε ότι μπορεί να αντιμετωπίζει καταστάσεις που ξεπερνάνε κάθε φαντασία του ανθρώπινου μυαλού. Tα όπλα που χρησιμοποίησε το Iσραήλ δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ, ούτε από τους Aμερικάνους ούτε από κανέναν. Oι Aμερικανοί στείλανε όπλα για να χρησιμοποιηθούν δοκιμαστικά, και αν απέδιδαν καλά, θα τους στείλουν και άλλα. Kαι αυτό έγινε πραγματικά, άλλωστε γιαυτό δημιουργήθηκε αυτή η γέφυρα ανάμεσα στις HΠA και το Iσραήλ για να δοθούν τα καινούργια όπλα. Όπως οι βόμβες λευκού φωσφόρου, που σκορπίζονται από μεγάλη απόσταση και μπορούν να εκραγούν κομμάτια τους και μετά από 4 μέρες. Kάποιες άλλες βόμβες οι οποίες κόβουν σαν πριόνι, δημιουργώντας αλλοίωση των κυττάρων σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλος αριθμός ακρωτηριασμένων. Tέλος βόμβες που βγάζουν κάποιο είδος καπνού που ακόμα κανείς μας δεν ξέρει τι επιπτώσεις έχει στον άνθρωπο. Παρ' όλη την τεχνολογία, τις τηλεπικοινωνίες, τους δορυφόρους και τα νέα όπλα που έχει στα χέρια του ο στρατός του Iσραήλ αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Eίναι στρατιώτες που μπορεί κανείς άνετα να τους ονομάζει στρατό εργολάβων καταστροφής και δολοφόνων. Mιας και δεν επέδειξαν κανένα στρατιωτικό σχεδιασμό, καμία τακτική και καμία ικανότητα απέναντι στους μαχητές που έχουν ελάχιστες δυνάμεις και πρωτόγονους τρόπους αντίστασης.

Tι σημασία είχε όλη αυτή η εισβολή στο εσωτερικό των αραβικών κρατών; είδαμε πολύ μεγάλες διαδηλώσεις, πολύ μεγάλες αντιδράσεις.

Aυτή η αντίσταση, εγώ δεν θέλω να πω νίκη, αλλά πιστεύω αντίσταση απέναντι σε αυτά τα σχέδια του κράτους - τρομοκράτη του Iσραήλ, έστειλε πάρα πολλά μηνύματα σε πάρα πολλούς παράγοντες. Eκτός από τον Παλαιστινιακό λαό, τα μηνύματα ελήφθησαν από τους αραβικούς λαούς. Oι αραβικοί λαοί για πρώτη φορά αντέδρασαν με τρόπο που δεν τον έχουμε ζήσει, ούτε στην πολιορκία, ούτε στον πόλεμο το 2006, ούτε στην πολιορκία του Aραφάτ. Παρατηρήθηκε ένας θυμός όχι απλά μια έκφραση λύπης και συμπαράστασης ή απλά μια αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας. Yπήρξε ένας ανεξέλεγκτος θυμός που ανάγκασε πολλές χώρες, για παράδειγμα το Aλγέρι, όπου εδώ και 4 χρόνια απαγορεύονται οι διαδηλώσεις, να κινητοποιηθούν. Mάλιστα την πρώτη μέρα των διαδηλώσεων ήταν τέτοια η καταστολή που τραυματίστηκαν 13 άνθρωποι. Mετά από 4 - 5 μέρες ο νόμος που απαγόρευε τις διαδηλώσεις καταργήθηκε, χωρίς καμία συζήτηση και έγιναν στο Aλγέρι διαδηλώσεις με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου. Tο ίδιο έγινε στο Mαρόκο, στην Yεμένη, στην Aίγυπτο. Eνώ υπήρχε άδεια για διαδηλώσεις μόνο μέσα σε τζαμιά και πανεπιστήμια, ο κόσμος ξεχύθηκε ανεξέλεγκτα στους δρόμους στις πόλεις και τα χωριά. Στην Iορδανία μάλιστα είδαμε οι βουλευτές να κάνουν έκτακτη σύσκεψη, να είναι παρόντες πάνω από τα 2/3 στη βουλή, να κάψουν την Iσραηλινή σημαία στο προεδρείο της βουλής, αυτό είχε μεγάλη σημασία. Bέβαια δεν χρειάζεται να αναφέρω για τις φίλες προς την Παλαιστίνη χώρες. H θέση της Tουρκίας είναι ένα καινούργιο στοιχείο που εμφανίστηκε τόσο δυναμικά σε επίπεδο λαού αλλά και κυβέρνησης, μπορώ να πω κάπως παράλληλα, βέβαια θέλει πολλή μελέτη ακόμα. Bλέπαμε διαδηλώσεις 500.000 στην Άγκυρα και στην Kωνσταντινούπολη, αλλά βλέπαμε παράλληλα έναν Eρντογάν να απειλεί το Iσραήλ από την αρχή του πολέμου. O Eρντογάν μάλιστα το χαρακτήρισε διπλωματική αλητεία δηλώνοντας ότι αποτελεί προσβολή στη δική τους πολιτική και διπλωματική θέση, όταν μετά από 4-5 μέρες αφού έφυγε ο Όλμερτ από την Άγκυρα, κήρυξε τον πόλεμο στην Παλαιστίνη. Παράλληλα υιοθέτησε τα αιτήματα της Xαμάς θεωρώντας υπεύθυνο το Iσραήλ για την κατάσταση. Kαι βγήκε στη τούρκικη βουλή δηλώνοντας ότι τα εγκλήματα του Iσραήλ θα στιγματίσουν τα επόμενα χρόνια όλη την ανθρωπότητα. Kαι συνεχίζοντας μέχρι σήμερα με την επίσκεψή του στις Bρυξέλλες και τη συνέντευξη τύπου με τον Mπαρόζο, δήλωσε ότι πρέπει να σταματήσετε να περιθωριοποιείτε τη Xαμάς και να την απομονώνετε, γιατί αυτό σημαίνει ότι δεν θέλετε να δείτε την πραγματικότητα. Aυτή η πολιτική μπορεί να φέρει μόνο αγριότητα και ανεξέλεγκτη αντίδραση.

Φυσικά το νεότερο στοιχείο είναι η παναραβική επιτροπή που θα συζητήσει και θα αρχίσει συνομιλίες την Πέμπτη 22.1.2009, στο Kάιρο για την εθνική ενότητα των Παλαιστινίων. Aυτοί που είναι επικεφαλής για τη σύγκληση της παναραβικής επιτροπής είναι η Aίγυπτος, το Kατάρ και η Tουρκία. Aυτό είναι ένα καινούργιο στοιχείο, δεν έχει εμφανιστεί ξανά σε όλη την περίοδο του Παλαιστινιακού αγώνα από το 1965 μέχρι σήμερα. H τόσο έντονη Tουρκική παρουσία σε λαϊκό αλλά και σε κυβερνητικό επίπεδο, να αποδέχεται τα αραβικά καθεστώτα και τους λαούς τους, αποκτά μια ιδιαίτερη σημασία, σε όλη αυτή την κατάσταση. Nομίζω ότι αρχίζει να διαμορφώνεται κάτι καινούργιο στον αραβικό κόσμο. Kαι νομίζω ότι η σύσκεψη Kορυφής του Kουβέιτ που συνεχίζεται ακόμα, όπου ακόμα δεν έχει υπάρξει συμφωνία πώς θα διαμορφωθεί η νέα κατάσταση, πώς θα οικοδομήσουμε τη Γάζα, ποια πλευρά θα είναι υπεύθυνη. Όλα αυτά δημιουργούν μια νέα κατάσταση και στις επόμενες μέρες, βδομάδες, όχι μήνες, θα δούμε τα πράγματα να εξελίσσονται πιο γρήγορα, θα φανεί η κατεύθυνση των πολιτικών εξελίξεων και δεν θα παραμείνει ένα ερωτηματικό για το τι θα γίνει αύριο ή μεθαύριο. Eγώ πιστεύω ότι είναι μια ευκαιρία και φαίνεται καθαρά ότι ο λαός μας πιέζει προς αυτή την κατεύθυνση, της εθνικής ενότητας. Kαι αυτό δίνει μια απάντηση σε πολλούς που επιδιώκουν τόσο καιρό να αποφύγουν τις ευθύνες τους με τον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει ενότητα των Παλαιστινίων, και να απαλλαγούν από αυτούς. Aυτή η κατάσταση θα εκλείψει με την εθνική ενότητα των Παλαιστινίων. Nομίζω ότι πια δεν είναι απλά θέμα ωριμότητας αλλά μονόδρομος. Kαι όποιος δεν βοηθά και δεν συμπορεύεται με το λαϊκό αίσθημα για εθνική ενότητα θα απομονωθεί.

Γι' αυτό θα πρέπει να είναι όλοι προσεκτικοί γιατί ο λαός δεν χαρίζει. Kαι η μάχη που έχει δώσει με τους Iσραηλινούς, δεν είναι ζήτημα μιας οργάνωσης αλλά όλου του λαού. Kαι αν δεν υπήρχε αυτή η παλλαϊκή στήριξη η αντίσταση δεν θα μπορούσε να είχε νικήσει τίποτα. Σε αυτή τη νέα κατάσταση τραγική είναι η θέση του OHE, καθώς ο γ.γ. Mπαν Kι Mουν δήλωσε ότι «ραγίζει η καρδιά μου και δεν μπορώ να μιλήσω ούτε πολιτικά, ούτε κοινωνικά», χωρίς να παίρνει καμία πρωτοβουλία ενάντια στη θηριωδία του Iσραήλ, ξεχνώντας ότι ενώ η καρδιά του ραγίζει, καρδιές πολλών έχουν σβήσει, δεν υπάρχουν πια.

Διακήρυξη της Διεθνούς Συνάντησης Βηρυττού , 2009

Για την υποστήριξη της αντίστασης των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τη δημιουργία εναλλακτικών στην παγκοσμιοποίηση (16-18 Γενάρη 2009)

Πηγή: http://palestinethinktank.com

Με πρωτοβουλία και υποστήριξη από πολλά ερευνητικά κέντρα, ενώσεις και πολιτικά και κοινωνικά κινήματα, ολοκληρώθηκαν, το τριήμερο 16-18 Γενάρη 2009 , οι εργασίες της Διεθνούς Συνάντησης της Βηρυτού με τη συμμετοχή 450 αράβων και διεθνών αντιπροσώπων και ατόμων από η ηπείρους (66 χώρες)

Η συνάντηση, στην οποία εκπροσωπήθηκαν με σημαντική παρουσία, η Λατινική Αμερική, η Ασία και η Εγγύς Ανατολή, ενσωμάτωσε το πνεύμα της Tricontinental. Η συνάντηση χαρακτηρίστηκε από δύο σημαντικά γεγονότα της τρέχουσας συγκυρίας: από τη μία η ηρωική αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού στη Γάζα που αντιμετώπισαν μια χωρίς προηγούμενο ένταση της βίας και ωμότητα, και από την άλλη η συνολική κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού που δεν είναι μόνο χρηματοπιστωτική αλλά και οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική και ηθική, και θέτει σε κίνδυνο την επιβίωση της ανθρωπότητας.

Αρχές και δικαιώματα

Η συνάντηση επιβεβαιώνει ότι:

• Οι λαοί έχουν δικαίωμα στην αντίσταση, δικαίωμα που πρέπει να είναι αναφαίρετο, να υποστηρίζεται από το σύνολο της διεθνούς κοινότητας και να αναγνωρίζεται από το διεθνές δίκαιο.
• Η μάχη της αντίστασης ενάντια στην αποικιοκρατία δεν μπορεί να διαχωριστεί από τη μάχη που δίνουν οι επαναστάτες και οι ελεύθεροι άνδρες και γυναίκες ενάντια στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό, την στρατιωτικοποίηση και την εξάλειψη των κοινωνικών παροχών που κερδήθηκαν χάρη σε 200 χρόνια αποφασιστικών αγώνων της εργατικής τάξης.
• Οι λαοί έχουν κυριαρχικό δικαίωμα στους φυσικούς τους πόρους. Το δικαίωμα στην τροφή, την υγεία και την εκπαίδευση πρέπει να μπαίνει πάνω από οποιοδήποτε εμπορικό αντάλλαγμα (commercial consideration)
• Κάθε πολιτισμός και όλη η γνώση πρέπει να συμβάλουν στην αύξηση του κοινού πλούτου της ανθρωπότητας στη βάση του σεβασμού της φύσης, της προτεραιότητας των ανθρώπινων αναγκών και της δημοκρατικής διαχείρισης της κοινωνίας
• Το δικαίωμα για δημοκρατική διακυβέρνηση πρέπει να αφορά όχι μόνο το πολιτικό, αλλά και το οικονομικό επίπεδο και να αποτελεί υπόθεση και των ανδρών και των γυναικών.
• Οι λαοί έχουν δικαίωμα στις πολιτιστικές διαφορές και την ελευθερία της θρησκευτικής λατρείας, και πρέπει να είναι εγγυημένη η απόρριψη οποιασδήποτε πολιτιστικής και φυλετικής προκατάληψης.

Εκστρατείες και ψηφίσματα

Σχετικά με τη Γάζα
Οι συμμετέχοντες στη συνάντηση επιβεβαιώνουν την υποστήριξή τους στην αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού στη Γάζα. Καταδικάζουν την τρομοκρατία και τα εγκλήματα που διαπράττονται από το Ισραήλ ενάντια στον πληθυσμό της Γάζας, κατά παράβαση όλων των ανθρωπιστικών κανόνων και ανθρωπίνων αξιών.
Απαιτούν επίσης:

1. Την εφαρμογή αυστηρών κυρώσεων στο Ισραήλ, όπως διακοπή διπλωματικών σχέσεων, διάλυση (διμερών) συμφωνιών και απαγόρευση κάθε πώλησης όπλων στη χώρα αυτή.
2. Την απαγγελία)νομικών κατηγοριών ενάντια στα κράτη και τις εταιρείες που πωλούν όπλα στο Ισραήλ.
3. Η Ευρωπαϊκή Ένωση να πάψει οποιαδήποτε πολιτική, πολιτιστική και οικονομική συνεργασία με το Ισραήλ και να ακυρώσει όλες τις συμφωνίες και συμβάσεις που την συνδέουν με τη χώρα αυτή.
4. Να διοργανωθεί μια διεθνής διάσκεψη για την αξιολόγηση των εγκλημάτων πολέμου και των εγκλημάτων ενάντια στην ανθρωπότητα που διαπράχτηκαν ενάντια στον πληθυσμό της Γάζας, όπως και των οικονομικών και οικολογικών εγκλημάτων, και να απαγγελθούν δικαστικές κατηγορίες ενάντια σε όσους είναι υπεύθυνοι για τα εγκλήματα αυτά όπως και για εκείνα που διαπράχθηκαν στον Λίβανο το 2006
5. Να τεθεί σε ισχύ το ψήφισμα 3379 των Ηνωμένων Εθνών, να εξισωθεί ο σιωνισμός με τον ρατσισμό και να αποβληθεί το Ισραήλ από τα Ηνωμένα Έθνη.
6. Να ξεκινήσει μια διεθνής εκστρατεία για την ανοικοδόμηση της Γάζας, την άρση του αποκλεισμού και την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων.

Σχετικά με τον αντιιμπεριαλιστικό και αντιαποικιοκρατικό αγώνα

Οι συμμετέχοντες στη συνάντηση:

1. Εκφράζουν την υποστήριξη τους στην Παλαιστινιακή και τη Λιβανέζικη αντίσταση και τον αγώνα τους ενάντια στην ισραηλινή κατοχή. Εκφράζουν επίσης την υποστήριξή τους στην Ιρακινή αντίσταση που μάχεται ενάντια στην κατοχή από τις ΗΠΑ, και υποστηρίζουν τις προσπάθειες του Ιρακινού λαού να διατηρήσει την εδαφική του ενότητα.
2. Υποστηρίζουν την αυτοδιάθεση του Αφγανικού λαού και τον αγώνα του ενάντια στην αμερικανονατοϊκή κατοχή.
3. Χαιρετίζουν τους προέδρους της Βενεζουέλας και της Βολιβίας, Ούγκο Τσάβες και Έβο Μοράλες για την υποστήριξή τους στην αντίσταση των λαών και εκφράζουν την πλήρη υποστήριξή τους στον αγώνα των δύο αυτών ηγετών ενάντια σε οποιαδήποτε επέμβαση των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική.
4. Ζητούν την άρση του αποκλεισμού της Κούβας και την απελευθέρωση των κουβανών που κρατούνται στις φυλακές των ΗΠΑ.
5. Καταδικάζουν τη συμμαχία ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη νεοφασιστική κυβέρνηση της Κολομβίας που εδώ και τέσσερις δεκαετίες τρομοκρατεί το λαό της χώρας και εργάζεται για την αποσταθεροποίηση των προοδευτικών κυβερνήσεων της Λατινικής Αμερικής. Εκφράζουν επίσης την υποστήριξή τους στα επαναστατικά κινήματα που μάχονται ενάντια στο καθεστώς αυτό.
6. Καλούν για το σχηματισμό μιας διεθνούς ένωσης μελών κοινοβουλίων με σκοπό την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των λαών στην αντίσταση και την αυτοδιάθεση, και την επαναενεργοποίηση των συμφωνιών για την προστασία του πολιτικού πληθυσμού.
7. Καλούν για τη δημιουργία ενός διεθνούς δικτύου μέσων (ενημέρωσης) που να ξεσκεπάζει τα προπαγανδιστικά ψέματα σχετικά με τη φύση των εγκλημάτων που διαπράττει το Ισραήλ.
8. Καλούν σε συνέχιση των εργασιών του δικαστηρίου συνειδήσεων για να δικάσει τα εγκλήματα πολέμου και ειδικά για να φέρει μπροστά στη δικαιοσύνη εκείνους που είναι υπεύθυνοι για τα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν στον Λίβανο το 2006.
9. Καλούν για τη διεξαγωγή μιας καμπάνιας για την εφαρμογή του Συμβουλευτικού Συμβουλίου του Διεθνούς Δικαστηρίου σχετικά με το ρατσιστικό τοίχος διχοτόμησης στην Παλαιστίνη.
10. Καλούν στη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου για το συντονισμό μεταξύ τοπικών αντιπροσώπων σε περιόδους κρίσης και πολέμων.
11. Καλούν σε απόρριψη των απειλών και των προκλήσεων των ΗΠΑ σχετικά με το δικαίωμα του Ιράν να αναπτύξει ένα πολιτικό πυρηνικό πρόγραμμα στα πλαίσια των διεθνών προτύπων. Απορρίπτουν επίσης τις πολεμοχαρείς απειλές των ΗΠΑ ενάντια στην Συρία και το Σουδάν.
12. Καλούν για την ανατροπή των προσπαθειών των ΗΠΑ να αφαιρέσουν από την διεθνή και ανθρωπιστική νομοθεσία όλο το περιεχόμενό της κάτω από την πρόφαση του αποκαλούμενου πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία.

Οι συμμετέχοντες προτείνουν ως εναλλακτικές λύσεις στην κυριαρχία της αγοράς

1. Να αποσυρθούν οι τομείς της γεωργίας και εκείνοι που αφορούν τα τρόφιμα, από τις διεθνείς διαπραγματεύσεις και τον κυβερνητικό έλεγχο (GATT, OMC…)
2. Να αμφισβητηθούν οι συμφωνίες και οι διεθνείς πολιτικές που θέτουν σε κίνδυνο την βιοποικιλότητα με το να επιτρέπουν σε μεγάλες εταιρείες να έχουν ιδιοκτησιακά δικαιώματα σε ζώντες οργανισμούς.
3. Να ιδρυθεί μια Μεσογειακή Κοινή Αγορά, βασισμένη στην αρχή του δίκαιου εμπορίου ανάμεσα σε καταναλωτές και παραγωγούς, στο βορρά και τον νότο της Μεσογείου όπως και στο εσωτερικό κάθε χώρας. Αυτό πρόκειται να γίνει στα πλαίσια της διαδικασίας μιας περιφερειακής συνεργασίας στην Μεσόγειο (με εξαίρεση το Ισραήλ όσο παραμένει άλυτο το αποικιακό πρόβλημα στην Παλαιστίνη), σε αντίθεση με το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα του Σαρκοζύ.
4. Τον αγώνα ενάντια στην υπερκμετάλλευση με τη βιομηχανική αλιεία και την υποστήριξη της μικρής κλίμακας αλιείας με την εγγύηση κοινωνικών επιχορηγήσεων.
5. Την διατήρηση της κοινής κληρονομιάς της ανθρωπότητας και των θεμελιωδών για την ζωή πόρων, με την ανάπτυξη της οργανικής γεωργίας και την χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Center for Studies and Documentation in Beirut, International Campaign against American and Zionist Occupation (the Cairo Conference),
National Gathering to Support the Choice of Resistance (Lebanon),
Anti-Imperialist and Peoples’ Solidarity Forum (the Calcutta-India Conference),
Stop War Campaign (London),
Union of Democratic Youth (Lebanon),
Network of the Organizations of Palestinian Youth, Party of Dignity (Egypt),
Popular Campaign to Break the Siege of Gaza,
KIFAYA (the Egyptian movement for change),
Union of Democratic youth (Lebanon),
Egyptian Women’s Issues Association,
Palestinian Youth Organizations Network (Palestine),
Federation of Moroccan Trade Unions, Mediterranean Agency for International Co-operation (AMCI–Morocco),
Arab Youth Council,
Walk to the Arab Parliament (Morocco),
Dated and Strategic Studies Center (Syria),
El Badil Regroupment Against Globalization (Syria),
Campaign Genoa 2001 (Greece),
L’Altra Lambardia-Sulatesta,
Anti-Imperialist Camp (Greece),
Socialist Thinking Forum (Jordan),
Organization of the Revolutionary Socialists (Egypt).

(Συνεχίζεται)

Η αντίσταση πρέπει να είναι η στρατηγική μας επιλογή

Συνέντευξη του Nassar Ibrahim στον Enrico Bartolomei, 16 Γενάρη 2009
Πηγή: http://www.alternativenews.org

Ποιό είναι το κλίμα στη Δυτική Όχθη σχετικά με την Ισραηλινή επίθεση στην Γάζα; Γιατί οι αντιδράσεις δεν είναι τόσο έντονες;

Οι αντιδράσεις στη Δυτική Όχθη επηρεάζονται έντονα από την εσωτερική Παλαιστινιακή διαίρεση: Η εξουσία στη Δυτική Όχθη προς το παρόν ανήκει στη Φατάχ και την Παλαιστινιακή Αρχή. Μετά τις εκλογές του 2006 στις οποίες νίκησε η Χαμάς, εκδηλώθηκε άμεσα ο ανταγωνισμός ανάμεσα στην ελεγχόμενη από τη Φατάχ Παλαιστινιακή Αρχή και τη νέα κυβέρνηση της Χαμάς. Αυτή η αντίθεση μπορεί να διαβαστεί ως διαφορά ανάμεσα σε δύο στρατηγικές επιλογές: η μία είναι αυτή που αντιπροσωπεύεται από την ηγεσία της Φατάχ και υποστηρίζεται από πολλά αραβικά καθεστώτα πιστά στις ΗΠΑ, η οποία βλέπει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις και την εμπλοκή των διεθνών θεσμών, ως το μόνο τρόπο για την επίλυση της σύγκρουσης ανάμεσα σε Παλαιστίνη και Ισραήλ. Η άλλη στρατηγική είναι το κίνημα της αντίστασης το οποίο καθοδηγείται αυτή την περίοδο από τη Χαμάς με τη συμμετοχή των αριστερών ομάδων (PFLP, DFLP), των ταξιαρχιών al-Aqsa της Φατάχ, την Ισλαμική Τζιχάντ και άλλους.

Όταν το Ισραήλ επετέθη στη Γάζα πριν 20 μέρες η πολιτική θέση της Παλαιστινιακής Αρχής στη Δυτική Όχθη ήταν σαφής: «δεν είμαστε μέρος της επίθεσης». Συνεπώς, χρησιμοποιούν όλες τους τις δυνάμεις προκειμένου να κρατήσουν τα πράγματα στη Δυτική Όχθη όσο πιο ήρεμα γίνεται, χρησιμοποιώντας την παλαιστινιακή αστυνομία για να αποτρέψουν όποιες συγκρούσεις μεταξύ Παλαιστινίων διαδηλωτών και Ισραηλινών στρατιωτών. Ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, οι αντιδράσεις στη Δυτική Όχθη δεν είναι αρκετά δραστικές.

Όπως ανήγγειλε η ίδια η Λίβνι αρκετές φορές, η επίθεση στη Γάζα, η οποία αποτελεί σφαγή, γενοκτονία, δεν γίνεται προκειμένου να ανατραπεί η Χαμάς ή να σταματήσει η εκτόξευση πυραύλων: Χτυπάνε τη Γάζα με σκοπό να καταστρέψουν κάθε ομάδα του παλαιστινιακού κινήματος που βλέπει την αντίσταση ως τον κύριο δρόμο για να αντιμετωπιστεί η Ισραηλινή κατοχή. Μόνο αν απαλλαγεί από το κίνημα της παλαιστινιακής αντίστασης θα μπορέσει το Ισραήλ να επιβάλει τους όρους του.

Η ηγεσία της Φατάχ στη Δυτική Όχθη πρέπει να λάβει συγκεκριμένα μέτρα ενάντια στην κατοχή και όχι να παρέχει πολιτική κάλυψη στην ισραηλινή επίθεση στη Γάζα. Αντίθετα, η Παλαιστινιακή Αρχή ενεργεί ως μεσολαβητής, όπως η Αίγυπτος και τα άλλα αραβικά καθεστώτα, αντί να ασκήσει πίεση στο Ισραήλ, την ώρα που η αντίσταση παλεύει για να εμποδίσει το Ισραήλ να καταφέρει μια πραγματική επιτυχία. Η διατήρηση της ηρεμίας στη Δυτική Όχθη αποτελεί μεγάλη βοήθεια για το Ισραήλ, όπως και για τα αραβικά καθεστώτα που δεν αντιδρούν σθεναρά στην επίθεση. Έτσι δίνεται στο Ισραήλ περισσότερος χρόνος για να αλλάξουν την κατάσταση στη Γάζα προς όφελός τους, πρώτα στρατιωτικά και μετά πολιτικά.

...κάτω από αυτό το πρίσμα ο ρόλος της Παλαιστινιακής Αρχής δεν είναι πια εκείνος της «μετριοπαθούς θέσης» αλλά της πραγματικής συνενοχής με την ισραηλινή επίθεση…

Σίγουρα δεν πρόκειται για μετριοπαθή θέση, πρόκειται για μια πολιτική επιλογή και η Παλαιστινιακή Αρχή θα πληρώσει γι’ αυτήν: για τους Παλαιστίνιους, ο ισραηλινός πόλεμος στη Γάζα είναι πόλεμος ενάντια στην επιλογή της αντίστασης ενάντια στην κατοχή. Ο πόλεμος σαφώς δείχνει ότι είμαστε χωρισμένοι σε δύο μέτωπα: το μέτωπο της αντίστασης και το μέτωπο της υποστήριξης της ισραηλινής επίθεσης. Ποια είναι η θέση της Παλαιστινιακής Αρχής, σε ποιο μέτωπο ανήκει; Η ίδια ερώτηση μπαίνει και για τα αραβικά καθεστώτα. Όπως και στον τελευταίο πόλεμο στον Λίβανο, κατά τη διάρκεια του οποίου κάποια αραβικά καθεστώτα κατηγόρησαν την Χεζμπολάχ, έτσι και τώρα ρίχνουν τις ευθύνες για την επίθεση στη Χαμάς, υποστηρίζοντας στην πραγματικότητα το Ισραήλ. Κατηγορούν τη Χαμάς για την εκτόξευση πυραύλων στα νότια σύνορα του Ισραήλ, αλλά αυτό δεν είναι σωστό: κατά τη διάρκεια της εξάμηνης εκεχειρίας, η Χαμάς σταμάτησε την εκτόξευση πυραύλων αλλά ο αποκλεισμός συνεχίστηκε, και ο αποκλεισμός αποτελεί στρατιωτική πράξη. Θα έπρεπε ελεύθερα το Ισραήλ να μας δολοφονεί αργά, χωρίς καμιάς μορφής αντίδραση;

…φαίνεται το Ισραήλ να προχωρά ακόμα ένα βήμα στην μακροπρόθεσμη πολιτική του της εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων…

Πράγματι, το Ισραήλ υποστηρίζει πως έχει το δικαίωμα να υπερασπίζεται τους πολίτες του από τους πυραύλους, αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι «γιατί έχετε υπό κατοχή αυτόν τον λαό;». Το πρώτο πρόβλημα είναι η κατοχή. Και η διεθνής κοινότητα βοηθάει το Ισραήλ με το να μην αντιμετωπίζει, να μην επιλύει το ζήτημα της κατοχής. Με την τωρινή επίθεση, το Ισραήλ προσπαθεί να ξεχάσει την ήττα του στον Λίβανο, δείχνει στον κόσμο το υψηλής τεχνολογία οπλοστάσιό του που το χρησιμοποιεί ενάντια σε πόλεις και ανθρώπους που δεν έχουν καμιά δυνατότητα να αμυνθούν, να γλιτώσουν. Επιδιώκει σε πρώτο πλάνο να νικήσει τη Χαμάς. Δευτερευόντως θέλει να εμποδίσει το πέρασμα όπλων από τα σύνορα της Γάζας, ενώ ο τρίτος στόχος του είναι να επιβάλει μια ριζική πολιτική αλλαγή.

Χρησιμοποιεί όλο το προπαγανδιστικό του οπλοστάσιο για να παρουσιάσει τον πόλεμο αυτό ως πόλεμο ανάμεσα σε δύο στρατούς, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για σύγκρουση ανάμεσα στο σχεδόν άοπλο κίνημα της παλαιστινιακής αντίστασης και στην ισραηλινή υπερδύναμη. Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι οι μαχητές κρύβονται ανάμεσα στους άμαχους χρησιμοποιώντας τους ως ανθρώπινες ασπίδες. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα στους μαχητές και τους υπόλοιπους Παλαιστίνιους επειδή οι μαχητές είναι γιοι, αδέλφια και σύζυγοι των ανθρώπων που υποφέρουν από την επίθεση. Η ηρωική τους αντίσταση αποτελεί αντανάκλαση της ηρωικής αντίστασης των κατοίκων της Γάζας. Το Ισραήλ το γνωρίζει αυτό πολύ καλά και γι’ αυτό δολοφονεί αδιάκριτα πολίτες. Πολεμά την ίδια την αντίσταση με το να πολεμά τους πολίτες. Συνεπώς, δεν υπάρχει καμιά επιλογή για τον παλαιστινιακό λαό, παρά να πολεμήσει ή να παραδοθεί.

Δείτε τις συνέπειες της αποκαλούμενης ειρηνευτικής διαδικασίας: Η Γάζα βρίσκεται υπό πολιορκία κι το ίδιο σχεδόν και η Δυτική Όχθη (τείχος, σημεία ελέγχου, συλλήψεις, δολοφονίες), παρόλο που από εκεί δεν εκτοξεύονται πύραυλοι. Η παλαιστινιακή ηγεσία πρέπει να σταματήσει και να εξετάσει τα αποτελέσματα της ειρηνευτικής διαδικασίας. Οι διαπραγματεύσεις κρατούν 15 χρόνια τώρα και η κατάσταση χειροτερεύει. Μόνο η επιλογή της αντίστασης μπορεί να βάλει τέλος στην κατοχή. Να πολεμάμε και να διαπραγματευόμαστε. Δεν υπάρχει ιστορικό παράδειγμα ενός λαού υπό κατοχή που σταμάτησε όλες τις μορφές αντίστασης και να στηρίχτηκε μόνο στις διαπραγματεύσεις. Προκειμένου να επιτευχθεί ένα αποτέλεσμα οι Παλαιστίνιοι πρέπει να αγωνίζονται και να διαπραγματεύονται ταυτόχρονα. Αλλιώς θα αρχίσουν τις διαπραγματεύσεις όντας ήδη νικημένοι και το μόνο που θα μπορούν να κάνουν θα είναι να δεχτούν παθητικά τους ισραηλινούς όρούς.

Ας επιστρέψουμε στη διάσπαση ανάμεσα στην Παλαιστινιακή Αρχή στη Δυτική Όχθη και στη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Πιστεύετε πως είναι δυνατή μια μελλοντική συμφιλίωση;

Μετά από αυτόν τον πόλεμο, η διάσπαση δεν είναι πια ανάμεσα στη Φατάχ και τη Χαμάς, αλλά αποκτά άλλη σημασία: πρόκειται για διάσπαση ανάμεσα στην επιλογή της αντίστασης ενάντια στην κατοχή και την παθητική αποδοχή των ισραηλινών και αμερικανικών πολιτικών όρων για την παράδοση των Παλαιστινίων. Μετά τον πόλεμο ο πολιτικός χάρτης θα είναι διαφορετικός: ο λαός θα επιλέξει την αντίσταση. Kοιτάξτε στη Γάζα, δείτε την λαϊκή υποστήριξη που απολαμβάνει η Χαμάς. Οι Παλαιστίνιοι υποστηρίζουν την αντίστασή τους στη Γάζα γιατί η Χαμάς θεωρείται τώρα ως ο ισχυρός παράγοντας που προσπαθεί να υπερασπιστεί τα παλαιστινιακά εθνικά δικαιώματα. Από την άλλη μεριά, η πολιτική θέση της Παλαιστινιακής Αρχής θεωρείται πως μοιράζεται ευθύνες για την ισραηλινή επίθεση στη Γάζα. Θυμάμαι ακόμα και ομιλίες κάποιων ηγετών της Παλαιστινιακής Αρχής που καλούσαν τους κατοίκους της Γάζας να κάνουν υπομονή επειδή η νομιμότητα θα επέστρεφε σύντομα. Αλλά πώς θα επιστρέψουν στη Γάζα; Πάνω στα ισραηλινά τανκς; Πώς θα γίνουν αποδεκτοί μετά από όλη αυτή την αιματοχυσία, μετά από περισσότερους από 1000 μάρτυρες και 5000 τραυματισμένους. Ποιός θα τους αποδεχτεί μετά από όλη αυτή τη καταστροφή; Η νομιμότητα θα έρθει από τον αγώνα και όχι από τη συνεργασία με τον κατακτητή. Αν οι Παλαιστίνιοι βασιστούν ποτέ ξανά στην τωρινή ηγεσία της Παλαιστινιακής Αρχής, θα έχουν κάνει ένα μεγάλο ιστορικό λάθος.

Ποιος θα είναι στο μέλλον ο ρόλος της Παλαιστινιακής Αριστεράς; Θα μπορούσε να αποτελεί μια εναλλακτική επιλογή ανάμεσα στις ηγεσίες της Φατάχ και της Χαμάς;

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, στον αραβικό και ισλαμικό κόσμο απέκτησε δύναμη το ισλαμικό πολιτικό κίνημα. Η νίκη του πολιτικού Ισλάμ είναι αποτέλεσμα των νεοσυντηρητικών πολιτικών των ΗΠΑ και του συστήματος προπαγάνδας: κατάφεραν να χωρίσουν τον κόσμο και την συζήτηση σε «Ανατολή» και «Δύση». Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι περισσότεροι άνθρωποι να κινητοποιηθούν γύρω από τα ισλαμικά κινήματα που αυτή την ιστορική περίοδο εμφανίζονταν σαν η ισχυρότερη εναλλακτική. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει πια αριστερά. Η ηγεσία του πολιτικού Ισλάμ θα διαρκέσει μόνο όσο τα ισλαμικά κινήματα μάχονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Η μαζική υποστήριξή τους δεν σημαίνει ότι ο κόσμος αποδέχεται την ιδεολογία και την κοινωνική τους ατζέντα. Μέχρι τώρα ο αγώνας ήταν να κερδηθεί ένα μίνιμουμ επίπεδο στα δικαιώματα των αραβικών λαών. Οι μάζες που κατεβαίνουν σήμερα στους δρόμους διαδηλώνουν ενάντια στην ηγεμονία των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή, και προς το παρόν τη σημαία αυτής της διαμαρτυρίας την σηκώνει το ισλαμικό κίνημα. Δεν είναι μόνοι τους, οι αριστεροί είναι κι αυτοί τμήμα αυτού του αγώνα. Και πάλι πρόκειται για το ίδιο ζήτημα: την επιλογή ανάμεσα στην αντίσταση ενάντια στον ιμπεριαλισμό του Ισραήλ και των ΗΠΑ ή την ήττα – αυτό είναι το ζήτημα, γα αυτούς που ακολουθούν τις ισραηλινές και αμερικάνικες πολιτικές και πρώτα απ’ όλα για τα αραβικά καθεστώτα που συνδέονται μαζί τους.

Όταν βλέπω τις διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο αναρωτιέμαι «γιατί υποστηρίζουν τη Γάζα;» Μόνο επειδή οι κάτοικοί της είναι κι αυτοί ανθρώπινα όντα όπως όλοι οι άλλοι; Όχι παλεύουμε στην ίδια μάχη, αντιμετωπίζουμε τις ίδιες φοβερές συνέπειες των αμερικάνικων πολιτικών για τον πλανήτη. Η κατάσταση στη Γάζα είναι μόνο αποτέλεσμα των πολιτικών αυτών, πολιτικών που αποτυγχάνουν σε όλο τον πλανήτη. Οι ΗΠΑ απέτυχαν στρατιωτικά τόσο στο Ιράκ, όσο και στο Αφγανιστάν, απέτυχαν και οικονομικά όπως δείχνει η πρόσφατη κατάρρευση του χρηματιστικού συστήματος. Το Ισραήλ απέτυχε κι αυτό στον πόλεμο του Λιβάνου το 2006, και θα αποτύχει και στη Γάζα. Πληρώνουν και οι ΗΠΑ και το Ισραήλ το τίμημα μιας τόσο ανόητης στρατηγικής. Κατέρρευσαν ηθικά. Θα τους μάθουμε τι σημαίνει να υποστηρίζεις τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Επιχείρηση "Ατιμώρητο Μολύβι"

Το παρακάτω άρθρο του Eduardo Galeano, δημοσιεύτηκε στα Ισπανικά στις 16 Γενάρη του 2009 (αγγλικό κείμενο). Την μετάφραση στα Ελληνικά έκανε η Άννα Θεοδωρίδου και είναι δημοσιευμένο στο περιοδικό Αλάνα, τεύχος 10, Μάης 2009

Εν είδη επεξήγησης, η κρατική τρομοκρατία παράγει τρομοκράτες: Σπέρνει μίσος και θερίζει άλλοθι. Όλα δείχνουν ότι αυτή η σφαγή στη Γάζα, που σύμφωνα με τους θύτες θέλει να τελειώνει με τους τρομοκράτες, θα καταφέρει να τους πολλαπλασιάσει.

***

Από το 1948, οι Παλαιστίνιοι ζουν καταδικασμένοι σε αιώνιο εξευτελισμό. Δεν μπορούν ούτε να αναπνεύσουν χωρίς άδεια. Απώλεσαν την πατρίδα τους, τη γη τους, το νερό, την ελευθερία τους, ό,τι δικό τους. Στερούνται έως και του δικαιώματός τους να εκλέξουν αυτούς που θα τους κυβερνήσουν. Όταν ψηφίσουν αυτούς που δεν πρέπει, τιμωρούνται. Η Γάζα τιμωρείται. Έχει μετατραπεί σε μια ποντικοπαγίδα χωρίς διαφυγή από τότε που η Χαμάς κέρδισε με διαφανείς διαδικασίες τις εκλογές του 2006. Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί στο Σαν Σαλβαδόρ το 1932, όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα θριάμβευσε στις εκλογές. Λουσμένοι στο αίμα, οι Σαλβαδορένιοι ξέπλυναν τα κρίματά της κακής τους διαγωγής και από τότε έζησαν υπό τον ζυγό στρατιωτικών δικτατορικών καθεστώτων.

***

Είναι παιδιά της ανημποριάς οι πύραυλοι οικιακής κατασκευής που οι μαχητές της Χαμάς, εγκλωβισμένοι στη Γάζα, εκτοξεύουν, σημαδεύοντας αδέξια, προς τη γη που υπήρξε παλαιστινιακή και που η ισραηλινή κατοχή σφετερίστηκε. Και η απελπισία, στο χείλος της αυτοκτονικής παράνοιας, είναι η μητέρα των τσαμπουκαλίδικων απειλητικών κραυγών που αρνούνται το δικαίωμα ύπαρξης κράτους του Ισραήλ, κραυγών χωρίς κανένα αποτέλεσμα, τη στιγμή που η άκρως αποτελεσματική γενοκτονία αρνείται, εδώ και χρόνια, το δικαίωμα ύπαρξης Παλαιστινιακού κράτους.

Απομένει πια λίγη Παλαιστίνη. Βήμα το βήμα, το Ισραήλ τη σβήνει από το χάρτη. Οι έποικοι εισβάλουν, και πίσω τους οι στρατιώτες διορθώνουν τα σύνορα. Οι σφαίρες καθαγιάζουν την εκκένωση και τη μεταμφιέζουν σε νόμιμη άμυνα.

Δεν υπάρχει επιθετικός πόλεμος που να μην αυτοαποκαλείται αμυντικός. Ο Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία για να αποφύγει την εισβολή της Πολωνίας στη Γερμανία. Ο Μπους εισέβαλε στο Ιράκ για να αποτρέψει το Ιράκ να εισβάλει στον πλανήτη. Σε κάθε έναν από τους αμυντικούς του πολέμους, το Ισραήλ τρώει και ένα κομμάτι της Παλαιστίνης, και τα γεύματα συνεχίζονται. Η κατασπάραξη-καταπάτηση επικυρώνεται μέσω των τίτλων ιδιοκτησίας που η Βίβλος παραδίδει σε αντάλλαγμα για τα δύο χιλιάδες χρόνια καταδίωξης που υπέστη ο εβραϊκός λαός και για τον πανικό που δημιουργούν οι υπό στενή παρακολούθηση Παλαιστίνιοι.

Το Ισραήλ είναι η χώρα που δε συμμορφώνεται ποτέ με τις συστάσεις ή τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, η χώρα που ποτέ δεν σέβεται τις αποφάσεις των διεθνών δικαστηρίων, η χώρα που μέμφεται τους νόμους του Διεθνούς Δικαίου, και είναι επίσης η μόνη χώρα που έχει νομιμοποιήσει τον βασανισμό των ομήρων.

Ποιος της εκχώρησε το δικαίωμα να άρει όλα τα δικαιώματα; Από πού προκύπτει αυτό το πλεονέκτημα της ατιμωρησίας, η απουσία κυρώσεων υπό το καθεστώς της οποίας το Ισραήλ πραγματοποιεί τη σφαγή στη Γάζα; Η ισπανική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να βομβαρδίσει ατιμωρητί τη Χώρα των Βάσκων για να τελειώνει με την ΕΤΑ, ούτε η βρετανική κυβέρνηση θα μπορούσε να σαρώσει την Ιρλανδία για να εξολοθρεύσει τον ΙΡΑ. Μήπως η τραγωδία του Ολοκαυτώματος συνοδεύεται από μια βούλα αιώνιας ατιμωρησίας; Ή μήπως αυτό το πράσινο φως προέρχεται από τον παγκόσμιο δερβέναγα που βρίσκει στο Ισραήλ τον πλέον υπάκουο ακόλουθό του;.

***

Ο ισραηλινός στρατός, ο πιο σύγχρονος και εξεζητημένος στον κόσμο, ξέρει ποιον σκοτώνει. Δεν σκοτώνει από λάθος. Σκοτώνει από τρόμο. Τα θύματα αμάχων βαφτίζονται παράπλευρες απώλειες, σύμφωνα με το λεξικό άλλων αυτοκρατορικών πολέμων. Στη Γάζα, σε κάθε δέκα παράπλευρες απώλειες, οι τρείς είναι παιδιά. Και ανέρχονται σε χιλιάδες οι ακρωτηριασμένοι, θύματα της τεχνολογίας του ανθρώπινου ξεκοκαλίσματος, που η στρατιωτική βιομηχανία δοκιμάζει με επιτυχία σ’ αυτήν την επιχείρηση εθνικής κάθαρσης.

Και όπως πάντα, πάντα τα ίδια: στη Γάζα, εκατό προς ένας. Για κάθε εκατό Παλαιστίνιους νεκρούς, ένας Ισραηλινός.

Επικίνδυνοι άνθρωποι, προειδοποιεί ο άλλος βομβαρδισμός, αυτός των μέσων μαζικής χειραγώγησης, που μας προτρέπουν να πιστέψουμε ότι μια ισραηλινή ζωή αξίζει τόσο όσο εκατό παλαιστινιακές… Και αυτά τα μέσα μας καλούν επίσης να πιστέψουμε ότι είναι ανθρωπιστικού χαρακτήρα οι διακόσιες ατομικές βόμβες του Ισραήλ, και ότι μια πυρηνική δύναμη, που ονομάζεται Ιράν, ήταν αυτή που ισοπέδωσε τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.

***

Η επονομαζόμενη διεθνής κοινότητα υπάρχει;

Είναι κάτι περισσότερο από μια λέσχη εμπόρων, τραπεζιτών και πολεμάρχων; Είναι κάτι περισσότερο από το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο που οι ΗΠΑ υιοθετούν όταν παίζουν θέατρο;

Μπροστά στην τραγωδία της Γάζας, η παγκόσμια υποκρισία λάμπει για μια ακόμη φορά. Όπως πάντα, η αδιαφορία, οι κενές ομιλίες, οι τρύπιες δηλώσεις, οι βαρύγδουπες καταγγελίες, οι αμφίρροπες θέσεις, απονέμουν φόρο τιμής στην ιερή ατιμωρησία.

Μπροστά στην τραγωδία της Γάζας, οι αραβικές χώρες νίπτουν τας χείρας τους. Όπως πάντα. Και, όπως πάντα, οι ευρωπαϊκές χώρες τρίβουν τα χέρια τους.

Η γηραιά Ευρώπη, τόσο επιδέξια σε ομορφιά και διαστροφή, χύνει κάνα-δυο δάκρια, ενώ στα κρυφά χαιρετίζει αυτήν την εξαιρετική ζαριά. Γιατί το κυνήγι των Εβραίων υπήρξε ανέκαθεν ευρωπαϊκή συνήθεια, αλλά εδώ και μισό αιώνα αυτό το ιστορικό χρέος το πληρώνουν οι Παλαιστίνιοι, που είναι επίσης Σημίτες και που ποτέ δεν ήταν ούτε είναι αντισημίτες. Αυτοί πληρώνουν, με αίμα τοις μετρητοίς, τον λογαριασμό ενός άλλου.

(Αυτό το άρθρο αφιερώνεται στους Εβραίους φίλους μου που δολοφονήθηκαν από τις λατινοαμερικάνικες δικτατορίες, στις οποίες το Ισραήλ παρείχε στήριξη)

Ismail Haniyeh: Μήνυμα στη Δύση

Το Ισραήλ πρέπει να σταματήσει τη σφαγή
Άρθρο του πρωθυπουργού της Λωρίδας της Γάζας Ismail Haniyeh

15 Γενάρη 2009

Πηγή:http://windowintopalestine.blogspot.com Μετάφραση: http://www.koel.gr

Γράφω αυτό το άρθρο στους Δυτικούς αναγνώστες σε όλο το κοινωνικό και πολιτικό φάσμα, καθώς η πολεμική μηχανή του Ισραήλ συνεχίζει να σφαγιάζει το λαό μου στη Γάζα. Μέχρι σήμερα, περίπου 1.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί, σχεδόν οι μισοί από τους οποίους είναι γυναίκες και παιδιά.Ο βομβαρδισμός την περασμένη βδομάδα της Οργάνωσης του ΟΗΕ για την ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστίνιους στο στρατόπεδο των προσφύγων της Τζαμπαλίγια, ήταν ένα από τα πιο ποταπά εγκλήματα που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί, καθώς εκατοντάδες πολίτες εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και μετατράπηκαν σε πρόσφυγες με τη διεθνή οργάνωση να βομβαρδίζεται χωρίς κανένα έλεος από το Ισραήλ. Σαράντα έξι γυναικόπαιδα σκοτώθηκαν σε αυτή την αποτρόπαια επίθεση, ενώ δεκάδες τραυματίστηκαν.

Προφανώς, η απόσυρση του Ισραήλ από τη Λωρίδα της Γάζας το 2005 δεν έληξε την κατοχή του, ούτε, ως αποτέλεσμα, τις διεθνείς υποχρεώσεις του σαν δύναμη κατοχής. Συνέχισε να ελέγχει και να κυριαρχεί τα σύνορά μας από ξηρά, θάλασσα και αέρα. Πράγματι, τα Ηνωμένα Έθνη επιβεβαίωσαν ότι μεταξύ του 2005 και του 2008, ο ισραηλινός στρατός σκότωσε σχεδόν 1.250 Παλαιστίνιους στη Γάζα, μεταξύ των οποίων 222 παιδιά. Κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της περιόδου, τα συνοριακά περάσματα είχαν μείνει κλειστά και επιτρεπόταν να περάσουν μόνον περιορισμένες ποσότητες φαγητού, βιομηχανικών καυσίμων, ζωοτροφές και ορισμένα άλλα απαραίτητα είδη.

Παρά τις εντατικές προσπάθειες των Ισραηλινών να το αποκρύψουν, η βασική αιτία του εγκληματικού πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα είναι οι εκλογές τον Ιανουάριο του 2006, που είδαν τη Χαμάς να κερδίζει από μια ισχυρή πλειοψηφία. Αυτό που συνέβη από εκεί και πέρα ήταν ότι το Ισραήλ, μαζί με τις ΗΠΑ και την Ε.Ε., ένωσαν τις δυνάμεις τους, σε μια προσπάθεια να καταστείλουν τη δημοκρατική επιθυμία του Παλαιστινιακού λαού. Ξεκίνησαν να αντιστρέφουν τη λαϊκή ετυμηγορία, αρχικά εμποδίζοντας το σχηματισμό μιας εθνικής ενωμένης κυβέρνησης και στη συνέχεια μετατρέποντας σε πραγματική κόλαση τη ζωή των Παλαιστινίων μέσω οικονομικού στραγγαλισμού. Η αξιοθρήνητη αποτυχία όλων αυτών των μηχανισμών οδήγησαν τελικά σε αυτόν τον μοχθηρό πόλεμο.

Στόχος του Ισραήλ είναι να σιωπήσει όλες τις φωνές που εκφράζουν την επιθυμία των Παλαιστινίων. Στη συνέχεια, να επιβάλλει τους δικούς του κανόνες για τον τελικό διακανονισμό, στερώντας μας τη γη μας, το δικαίωμά μας να είναι η Ιερουσαλήμ η νόμιμη πρωτεύουσα του μελλοντικού μας κράτους και το δικαίωμα των Παλαιστινίων προσφύγων να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Εν τέλει, η εκτενής πολιορκία στη Γάζα απαγόρεψε τις πιο βασικές ιατροφαρμακευτικές προμήθειες στα νοσοκομεία μας. Απέτρεψε την παράδοση καυσίμων και την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στον πληθυσμό μας. Το αποκορύφωμα όλης αυτής της απάνθρωπης κατάστασης ήταν ότι τους απαγόρεψε το φαγητό και την ελευθερία μετακίνησης, ακόμα και για να αναζητήσουν ιατρική φροντίδα. Αυτό οδήγησε στον αναπόφευκτο θάνατο εκατοντάδων ασθενών και στη ραγδαία αύξηση του υποσιτισμού στα παιδιά μας.

Οι Παλαιστίνιοι θεωρούν φρικτό ότι τα μέλη της Ε.Ε. δεν βλέπουν αυτή την αισχρή πολιορκία ως εγκληματική. Παρά τις αδιαμφισβήτητες αποδείξεις, υποστηρίζουν χωρίς ντροπή ότι η Χαμάς έφερε αυτή την καταστροφή στους Παλαιστίνιους, επειδή δεν ανανέωσε την εκεχειρία. Εμείς ρωτάμε, όμως: το Ισραήλ τήρησε τους όρους της κατάπαυσης του πυρός που μεσολαβήθηκαν από την Αίγυπτο τον Ιούνιο; Δεν τους τήρησε. Η συμφωνία όριζε σαφώς την άρση της πολιορκίας και το τέλος των επιθέσεων στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας. Παρά την πλήρη συμμόρφωσή μας, οι Ισραηλινοί συνέχισαν τις δολοφονίες Παλαιστινίων στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη κατά τη διάρκεια της περιόδου που έγινε γνωστή ως "ειρήνη της Ανάπολης".

Καμιά από τις κτηνωδίες που έγιναν εναντίον των σχολείων μας, των πανεπιστημίων, των τζαμιών, των υπουργείων και της αστικής υποδομής, δεν θα μας σταματήσει στην επιδίωξη των εθνικών μας δικαιωμάτων. Χωρίς αμφιβολία, το Ισραήλ θα μπορούσε να κατεδαφίσει όλα τα κτίρια στη Λωρίδα της Γάζας, αλλά ποτέ δε θα ανακόψει την αποφασιστικότητα και την επιμονή μας να ζήσουμε με αξιοπρέπεια στη γη μας. Εάν η συγκέντρωση πολιτών σε ένα κτίριο, μόνο και μόνο για να το βομβαρδίσουν μετά ή η χρήση βομβών φωσφόρου και πυραύλων δεν είναι εγκλήματα πολέμου, τότε τι είναι;

Πόσες ακόμα διεθνείς συνθήκες και συνέδρια πρέπει οι Σιωνιστές Ισραηλινοί να παραβιάσουν, πριν αυτό θεωρηθεί σημαντικό; Δεν υπάρχει καμία πρωτεύουσα στον κόσμο σήμερα όπου οι ελεύθεροι και έντιμοι άνθρωποι να μην έχουν εξοργιστεί από αυτή τη βίαιη καταπίεση. Ούτε η Παλαιστίνη ούτε ο κόσμος δεν θα είναι πια ο ίδιος ύστερα από αυτά τα εγκλήματα.

Υπάρχει μόνο ένας δρόμος μπροστά και κανένας άλλος. Οι όροι μας για μια νέα κατάπαυση του πυρός είναι σαφείς και απλοί. Το Ισραήλ πρέπει να σταματήσει τον εγκληματικό του πόλεμο και τη σφαγή του λαού μας, να αποσύρει εντελώς και χωρίς όρους την παράνομη πολιορκία του από τη Λωρίδα της Γάζα, να ανοίξει όλα τα συνοριακά περάσματα και να αποσυρθεί πλήρως από τη Γάζα.

Μετά από αυτό θα συζητήσουμε τις μελλοντικές επιλογές μας. Εν τέλει, οι Παλαιστίνιοι είναι ένας λαός που μάχεται για ελευθερία από την κατοχή και εγκαθίδρυση ανεξάρτητου κράτους με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ και την επιστροφή των προσφύγων στα χωριά τους από τα οποία εκδιώχθηκαν. Όποιο και αν είναι το κόστος, η συνέχιση της σφαγής από το Ισραήλ δε θα διαλύσει ούτε τη θέλησή μας, ούτε την ελπίδα μας για ελευθερία και ανεξαρτησία

Θα νικήσουμε τον πόλεμο στη Γάζα

Συνέντευξη με τον Musa Abu Marzouq , αναπληρωτή επικεφαλή του Π.Γ. της HAMAS στο Al Jazeera / 13 Γενάρη 2009. Πηγή: http://english.aljazeera.net/

Ο Ισραηλινός πόλεμος στη Γάζα έχει αφήσει πίσω του περισσότερους από 700 νεκρούς –σχεδόν το ένα τρίτο από αυτούς γυναίκες και παιδιά –και περισσότερους από 3000 τραυματίες. Αλλά στα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης στη Δαμασκό, 100χλμ από τη Γάζα, ο Musa Abu Marzouq, αναπληρωτής επικεφαλής του Πολιτικού Γραφείου της Χαμάς, λέει στο Al Jazeera γιατί πιστεύει ότι η οργάνωσή του βρίσκεται στο κατώφλι μιας νίκης ενάντια στο Ισραήλ.

Κάτω από ποιους όρους θα συμφωνούσε η Χαμάς για μια εκεχειρία με το Ισραήλ;

Έχουμε τρεις όρους για κάθε ειρηνευτική πρωτοβουλία από όποια πλευρά και αν προέρχεται. Πρώτον, η ισραηλινή επίθεση πρέπει να σταματήσει. Όλα τα περάσματα πρέπει να ανοίξουν συμπεριλαμβανομένου και του περάσματος της Ράφα ανάμεσα στη Λωρίδα της Γάζας και την Αίγυπτο. Τέλος, το Ισραήλ πρέπει να αποσυρθεί από τη Λωρίδα της Γάζας.

Δεν λέμε πως, θα σταματήσουμε να εκτοξεύουμε πυραύλους από τη Λωρίδα της Γάζας προς το Ισραήλ –μιλάμε μόνο για τερματισμό της επίθεσης από τους Ισραηλινούς ενάντια στον πολιτικό πληθυσμό στη Λωρίδα της Γάζας.
Άλλοι, όταν μιλούν για εκεχειρία, λένε πως όλες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις πρέπει να σταματήσουν, αλλά εμείς στέλνουμε ένα μήνυμα: «Δεν θα παραδοθούμε. Πρέπει να πολεμήσουμε τους Ισραηλινούς και θα κερδίσουμε αυτή τη μάχη». Γνωρίζουμε πως θα χαθούν πολλοί άνθρωποι από την πλευρά μας, αλλά θα νικήσουμε στο όνομα του Θεού.

Μέλη της Χαμάς έχουν πει πως το Ισραήλ ασκεί συλλογική τιμωρία χτυπώντας πολίτες που υποστηρίζουν τη Χαμάς. Αλλά το ότι η Χαμάς χτυπάει επίσης ισραηλινούς πολίτες, δεν αποτελεί μιας μορφής συλλογικής τιμωρίας;

Υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας. Όταν μιλάς για οποιαδήποτε κατοχή, οι άνθρωποι πρέπει να αντιστέκονται στους στρατιώτες και το στρατό που κατέχει τη χώρα. Δεν έχουμε όπλα αρκετά σύγχρονα, ώστε να χτυπήσουμε ακριβείς στόχους, στέλνουμε όμως ένα μήνυμα: «Δεν θα μπορέσετε να παρέχετε ασφάλεια στη δική σας πλευρά, αν δεν φέρετε ασφάλεια στην Παλαιστινιακή πλευρά». Αναζητούμε την ελευθερία και την ασφάλεια του Παλαιστινιακού λαού. Αυτό είναι το μήνυμά μας στο Ισραήλ.
Πρέπει να καταλάβουν ότι παλεύουμε για ένα ανεξάρτητο κράτος.

Πως πιστεύετε ότι ο ισραηλινός πόλεμος στη Γάζα θα επηρεάσει τη θέση της Χαμάς.
Η ισραηλινή πίεση στη Χαμάς έχει αυξήσει απότομα τη δημοτικότητά μας μέσα στον Παλαιστινιακό λαό και στον μουσουλμανικό κόσμο. Μετά τη δολοφονία από τους ισραηλινούς ηγετών της Χαμάς, όπως ο Ahmed Yassin και ο Ismail Abu Shanab, η Χαμάς κέρδισε τις εκλογές με 76 έδρες στο σύνολο των 132 εδρών του κοινοβουλίου.
Χρησιμοποιώντας τέτοια μέσα (το Ισραήλ) δεν μειώνει τη δημοτικότητα της Χαμάς (αντίθετα) την αυξάνει.

Τί ακριβώς θα θεωρούσατε ως «νίκη» για τη Χαμάς;

Μια νίκη για τη Χαμάς, θα σήμαινε ότι οι Ισραηλινοί δεν πέτυχαν τους αντικειμενικούς τους σκοπούς. Αν δεν μπορούν να σταματήσουν τους πυραύλους που χτυπούν το Ισραήλ, αυτό θα σημαίνει πως απέτυχαν. Αλλά ο πραγματικός λόγος για την επίθεση του Ισραήλ είναι να αλλάξουν την κυβέρνηση της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας –το σκέφτονται από τότε που η Χαμάς κέρδισε τις εκλογές –και όχι εξαιτίας των πυραύλων. Απέτυχαν να οδηγήσουν το λαό σε μια εξέγερση ενάντια στη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας με το οικονομικό εμπάργκο που επέβαλαν. Προσπάθησαν να πιέσουν τη Φατάχ να πολεμήσει τη Χαμάς, αλλά τους νικήσαμε στη Λωρίδα της Γάζας, έτσι οι ισραηλινοί έπρεπε να αναλάβουν οι ίδιοι δράση.

Γιατί, στο ξεκίνημα αυτής της σύγκρουσης, η Χαμάς αποφάσισε να μην ανανεώσει την εξάμηνη εκεχειρία;

Συμφωνήσαμε σ’ αυτή την εκεχειρία κάτω από Αιγυπτιακή παρέμβαση με συγκεκριμένους όρους. Όλες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις επρόκειτο να σταματήσουν στις 19 Ιούνη.
Όλα τα περάσματα ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Γάζα θα παρέμεναν ανοιχτά. Τις πρώτες δέκα μέρες της ανακωχής, το 30% των αγαθών που εισέρχονταν από το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας επιτρέπονταν να μπουν, και μετά την περίοδο αυτή όλα οι προμήθειες έπρεπε να εισέρχονται ελεύθερα. Επίσης, επρόκειτο να γίνει μια συνάντηση ανάμεσα σε Ευρωπαίους, Αιγύπτιους, την Παλαιστινιακή Αρχή και τη Χαμάς για να συζητηθεί πως θα ανοίξει το πέρασμα της Ράφα. Τέλος, η εκεχειρία υποτίθεται πως θα επεκτεινόταν και στη Δυτική Όχθη.
Κατά τη διάρκεια αυτών των 6 μηνών, οι ισραηλινοί κράτησαν τα συνοριακά περάσματα κλειστά για το μεγαλύτερο διάστημα. Μόνο το 15% των αγαθών επετράπη να περάσουν στη Λωρίδα της Γάζας από το Ισραήλ. Σκότωσαν περισσότερους από 40 ανθρώπους τον τελευταίο μήνα της εκεχειρίας, 8 από τους οποίους την τελευταία εβδομάδα. Σε αρκετές περιπτώσεις οι Αιγύπτιοι μας είπαν πως οι ισραηλινοί δεν σέβονταν τη συμφωνία.
Η άρνησή τους να επιτρέψουν την είσοδο προμηθειών ήταν μια μορφής αργής δολοφονίας για τους Παλαιστίνιους.
Τελικά οι Παλαιστίνιοι αναρωτήθηκαν: «Ποιά είναι η αξία αυτής της εκεχειρίας για μας;» Γι’ αυτό το λόγο και δεν ανανεώσαμε τη συμφωνία.

Ο Khalid Meshaal, o ηγέτης της Χαμάς, τον Δεκέμβρη κάλεσε για μια «στρατιωτική ιντιφάντα (εξέγερση) ενάντια στον σιωνιστή εχθρό» και μια «ειρηνική ιντιφάντα εσωτερικά». Τί εννοούσε με τον όρο «ειρηνική ιντιφάντα»;

Πιστεύω πως εννοούσε ότι υπάρχουν ανάγκες για εσωτερικές αλλαγές μέσα στους Παλαιστίνιους. Αυτή τη στιγμή, η Παλαιστινιακή Αρχή στη Δυτική Όχθη ελέγχει τα πάντα. Αυτό δεν είναι αποδεκτό. Πρέπει, ειρηνικά, να αλλάξουμε αυτούς τους όρους.

Πώς είναι τώρα οι σχέσεις ανάμεσα στη Χαμάς και την Φατάχ;

Η προτεραιότητα τώρα για την Χαμάς, τη Φατάχ, ή οποιαδήποτε παλαιστινιακή οργάνωση είναι η αντιμετώπιση της ισραηλινής επίθεσης. Αφού τελειώσουμε με αυτή τη μάχη, υποθέτω πως μπορούμε να συζητήσουμε για συμφιλίωση ή επανένωση με τη Φατάχ. Ανοιχτά, καλωσορίζουμε οποιοδήποτε είδος διαπραγμάτευσης ή διαλόγου ανάμεσα στη Φατάχ και τη Χαμάς, προκειμένου να τερματιστεί η διάσπαση των Παλαιστινίων.

Όταν ο γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί συναντήθηκε με το Σύριο πρόεδρο Bahsar al-Assad πολλοί είπαν πως προσπαθούσε να ενθαρρύνει τη Δαμασκό να ασκήσει πιέσεις στη Χαμάς για να σταματήσει να εκτοξεύει πυραύλους. Αντιμετωπίσατε καμιά πίεση από τη Συρία;

Δεν δεχτήκαμε καμιά πίεση από την Συρία. Σέβονται την ανεξαρτησία μας. Σέβονται τις επιλογές μας. Σέβονται τις πολιτικές που επιλέγουμε για το λαό μας.

Έχει η Χαμάς καμία επικοινωνία με ον Barack Obama, τον εκλεγμένο πρόεδρο των ΗΠΑ;

Όχι δεν υπήρξε καμία απ’ ευθείας επικοινωνία.

Έχετε καθόλου προσδοκίες σχετικά με την προσέγγιση της Χίλαρυ Κλίντον, της υποψήφιας για τη θέση του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ;

Δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε κάτι που ανάγεται στο μέλλον. Γνωρίζουμε πως στη Γερουσία των ΗΠΑ, η ψήφος της Χίλαρυ Κλίντον ήταν πάντα υπέρ του Ισραήλ, αλλά ίσως να υπάρξουν κάποιες αλλαγές όταν γίνει υπουργός εξωτερικών.